[Murugan siva]

கருத்து தெரிவித்த நல்ல உள்ளங்களுக்கு என் நெஞ்சார்ந்த நன்றிகள் 

மூன்று வருடங்களுக்கு முன்னாடி 

மீனா : என்னங்க போலீஸ் ஸ்டேஷன் இருந்து, நம்மளை வர சொன்னாங்க 

வினய் : என்ன சொல்ற மீனா. எதுக்கு விசாரிச்சு பாத்தியா 

மீனா : கேட்டேன். நேர்ல vara சொல்றாங்க.. ஒண்ணே ஒன்னு மட்டும் தான் சொன்னாங்க. ஜீவா மேட்டர்ன்னு மட்டும் தான் சொன்னாங்க. சரிங்க சீக்கிரம் கிளம்புங்க.

இருவரும் : ஸ்டேஷன் கிளம்பி சென்றனர் 

அங்கு ஜீவா உடன் நான்கு நண்பர்கள் முட்டி போட்டு இருந்தனர்.

மீனா : டேய் என்னடா ஆச்சு. இங்க எதுக்கு டா. இருக்க.

இன்ஸ்பெக்டர் : மா நீங்க. இங்க வாங்க. யாருமா நீங்க. யாரோட அம்மா மா.

மீனா : இவன் தான். என் மகன். என்னாச்சி சார். என்ன பிரச்சனை சார் 

இன்ஸ்பெக்டர் : ஏம்மா உங்க பையன். என்ன செஞ்சான்னு தெரியுமா.. இவுங்க ஐந்து  பேர் சேர்ந்து. ஒரு பொண்ணு கூட்டிட்டு போய் லாட்ஜ்ல ரூம் போட்டு இருந்தாங்க. நாங்க ரெய்டு போய். இங்க கூட்டிட்டு வந்து இருக்கோம்.. அதுவும் காலேஜ் படிக்கிற பொண்ணை. கூட்டிட்டு போய் இருக்காங்க.

மீனா : அதிர்ச்சியில் உறைந்து போய் நின்றாள்.. நேராக ஜீவா கிட்ட போய் அடில வெளுத்து எடுத்தால்.

ஜீவா : மீனாவை தள்ளிவிட்டு. சும்மா என் மேல கை வைக்கிறதெல்லாம் வேண்டாம், அப்புறம் மரியாதை  கெட்டுடும். சொல்லிட்டேன் 

மீனா : நீ எல்லாம் என் புள்ளையே இல்லடா. இந்த நிமிஷம் உன்னை நான் தடை முழுகிறேன். அம்மான்னு சொல்லிட்டு வீட்டு பக்கம் வந்த. அப்புறம் நீ எங்க பிணத்தை தான் பார்க்க வேண்டியது இருக்கும், சார் இவனையெல்லாம் வெளியே விடாதீங்க சார் நல்ல அடிச்சு நொறுக்கி அனுப்புங்க. அப்படியும் திருந்தலைன்னா என்கவுண்ட்ல போட்டு தள்ளிருங்கள் சார்.

இன்ஸ்பெக்டர் : என்னம்மா இப்படி எல்லாம் பேசுறீங்க. சத்தம் போட்டு உங்க பையன கூட்டிட்டு போவீங்கன்னு பார்த்தா இப்படி எல்லாம் பேசுறீங்க.

மீனா : சார் எனக்கு இருக்கிற ஒரே பையன் சார் உசுருக்கு உசுர தான் வளர்த்தேன் சார். இவன்தான் எங்கள காப்பாத்துவான் அப்படின்னு நினைச்சு இருந்தேன் சார். ஆனா அவனுக்குள்ளே ஒரு பொம்பள பொறுக்கி இருக்கான்னு தெரியும் போது.

வினய் : சார் என்ன விட இவள் தான் சார் அதிகம் பாசம் கொடுப்பா, நான் கூட கோவத்துல ஏதாவது திட்டனா கூட எண்ணிய சத்தம் போடுவா என் புள்ளையை திட்டாதீங்க அவன் ஒரு நாள் மாறுவான்னு சொல்லுவா.. அப்புறம் எப்படி சார் இருக்கும் அவளுக்கும் கோவம் வரத்தான் சார் செய்யும் 

ஜீவா : சார் ரெண்டு பேரையும் போக சொல்லுங்க சார்.

இன்ஸ்பெக்டர் : டேய் வாய மூடிட்டு இருடா. இல்லன்னு வை தோலை உரிச்சு தொங்க விட்ருங்க ராஸ்கல். இங்க பாருங்கம்மா உங்க பாசம் எனக்கு புரியுது, உங்க மகனே வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு போயி புத்திமதி சொல்லி புரிய வைங்க.

. இன்ஸ்பெக்டர் சமாதானம் செய்து வைத்து ஜீவாவை மீனாவுடன் அனுப்பி வைத்தனர் 

 அதன் பிறகு ஜீவா திருந்தவே இல்லை. ஒரே அடிதடி. பெண்களை கிண்டல் செய்வது.. பிடித்த பெண்களை லாட்ஜுக்கு கூட்டி சென்று ஓப்பது. என பொறுக்கியாய் சுற்றித் திரிந்தான். இப்படியே நாட்கள் ஆயின மாதங்களும் ஆயின. மீனா வினை எவ்ளோ சொல்லியும் கேட்கவே இல்லை கடைசியாக மீனா ஒரு முடிவு எடுத்தால். ஜீவாவை  தனியாக ஒரு ரூமிற்கு அழைத்துச் சென்று 

மீனா : டேய் உனக்காக நான் என்னவெல்லாம் செஞ்சிருக்கேன் ஒரு நிமிஷம், நல்ல யோசிச்சு பாருடா. ஒரு நிமிஷம் கழிச்சு நானும் உன் அப்பாவும் உயிரோடு இருக்க மாட்டோம். சொல்லிக்கொண்டு விறு விறு என உள்ளே சென்று. கிச்சனிலிருந்து கத்தி எடுத்துட்டு வந்து, மீனா அவ்வளவு வயிற்றில் அவளை குத்தினால். ரத்த வெள்ளத்தில் அப்படியே மயங்கி விழுந்தால், வினை அதே கத்தியை எடுத்து. ஜீவாவின் முன்னாள் அவனும் வயிற்றில் நன்கு குத்தி விட்டு சரிந்து விழுந்தான்.

ஜீவா : தான் ஆடாவிட்டாலும் தான் சதை ஆடும் என்பார்கள். ஜீவாவின் கண் முன்னால் தன்னுடைய பெற்றோர்கள் ரத்த வெள்ளத்தில் கிடப்பதை பார்த்த அவன். துடிதுடித்து. ஹாஸ்பிடல் தூக்கிக்கொண்டு சென்றான். இருவரையும் ஹாஸ்பிடலில் சேர்த்து ட்ரீட்மென்ட் கொடுக்க ஆரம்பித்தார்கள்.

 நர்ஸ் : தம்பி இந்தாங்க. டாக்டர் எழுதிக் கொடுத்த மருந்து எதிரில் உள்ள மெடிக்கல் போய் உடனே வாங்கிட்டு வாங்க.

ஜீவா : தன்னுடைய பெற்றோர்களை நினைத்து மிகவும் வருத்தப்பட்டான். நான் எவ்வளவு பெரிய பாவியா இருந்திருக்கேன். இனி என் அம்மா அப்பாவுக்கு ஒரு நல்ல மகனா இருப்பேன். எதிரில் உள்ள மெடிக்கல் ஷாப்பிற்கு சென்றான். மெடிக்கல் ஷாப் சென்டர் மருந்து வாங்கிக்கொண்டு திரும்ப ஹாஸ்பிடல் வரும்போது. ஒரு கார் விபத்தில் மண்டையில் பலத்த அடிபட்டு ரத்த வெள்ளத்தில் ரோட்டிலே கீழே விழுந்தான். ஜீவாவும் மீனா வினை அட்மின் செய்து இருந்த ஆஸ்பத்திரியில் அட்மிட் ஆகி இருந்தான்.

 மீனா வினை இருவரும் சரியாகி. ஜீவாவை கூட இருந்து நன்கு கவனித்தார்கள்.

டாக்டர் : உங்க ரெண்டு பேரையும் எதுக்கு கூப்பிட்டு இருக்கேன் தெரியுமா. நான் சொல்ல போறதை கொஞ்சம் கவனமா கேளுங்க 

இருவரும் : சொல்லுங்க டாக்டர் எங்க மகனுக்கு என்ன ஆச்சு. எத்தனை மாசம் ஹாஸ்பிடல் இருக்கிறோம் 

டாக்டர் : பதறாதீங்க ஒரு நிமிஷம் இருங்க நான் சொல்றத பொறுமையா கேளுங்க, உங்க மகனுக்கு மண்டல அடிபட்டு இருக்கிறதுனால இத்தனை மாசம் கோமால இருந்திருக்கார். இன்னும் ஒரு ஒரு வாரத்திலியும் இல்ல ரெண்டு வாரத்துலையோ சரியாகிவிடும் ஆனால். அவருடைய பழைய ஞாபகங்கள் எதுவுமே அவருக்கு இருக்காது. ஒரு புது மனுசனா உங்க கூட இருப்பாரு. அவர கவனமா பாத்துக்கோங்க.

இருவரும் : சரி டாக்டர் 

ஜீவாவை குணமாக்கி ஹாஸ்பிடல் இருந்து வீட்டிற்கு கூட்டு சென்றனர். அவனுக்கு எல்லாமே புதியதாக இருந்தது. ஜீவா இங்கேயே இருந்தால் அவனுடைய பழக்க வழக்கங்கள். நண்பர்கள் வட்டாரத்தில் திரும்பவும் சேர வேண்டியது இருக்கும். அப்போது ஜீவா மறுபடியும் மாற மனசு இருக்கிறது என்று நினைத்து. ஜீவாவையும் குடும்பத்தோட காலி செய்து வேற ஊர் இருக்கிறது செட்டில் ஆயினர்.

நிகழகாலம் 

ஜீவா : என்னமா சொல்றீங்க நானாமா எப்படி இருந்து இருக்கேன். இப்ப கூட நீங்க சொல்றது என்ன நம்பவே முடியல. இவ்வளவு மோசமானவனா இருந்திருக்கேன்.. ஐயோ நினைக்கும் போது அப்படி என்னென்னமோ தோணுதே. நானா மனுசனே கிடையாது மா என்னயெல்லாம் கொல்ல வேண்டியது தானே. என்னை ஏமா ஹாஸ்பிடல் இருந்து காப்பாத்துனீங்க. அப்படியே விட்டிருந்தா நான் செத்து இருப்பேன்ல.

மீனா : டேய் லூசு மாதிரி பேசாதடா. இன்னும் நிறைய இருக்கு. உன் வாழ்க்கையில் இதுக்கு அப்புறம் தான் நீ போராட்டமே நடத்தணும். யாரையுமே நம்ப கூடாது. என்னையும் சேர்த்து தான் சொல்றேன்.

ஜீவா : என்னமா இப்படி எல்லாம் பேசுறீங்க உங்களை நம்பாமல் வேற யாரை நம்புவேன் நான்.

மீனா : உனக்கு என்ன பத்தி முழுசா தெரியல. நான் உன் அப்பா உனக்காக வாழ்ந்துட்டு இருக்கேன் அது உண்மைதான். ஆனால் எனக்கு கல்யாணம் நடக்கிறதுக்கு முன்னால் என்ன பத்தி உனக்கு தெரியுமா. அத முதல்ல தெரிஞ்சுக்கோ . அப்புறம் சொல்லு நான் நல்லவளா கெட்டவளா என்று.


பிளாஷ் பேக் 

குமார் : மீனா அவனை திட்டி விட்டு. மாடியிலிருந்து கீழே இறங்கி சென்றவுடன். ஐயோ மீனா சாரி மீனா என்ன மன்னிச்சிடு மீனா. ஏதோ நீ எனக்கு கிடைக்கணும் என்கிற ஒரு ஆதங்கத்தில் தான் அப்படி செஞ்சிட்டேன். சொல்லி புலம்பி கொண்டு இருந்தான். அப்போது அவனது. சிறு தங்கச்சி லலிதா வந்து என்னனா ஆச்சு ஏன் அழுதுகிட்டு இருக்கீங்க 

குமார் : ஒன்னு இல்லமா போ நான் கீழ வரேன் 

லலிதா : ஹலோ பிரதர். நான் பிளஸ் ஒன் படிக்கிறேன். நாங்களும் ஓரளவு மெச்சூரிட்டி  ஆணவங்க தான் எங்களுக்கும் ஓரளவு புரியும் என்ன ஆச்சு சொல்லுண்ணா.

குமார் : போமா ஒன்னுல்ல. சொல்றாங்க போ அண்ணன் கீழ வரேன்.

லலிதா : சரி கீழே வா.

குமார் : பல யோசனைகள் யோசித்து விட்டு கீழே இறங்கி சென்றான்.. நேராக மீனாவிடம் சென்று. எவ்ளோ கெஞ்சியும் மீனா இறங்கவே இல்லை. அவனிடம் முகம் கொடுத்து பேசவே இல்லை. குமார் கவலையில் நொந்து போக ஆரம்பித்தான். இப்படியே நாட்கள் கடந்தன மாதங்கள் ஆகின. இப்படி போய்க் கொண்டிருக்கிற ஒரு நாள்.

கஸ்தூரி : ரொம்ப கவலையில் உட்கார்ந்து இருந்தால்.

மீனா : காலேஜ் முடிந்து வீட்டிற்கு வந்து தன் அம்மாவை பார்த்து. என்னாச்சி மா ஏன் டல்லா இருக்கிறீங்க 

கஸ்தூரி : எல்லாம் உன் அண்ணனை நினைத்து தான் டி. அவன் ஒழுங்கா சாப்பிட்டு ரொம்ப நாள் ஆச்சு டி. எனக்கு என்னமோ பயமா இருக்குடி அவன் நம்மள விட்டு போயிருவானோன்னு 

மீனா : என்னமா சொல்றீங்க கொஞ்சம் தெளிவா சொல்லுங்க ஏன் அண்ணா ஒழுங்கா சாப்பிடுறது இல்லையா.

கஸ்தூரி : தெரியலடி கொஞ்சம் காலமா அவன் வீட்ல வந்து ஒழுங்கா சாப்பிடவே இல்லை. நானும் நிறைய தடவை கேட்டு பாத்துட்டேன் பதிலே இல்ல. முன்னாடி எல்லாம் என்ன அழகா சேவ் பண்ணி நீட்டா இருப்பான். ஆனா இப்ப பாரு ஏதோ ஒரு ரவுடி பையன் மாதிரி இருக்கிறான். நான் அவன ரவுடின்னு சொல்லலடி. அவன் முகத்தை பாருடி உனக்கு புரியும். முகம் எல்லாம் தாடியா வளர்த்துக்கிட்டு. முன்னாடி எல்லாம் நல்ல ஜிம் பாடி மாதிரி உடம்பு வெச்சிருந்தான். ஆனா இப்ப பாருடி நோஞ்ச மாதிரி ஆகிவிட்டான்.. அவனை இதுக்கப்புறம் கண்டுக்காம விட்டா அவன் நம்மள விட்டு கண்டிப்பா போயிருவான்டி 

மீனா : ஓரளவு மீனா புரிய ஆரம்பித்தால். என்னைக்கு குமார கூட சண்டை போட்டு இருந்தாலோ. அன்றிலிருந்து இன்று வரை குமாரு முகத்திலே முழிக்கவில்லை. அவனைப் பற்றி கவலை இல்லாமல் காலேஜ் வீடு இதே மாதிரி இருந்தால். இப்போது தன் அம்மா தன் அண்ணனைப் பற்றி சொல்லும் போது மனதில் கொஞ்சம் கலக்கம் அடைந்தால். ஒருவேளை எனக்காக தான் இப்படி இருக்கிறானோ. சரி மா இப்ப அண்ணன் எங்க.

 இவர்கள் பேசும்போது. குமாரை ஒரு ஆறு பேர் தூக்கிக்கொண்டு வீட்டிற்குள் கொண்டு வந்தனர்.

கஸ்தூரி : பதறி அடித்து எழுந்து அய்யய்யோ என்ன ஆச்சு என் புள்ளைக்கு 

ஒருவர் : இவரு பஸ்ல போயிட்டு வந்த காரணமா மயங்கி பஸ்ல இருந்து கீழ விழுந்துட்டாரு. அடி கொஞ்சம் வளமா பட்டு இருக்கு நல்ல வேலை, கரையில விழுந்தார். ரோட்டில் விழுந்துடு தான் என்ன ஆயிருக்கும். ஹாஸ்பிடல் கூட்டிட்டு போன இடத்துல. இவரு ரொம்ப நாள் சாப்பிடாம எப்படி இருக்காராம், அதான் மயங்கி விழுந்துட்டாங்க நல்லா சாப்பிட வைங்க அப்படின்னு சொல்லிவிட்டார்கள். ஏம்மா உங்க மகன் தானே இப்படி இருக்கிறானே சாப்பிட்டு எத்தனை மாசம் ஆயிருக்குமோ. அரைகுறையை சாப்பிடத்தான் சாப்பிடயா இதெல்லாம் நீங்க விசாரிக்கவே மாட்டிங்களா. ஏதோ நாங்க சொல்ல வேண்டியது சொல்லிட்டோம் இதுக்கு அப்புறம் இவரை வெளியே விடாதீங்கம்மா. கண்டிப்பா வெளியே விட்டீங்க இப்படி வெளியே போனா  மயக்கத்தில் எங்கேயாவது விழுந்து செத்துட போறாங்க. கொஞ்சம் பத்திரமா பாத்துக்கோங்க அம்மா. குமரை வீட்டில் விட்டு அவர்கள் சென்றனர் 

மீனா : குமரன் நினைத்து ரொம்ப வருத்தப்பட்டு அழுதால். எல்லாம் என்னால தான் என் கோபத்தால் தான் இப்படி வந்திருக்கு. என்ன எப்பேர்பட்ட சிங்கமா இருந்தான். அவன் நினைச்சிருந்தா என்னைய வலுக்கட்டாயமா கற்பழித்து இருப்பான். அவனால முடியாததா. என்னுடைய காதலுக்காக வெயிட் பண்ணிக்கிட்டு இருக்கிறான்.. அண்ணன் தங்கை உறவு என்றுன்னு பார்த்தால்.அண்ணனின் உசுரா என்று பார்த்தால். எனக்கு என் அண்ணனுடைய உசுரு தான் முக்கியம். மனதில் நினைத்துக் கொண்டு. குமாரை கஸ்தூரியும் லலிதாவும் மீனாவும் நன்கு கவனித்தார்கள். குமார் ஓரளவுக்கு தேதி வந்தான்.

மீனா : ஒரு நாள் இருவரும் தனியாக இருக்கும் நேரத்தில். டேய் நான் இல்லன்னா உனக்கு வாழ்க்கையே இல்லையாடா. வேற எந்த பொண்ணு உனக்கு கிடைக்கலையா. நீ இப்படி இருந்தா நான் சந்தோஷமா இருப்பேன்னு நினைசியா டா. உன் மேல கோவம் இருந்தது ஆனா உன்னை எப்படி நான் வெறுக்க முடியும். எங்க மேல எவ்ளோ பாசம் காட்டி வளத்து இருப்ப. அதெல்லாம் மறந்து போறதுக்கு என் மனசு என்ன கல்லா. டேய் இப்ப சொல்றேன் டா என் மனசுல இருந்து சொல்றேன்டா. இது சரியோ தப்போ எனக்கு தெரியாது உறவு முறையை மீறி இது தப்பா சரியான எனக்கு தெரியாது, ஊரு உலகம் என்ன சொல்லும் எனக்கு தெரியாது எனக்கு இப்போ நீ உயிரோட இருக்கணும். அது ஒன்னு தான் எனக்கு வேணும். சொல்லி கொண்டு அவளது சுடிதார் கழட்டி எரிந்து விட்டு. குமாரை பார்த்து.i love you டா. என்னைய முழுசா எடுத்துக்கோடா. சொல்லி பாய்ந்து. குமாரை கட்டி புடித்து. அவனுடைய காதில். நீ எனக்கு மட்டும் இல்ல இந்த குடும்பத்துக்கும் வேணும், நீ நல்லா இருந்தா மட்டும் தான் இந்த குடும்பம் நன்றாக இருக்கும்.. இனி இந்த மீனா உனக்கு தான் உனக்கு மட்டும் தான் சொந்தம். சொல்லி அவன் உதட்டோடு உதடு பொருத்தினாள். குமாருக்கு இங்கு நடப்பது கனவா நினைவா என்று கூட தெரியவில்லை. தன் பல வருட காதலி. இப்போது என் முன்னால். ப்ரா ஜட்டி உடன் என் மேல் படுத்து கொண்டு. இருப்பது மீனா தானா. என்று நினைத்து கொண்டு. மீனாவின் அழகிய உதடை மட்டும். அவனுடைய பற்கள் வைத்து. முதலில் மெதுவாக கடித்து. இழுத்து. உறிஞ்சினான். அவளுடைய உதட்டை கடித்து உறிந்ததால். இருவர். வாயில. உமிழ் நீர். சுரக்க ஆரம்பித்தது. உமிழ்நீர் சுரந்து இருவர் வாயுக்குள் வந்து. அதையும் மாறி மாறி குடித்துக்கொண்டனர். மீனா அவளுடைய இரண்டு கைகளையும். அவனுடைய முதுகில் நகத்தால் கீறி எடுத்தால். குமார் அவனுடைய இரண்டு கைகளையும் அவளுடைய முதுகையிலிருந்து கீழே கொண்டு போய். அவளுடைய சூத்தை. ஜட்டி மேலே. அமுக்கி எடுத்தான். குமாரின் இந்த செய்கையால். மீனா புண்டை. அவளுடைய நீரை சுரக்க ஆரம்பித்தது. அது அப்படியே வடிந்து. அவள் ஜட்டி வழியாக. வெளியேறி. இவனது தொடையை. நினைத்தது. தன் அழகிய தங்கை. ரொம்ப மூடு ஏறி. அவளுடைய. மதன நீரை வடிய விட்டதை நினைத்து. குமார் மிகவும் பெருமை பட்டான்.. அவள் புண்டை. அவன் சுன்னியில் பட்டு, அவனுக்கு மேலும். சுன்னி நீண்டு கொண்டு. அவள் புண்டையில் முட்டியது. அவனுக்கு முத்தம் கொடுத்து கொண்டே, அவள் சூத்தை. அவன் கையால் அமுக்க விட்டு. அவள் புண்டையை வைத்து. அவன் சுன்னியில். அழுத்தி கொண்டு இருந்தால்,. அவனும் அவள் உதட்டை கடித்து. உறிந்து கொண்டு. அவள் சூத்தை. கசக்கி கொண்டும், இவன் சுண்ணியை வைத்து. அவள் புண்டையை முட்டி கொண்டு இருந்தான். இருவரும் இப்படியே அண்ணன் தங்கை உறவை மறந்து. ஒரு காதலர்கள் போல கட்டி கொண்டு இருந்தனர். இப்படியே இருவரும் முத்தங்களை பரிமாறிக்கொண்டே. எச்சியை முழுங்கி கொண்டு இருந்தனர்.. இருவரின் நாக்குகளும் ஒன்றுடன் ஒன்று. சண்டை போட்டு கொண்டு இருந்தது.. இவளுடையை நாக்கை வைத்து. அவன் நாக்கை ஒரு வழி ஆக்கினால். குமாருக்கு சுன்னி இருந்து லேசாக ப்ரீ கம் வடிய ஆரம்பித்தது. இவள் மதன நீரை  முதல் தடவை அடித்து விட்டால்.. அப்படியே சோர்ந்து அவனின் நெஞ்சில் தலை வைத்து. வெட்கத்தோடு அவன் நெஞ்சில் முகத்தை மூடி கொண்டு இருந்தால்.

குமார் : அவள் தலை முடியை வருடி கொடுத்து கொண்டு. ரொம்ப தேங்க்ஸ் மீனா 

மீனா : அவனை காதலோடு பார்த்து. டேய் விடு டா. நீ இந்த வீட்டுக்கு முக்கியம். அதுக்கு தான் 

குமார் : அப்போ வீட்டுக்காக தான், இப்படி செஞ்சியா 

மீனா : லூசு எனக்காகவும் சேர்த்து தான். போதுமா. டேய் இனி ஒழுங்கா சாப்பிடணும். நல்லா இருக்கணும்..

குமார் : என் உசுரே நீ தான். உன் பேச்சை நா கேக்க மாட்டேனா. நீ சொல்றது வேதவாக்கு.

மீனா : ஹ்ம்ம் சரி போகவா டா 

குமார் : இன்னும் ஆரம்பிக்கவே இல்ல. அதுக்குள்ள 

மீனா : டேய், நா உனக்கு தான். இந்த உடம்பும் உனக்கு தான். பட். இதெல்லாம் நடக்கணும்னா. கொஞ்சம் கொஞ்சமா தான் செய்யணும்.. எதுவுமே அவசரப்படக்கூடாது. புரியுதா டா மக்கு புருஷா 

குமார் : ஏய் என்ன சொன்ன என்ன சொன்ன திரும்ப சொல்லு திரும்ப சொல்லு ப்ளீஸ்.

மீனா : ஒரு தடவை தான் சொல்லுவேன். இன்னொரு தடவை நோ சான்ஸ். ஓகே அவளுடைய மூக்கை வைத்து. அவன் மூக்கை உரசி. அவன் முகத்தை நோக்கி.அவளுடைய மூச்சி காற்றால் ஊதி விட்டு. நேரம் கிடைக்கும் போது. ஒன்னொன்னா உனக்கு கிடைக்கும். ஓகே. அப்படியே எழுந்து. நின்று. அவனை பார்த்து கொண்டு இருந்தால்.

குமார் : அவளை பார்த்து அசந்து போனான். கருப்பு கலர் ப்ரா. அதே கலர் ஜட்டியுடன். ஒரு பிட்டு பட நடிகை போல நின்று இருந்தால்.

மீனா : அலமாரில் இருந்து ஒரு நயிட்டி எடுத்து போட்டு கொண்டு. டேய் இனி நீ ஒழுங்கா இருந்தா. எல்லாம் கிடைக்கும். ஓகே வா. சரி இப்போ போய் அம்மா கிட்ட பேசி. அவுங்கள சந்தோசமா இருக்க வை. போடா 

குமார் : எழுந்து அவளை கட்டி புடித்து ரொம்ப தேங்க்ஸ் சொல்லி வெளிய போனான்.

மீனா : கொஞ்சம் நேரம் ரெஸ்ட் எடுத்து. பிறகு வெளிய போனால்.

குமார் கஸ்தூரியிடம் அவள் மடியில் படுத்து கொண்டு சிரித்து பேசி கொண்டு இருந்தான்.

மீனா : அவனை நினைத்து பெருமை பட்டு. அவர்கள் இருக்கும் இடத்தில் போய் அருகில் உக்காந்து என்ன அம்மா மகன். சிரிச்சி பேசுற மாதிரி இருக்கு.

கஸ்தூரி : ஏய் கண்ணு வைக்காத டி. என் புள்ள. ரொம்ப நாளுக்கு அப்பறம். இப்போ தான் சந்தோசமா இருக்கான்.

லலிதா : உங்க சந்தோசத்துல நானும் கலந்து கொள்ளலாமா. என்று கேட்டு கொண்டே.அவள் சின்ன சூத்தை குமார் வயற்றில் உக்காந்து கொண்டால்.

கஸ்தூரி : ஏய் எந்திரி டி. புள்ள வயத்து மேலே உக்காந்து இருக்க. அவன் வெயிட் தாங்க மாட்டான்.

மீனா : இவளுக்கு உள்ளுக்குள்ள பொறாமையாக இருந்தது. ஏய் எந்திரி டி.

குமார் : உக்காரட்டும் சின்ன புள்ள தானே.

மீனா : : ஓஹோ அப்படியா. இருடா வரேன்.அவளும் எழுந்து. அவன் நெஞ்சில் உக்காந்து இரு புறமும் கால்கள் வைத்து கொண்டு. நானும் சின்ன புள்ள தான்.அதான் உன் மேலே உக்காந்து இருக்கேன். என்னமா நானும் சின்ன புள்ள தானே 

கஸ்தூரி : சனியன்ங்களா எந்திரிச்சி தொலைங்க டி. பாவம் டி என் பையன் 

லலிதா : அக்கா,அண்ணா நம்ம இரண்டு பேர் வெயிட்.தாங்குவானா க்கா 

மீனா : இப்போ தாங்கிட்டு தான் இருக்கான். அதுஎல்லாம் தாங்குவான்.. டேய் என்னடா ஹ்ம்ம் சொல்லி அம்மா லலிதா பாக்காத போது கண் அடித்தால் 

குமார் : இருவர் வெயிட் தாங்கி கொண்டு. மூச்சு விட சிரமப்பட்டு. ஹ்ம்ம் தாங்குவேன்.

மீனா : ne சொல்றத பார்த்தா. எங்க இரண்டு பேரையும் வச்சி. செய்வ போல  மெதுவா கேட்டால் 

குமார் : புரிந்து கொண்டு. மெதுவா ஏய் அவ சின்ன பொண்ணு.

மீனா : பாப்போம் என்ன காதலிச்சி, இந்த அளவுக்கு கொண்டு வந்துட்ட. அதே மாதிரி. லலிதாவையும் ஹ்ம்ம் நக்கல் அடித்தால். டேய் நீ வேணா பாரு எங்க இரண்டு பேரையும் ஒண்ணா செய்வது கட்டாயம் நடக்கும். அதுவும், எதிர்காலத்துல 

கஸ்தூரி : என்னடி அண்ணனும் தங்கச்சி. இரண்டு பேரும். குசு குசுன்னு பேசுறீங்க 

குமார் : ஒன்னுல்ல மா. சும்மா தான்.

இப்படியே கொஞ்ச நாட்கள் நடந்தது. ஒரு நாள் 

குமார் : இங்க வாயேன் ப்ளீஸ் 

மீனா : என்னடா விளையாடறியா.

குமார் : இந்த சேரில நீ அவ்ளோ அழகு தெரியுமா.

மீனா : டேய் இன்னைக்கு எங்க காலேஜ் annual day function. அதான் சேரி. எப்படி டா இருக்கு,

குமார் : எழுந்து இவள் அருகில் வந்து. முட்டி. மீனா எதிர் பாக்காத போது, குமார். மீனா சேரி உள்ளே புகுந்து கொண்டான்.

மீனா : இத எதிர் பாக்காத மீனா டேய், சொல்லும் போது, கஸ்தூரி வந்தால்.

கஸ்தூரி : ஏய் குமார் எங்கடி, ஆளே காணும்.

மீனா : குமார் என் சேலைக்குள் இருக்கான். சொல்லவா முடியும். இவள் ஏதோ சொல்ல வரும் போது குமார் அவள் ஜட்டியை ஒதுக்கி, முதல் முறையாக தன் தங்கையின் அழகு புண்டையை நக்க ஆரம்பித்தான், அவ்ளோ தான் மீனா துடித்தே போனால், கஸ்தூரி முன்னாடி. கண்களை மூடினால், சுகத்தை அனுபவிக்க ஆரம்பித்தால்,

கஸ்தூரி : உன்கிட்ட போய் கேட்டேன் பாரு, நநின்னுகிட்டே தூங்குறத பாரு. அவள் சுகத்தில் கண் மூடினால். கஸ்தூரி புலம்பி கொண்டே இருந்தால்.

மீனா : குமார் புண்டை நக்கல் சுகத்தில். மெய் மறந்து, ஒரு கால எடுத்து. அவன் தோல் பட்டையில் போட்டு, கொண்டு. ஐயோ கத்திராத டி. கேவலமா போய்டும். மனதில் நினைத்து கொண்டு. மா நீ போமா நா அண்ணா வந்தா, சொல்றேன், காம சுகத்தில் இருந்தும், கஸ்தூரியை அனுப்பி வைத்து, குமார் முகத்தில் புண்டையை தேய்த்து. அவளுடைய மதன நீரை, குமாரை குடிக்க வைத்தால். டேய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய் என்று கத்தி கொண்டு, அவனை முழுசா மதன நீரை குடிக்க வைத்தால்,

குமார் : வெளிய வந்து. டேஸ்ட் சூப்பர் மீனா.

மீனா : ச்சி போடா பொருக்கி சொல்லி கொண்டு வெளிய ஓடினால்.

நிகழகாலம் 

ஜீவா : என்ன சொல்வது, என்ன முழித்து கொண்டு இருந்தான்.

மீனா : இப்போ சொல்லு என்ன நம்புறியா டா.

ஜீவா : மா நீங்க செஞ்சது. மாமாவோட நல்லதுக்கு செஞ்சீங்க, அப்பறம் அது, காதல் போய் முடிஞ்சிது, விடுங்க மா,

மீனா : இப்போ உன்ன, உன் அப்பாவை மனசார, விரும்புறேன், என்னைக்கும் உன்ன விட்டு கொடுக்க மாட்டேன்.. அப்பறம் உன்கிட்ட இன்னொன்னு சொல்லணும். இப்போ கொஞ்சம் நேரத்துக்கு முன்னாடி, என் அண்ணா பேசுனான்.

ஜீவா : மாமா என்ன சொன்னார் 

மீனா : பழசை பேசி, எனக்கு வடிய வச்சிட்டான் 

ஜீவா : மா 

மீனா : டேய் மூடா பேசி எனக்கு, வர வச்சிட்டான், போதுமா டா, அப்பறம் உன்கிட்ட இன்னொன்னு சொல்லணும். நாளைக்கு என் அண்ணா வீட்டுக்கு வாரான்.

ஜீவா : யாரு எல்லாம் வராங்க 

மீனா : அண்ணா குடும்பம் வராங்க டா,

ஜீவா : ஹ்ம்ம் சரி மா 

மீனா : டேய் என்ன முகம் மாறுது. நா உன் அம்மா. அது நியாபகம் இருக்கட்டும். நீ என் உயிர் மகன் டா. நம்ம மூணு பேருக்குள்ள இடையில், யாரும் வர மாட்டாங்க டா,

ஜீவா : ஹ்ம்ம் சரி மா. ஏன் வராங்க 

மீனா : கணேஷ்க்கு இங்க பொண்ணு இருக்கு. அதான். பேசி முடிக்க வராங்க,, என் அண்ணா பையனுக்கு, நிறைய வரன், தட்டி கழிச்சி போய்கிட்டே இருந்தது, இப்போ தான், ஒரு வரன் வந்து இருக்கு, கடவுள் புண்ணியத்துல இது, நல்ல படியா நடக்கணும்,, அதே மாதிரி, பல்லவிக்கு டைவர்ஸ் கொடுத்து, உனக்கும், சீக்கிரமே பொண்ணு பாத்து, கல்யாணம் முடிக்கணும், அதுவும் சீக்கிரமே நடக்கணும்,. சரி எனக்கு வேலை நிறைய இருக்கு, நாளைக்கு என் அண்ணா குடும்பம் வராங்க,. என்று சந்தோசமா வீட்ல உள்ள வேலைகளை செய்ய ஆரம்பித்தால்,

ஜீவா : அம்மா ரொம்ப சந்தோசமா இருக்குறத, பாக்க எவ்ளோ நல்லா இருக்கு, என்று நினைத்து கொண்டு இருந்தான் 



அடுத்த பதிவு கூடிய சீக்கிரம்