[raspudinjr]

அம்மாவா(ஆ)சை இரவுகள்
அத்தியாயம் - 1
                  வருஷா சிறுநீர்கழித்து முடியவும் ஜட்டியை மேலே ஏற்றிவிட்டு விட்டு, நைட் பேண்டை சரி செய்து தோளில் தூக்கிக் கொண்டான் சுந்தர்.பாத்ரூம் கதவைச் சாத்தி விட்டு பெட்ரூமை நோக்கி நடந்தான். கிச்சனில் இருந்து சுசிலா குரல் கொடுத்தாள்,”ஏங்க..பாலைக் குடிக்கவைச்சுட்டு தூங்க வைங்க…இல்லினா நடுராத்திரி எந்திரிச்சு அழுவா பசிக்குதுன்னு.”!
இல்லைமா ..எனக்கு பால் வேணாம் ந்ன வருஷா விடம் லேசாய்க் கண்ணை உருட்டி அதட்டும் விதத்தில்" பால் குடிச்சிட்டு படுமா என் செல்லம்ல "சொல்லியபடியெ கிச்சனுக்குள் நுழைந்தான்.3 டம்ளர்களில் பாலை நிரப்பியிருந்த சுசிலா அவளை எங்கிட்ட விட்டுட்டு," நீங்க உங்க அம்மாவுக்கு இந்த பாலைக் கொடுத்துட்டு மாத்திரைய சாப்பிடச் சொல்லுங்க,... ரொம்ப இருமிக்கிட்டு இருந்தாங்க,.." ந்னாள்.
                     பாலை எடுத்துக்கொண்டு அம்மா வோட பெட் ரூமிற்குள் நுழைந்த சுந்தர் ,சௌந்தரியன்-பத்மா தம்பதியருக்கு ஒரே மகன். ரப்பர்ஃபேக்டரியில் சுப்ரவைசரா பணிபுரிந்த சௌந்தரியனுக்கு பத்மா வாக்கப்பட்டபோது அவளுக்கு வயது 21. காலியாணமாகி சுந்தர் பிறந்த  மூன்றாம் வருசத்துல ஃபேக்டரியில் ஏற்பட்ட விபத்தில் இறந்து போன மூவரில் சௌந்தரியனும் ஒருவன். டிகிரி முடித்த பத்மாவுக்கு மனிதாபிமான அடிப்படையில் கம்பெனி அவளுக்கு ஆஃபிஸ் கிளார்க் வேலை கொடுத்து ஆதரித்தது. பத்மாவுக்கு உலகமே சுந்தராகிப்போனது. இன்று சுந்தர் சிவில் எஞ்சினியராய் பெரிய பில்டரிடம் நல்ல சம்பளத்தில் இருக்கிறான். மகன் சம்பாதிக்க ஆரம்பித்த உடன் அம்மாவை வேலைக்கு போக வேண்டாம்ன்னு சொல்லி வீட்டில் இருக்க வைத்து விட்டான். அது பத்மாவுக்கு மட்டுமல்ல சுந்தருக்கும் ஒரு திருப்புமுனையான  முடிவு!
                   "அம்மா இந்தா பால் ! மாத்திரையும் சேர்த்து சாப்பிட்டுடு "சொல்லிவிட்டு பெட்டில் சாய்ந்து உட்கார்ந்து புத்தகம் படித்துக்கொண்டிருந்த அம்மா பத்மாவின் அருகில் அமர்ந்தான். அவன் கையில் இருந்த பால் டம்ளரை வாங்கி டீப்பாய் மீது வைத்து விட்டு  அவனைப்பார்த்து மெல்ல ஸ்மைல் செய்த படியே" உம் பொண்டாட்டி ஞாபகப் படுத்தினாளாக்கும், இப்ப இருமல் சரியாய்டுச்சுடா மாத்திரை வேணாம்டா, "சொன்ன பத்மா பிஸ்தா கலர் காட்டன் நைட்டி முன்புறம் எலாஸ்டிக் வைத்த மாடல் அணிந்திருந்தாள். சற்று இறங்கியிருந்த நைட்டி அவளைது கிளிவேஜ் ஐக் காட்டி அவளது மார்பு அளவு சுமார் 38 இருக்கும் என சொல்லாமல் சொல்லியது.உள்ளே ப்ரா அணியாததால் மார்பு சற்று சரிந்தார் போல தெரிந்தாலும் நிப்பிள் துருத்தியபடி சவால் விட்டது.சுந்தர் அம்மாவின்  தொடையில் கைவைத்தபடி இருக்க பத்மா வின் வலக்கையோ அவனது பர்முடாஸில்  தொடையிடுக்கை வருடி இன்னும் விரைக்க ஆரம்பிக்காத அவனது ஆண்மையை அழுத்தி வருடியபடி இருந்தாள். "நாளைக் காலையில் அம்மா உடம்பு சரியாய்டும். நீ போய் தூங்குடா,"ந்னாள் பத்மா.
                        தனது பெட்ரூமுக்கு திரும்பிய சுந்தரிடம் ,"அத்தை மாத்திரை சாப்பிட்டாங்களா..? ரெண்டுநாளா அவுங்க உடம்பு சரியில்லாததால வீட்டு வேலை பூராம் கஷ்டமாய்டுச்சு பாத்திங்களா? அத்தை இல்லினா நாம கண்டிப்பா சிரமப் பட்டிருப்போம்…இல்லியா சுந்தர் !" சொல்லியபடியெ சுந்தரை  இறுக அணைத்துக்கொண்டாள்.உண்மைதான், பொழுது போகவில்லை என்பதற்காகவும், தனது பாக்கெட் மணிக்காகவும் சுசி பக்கத்தில் உள்ள நர்சரியில் டீச்சராக வேலைக்கு போகிறாள்.பத்மா வீட்டு நிர்வாகம் பார்த்துக்கொள்வதால் அவரவர் சுதந்தரம் பாதிக்காமல் அனைவருக்குமே அது நல்ல ஐடீயாவாக செயல்பாட்டுக்கு வந்தது.
               "  ஏங்க எந்திரிங்க …லேட்டாயிடுச்சு…!".. சுசி எழுப்ப … சோம்பலை முறித்து எழுந்த சுந்தர் மணியை பார்க்க எட்டாயிருந்தது.. "சாரி சுசீ கொஞ்சம் அசந்துட்டேன்.. ஸ்கூலுக்கு லேட்டாயிடுச்சா?…டிபன் பன்னிருக்க மாட்டில நான் வேனா ஹோட்டல்ல வாங்கிட்டு வரட்டா.?".சுந்தர் பரபரக்க… சுசி சிரித்தபடியே ,".கூல்..கூல்  உங்க அம்மா உடம்பு சரியாயிட்டாங்க…காலையிலே டிபன் லஞ்ச் ரெண்டும் ரெடிபன்னி பாக்சுல வச்சுட்டாங்க…நான் வருஷைக் கூப்பிட்டுகிட்டு ஸ்கூல் கிளம்புறென், நீங்க சைட் போறதுக்கு ரெடியாகுங்க பை! பை"! சொல்லிட்டு கிளம்பினாள்.
சுந்தர் வாஸ்பெசின் போய் முகம் கழுவி வாய் கொப்பளித்து விட்டு பெட்ரூமை விட்டு ஹாலுக்கு வந்தான். கிச்சனில் சத்தம் கேட்டு அம்மா அங்கெ இருப்பதை புரிந்து கிச்சன் போனாள். பத்மா ஷிங்கில் பாத்திரம் கழுவியபடி நின்றிருந்தாள்.சுந்தர் அவளை நெருங்கி  பின்புறமா அணைத்து இருகைகளால் அவளது மார்புகளை பிசைந்து அவள் கழுத்தில் முத்தமிட்டு குட்மார்னிங் அம்மா"! ந்னான்!
தொடரும்.