மாரும்... மாமனாரும்...[Discontinued]

[JeeviBarath]

【09】

---

சேலை மற்றும் பாவாடையை இடுப்புக்கு மேலே தூக்கிப் பிடித்துக் கொண்டிருந்த பரிமளாவின் கைகளைப் பிடித்து விலக்கினார் நிரஞ்சன். அவளது ஆடைகள் கீழே இறங்கி அவளது பெண் உறுப்பை மறைத்தது. தன் உடைகளையும் சரி செய்து கொண்டார்.

நான் சொல்ற விசயத்தை தப்பா எடுத்துக்காத பரிமளா, "கடனை எங்கே திருப்பி கேட்பேன்னு பயந்து இப்படி பண்றியா?"

அப்படியில்லை சார்.

வாயில வச்சப்ப, வேணான்னு சொல்லாம நல்லா சப்பிட்டு இப்ப யோக்கியன் மாதிரி பேசுறான்னு தோணும். எனக்கு ஆசை தான். இல்லைன்னு பொய் சொல்ல மாட்டேன். பட் நீ எதுக்கு இப்படி பண்றேன்னு தெரியணும் உண்மைய சொல்லு.

சார். அது..

உன்னை நான் வேலைய விட்டு நிறுத்த மாட்டேன். அப்படி நிறுத்துனா, எனக்கு நீ காசு தர வேண்டாம். எனக்கு உண்மைய சொல்லு. அந்த காசுக்காக மட்டும் தான் எல்லாம் பண்றியா?

பரிமளா : புருஷன் குடிகாரனா இருந்தப்பவும் சரி, செத்த பிறகும் சரி, வேலைக்கு போற இடத்துல எல்லாம் அதான் புருஷன் சரியில்லையே, செத்துட்டானே, "எப்படா கிடைக்கும்னுதான்" ஆம்பளைங்க இருப்பாங்க. இங்க வேலைக்கு வந்த பிறகு தான் நிம்மதியா இருந்துச்சு.

பரிமளா எல்லாரும் உங்களை பெருமையா பேசுவாங்க. அப்புறம் கடன் பிரச்சனையில நீங்க உதவி பண்ணுன பிறகு எல்லாரும் விளையாட்டுக்கு "சாருக்கு தேவையிருக்குன்னு" சொல்லி கிண்டல் பண்ணும் போது கொஞ்சம் தடுமாறிட்டேன். நீங்க புத்திமதி சொன்ன பிறகு தெளிவா தான் இருந்தேன்.

பரிமளா : ஆனா நீங்க அன்னிக்கு ஆசையா கேட்டப்பவே எனக்கு தெரியும், நீங்க நிதானமா இல்லைன்னு. இருந்தாலும் கடன கேட்காம அப்படியே விட்டுட மாட்டாரா, நமக்கு உதவி பண்ண மாட்டாரான்னு ஆசையில தான் மறுக்காம சரின்னு சொன்னேன். ஆனா, அது அவரு (புருஷன்) இறந்த பிறகு எதுவும் இல்லாம இருந்த என் ஆசைய தூண்டி விட்டுடுச்சு, அதான் இப்ப ஒரு நாலஞ்சு நாளா தப்பு பண்ணிட்டேன். என்ன மன்னிச்சிடுங்க சார்.

வேற எதுவும்?

இல்லை சார்.

சரி பரிமளா, நீ கிளம்பு.

சார். என்ன வேலையை விட்டு நிறுத்திடாதீங்க சார் என்ற பரிமளா கண்களில் நீர் தேங்கியது.

அய்யோ பரிமளா, இப்ப வீட்டுக்கு போயிட்டு ஈவினிங் வான்னு சொன்னேன்.

சார் என தயங்கியவளுக்கு அங்கிருந்து நகர விருப்பமில்லை.

என்னாச்சு பரிமளா..

சத்தியமா என்ன வேலைய விட்டு அனுப்ப மாட்டீங்க தானே என தன் கைகளை நீட்டினாள்.

சத்தியமா அனுப்ப மாட்டேன், போதுமா என சத்தியம் செய்தார்.

அப்புறம் இன்னான்னு..

சொல்லுங்க சார்..

எதாவது வேணும்னா சொல்லுங்க செய்றேன்னு அந்த அர்த்தத்து சொல்றத நிறுத்திக்க.

ஓகே சார்.

ஹம். இன்னொரு விஷயம்.. இந்த மாதிரி வந்து என் முன்ன நிக்காத, சரியா என முலைகளை பார்த்தார்.

சாரி சார் என தன் ப்ராவை கீழே இழுத்தாள்.

இனி இப்படி வந்தா அப்புறம் கடிச்சு எடுத்துறவன் பார்த்துக்க என முகத்தில் சிறு புன்னகையை வெளிப்படுத்தினார்.

ப்ராவை சரி செய்து கொண்டிருந்த பரிமளா "சார்" என அதிர்ச்சியாக நிரஞ்சன் முகத்தை பார்த்தாள்.

வீட்ல வேற எதுவும் வேலை இருக்கா பரிமளா..

இல்லை சார்.

ஓகே. எது கேட்டாலும் கிடைக்குமா பரிமளா என எழுந்தார்.

ஹம் என தன் தலையை அசைத்தாள்..

பரிமளா தோள்களில் நிரஞ்சன் தன் கைகளை வைக்க, அவள் நிமிர்ந்து பார்த்தாள். ஏதோ வாகனம் காம்பவுண்ட் உள்ளே நுழையும் சத்தம் கேட்டது. அவசர அவசரமாக பரிமளா பாத்ரூம் சென்று கதவை சாத்திக் கொள்ள, நிரஞ்சன் கதவைத் திறந்தார்.

ஹாய் மாமா.

வா ரதி.

பரிமளா அக்கா இன்னும் கிளம்பலையா? அவங்க செருப்பு வெளிய கிடக்கு.

இப்ப தான் சமையல் முடிச்சிட்டு கிளம்புறேன்னு சொன்னா என வீட்டுக்குள் தேடுவது போல பார்த்தார்.

இந்தாங்க மாமா என ரதி தன் கையில் வைத்திருந்த டிஃபன் பாக்ஸை கொடுத்தாள்.

இதெல்லாம் எதுக்கும்மா.

ஹான். உங்க புள்ளைகிட்ட சொல்லுங்க. நான் கிளம்பவா?

வீட்டுக்குள்ள வராம போனா எப்படி, உள்ள வா.  குழந்தைங்க எங்க?

அம்மா கிட்ட இருக்காங்க. நான் கிளம்புறேன் என கிளம்பிய மருமகள் பைக் காம்பவுண்ட் வெளியே போகும் வரை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.

பரிமளா தன் ஆடைகளை சரி செய்துவிட்டு வெளியே வந்தாள். ரதி வந்ததாக தகவலை சொன்னார்.

சார் நான் கிளம்பவா?

மருந்து வேண்டாமா?

ராத்திரி முடிஞ்சா சீக்கிரம் வர்றேன் சார்  என சொல்லி கிளம்பியவள், இவன் நல்லவனா இல்லை பைத்தியக்காரனா என நினைத்துக் கொண்டே வீட்டிற்கு சென்றாள்..

ரதியின் குழந்தைகளை கூட்டிக்கொண்டு அவளது அம்மாவுடன் பைக்கில் வருவது சிரமம் என்பதால் 4 மணியளவில் ரதியின் தாயாரை பார்க்க செல்லலாம் என நினைத்த நிரஞ்சன் கொஞ்சம் அளவுக்கு அதிகமாக தூங்கிப் போனார்.

4:30 எழுந்தவர், 4:50 அளவில் ரதியின் வீட்டுக்கு வந்தார்.

அம்மா இப்பதான் ஆட்டோல உங்கள பார்த்துட்டு போறேன்னு சொல்லிட்டு கிளம்பினாங்க என சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போதே செல்போன் ரிங் ஆனது,. உள்ள வாங்க மாமா என சொன்ன ரதி அந்த அழைப்பை எடுத்து பேசினாள்.

மாமா உன்னை பார்க்க இங்க வந்துட்டாங்க. அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்லை. நீ அப்படியே கிளம்பு, நான் மாமாகிட்ட சொல்லிக்கிறேன் என அழைப்பை துண்டித்தாள்.

பேத்தி (முதல்) எங்கம்மா எனக் கேட்ட நிரஞ்சனிடம், வேலைக்கார பொண்ணு கூட கடைக்கு போனா மாமா எனப் பேச ஆரம்பித்தார்கள். இரண்டாவது பேத்தியிடம் கையை நீட்ட நீட்ட அவள் போகவே இல்லை.

[வேலைக்கார பெண் சிறு வயது என்பதால் இரண்டாவது குழந்தையை அவளது பொறுப்பில் விட்டுவிட்டு ரதி எங்கும் செல்வதில்லை. பைக்கில் எங்கு சென்றாலும் ஸ்லிங்க் மாதிரி நெஞ்சில் போட்டு செல்வாள். கிராமம் என்பதால் பலர் அவளைப் பார்த்து பணத் திமிர் என பேசுவார்கள். காலையில் தன் தாயார் பொறுப்பில் இரண்டாவது குழந்தை இருந்ததால் தனியாக மாமனார் வேருக்கு வந்திருந்தாள்]

ரதியின் மடியில் இருந்த குழந்தை அவ்வப்போது தலையை பின்னால் சாய்க்கும் போது முலைகள் நசுங்குவதைப் பார்த்தார். குழந்தை அவ்வப்போது திரும்பி தன் தாயின் வாய் மற்றும் முலைகள் மீது கைவைக்கும் போது அந்த இடங்களில் தன் வாயை வைத்தால் வைத்தால் எப்படியிருக்கும் என்ற எண்ணம் நிரஞ்சனை துன்புறுத்துவது போல இருந்தது.

நிரஞ்சன் ரொம்பவே தடுமாறிக் கொண்டிருந்தார். இதுவரை கட்டி வைத்த மானம் எல்லாம் காற்றில் பறப்பது போல ஒரு அவருக்கு ஒரு எண்ணம்.

மாமனார் மேல் உள்ள நம்பிக்கையில் துப்பட்டா போடாமல் இருந்து பேசிக் கொண்டிருந்த ரதிக்கு அவரது பார்வையில் எந்த வித்யாசமும் தெரியவில்லை.

நான் கிளம்புறேன் என சொன்னவரிடம், மதியம் பண்ணுன சிக்கன் இருக்கு எடுத்துட்டு போறீங்களா மாமா எனக் கேட்டுக் கொண்டே குழந்தையை கீழே இறக்கி விட்டாள் ரதி.

இரண்டாவது குழந்தை பிறகு சற்று எடை அதிகமாக இருந்த ரதியின் பெரிய சைஸ் முலைகளை அவள் அணிந்திருந்த சிகப்பு ப்ராவால் பாதியளவு கூட மறைக்க முடியவில்லை. அவைகளை நன்றாக பார்த்தார் நிரஞ்சன். 

பரிமளாவின் சமீபத்திய தீண்டல்களும், எதுவா இருந்தாலும் கேளுங்க என்ற வார்த்தைகளும், "எதுவாக இருந்தாலும் கேட்டால் தானே கிடைக்கும்" என்ற மனநிலையை அவருக்கு உருவாக்கியிருந்து. எந்த வித மன வருத்தமும் இல்லாமல் ரதியின் முலை தரிசனத்தை ரசித்தார். 

கையில் சிக்கனை ஒரு பாத்திரத்தில் கொண்டு வந்த rathit, தன் மகள் நிரஞ்சன் அருகில் தூக்க சொல்லி கையை நீட்டிக் கொண்டு நின்றதால், சூடு பண்ணிட்டு சாப்பிடுங்க மாமா. மீதி இருந்தா பரிமளா அக்காகிட்ட குடுத்துடுங்க என கையில் பாத்திரத்தை டீப்பாயில் வைத்த போது விட்டு உட்கார்ந்த போது மீண்டும் ரதியின் முலைகளின் தரிசனம் கிடைத்தது.

தன் அருகில் வந்த பேத்தியிடம், "தாத்தா இங்கயே இருக்கணுமா" என கேட்டுக் கொண்டே தன் கைகளில் தூக்கி தொடையில் நிற்க வைத்து கொஞ்சினார்.

மடியில தான தூக்கி வைப்பாரு, இன்றைக்கு என்ன நிற்க வைக்கிறார் என்ற எண்ணம் ரதிக்கு வந்தாலும், மாமனார் சுண்ணி விறைப்பு காரணமாக அப்படி செய்திருக்கிறார் என்ற எண்ணம் துளியும் வரவில்லை.

சற்று நேரத்தில் ரதி வீட்டில் தங்கி வேலை செய்யும் பெண்ணும் முதல் மகளும் கையில் பொருட்களுடன் வந்தனர். நிரஞ்சன் பேத்திகளுடன் கொஞ்சிக் கொண்டே அவர்களுடன் பேசிக் கொண்டிருந்தார். 

6:30 க்கு, பரிமளா வர்ற நேரம் எ‌ன சொல்லி விடை பெற்றார்.

வரும் வழியில் பரிமளா நடந்து வருவதை பார்த்தவர் எதுவும் பேசாமல் அவளை கடந்து வந்தார். பரிமளாவும் நிரஞ்சன் வாகனம் தன்னை கடந்த போது கவனித்தாள்.

வீட்டுக்கு வந்தவர் தன் ஆடைகள் அனைத்தையும் கழட்டிவிட்டு பரிமளாவின் வருகைக்காக காத்திருந்த படி சுண்ணியை தடவிக் கொண்டிருந்தார்.

பரிமளா வீட்டுக்குள் நுழைந்து சில அடிகள் எடுத்து வைத்து, நிரஞ்சனை பார்த்தவுடனே அவளுக்கு புரிந்து போனது. சமையல் பண்ற வரைக்கும் வெயிட் பண்ணுவாரா இல்லையா என்ற யோசனையில் முன் கதவை தாளிட்டாள்.

பரிமளா தலையை கவிழ்ந்த படி ஷோபாவின் அருகில் நெருங்கும் போதே, கொஞ்சம் ஆயில் எடுத்துக் குடு பரிமளா என நிரஞ்சன் சொல்வது கேட்டது.

கிச்சனில் சமையலுக்கு வாங்கி வைத்திருந்த தேங்காய் எண்ணெய் பாட்டிலை எடுத்துக் கொண்டு வந்தாள்.

நிரஞ்சன் எழுந்து லுங்கியை அவிழ்த்து கையில் எடுத்து ஷோபாவில் போட்டார்.

நிரஞ்சனின் routine தெரிந்தது போல அவரது வார்த்தைகளை எதிர் பாராமல் தேங்காய் எண்ணெய் பாட்டில் ஓபன் செய்து கைகளில் எண்ணெய் எடுத்து சுண்ணியில் தடவினாள்.

மீண்டும் ஒருமுறை எண்ணெய் எடுத்து தடவி விட்டாள். தன் புண்டையிலும் எண்ணெய் அப்ளை செய்தாள்.

தன் சேலை மற்றும் பாவாடையை முட்டிக்கு மேல் தூக்கியவள், ஷோபாவின் மேல் முட்டி போட்டு நின்றபடி தன் சேலை & பாவாடையை இடுப்புக்கு மேல் தூக்கினாள்.

நிரஞ்சன் பரிமளாவின் பின்னால் வந்து அவளது இடுப்பில் தன் வலது கையை வைத்தார். அவர் கொஞ்சம் முன்னோக்கி நகர்ந்தார். அந்த வினாடி அவரது சுண்ணி கீழிருந்து மேலாக பரிமளாவின் புண்டையில் உரசி மேலே வந்து மல வாயின் அருகில் உட்கார்ந்தது.

அய்யோ சூத்துலயா? நான் சூத்துல ஆயில் போடலயே என யோசிக்கும் போதே வலது கை புண்டை வாயிலை தடவியது.

நிரஞ்சனின் இடது கை பரிமளாவின் இடுப்பை பிடித்தது. பரிமளா தன் பற்களை கடித்த படி கடவுளே "பீ" வந்துடக் கூடாது என வேண்டிக் கொண்டே, நிரஞ்சன் சுண்ணியை தன் சூத்தில் வரவேற்க தயாரானாள்.

நிரஞ்சன் வலது கையால் தடவிய இடத்தில் சுண்ணியை வைத்து தேய்த்து மெல்ல மெல்ல பரிமளாவின் புண்டையின் உள்ளே தள்ளினார்..

நிரஞ்சன், அந்த ஊரில் நேர்மையானவர், பொறுமையானவர் என எல்லோராலும் புகழப்படுபவர். செக்ஸ் விஷயத்திலும் அதே பொறுமை. பரிமளாவுக்கு வலிக்கும் என நினைத்து பொறுமையாகவே ஆரம்பித்தார். .



பரிமளாவின் கணவன் செக்ஸ் விஷயத்தில் பொறுமை இல்லாதவன். இடிக்க ஆரம்பித்தால், விந்து வெளியேறும் வரை வெளியே எடுக்காமல் இடிப்பான்.

ஆனால் நிரஞ்சனோ வெளியே எடுத்து உள்ளே விடுகிறாரோ என நினைக்கும் அளவுக்கு தன் சுண்ணியை முக்கால்வாசிக்கு  மேல் வெளியே இழுத்து மீண்டும் உள்ளே தள்ளும் போது அவளுக்கு சுகமாக இருந்தது.

40-45 விநாடிகளில் வெளியே நன்றாக இழுத்து உள்ளே விடும் போது மட்டும் "ஸ்ஸ்" என்ற சத்தம் போட்ட பரிமளாவிடம் எந்தவித முனகலும் இல்லை.

வேகம் போவதில்லை என நினைத்த நிரஞ்சன் தன் வேகத்தை அதிகப்படுத்தினார்.



சிலமுறை அவரது சுண்ணி புண்டையின் வெளியே வந்தது. மீண்டும் அதே வேகத்தில் விட்ட போது, பரிமளாவின் தலை ஷோபாவில் இடித்தது.

பெட்ரூம் போலாமா?

ஹம் என தலையை அசைத்தாள்.

நிரஞ்சன் நிர்வாணமாக பெட்ரூம் சென்று ஏசி ஆன் செய்தார். அவரது பின்னால் வந்த பரிமளாவுக்கு கட்டிலில் ஏற கூச்சமாக இருந்தது. நிரஞ்சன் என்ன செய்கிறார் எனப் பார்த்தாள்.

ஏசி "டக், ஷ்ஷ்ஷ்" என்ற சத்தத்தை வெளிப்படுத்த ஆரம்பித்தவுடன் திரும்பிய நிரஞ்சனின் முகத்தை பார்த்தவுடன் பரிமளா தன் தலையை கவிழ்ந்து கொண்டாள். நிரஞ்சன் நெருங்கி வந்தார்.

வெட்கப்படாத பரிமளா.

ஹம் என சொன்னாலும் குனிந்த தலையை அசைத்தாளே தவிர நிமிரவில்லை.

கிஸ் பண்ணிக்கவா?

அடப்பாவி இதென்ன கேள்வி என மனதில் எண்ணம் வந்தாலும், தன் தலையை சரியென அசைத்தாள்.

கடைசியா பண்ண வேண்டியத முதல்ல பண்ணிட்டு, முதல்ல பண்ண வேண்டியதுக்கு அனுமதி கேட்கிறேன் பாரு என சிரித்துக் கொண்டே பரிமளாவின் காதின் அருகே தன் கைகளை வைத்து மெல்ல தன் பக்கமாக இழுத்து உதட்டில் உதட்டை வைத்து கவ்வினார்.

பரிமளாவின் தோள் பகுதியில் தன் கையை வைத்தவர், மெல்ல அவளை பின்னோக்கி நகரச் செய்து கட்டிலில் உட்கார வைத்து விட்டு தானும் அருகில் உட்கார்ந்து கொண்டார்.

ஓகே தான..

ஹம் என தலையை அசைத்தாள்.

அப்புறம் ஏன் எதுவும் பேச மாட்டேன்ற.

எந்த பதில் சொல்லாமல் தன் தலையை மட்டும் அசைத்தாள்.

பிடிக்கலையா.

பதில் எதுவும் சொல்லாமல் மெல்ல கட்டிலில் ஏறி முட்டியால் தவள முயன்றவளின் இடுப்பை நிரஞ்சன் பிடித்தார்.

திரும்பவும் பின்னால் இருந்து செய்ய ஆசை போல என நினைத்தவள், தன் உடலை வசதியாக அட்ஜஸ்ட் செய்து கொண்டாள்.

நாலு காலில் நின்று கொண்டிருந்த பரிமளாவின் சேலை மற்றும் பாவாடையை இடுப்புக்கு மேலே தூக்கினார் நிரஞ்சன்.



குண்டி கன்னங்களை தடவிய நிரஞ்சன் தன்னுடைய வலது கை ஆள்காட்டி விரலால் மெல்ல புண்டை இதழ்களை வருடினார்.

சுண்ணியை உள்ளே விடுவதற்கு வசதியாக, வலது கையால், பரிமளா உடலை கீழே சற்று தாழ்த்தி இடது கையால் சுண்ணியைப் பிடித்து மெல்ல உள்ளே தள்ளினார்.



நிரஞ்சன் எந்த அவசரமும் இல்லை, நாம பொறுமையா மேட்டர் பண்ணலாம் என்பதைப் போல இயங்க ஆரம்பித்தார்.

முத்த முறையாக தன் வாழ்க்கையில் பூவைப் போல கட்டிலில் கையாளப் படுவது பரிமளாவுக்கு சந்தோஷம் கொடுத்தது.



சீரான வேகத்தில் பொறுமையாக செய்வது, ஓய்வெடுப்பது என மூன்று நிமிடங்களுக்கு மேல் ஆன பிறகும் நிரஞ்சன் முடிக்கவில்லை.

நேரம் செல்ல செல்ல அய்யோ இவரு எப்ப முடிப்பார், நான் எப்ப சமையல் பண்றது என்ற எண்ணம் பரிமளா மண்டையில் உதித்தது. அவளால் தொடர்ந்து அந்த செக்ஸை வணக்கம் என்ஜாய் பண்ண முடியவில்லை.

முட்டி வலிச்சா படுத்துக்க பரிமளா என சொன்னார் நிரஞ்சன்.

நிரஞ்சனை பார்க்க விரும்பாத பரிமளா, இல்லை சார் பரவாயில்லை என அப்படியே நின்று கொண்டாள்.

தன் தலையை திருப்பி சுவர்க் கடிகாரத்தில் நேரத்தை பார்த்தாள்.

டைம் ஆகுதா?

ஹம். இல்லை என இழுத்தாள்.

இன்னும் கொஞ்சம் தான் முடிச்சுடுறேன் என தன் வேகத்தைக் கொஞ்சம் கூட்டி செய்ய ஆரம்பித்தார். நன்றாக செய்கிறார் என ஒப்புதல் தெரிவிக்கும் படி பரிமளா மெல்ல முனகல்களை வெளியிட்டாள்.

ஓரளவுக்கு மிதமான வேகத்தில் இயங்கிய நிரஞ்சன் மேலும் 3-4 நிமிடங்களுக்கு தாக்குப் பிடித்தார்.

அடேயப்பா இவ்ளோ நேரம் இந்த வயசுல தாக்குப் பிடிக்கிறார். அப்படின்னா சின்ன வயசுல என நினைக்கும் போது நிரஞ்சன் தன் சுண்ணியை உருவி வெளியே எடுத்தார். விந்தை பெட் ஷீட்டில் பீய்ச்சி அடித்து விட்டு கட்டிலில் படுத்தார்.

பரிமளா மெல்ல கட்டிலில் இருந்து எழுந்தாள்.

ரதி சிக்கன் குழம்பு குடுத்தா. அத சூடு பண்ணிட்டு, ஒரு மூணு தோசை.

சரியென தலையை அசைத்த பரிமளா, கிச்சன் செ‌ன்று தன் வேளைகள் அனைத்தையும் முடித்தாள்.

களைப்பில் இன்னும் பெட் மேல் படுத்திருந்த நிரஞ்சனிடம், சார் கிளம்புறேன் என சொன்னாள்.

அந்த சிக்கன் குழம்பு கொஞ்சம் வச்சிட்டு மீதி எடுத்துட்டு போய்டு பரிமளா.

பரிமளா கிச்சன் செல்ல, நிரஞ்சன் அவளைத் தொடர்ந்து ஹாலில் கிடந்த லுங்கியை இடுப்பில் கட்டிய படி கிச்சன் வந்தார்.

பரிமளாவை உரசியபடி நின்று, "எனக்கு இவ்வளவு வேணாம்" என தனக்கு குறைவான அளவு குழம்பு எடுத்து வைக்க சொன்னார்.

கிளம்பவா சார்.

ஹம். எப்படி இருந்துது பரிமளா?

ஹம், என தலையை அசைத்தாள்.

சும்மா சொல்லு.

சந்தோஷமா இருந்துது சார்.

அப்ப அடிக்கடி கிடைக்குமா?

நீங்க கேட்டா என சொல்லியவள் தன் தலையை கவிழ்ந்து கொண்டாள்.

கேட்டுட்டா போச்சு.

சரி சார் என பரிமளா எதுவும் சொல்லாமல் இரண்டடி எடுத்து வைத்தாள்.

பரிமளா..

சார்..

டாக்டர் மருந்து ஒரு நேரத்துக்கு சொன்னாரா இல்லை ரெண்டு நேரத்துக்குமா?

டாக்டரா என குழப்பத்தில் பார்த்தாள்.

அதான் சொன்னியே, அரிப்புக்கு மருந்துன்னு. ஒரு நேரமா இல்லை காலையிலயும் மருந்து போடணுமா..?

ச்சீ போங்க சார் என கிளம்பிய பரிமளாவின் பின்புறத்தை எந்தவிதமான குற்ற உணர்வும் இல்லாமல் ரசித்தார் நிரஞ்சன்...