[rathibala]

இந்த பரபரப்பான பாஸ்ட் புட் வாழ்க்கையில் இப்போது யாரும் பொறுமையை கடைபிடிப்பது இல்லை.

கதையை மணிக்கணக்கில் பொறுமையாக நேரத்தை செலவிட்டு எழுதினாலும் அதற்கு ஐந்து நிமிடங்கள் வரை செலவழித்து பதில் எதுவும் எழுதாமல் விட்டு விடுவார்கள் என்னையும் சேர்த்து தான் சொல்கிறேன்.

பெரிய கதையாக வந்த பிறகு ஆஹா ஓஹோ என்று கூறி பதில் சொல்வார்கள்.. ஆனால் அந்த ஆசிரியர் அதுவரைக்கும் சந்தோஷமான மனநிலையில் எழுத விமர்சனங்கள் அவசியம் என்று யாரும் கருத்தில் கொள்வது இல்லை.

ஒரு சில எழுத்தாளர்கள் பத்து பதினைந்து லைன் எழுதி விட்டு வருட கணக்கில் கிடப்பில் போட்டு விட்டு போய் விடுகிறார்கள் அதுவும் தவறான செயல் தான்..

சமீபத்தில் ஒரு எழுத்தாளர் கிட்டத்தட்ட பத்து லட்சம் பேர் வாசித்த கதையில் தனக்கு தொடர்ந்து எழுத மூடு வரவில்லை என்று சொல்லி பதிவு செய்து இருக்கிறார்.அது அது வரையில் அவரை உற்சாகப் படுத்தி வந்த விமர்சகர்களை அவமானப் படுத்தும் செயல் என்று அவருக்கு புரியுமா இல்லையா என்று தெரியவில்லை.

இப்படி பல்வேறு வகையான குழப்பமான மனநிலையுடன் தான் இந்த தளம் இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது.


அந்த கதை இந்த தளத்தில் தான் இருக்கிறதா.. அதன் லிங்க் கிடைக்குமா

நான் எழுத ஆரம்பித்த அம்மா/மகன் மென்காம கதைக்கான லிங்க் 

https://xossipy.com/thread-64372-post-5704406.html