[3sivaram]

2. నా జీవితం నా భర్త సందీప్ చేతుల్లోకి....  2.0









పిన్నీ "అమ్మాయ్.... అమ్మాయ్.... " అంటూ మెట్లు ఎక్కి పైకి వస్తూ రష్ ని పిలుస్తుంది.

రష్ బెడ్ రూమ్ లో నిద్ర పోతుంది.

పిన్నీ వచ్చి రష్ భుజం పై చేయి వేసి "రష్" అని పిలిచింది.

రష్ "ఆహ్..." అని పెద్దగా అరిచి ఒక్క సారిగా పిన్నీని తోసేసింది, పిన్ని కింద పడింది.

రష్ స్పృహలోకి వచ్చి చుట్టూ చూస్తూ "పిన్నీ... పిన్నీ... " అంటూ పైకి లేపింది.

పిన్నీ పైకి లేచి చిన్నగా నవ్వి "పీడకల వచ్చిందా" అని అడిగింది.


రష్ చిన్నగా నవ్వింది. ఆమె నవ్వులో నటన, ఆమె కళ్ళలో ఎదో బాధ చూస్తూ ఆలోచిస్తుంది.

పిన్నీ మనసులో "రెండూ సంవత్సరాలు తర్వాత ఇంటికి వచ్చింది. పెళ్లి అయ్యాక ఎప్పుడూ కూడా వచ్చి వారం ఉండింది లేదు. అలా రావడం తెల్లారి బయలు దేరడం జరుగుతుంది, కాని ఎదో జరిగింది.... తన భర్త తీసుకొచ్చి వదిలేసి వెళ్ళాడు. రెండూ వారాలు అయినా ఒక్క సారిగా వచ్చి చూడడం లేదు. ఏమైనా గొడవ జరిగిందా... సందీప్ కి ఫోన్ చేస్తే ఒంట్లో బాగోవడం లేదు అందుకని తీసుకొని వచ్చాను అంటున్నాడు. ఎవరిని అడగాలో కూడా అర్ధం కావడం లేదు. రష్ నోరు తెరిచి తన మనసులో ఇది ఉంది అని చెప్పడం లేదు" అనుకుంది.

ఇదే విషయం తన భర్త అయిన రామ్మోహన్ కి చెప్పింది. ప్రస్తుతం రామ్మోహన్ ప్రమోషన్ వచ్చి చాలా బిజీగా ఉంటున్నాడు, చాలా చోట్లకు తిరుగుతున్నాడు. అయినా రష్ గురించి చెప్పాల్సింది చెప్పింది.

రామ్మోహన్ "రష్ నా పెద్ద కూతురు అయినా నాతో ఎప్పుడూ కూడా ఏ విషయం చెప్పదు... నీతో ఉన్నంత క్లోజ్ గా కూడా నాతో ఉండదు... అయినా కొత్తగా పెళ్లి అయినవాళ్ళు కదా... చిన్న చిన్న గొడవలు సహజం"

పిన్నీ "రష్ వాళ్ళ అత్తగారు పిల్లలు, పిల్లలు అంటూ ఏమైనా ఇబ్బంది పెడుతున్నారు ఏమో.... ఒక సారి మనం వెళ్లి మాట్లాడుదాం"

రామ్మోహన్ "సందీప్ తో మాట్లాడాను, అదేం లేదు అని చెప్పాడు"

పిన్నీ "మరి ఏం చేద్దాం"

రామ్మోహన్ "నువ్వే చెప్పూ..."

పిన్నీ "అందరిని పండగకు పిలుస్తా.... అందరిని చూస్తే ఎవరికో ఒకరికైనా రష్ ఓపెన్ అయి మాట్లాడుతుంది"

రామ్మోహన్ "అందుకే నువ్వంటే నాకు ఇష్టం" అంటూ ముద్దు పెట్టుకున్నాడు.

పిన్నీ "ఛీ... సిగ్గులేదా.... రిటైర్ మెంట్ వయస్సు వచ్చింది"

రామ్మోహన్ "నాకు 53 సం|| వయస్సు వచ్చినా, నువ్వు ఇంకా 40లలోనే ఉన్నావు కదా... నాలో ఉత్సాహం ఉప్పొంగుతుంది"

పిన్నీ "హుమ్మ్.... పొంగుతుంది.... పొంగుతుంది.... పొయ్యి మీద పెడితే బాగా పొంగుతుంది"

రామ్మోహన్ "ఈ పొయ్యి మీదేనా" అంటూ తన భార్య పూకు మీద చేయి పెట్టాడు.

పిన్నీ "దేవుడా..." అని అతని చేతిని విదిలించి కొట్టింది.

రామ్మోహన్ "రాత్రికి తొందరగా వస్తా..."

పిన్నీ "మ్మ్" అని తల ఊపింది.

రామ్మోహన్ "వచ్చేదా"

పిన్నీ "రా బాబు"

రామ్మోహన్ "వస్తే ఏం ఇస్తావ్"

పిన్నీ "ఏం కావాలి..."

రామ్మోహన్ ముందుకు నడిచి చెవిలో ఎదో చెప్పాడు.

పిన్నీ పెదవులు చిన్నగా విచ్చుకున్నాయి.

బలంగా శ్వాస పీల్చుకొని పిన్నీ, తన భర్తని బయటకు సున్నితంగా నెడుతూ "త్వరగా రావాలంటే, ఆఫీస్ కి త్వరగా వెళ్ళాలి" అంది.

రామ్మోహాన్ బాధ పడుతున్నట్టుగా పిన్నీని చూస్తూ బయటకు వెళ్ళాడు. పిన్నీని వెక్కిరుస్తూ చూసి ఇంట్లోకి వచ్చి అద్దంలో ఒక సారి చూసుకుంటూ ఎదో రొమాంటిక్ పాట హమ్ చేసుకుంటూ ఇంటి పనిలో పడింది.

---

రష్ తన తండ్రి, తన రెండో బార్యతో చేస్తున్న రోమాన్స్ ని చూస్తూ ఉంది. చిన్నప్పటి నుండి వాళ్ళు అలానే ఉన్నారు. ఇంట్లో అందరికి పెళ్లి చేసి పంపేయడంతో ఒకప్పుడు కంటే ఇప్పుడు ఇంకా హాయిగా ఉంటున్నారు. కొంత మందికి లైఫ్ 50లలో, 40లలో కూడా సుఖాన్ని సంతోషాన్ని ఇస్తే, మరి కొంత మందికి 20లలో కూడా నరకాన్ని ఇస్తుంది, అనుకుంటూ తన గదిలోకి వెళ్లి అద్దంలో చూసుకుంటూ జాకెట్ హుక్సులు విప్పింది.

తన సళ్ళు పై పంటితో కొరికిన గాయాలు, ఇంకా మానలేదు. మెల్లగా ఆయిట్ మెంట్ తీసుకొని రాసుకుంది. అలాగే తన డ్రెస్ విప్పి పిర్రలపై, వీపుపై ఉన్న కర్రతో కొట్టిన వాతలకు మందు రాసుకుంటూ ఉంది. కిందకు వచ్చి తన పూకు పక్కనే ఉన్న పంటితో కొరికిన గాయం కదులుతున్నా కూడా నొప్పి పుడుతుంది.

మందు రాసుకొని ఇబ్బందిగా అనిపిస్తే తిరిగి మంచం పై పడుకుంది.

కంటి చివరి నుండి కన్నీరు ఆగకుండా పక్కలకు కారుతుంది.

పెళ్ళికి ముందు ఎంత పొగరుగా ఉన్నా, పెళ్లి అయ్యాక అనుకూలంగానే ఉంది. ఇప్పుడు అదే తన శాపం అయింది అనుకుంటూ కన్నీరు తుడుచుకుంది, మళ్ళి కన్నీరు కళ్ళను నింపేసి పక్కలగా కారిపోతుంది.

ఫోన్ రింగ్ అయింది. ఆ రింగ్ టోన్ వింటేనే అది ఎవరో తెలిసిపోతుంది.

సందీప్ "హలో" అన్నాడు. 

రెండూ సెకన్లు వరకు రిప్లై లేదు.

రష్ ఏడ్చి ఏడ్చి జీరబోయిన గొంతుతో చిన్నగా "హుమ్మ్ చెప్పండి" అంది.

సందీప్ "ఇప్పుడు ఎలా ఉంది"

రష్ "ఇంకా బ్రతికే ఉన్నాను" అంటూ తన కోపాన్ని చూపించింది.

రెండూ సెకన్లు మౌనం.

రష్ కి దుఖం తన్నుకొచ్చింది.

సందీప్ "అది కాదురా... నీ మంచి కోసమే కదా...."

రష్ "ఏం మంచి కోసం.... నేను వద్దు వద్దు అంటూనే ఉన్నాను"

సందీప్ "నీ మంచి కోసమే కదా...."

రష్ "ఏం మంచి కోసం.... ఏం మంచి జరిగింది...."

సందీప్ "ప్చ్" అంటూ మౌనం వహించాడు.

రష్ "మీకు పిల్లలు పుట్టరు... నేనేం మిమ్మల్ని వదిలేసి వెళ్ళిపోలేదు కదా... మా పిన్నీ, నాన్నలకు కూడా లేరు, వాళ్ళు ఎలా ఉన్నారో అలా ఉండిపోదాం అన్నాను.... అన్నానా..."

సందీప్ "అన్నావు"

రష్ "మరి నేను వద్దు అంటున్నా వినకుండా సూసైడ్ చేసుకుంటా అని బెదిరించి నీ తమ్ముడు సునీల్ పక్కలో..... ఛీ..." అంటూ ఏడ్చింది.

సందీప్ "నన్ను క్షమించు రా.... ఐ లవ్ యు రా.... నన్ను క్షమించు రా.... నువ్వు ఏడిస్తే, నాకు కూడా ఏడుపు వస్తుంది"

రష్ "నీకు ఎందుకు వస్తుంది, నీ తమ్ముడు నన్ను మృగం కోరికినట్టు కొరికాడు, సరివి కర్రతో కొట్టాడు. ఏడుస్తూ, కలబడుతుంటే, చేతులు కాళ్లు నోరు కట్టేసి మరి కొట్టాడు" అంది.

సందీప్ "నన్ను క్షమించు రా.... నన్ను క్షమించు..... ప్లీజ్...."

రష్ "నాకు తెలియదు.... ఇక నా వల్ల కాదు.... భరించలేను.... మీ అమ్మ నాకు ఫోన్ చేసి పిల్లలు అంటూ చుట్టాల అందరి ముందు టార్చర్ పెడుతుంది. నువ్వేమో ఇలా చేస్తున్నావ్"

సందీప్ "ప్లీజ్ రా... ప్లీజ్.... నన్ను క్షమించు.....  సారీ..."

రష్ "ఇవ్వాళ మా పిన్నీ చెబుతా... తెలుసుగా.... చండశాసనురాలు, మీ అందరిని వరసపెట్టి వాయిస్తుంది"

సందీప్ "ప్లీజ్... వద్దు.... రష్.... రష్.... " అంటూనే రష్ ఫోన్ కట్టేసింది.

ఫోన్ లో మాట్లాడాలి అనుకుంది అంతా మాట్లాడాక, రిలీఫ్ గా, దైర్యంగా అనిపించింది. పిన్నికి చెప్పాలని నిర్ణయించుకుంది.



రష్ తలుపు తీసుకొని బయటకు వచ్చేసరికి "సర్పైజ్" అంటూ రష్ చెల్లెలు మరియు పిన్నీ చెల్లెలు అందరూ వచ్చారు.

వాళ్ళను చూస్తూ చిన్నప్పటి జ్ఞాపకాలు గుర్తుకు వచ్చి నవ్వేసింది. వాళ్ళతో నవ్వులు పంచుకోవాలని పిన్నీకి చెప్పాలి అనుకున్న విషయం ఒక్కో రోజు చొప్పున పోస్ట్ పోన్ చేస్తూ వచ్చింది.

వారం గడిచింది.

అందరూ ఎవరి ఇళ్ళకు వాళ్ళు వెళ్ళారు.

ఎవరితో రష్ బయటపడలేదు. కాని పిన్నీ మాత్రం రష్ ప్రవర్తన బట్టి, మాటలు బట్టి, విషయం దాదాపు పసిగట్టేసింది. 

ఒక రోజు రాత్రి....

---

ఈ ఒక్క ఎపిసోడ్ తో ఈ శాడిజం అయిపొయింది.





నెక్స్ట్ ఎపిసోడ్...

3. నా జీవితం నా చేతుల్లో....

హాయ్ నా పేరు క్రిష్...