மாரும்... மாமனாரும்...[Discontinued]

[JeeviBarath]

【02】

---

தரையில் விழுந்த குழந்தையை தூக்கி விடும் எண்ணத்தில் எழுந்த மாமனார் மீண்டும் ஷோபாவில் உட்கார்ந்த போது தன் காலுக்கு அடியில் சிக்கியிருந்த சேலையை கவனிக்கவில்லை.  அந்த சேலையை எடுத்து விடுவதற்கு முயற்சி செய்து கொண்டிருந்த போது நித்யா எழுந்துவிட்டாள்.

மாமனார் நிரஞ்சன் தன் தொண்டையில் எச்சில் இறங்க, கைக்கெட்டும் தூரத்தில் இருந்த நித்யாவின் இடதுபுற முலையையும் தொப்புளையும் பார்த்தார்.



நித்யா தன்னுடைய ஜாக்கெட்டின் மேலே கைகளை வைத்து மார்பை மறைத்தபடி பாதியளவு திரும்பியபோது தன் மாமனார் கையிலிருந்த முந்தானையைப் பார்த்தாள்.

மனைவியை இழந்து தனிமையில் வாழும் தன்னுடைய மாமனார், சபலத்தில் முந்தானையை பிடித்து இழுத்து விட்டார் என்று நினைத்தாள் நித்யா.

"என்ன பண்றீங்க மாமா" என குரலை உயர்த்தி பேசியவள் தன் முந்தானையைப் பிடித்து இழுத்தாள்.

"சரிம்மா கால்ல மாட்டிக்கிச்சு" என சொன்னபடி தன் கையில் இருந்த முந்தானையை விடுவித்தார்.

மறு வினாடியே மாராப்பை தூக்கி ஜாக்கெட் மேல் போட்டவள், விருட்டென்று தன் பெட்ரூம் நோக்கி நடந்தாள். கலங்கியிருந்த தன் கண்களை துடைத்துக் கொண்டே தன்னுடைய சேலையை கழட்டிவிட்டு நைட்டிக்கு மாறியவள் பெட்டில் குப்பற படுத்து அழுதாள்.

மருமகள் தன்னை தவறாக புரிந்து கொண்டு விட்டாளே என நினைத்த மாமனார் மீண்டும் மன்னிப்பு கேட்கும் எண்ணத்தில் பெட்ரூம் கதவையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.

பத்து நிமிடத்துக்கு மேலாகியும் நித்யா வெளியே வராததால் பெட்ரூம் கதவை தட்டினார். நித்யா எந்த பதிலும் சொல்லாததால் ஒருவேளை பாத்ரூமில் இருக்கக் கூடும் என நினைத்தவர் மீண்டும் ஷோபாவில் உட்கார்ந்தார். ஆனால் நித்யா அரை மணி நேரம் ஆகியும் வெளியே வரவில்லை.

மாமனார் தன் பேத்தியிடம் "அம்மாவ கூட்டிட்டு வா" என சொன்னார். பெட்ரூம் வந்து தகவலை சொன்ன தன் மகளை "நீ போடி" என துரத்தி விட்டாள். மீண்டும் அறைக்குள் வந்த குழந்தை தன்னுடைய தாத்தா சொல்லியனுப்பிய மாதிரியே கைகளைப் பிடித்து இழுத்தாள்.

"நீ போ, அப்புறம் வர்றேன்" என முதலில் சொன்ன நித்யா, தன் மனதை திடப்படுத்திக் கொண்டாள். மாமனாரை எதிர் கொள்வது என முடிவு செய்தாள். கண்களை துடைத்துக் கொண்டே கட்டிலில் இருந்து இறங்கிய நித்யா, தோளில் தன் நைட்டியை அட்ஜஸ்ட் செய்து ப்ரா பட்டையை மறைத்தாள்.

ஏம்மா அழுற?

ஒண்ணுமில்லை.

தாத்தா மிதிச்சது வலிக்குதா?

தாத்தா மிதிச்சாங்களா?

நீ தங்கச்சிய தூக்கும் போது தாத்தா சேலையில மிதிச்சாங்களா, நீ இங்க (தன் தோளில் கைவைத்த படி) பிடிச்சியா, அதா வலிக்குது, அதான் அழுவுறியா என மகள் கேட்ட பிறகே என்ன நடந்திருக்கும் என நித்யாவுக்கு புரிந்தது..

மாமனாருடன் சண்டை போடும் எண்ணத்தில் கட்டிலில் இருந்து எழும்பிய நித்யாவின் மனம் மன்னிப்பு கேட்கும் அளவுக்கு மாறியது.

பெட்ரூமை விட்டு வெளியே வந்த மருமகளைப் பார்த்தவுடன், "சத்தியமா நான் எதுவும் வேணும்னே பண்ணலம்மா" என மீண்டும் மன்னிப்பு கேட்டபடி காலில் விழப் போனவரை "அய்யோ மாமா" என தடுத்து நிறுத்தினாள். "தெரியாம நடந்த விஷயத்துக்கு போய்" என பேச ஆரம்பித்து இருவரும் சமாதானம் ஆக கொஞ்ச நேரம் ஆனது.

"அந்த நிமிஷம் நீ என்ன அடிச்சா கூட" என மருமகளிடம் சொல்லும்போது நித்யாவின் ஃபோன் ரிங் ஆனது. தன்னுடைய அப்பா வந்தாச்சா எனக் கேட்டான். மார்க்கெட் ஸ்டாப் வரப் போகுது, அங்க இறங்கி எதாவது வாங்கிட்டு வரவா எனக் கேட்டுவிட்டு அழைப்பை துண்டித்தான்.

மீண்டும் அழைத்த கணவனிடம் சிக்கன் வாங்கிட்டு வர்றீங்களா என பேசிக் கொண்டிருக்கும் போது தன்னுடைய மாமனார் முலைகளையே பார்ப்பது போல நித்யாவுக்கு தோன்றியது.

சிக்கன் என்ற வார்த்தையை கேட்டதும் எனக்கு லெக் பீஸ் என பெரியவள் சத்தம் போட சிறுசும் அதையே செய்தது. சத்தம் வந்த திசையில் திரும்பிய நித்யா தன் மாமனாரை பார்த்த போது அவரும் சிறிய புன்னகை செய்தார்.

அப்பா ஜூஸ் ஐஸ் கிரீம் என குழந்தைகள் இருவரும் கேட்க கணவனிடம் அதை சொல்லிக் கொண்டே டவல் ஒன்றை எடுத்து தோளில் போட்டுக் கொண்டு கிச்சன் நோக்கி சென்றாள்.

மாமா உங்களுக்கு தோசை வித் சிக்கன் ஓகே வா எனக் கேட்டு உறுதி செய்த பிறகு சமையல் வேலைகளில் இறங்கினாள்.

டின்னர் சாப்பிடும் போது சொத்து குறித்த பேச்சு வந்தது. என் காலத்துக்கு பிறகுன்னு உயில் எழுதப் போறேன் என்றார் நிரஞ்சன். விலையுயர்ந்த ஒரு சொத்து பற்றி பேசும் போது, மூணு பங்கு வச்சா உங்க யாருக்கும் பெருசா உதவாது, ஒற்றுமை இல்லன்னா உங்களால நல்ல விலைக்கு விக்கவும் முடியாது. அதனால அதை இப்பவே வித்து ஒரு பாதிய உங்க மூணு பேருக்கும் குடுத்துட்டு மீதி பாதியை என் பேருல போடலாம்னு இருக்கேன். என் காலத்துக்கு பிறகு உங்கள்ளுக்கு என சொல்லி முடித்தார்.

⪼ நிவேதிதா-அருண் ⪻

அருண் : உங்க அப்பா என்ன திடிர்னு சென்னைக்கு?

நிவேதிதா : எதோ வேலைன்னு சொன்னாங்க, நான் வேற எதுவும் கேட்கல.

அருண் : சென்னைல இருக்குற நிலத்த விக்ககுற பிளானா?

நிவேதிதா : தெரியலை.

அருண் : வேலைக்காரி என்ன சொன்னா?

நிவேதிதா : என்கிட்டயே எதுவும் சொல்லல அவகிட்ட சொல்லிட்டா போவாங்க.

அருண் : எது எப்படியோ, சென்னைல இருக்குற சொத்த விக்குற பிளான்ல இருந்தா, கொஞ்ச கம்மி ரேட்க்கு நாம வாங்கிக்கலாம். உங்க அப்பா கிட்ட கேட்டுப் பாரு.

நிவேதிதா : நிதிஷ் ஒத்துக்க மாட்டான். இதுதான் சான்ஸ்னு அவனே வாங்கிப்பான். அவனுக்குதான் பணம் கொட்டோ கொட்டுன்னு கொட்டுதே.

அருண் : நிதின்.? 

நிவேதிதா : எப்படா சொத்த வித்து காசு குடுப்பாங்க, கொஞ்சம் நிம்மதியா இருக்கலாம்னு இருப்பான். அப்பாவும் அவனும் நான் பேசுனா சரி சொல்லிடுவாங்க.

அருண் : நீ நிதிஷ்கிட்ட கொஞ்சம் சென்டிமெண்ட்டா பேசி புஷ் பண்ணு.

நிவேதிதா : என்னால முடியாது. அவன் பொண்டாட்டிக்கு தெரிஞ்சா அவ்வளவு தான். அம்மா நகையில பாதி எனக்கு குடுத்ததுக்கே செம கடுப்புல இருக்கா..

அருண் : ரதி அடிக்கடி வீட்டுக்கு போறாளாம். எதுக்கும் வேலைக்காரிய கொஞ்சம் நல்லா வாட்ச் பண்ண சொல்லு..

⪼ நிதிஷ்-ரதி ⪻

ரதி : உங்க அப்பா சென்னைக்கு போயிருக்காங்க தெரியுமா?

நிதிஷ் : எதுக்கு.

எதுக்கு? எல்லாம் அந்த சொத்த உங்க அண்ணனுக்கும் அக்காவுக்கும் எழுதி குடுக்குற ஐடியா வந்திருக்கும்.

உனக்கு யாரு சொன்னா?

யாரு சொல்லணும். அதான் ஊரு முழுக்க என் மூத்த பய்யன் மட்டும் கஷ்டப்படுறான்னு சொல்லிட்டு திரியுறாங்களே.

உன்கிட்ட சொல்லலயா?

சொன்னாரு சொன்னாரு. ஊருல உள்ளவங்க சொன்ன பிறகு கேட்டதுக்கு ஆமான்னு சொன்னாரு. (மாமனார் சென்னை விஜயம் பற்றி ஏற்கனவே சொல்லிய நிலையிலும் கணவனிடம்
மூன்றாவது நபர் மூலம் தெரிந்து கொண்டது போல பொய் சொன்னாள்)

அப்பா ஒண்ணும் அப்படியெல்லாம் அவனுக்கு மட்டும்னு குடுக்க மாட்டாங்க.

உங்களுக்கு நான் ஏற்கனவே எங்க பெரியம்மா எப்படி பட்டவன்னு சொல்லிருக்கேன். அவ மவள மச்சி காரியத்த சாதிக்க ட்ரை பண்ணுவா.

ச்சீ என்னடி பேசுற.

நா‌ன் சொன்ன விஷயம் நடக்குதா இல்லையான்னு மட்டும் பாரு. நமக்கு உங்க அப்பா பட்டை நாமம் போட்டு விடுவாரு.

⪼ பரிமளா-பாரதி ஸ்ரீ ⪻

பாரதி..

சொல்லும்மா.

அம்மா உன்கிட்ட ஒரு விஷயம் சொல்றேன். யோசிச்சு உன்னோட முடிவ சொல்லு.

ஹம்.

பிடிக்கலைன்னா எதுவும் செய்ய வேண்டாம். ஆனா அம்மாவ தப்பா நினைக்காத சரியா. எதுவா இருந்தாலும் நான் உன் நல்லதுக்கு தான் சொல்லுவேன்.

சரிம்மா.

நாளைக்கு கடைக்கு போய் இந்த ரெண்டும் (முலைகள்) நல்லா தூக்கிட்டு இருக்குற மாதிரி ப்ரா வாங்கிக்க, அப்படியே உனக்கு ஒரு புது ட்ரெஸ் வாங்கிக்க.

எதுக்கு..

அம்மாவ தப்பா நினைக்காதடி, சரியா என பாரதியின் உச்சந் தலையில் முத்தம் கொடுத்தாள்.

என்னம்மா, ரொம்ப பொடி போடுற.?

சார (நிரஞ்சன்) நீ உன்னோட வழிக்கு கொண்டு வரணும்.

என்னம்மா இப்படியெல்லாம் பேசுற என தன் அம்மா பரிமளாவின் முகத்தையே பார்த்தாள் பாரதி..

பரிமளா : சாரு பேர்ல நிறைய சொத்து இருக்கு.

ஆமா. நீ ஏற்கனவே சொன்ன.

அவங்க பொண்ணு வேலைக்கு சேர்த்து விட்டுட்டு அவங்க அப்பா கிட்ட அண்ணன் தம்பி யாரும் சொத்து பத்தி எதுவும் பேசுனா சொல்ல சொன்னா.

ஓஹ்!

மூத்தவன் மெட்ராஸ்ல இருக்கிறதால அவன பத்தி தெரியலை. ஆனா அவனுக்கு ஏதோ பண பிரச்சனை.

அப்படியா..!!

சாரோட ரெண்டாவது மருமகளும் பொண்ணும் ஒருவேளை எதாவது சொத்த வித்தா அத குறைஞ்ச விலைக்கு வாங்கலாம்னு அலையுறாங்க.

அதுக்கும் என்ன கரெக்ட் பண்ண சொல்றதுக்கும் என்ன கனெக்ஷன் என்பதைப் போல தன் தாயாரை பார்த்தாள்.

நா ரொம்ப நாளா அவர்கிட்ட கொஞ்சம் கொஞ்சமா நைஸா பேசி (படுத்து), மூத்த தம்பிக்குள்ள சொத்த பிரிச்சு அதை தனியா விற்காமல், மெட்ராஸ்ல இருக்குற விலை கூடுன சொத்த மட்டும் விக்குற அளவுக்கு எல்லாம் பண்ணிட்டேன்.

ஓஹ்! அதுக்கு தான் சென்னைக்கு போயிருக்காரா?

ஆமா. நாலைஞ்சு கோடி ரூவா சொத்து. அத வித்துட்டு பாதிய எடுத்துட்டு மீதி பாதிய பசங்களுக்கு கொடுக்க போறாரு.

ஓகே.

பாதி எடுக்காம, ஆளுக்கு ஒரு பங்கா எடுத்தா கூட அவருகிட்ட குறைஞ்சது ஒரு கோடி ரூவா இருக்கும்.

ஓஹ். அவ்வளவா.

எனக்கு ஒரே நேரத்துல நிறைய தர முடியாதாம். பிரச்சனை வருமாம், அதனால கொஞ்சம் கொஞ்சமா தரேன்னு சொன்னாரு.

எதுக்கு.

மயிருக்கு. வாயில வேற எதாவது வந்துரும்.

சரி சொல்லு.

எப்படியாவது நீ அவர கைக்குள்ள போட்டுட்டு..

ச்சீ. என்ன பேசுற. அதெல்லாம் நமக்கு தேவையில்லை. நான் படிச்சு முடிச்சு வேலைக்கு போய் சம்பாதிச்சு என்னையும் உன்னையும் பார்த்துப்பேன் என இடைமறித்து பேசினாள் பாரதி.

என்ன எந்த சிறுக்கியும் பார்க்க தேவையில்லை. இப்ப அடுத்தவன் வீட்டு மிச்ச மீதிய திங்குறேன். இனி உன் வீட்டு மிச்ச மீதிய திங்கணுமா?

அதான் காசு உஷார் பண்ணிட்டியே அப்புறம் ஏன் மிச்ச மீதிய திங்கணும்?

ஆமாடி, இந்த கிழட்டு உடம்புக்கு கொஞ்சம் கொஞ்சமாதான் அந்த கிழவன் தருவானாம். அத வச்சு என்ன பண்ண? முட்டி முட்டி சேர்த்தாலும் அது உன் கல்யாணம் காட்சிக்கே பத்தாது.

இப்ப என்னதான் பண்ணனும்?

இன்னும் புரியலையா?

ஆமா என்பதைப் போல உதட்டைக் கோணினாள்.

அந்த பயல ஓசியில "மார" கசக்க விடுற மாதிரி இல்லாம சாரு கிட்ட உன் "மாரயும்" எல்லாத்தையும் குடுத்து ஒரு 10-15  லச்சம் உனக்கு சேர்த்துக்க சொல்றேன்.

அம்மா.

ரொம்ப நடிக்காத. எனக்கு எல்லாம் தெரியும்.. அவன மாதிரி தான் உங்க அப்பனும் பண்ணுனான். இப்ப என் நிலமைய பாரு. இப்பவே படுத்துட்டியா இல்லை அதாவது அப்புறம்னு வெயிட் பண்றியா?

அம்மா..

தாயும் மகளும் தொடர்ந்து பேசினர். முடிந்த அளவுக்கு சில லட்சங்களையாவது மொத்தமாக கறந்து விடுவது என்ற முடிவுக்கு வந்தார்கள்.

பாரதி : அதான் கையில காசு இல்லையே, சொத்து வித்த பிறகு எல்லாம் பண்ணுனா போதாதா?

மக்கு புள்ளைய பெத்து வச்சிருக்கனே கடவுளே.

அம்மா என முறைத்தாள் பாரதி.

அப்புறம் என்னடி? பணம் கணக்குல வந்த பிறகு எப்படி மொத்தமா கறக்க முடியும்.?

புரியலை.

இப்பவே ரெடி பண்ணுனா தான் சொத்து விக்கும் போது பாங்க்ல வராம கொஞ்ச பணத்தை கையில வாங்கி நமக்கு தருவாரு.

நமக்கா..?

சரி, உனக்கு என மகளின் கன்னத்தை கிள்ளினாள்...