மாரும்... மாமனாரும்...[Discontinued]

[JeeviBarath]

【01】

---

ஹலோ.

ஹலோ.

கேக்குதாடி?

எனக்கு கேக்குதும்மா, சொல்லு.

ஹலோ, கேக்குதா?

அம்மா, எனக்கு கேக்குது சொல்லு..

எங்கடி இருக்க?

பஸ் ஸ்டாப்ல பஸ்ஸுக்கு வெயிட் பண்றேன்.

பைக் என்ன ஆச்சு?

மாமனார் எடுத்துட்டு போய்ருக்கார்.

வீட்டுக்காரர் பைக்?

அது ஸ்டார்ட் ஆகலை, எதோ பிரச்சனை.

மாமனார்கிட்ட பேசுனீங்களா?

என்னதும்மா?

அதாண்டி சொத்து விஷயம்.

இல்லம்மா, அவரு பேசுறேன்னு சொன்னாரு.

சொன்னது நியாபகம் இருக்குல்ல?

ஆமா. அதெல்லாம் இருக்கு.

உன் வீட்டுக்காரன தவிர வேற எல்லாரும் நல்ல வேலையில இருக்காங்க.

அதை விடும்மா..

என்னடி விடும்மா. அவங்க எல்லாரும் நல்லா சம்பாதிச்சு சொத்து வாங்குவாறாங்க. உன் நிலமை கடவுளே.

சும்மா புலம்பாத. நான் நல்லாதான இருக்கேன்.

வெறும் சோத்த தின்னுட்டு புள்ளைய பெத்துட்டா போதுமா. இந்த காலத்துல சொத்து சுகம் இல்லைன்னா எவண்டி மதிப்பான்?

சும்மா அதையே பேசாதம்மா..

வேற என்னடி மாமியார் செத்தப்ப அவ நகையில உங்களுக்கு மட்டும் சரியா பங்கு குடுக்காம..

பஸ் வருது கட் பண்றேன். அப்புறம் பேசுறேன்.

நித்யா தாங்கள் வசிக்கும் ஏரியாவுக்கு செல்லும் பஸ் வந்தவுடன் தன் தாயாருடன் பேசிய அழைப்பை துண்டித்து விட்டு பஸ்ஸுல் ஏறினாள். உட்கார சீட் இல்லாமல் நின்று கொண்டே பயணம் செய்த சில பெண்களில் அவளும் ஒருத்தி..

⪼ நித்யா & நிதின் ⪻

நித்யாவின் பயணம் பாதி தூரம் கடந்த போது கணவனுக்காக வைத்திருந்த பிரத்யேக ரிங் டோன் ஒலி கேட்டது. கைகளால் கம்பியை பலமாக பிடித்துக் கொண்டே அந்த அழைப்பை எடுத்துப் பேசினாள்.

ஏய்! எங்க இருக்க?

பஸ்ல போயிட்டு இருக்கேன்.

ஆட்டோ பிடிச்சு போய்ருக்கலாம்ல..

அவ்ளோ அக்கறை உள்ளவரு காலையில காசு குடுத்துருக்க வேண்டியது தான?

ஹம். எந்த பஸ்?

**H.

அய்யோ அதுலயா போற, அது அந்த காலேஜ் வழியா போகுமே.

பரவாயில்ல. இன்னும் மூணு ஸ்டாப் தான்.

நேரத்தைப் பார்த்தான். காலேஜ் வகுப்புகள் முடிய இன்னும் 5 நிமிடங்கள் இருந்தன. அய்யோ கடவுளே காலேஜ் பசங்க பஸ்ல ஏறுவதற்கு முன் அந்த பஸ் ஸ்டாண்ட்ட க்ராஸ் பண்ணிடனும். பிளீஸ்.

காலேஜ் ஸ்டாப் வந்துடுச்சா?

இல்லைங்க, இப்ப தான் பஸ் டர்ன் ஆகுது.

ஓஹ்! ஓகே என முகத்தில் ஒரு புன்னகை.

இன்னும் 200 மீட்டர் தூரம் தானே. அடுத்த நிமிடத்தில் பஸ் அந்த இடத்தை அடைந்துவிடும். மனைவிக்கு எந்த தொல்லையும் இல்லை என நிம்மதியடைந்தான் நிதின்.

கம்பிய பிடிச்சிட்டு பேச கஷ்டமா இருக்கு. வீட்டுக்கு போய்ட்டு ஃபோன் பண்றேன்.

ஓகே மா பை.

நித்யா பள்ளி ஆசிரியை. இதுவரை ஒருநாளும் பள்ளிக்கு பஸ்ஸில் சென்றதில்லை. இதுநாள்வரை கணவனுடன் பைக்கில் செல்வது அல்லது தன்னுடைய ஸ்கூட்டரில் தான் பள்ளிக்கு செல்வாள்.

ஒரு வேலை நிமித்தமாக சென்னைக்கு வந்திருந்த மாமனார் நிதின் பைக் ஸ்டார்ட் ஆகாத காரணத்தால் காலையிலேயே நித்யாவின் பைக்கை எடுத்துக் கொண்டு செல்ல கணவன் மனைவி இருவரும் முதன் முறையாக ஒரே நாளில் தாங்கள் வேலை செய்யும் இடங்களுக்கு பஸ்ஸில் செல்ல நேர்ந்தது.

அந்த ரூட்டில் நிறைய பள்ளி மற்றும் கல்லூரி இருப்பதால் எல்லா பஸ்களிலும் சில மணி நேரங்களுக்கு கூட்டம் சற்று அதிகமாக இருக்கும். அந்த கூட்டத்தை தவிர்க்க நினைத்த நித்யா, கடைசி பீரியட் வகுப்புகள் எதுவும் இல்லையென்பதால் பர்மிஷன் போட்டுவிட்டு வீட்டுக்கு கிளம்பியிருந்தாள்..

⪼ நித்யா ⪻

கல்லூரி பஸ் ஸ்டாப்புக்கு இரண்டு தெருவுக்கு முன்னால் இறந்தவரின் இறுதிச் சடங்குக்காக வாகனங்களை நிறுத்தி பட்டாசு வெடித்தனர்.

பஸ் மெல்ல மெல்ல நகர்ந்து பஸ் ஸ்டாப்பை எட்டிய நேரம் கல்லூரி மாணவ மாணவியர் முண்டியடித்துக் கொண்டு ஏறினர். பஸ் கண்டக்டர் உள்ளே போங்க என கத்திக் கொண்டு இருந்தார்.

பஸ்ஸின் முதல் சீட்டிலிருந்து கடைசி சீட் வரை ஆண்களும் பெண்களும் ஒருவரை ஒருவர் இடித்துக் கொண்டு பயணிக்கும் நிலமை. கிராமங்களைப் போல பெண்களுக்கு முன் பகுதியிலும் ஆண்களுக்கு பின்பகுதியிலும் நிற்க இடங்கள் ஒதுக்கப்படவில்லை. இது சென்னை நகரம். பெண்களுக்கு இடது புறமும் ஆண்களுக்கு வலது புறமும் அல்லவா ஒதுக்கப்பட்டிருந்து.

நித்யாவின் அருகில் நின்ற சில மாணவிகளை இடித்த படி மாணவர்கள் நின்றார்கள்.

பேருந்து நகர ஆரம்பித்த இரண்டு நிமிடத்தில் டிக்கெட் வாங்க சொல்லி ஓரமாக நிறுத்தினர். பேருந்து மீண்டும் நகர துவங்கும் முன்னர் நித்யாவை சுற்றி நின்று கொண்டிருந்த சில மாணவிகள் மெல்ல நகர்ந்து தங்கள் தோழிகளின் அருகில் சென்று வம்பளந்தனர்.

பேருந்து நகரத் துவங்கிய சில விநாடிகளில் தன் பின் புறத்தில் ஏதோ ஒரு கை மெல்ல உரசுவதைப் போல உணர்ந்தாள். அவளது வலது புறம் நின்று கொண்டிருந்த மாணவனின் சேட்டையாக இருக்கும் என நினைத்து தன்னை அவனது கை உரசாத அளவுக்கு அட்ஜஸ்ட் செய்தாள்.

நித்யாவை பார்த்தபடி அவளது எதிரில் நின்ற பெண் "நீங்க இப்படி புஷ் பண்ணுனா, நான் எங்க போக" என்பதைப் போல பார்த்தாள்.

நித்யாவின் குண்டியில் சற்றுமுன் உரசிய அந்த கை இந்த முறை பிடித்து தடவியதுது. அந்த தடவலில் இருந்து தப்பிக்க நினைத்து நகர முயன்ற நித்யாவின் முலைகள் எதிரில் நின்ற பெண்ணின் முலைகள் மீது அழுந்தியது.

சாரி என கண்களால் சொல்ல, இந்த பஸ்ல இதெல்லாம் சகஜம் என அந்த பெண்ணும் சொல்வது போல இருந்தது.

மீண்டும் அந்த கை குண்டியைப் பிடித்து தடவி மெல்ல நகர்ந்து இரண்டு குண்டிகளுக்கு நடுவில் நகர்ந்த நேரம் மெல்ல திரும்பி அந்த மாணவனைப் பார்த்து முறைத்தாள்.

ஆனாலும் அந்த கை அவளை தொடர்ந்து சீண்டியது. சத்தம் போட்டால் நமக்கும் தானே அசிங்கம் என நினைத்தவளுக்கு கண்ணீர் தேங்கியது.

"ஹலோ" என நித்யாவின் காதில் அந்த மாணவன்  பேசுவதைப் போல இருந்தது. தன் தலையை திருப்பி பார்த்தளுக்கு பெரிய அதிர்ச்சி காத்திருந்தது..

அந்த மாணவனின் இடது கையில் ஃபோன் இருந்தது. அவனது வலது கை கம்பியைப் பலமாக பிடித்திருந்தது. அடுத்த வினாடியே நித்யாவின் இடது குண்டி கன்னத்தை மீண்டும் ஒரு கை நன்றாக தடவியது.

தன் வலது புறம் நிற்கும் அந்த மாணவன் தன்னுடைய இடது குண்டி கன்னத்தை எப்படி வலது கையால் தடவ முடியும் என நினைத்துக் கொண்டே இடது புறம் திரும்பிப் பார்த்தாள்.

குத்துக்ககல் போல எதுவும் நடக்காத மாதிரியே ஒரு "மாணவி" நின்று கொண்டிருந்தாள். தன்னை தடவுவது இந்த பெண்ணா என நினைத்த நேரத்தில் நித்யாவின் இடது முலையை ஒரு கை சேலைக்கு மேலாக பிடித்து பிசைந்தது.

என்னடி பண்ற என எதிரில் நின்ற அந்த பெண்ணை நித்யா பார்த்தாள். எதிரில் நின்ற பெண் எதையும் கண்டு கொள்ளாதது போல தொடர்ந்து முலைகளை பிசைந்தாள். பின்னால் நின்ற பெண் குண்டிகளை கசக்கினாள்.

ஒரு ஆண் பேருந்தில் கைவைத்து தடவினான் என சொன்னால் நம்புவார்கள். பெண்கள் இப்படி செய்கிறார்கள் என கத்தினாலும் யார் நம்புவார்கள்?

நித்யா தன் எதிரில் நின்றபடி முலைகளைப் பிடித்து அழுத்திய அந்த பெண்ணின் கையை தடுத்து நிறுத்தினாள். என்கிட்ட ரெண்டு கை இருக்கு. உன்னால என்ன பண்ண முடியும் என்பதைப் போல இடது கையால் நித்யாவின் முலையைப் பிடித்து பிசைய ஆரம்பித்தது அந்த பெண்ணின் கைகள்.

பஸ் கூரையில் இருந்த கம்பியை தன் சப்போர்ட்டுக்கு பிடித்திருந்த நித்யாவால் அந்த பெண்ணை முழுமையாக தடுக்க முடியவில்லை.

இரண்டு பெண்களும் கிடைத்த சந்தர்ப்பத்தை பயன்படுத்திக் கொண்டார்கள். நித்யாவை தொட்டுத் தடவி தங்கள் ஆசைகளை நிறைவேற்றிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

பின்னால் நின்று கொண்டிருந்த பெண் மெல்ல கைகளை இடுப்பில் வைத்து சேலைக்குள் விட்டு மென்மையான சதைப் பகுதியை தடவியது. நித்யா தன் நெஞ்சில் இருந்த கையை கீழ் நோக்கி நகர்த்தி இடுப்பில் இருந்த கையைப் பிடிக்க, எதிரில் நின்ற பெண் ஒரே நேரத்தில் இரண்டு முலைகளையும் பிடித்து பிசைந்தது.

என்னதான் நித்யா அது பிடிக்காதது போல நடந்து கொண்டாலும் அவளது புண்டையில் நீர் ஒழுகுவதைப் போல உணர்ந்தாள்.

எதிரில் நின்ற பெண் முலைகளை பிடித்து பிசைந்ததை வலது புறம் நின்ற அந்த மாணவன் கவனித்திருக்கலாம் என நினைக்கும் போதே நித்யாவுக்கு ஒரு மாதிரி இருந்தது.

அதை ஊர்ஜிதம் செய்வது போல அந்த மாணவனின் புடைப்பு நித்யாவின் பக்கவாட்டில் இடித்தது..

தனக்கு வந்த ஃபோன்கால் பேசி முடித்த அந்த மாணவன் தன்னுடைய செல்போனை பாக்கெட்டில் வைத்துவிட்டு, வலது கையால் கம்பியை பிடித்தான். இடது கையை கீழே இறக்கும் சாக்கில் அவளது முலைகளில் இடித்தான். இப்படி மூன்று முனைகளில் இருந்து வந்த அந்த அட்டாக்கால் நித்யாவின் காம உணர்வுகள் தூண்டப்பட்டன. அவளது பெண்மை மெல்ல மெல்ல நீரை வடிக்கத் துவங்கியது.

ஒருவழியாக நித்யா இறங்க வேண்டிய அந்த இடமும் வந்தது. "அப்பாடா நிம்மதி" என நினைத்துக் கொண்டே இறங்கிய நித்யாவின் பின்னாலேயே அந்த பெண்களும் அந்த பய்யனும் அதே பஸ் ஸ்டாப்பில் இறங்கினர்.

நித்யா ஒரு கணம் திகைத்துப் போனாள். அவளது மனதுக்குள் இனம்புரியாத பயம் தொத்திக் கொண்டது. வேகமாக ஒரு 10 மீட்டர் நடந்து சென்றாள். தன்னை யாரும் பின் தொடர்கிறார்களா என திரும்பி பார்த்தவளின் கண்களில் யாரும் தென்படவில்லை.

நிம்மதி பெருமூச்சுடன் தன் வீட்டை நோக்கி நடந்தாள். பெரிய ஹாரன் சவுண்டு கேட்டது. அந்த சத்தம் வந்த திசையில் திரும்பிப் பார்த்தவளுக்கு பேரதிர்ச்சி.

இரண்டு மாணவிகளும் அந்த மாணவனும் சிரித்து பேசியபடி சாலையின் மறுபுறத்தில் நடந்து சென்று கொண்டிருந்தார்கள். இது ஏதோ திட்டமிட்டு நடத்தப்பட்டது போல ஒரு உணர்வை நித்யாவுக்கு கொடுத்தது. "அடப்பாவிகளா" என நினைத்த மறுநிமிடமே "நீங்க மூணு பேரும்" என நினைத்தவளுக்கு கொஞ்சம் வெட்கமாக வந்தது.

கணவன் ஃபோன் கால் செய்து கூட்டம் எப்படி, பிரச்சனைகள் எதுவும் இல்லாம வீட்டுக்கு போய்ட்டியா எனக் கேட்டான்.

போய்ட்டு இருக்கேன் என ஆரம்பித்து பக்கத்து வீட்டு காலிங் பெல் அடிக்கும் வரை சேரும் வரை பேசினாள். தன் குழந்தைகளை கூட்டிக் கொண்டு வீட்டுக்கு வந்தாள்.

குழந்தைகளுக்கு அவர்களை கேட்டதை செய்து கொடுத்து விட்டு பெட்ரூம் போய் ஆடைகளை மாற்ற போனவளுக்கு வெட்கமாக வந்தது. சேலையில் இருந்த சேப்டி பின்னை கழட்டி தன் மாராப்பை நழுவவிட்டபடி தன் உடல் அழகை ரசித்தாள்.

காலிங் பெல் சத்தம் கேட்டதும் தன் மாராப்பை சரி செய்து கொண்டே கதவைத்திறந்து தன் மாமனாரை வரவேற்றாள். "எல்லாம் எப்படி போச்சுது மாமா" என பேசிக் கொண்டே வந்தாள்.

தாத்தா கையில் பிளாஸ்டிக் கவரை பார்த்த முதல் குழந்தை ஓடி வந்து ஷோபாவில் உட்கார்ந்தவரிடம் அதை வாங்கியது. தாத்தா எனக்கும் என ஓடி வந்த இரண்டாவது குழந்தை கால் இடறி கீழே விழுந்தது. நித்யா இரண்டாவது குழந்தையிடம் "பார்த்து வரமாட்டியா" என சொல்லிக் கொண்டே குனிந்து தூக்கி விட்டாள்.

குனிந்து நிமிர்ந்தவளின் மாராப்பை யாரோ பிடித்து இழுத்தது போல இருந்தது. மாமனார் இருக்கும் அதே அறையில் மாராப்பு இல்லாமல் ஜாக்கெட்டுடன் நின்றாள் நித்யா...