[marimuthu201]

கிச்சனில் இருந்த புவனாவுக்கோ வீட்டில் பால் இல்லை என்பது அப்போதுதான் ஞாபகத்துக்கு வந்தது. என்ன செய்வது என்று யோசித்த புவனா, தன் அறைக்குள் சென்று டாக்டர் கொடுத்த அந்த பால் கறக்கும் மிஷினை எடுத்துக்கொண்டு கிச்சனுக்குள் சென்றாள்.

அந்த மிஷினின் பாகங்களை ஒன்றிணைத்து, தன் வலது பக்க முலையில் காப்புக்கு நேராக கப்பை வைத்து அழுத்திப் பிடித்துக்கொண்டு, Rubber bulb-ஐ அழுத்த, அந்த மிஷின் புவனாவின் முலையிலிருந்து பாலைக் கறக்க ஆரம்பித்தது.

நான்கைந்து நிமிடங்களிலேயே Container நிரம்பும் அளவுக்கு பாலைக் கறந்தது அந்த மிஷின். கிட்டத்தட்ட, தன் முலைப்பால் முழுவதையும் காலிசெய்துவிட்டாள் புவனா. இப்போது அவளது இரண்டு முலைகளும் ஏற்ற இறக்கம் இல்லாமல் சமமாக இருந்தது.

ஒரு நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்டுக்கொண்ட புவனா, அதற்கு மேலும் தாமதிக்காமல் அடுப்பை பற்ற வைத்து, பாத்திரத்தில் பாலை ஊற்றி காயவைத்தாள்.

பால் காயந்து பொங்கியதும், அடுப்பை அணைத்துவிட்டு, பாலை தம்ளர்களில் ஊற்றி, காப்பித்தூளையும் சீனியையும் கலந்து தாய்ப்பால் காப்பியை தயார் செய்து முடித்தாள் புவனா.

பின்னர் தம்ளர்களை டிரேயில் வைத்து, தேவிக்கும் சங்கருக்கும் கொடுத்தாள். பின்னர் தானும் ஒரு தம்ளரை எடுத்துக்கொண்டு அமர்ந்தாள்.

தேவிக்கு அந்த காப்பியின் வாசனையே வித்தியாசமாக இருந்தது. காப்பியை கொஞ்சம் குடித்துப் பார்த்த தேவி, "ஏய் புவனா.. இதுமாதிரியான ஒரு காப்பியை நான் வாழ்க்கையில குடிச்சதே இல்லைடி.. செம டேஸ்ட்.. ஆனா இதுல ஏதோ ஒரு மாற்றம்.. ம்ம்ம்ம்.. என்ன பால்லடி காப்பி போட்ட?" என்று தன் சந்தேகத்தை நேரடியாகவே கேட்டுவிட்டாள் தேவி.

"ம்ம்ம்ம்.. ஒட்டகப் பால்ல போட்டேன்.. எல்லாம் பாக்கெட் பால்தான்டி.." என்று புவனா சொன்னதை தேவியின் மனசு பாதி ஏற்றுக்கொண்டாலும், மீதம் சந்தேகத்துடனே இருந்தது.

அதை அவள் முகத்தைப் பார்த்து புரிந்துகொண்ட புவனா "சங்கர், உனக்கு எப்படிடா இருக்கு?" என்று கேட்டதும், சங்கரும் புரிந்துகொண்டு "ம்ம்ம்.. நீ எப்பவும் காப்பி போடுற மாதிரிதாம்மா இருக்கு.." என்று சொன்னாள்.

"கேட்டுக்க தேவி.." என்று சொல்லிவிட்டு தன் முலைப்பால் டீயை தானே பருக அரம்பித்தாள் புவனா. தேவி சொன்னதுபோல, தாய்ப்பால் காப்பி ரொம்பவும் சுவையாகவும், ஒரு வித்தியாசமாகவும் இருந்தது.   சுவையான  சூப்பர் காபி