[JeeviBarath]

மறுநாள் காலை நளன் மிகுந்த எதிர்பார்ப்பில் இருந்தான். பாலா சற்று ஒதுங்கியே இருப்பதைப் போல உணர்ந்தான். சமையலறையில் அவளை நெருங்கிய போது பாலா விலகிச் செல்ல வளனுக்கு சற்று வருத்தமாக இருந்தது.

என்னாச்சு பாலா?

சாரி சார். பீரியட்.

அது இயற்கை. இதுக்கு ஏன் சாரி கேட்குற.

அது நீங்க என்பதற்கு மேல் அவளால் சொல்ல முடியாமல் தன் தலையை குனிந்து கொண்டாள்.

எனக்கும் தாத்தா வயசாகுது. தீட்டுன்னு நினைப்பேன்னு நினைச்சுயா?

ஆமா என தலையை அசைத்து இல்லை என மறுத்து மீண்டும் தலையை அசைத்தாள்.

அப்படியெல்லாம் யோசிக்க ஆரம்பிச்சா உன்னை சமைக்க விடுவனா என இடுப்பில் கை வைத்தான். தன்னை நோக்கி இழுத்தான்.

பாலா தன் சமையலை தொடர நளன் முலைகளை தொடுவதும், இடுப்பை பிசைவது, குண்டியை தடவுவது என அவளை தொந்தரவு செய்து கொண்டிருந்தான்.

சார் விடுங்க, சும்மா இருங்க, சமைக்கணும் என மாற்றி மாற்றி சிணுங்கியபடி சொன்னாலும் மனதளவில் ஒவ்வொரு வினாடியையும் என்ஜாய் பண்ணினாள்.

மாலை நேரங்களில் பாலா வரும்போது செல்வாவும் சிலநாட்கள் வந்து பேசிக் கொண்டிருந்தாள். தன் குழந்தைக்கு பால் கொடுக்கும் நேரங்களில் முறைத்துப் பார்த்த நளனிடம் "பூள் தந்தா பால் தருவேன்" என சொல்லி காதை கடித்தாள்.

நளன் வீட்டுக்கு செல்வா அடிக்கடி செல்வதால் நந்தினிக்கு சந்தேகம் வந்தது. ஆனால் பாலா இருக்கும் நேரங்களில் மட்டும் செல்வதால் இது உடலுறவாக இருக்க வாய்பில்லை என நினைத்தாள்.

இருந்தாலும் செல்வாவின் கணவனிடம் விஷயத்தை சொல்லி கவனமாக இருக்க சொன்னாள். அவளுக்கு (செல்வாவுக்கு) அந்த அளவுக்கு தைரியம் இல்லை. அதுலயும் அம்மா இங்க இருக்கும் போது பண்ண துளியும் வாய்பில்லை என்றான் செல்வாவின் கணவன்.

செல்வாவின் மாமியார் ஊருக்கு கிளம்பிய நாளில் அவளது கணவன் அவளை நன்றாக அவள் எதிர்பார்த்த மாதிரியே வச்சு செய்தான். என்னதான் நந்தினியிடம் செல்வா அப்படி செய்ய வாய்பில்லை என சொன்னாலும், ஆண்களுக்கே உரிய பாதுகாப்பின்மை அவனையும் ஆட்கொண்டிருந்தது.

கணவனின் மூலம் கிடைத்த சுகத்தால் திருப்தியாக இருந்த செல்வா வழக்கமாக செக்ஸ் வைத்துக் கொள்ளும் எண்ணத்தில் நளனை சீண்டுவதைப் போல சீண்டவில்லை...