Incest அழகான மாங்கனிகள்!

[feelmystory]

அழகான மாங்கனிகள்!

6

“குட்டிமா! நீ இங்க என்ன பண்றே? நைட் வரமாட்டேன்னு சொன்னியே! ஒருவேள விடிஞ்சிடுச்சா?”

நான் குழப்பத்துடன் கடிகாரத்தை பார்த்தேன்.

அதில் நேரம் நள்ளிரவு ஒரு மணியை தாண்டி ஓடிக்கொண்டு இருந்தது.

“டேய்! நான் என்ன கேட்டுட்டு இருக்கேன்! நீ என்ன பண்ணிட்டு இருக்கே? சந்தியா அக்கா எப்படிடா உன்னோட பெட்ல படுத்துருக்கா?”

திவ்யா ஆத்திரத்துடன் கேட்டதும் அக்காவை பார்த்தேன்.

அவள் இங்கே நடப்பது எதுவும் தெரியாத அளவுக்கு ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்தாள்.

“கொஞ்சம் இருடா குட்டிமா! அக்கா நாளைக்கு ப்ராஜெக்ட் சப்மிட் பண்ண சீக்கிரம் போகணுமாம்! அவள தள்ளி படுக்க சொல்லிட்டு வரேன்! அப்பறம் பேசலாம்”

சந்தியாவின் ஆப்பிள் கன்னத்தை மெதுவாக தடவினேன்.

“அக்கா! கொஞ்சம் தள்ளி படுக்கிறியா?”

“ம்ம்ம்...”

அவளிடம் இருந்து ஓசை வந்தது ஆனால் அசையவில்லை.

திவ்யா நடப்பத்தை எல்லாம் அதிர்ச்சி கண்ணோடு பார்த்தாள்.

“அக்கா.... அக்கா...”

மீண்டும் அழைத்ததும் சந்தியாவின் கண்கள் லேசாக திறந்தது.

டியூப் லைட் வெளிச்சம் அவளது விழிகளை கூச்சம் அடைய வைத்தது.

“தம்பி! அதுக்குள்ள விடிஞ்சுடுச்சா?”

அவள் குழப்பத்துடன் கேட்டாலும் என் உடலில் இருந்து அக்கா நகர்ந்து செல்லவே இல்லை.

அக்காவின் முலைகள் என் தோளிலும்! தொடைகள் என் குஞ்சையும் அமுக்கிகொண்டு இருந்தது.

“அக்கா! இவனோட ரூம்ல நீ என்ன பண்றே?”

திவ்யா ஆவேசத்துடன் சந்தியாவின் அருகில் வந்து அவளது தோள்பட்டையை தட்டினாள்.

“அடியே தங்கச்சி! இந்த நேரத்துல நீ என்னடி பண்றே?”

திவ்யாவை திரும்பி பார்த்து அதிர்ந்தாள்.

“இப்படியே எல்லாரும் மாறி மாறி கேள்வி கேட்டுட்டே இருங்க! கடைசி வரைக்கும் பதில் மட்டும் சொல்லாதிங்க!”

கோபத்தில் கொந்தளித்த திவ்யாவின் முகம் சட்டென்று பூவை போல் வாடிப்போனது.

“தம்பி! கொஞ்சம் கைய எடுக்குறியா? திரும்பி படுத்துகிறேன்!”

“சரிக்கா!”

நான் சந்தியாவின் இடுப்பில் வைத்த கையை எடுத்ததும் மெல்ல என்னிடம் இருந்து விலகினாள்.

இப்போது அவளது தொடையும் என் மேல் இல்லை என்பதால் ஷார்ட்ஸ் உள்ளே சுன்னி கம்பி போல் நீட்டிக்கொண்டு இருந்தது.

அதை அக்காவும் தங்கையும் பார்த்து விடக்கூடாது என்று பயந்து நேராக எழுந்து அமர்ந்தேன்.

ஆனால் சந்தியா படுத்து கொண்டே திவ்யாவின் பக்கம் திரும்பினாள்.

“நீ அண்ணிகிட்ட சண்டை போட்டதுக்கு அப்பறம் உன்கிட்ட பேசக்கூடாதுன்னு நினைச்சா இந்த நேரத்துல வந்து நிக்கிறியே! என்னடி உனக்கு வேணும்?”

“ஓஹோ! அப்போ அண்ணி செஞ்சது தப்பில்லையாக்கா?”

“நான் தப்பு இல்லனு சொல்லல திவ்யா! அண்ணிய தனியா கூப்ட்டு சொல்லிருக்கலாம்! நீ அம்மா முன்னாடி அப்படி டென்சன் ஆனதுதான் தப்பு!”

“சரி அதெல்லாம் விடு! நீ அண்ணி ரூம்ல படுக்காம இவன் ரூம்ல என்ன பண்றே? அதுவும் ஒரே கட்டில்ல!”

“அதுவா! இன்னிக்கி அண்ணி ராஜேஷ் அண்ணனோட வீடியோ கால் பேசுற டே!”

“ஓஹோ...!” என்று வியப்புடன் பார்த்துவிட்டு “சரிக்கா நீயும் சந்தோஷ் அண்ணனும் எலியும் பூனையுமா இருந்துட்டு திடீர்னு ஒரே கட்டில்ல கட்டி பிடிச்சு படுத்துருக்கீங்க! அசிங்கமா இல்ல!”

திவ்யா ஆத்திரத்துடன் சொல்லிவிட்டு என்னை பார்த்து முறைத்தாள்.

“அடியே தங்கச்சி! நானும் உன்னோட அருமை அண்ணனும் சின்ன வயசுல எப்படி இருந்தோமோ அதே மாதிரி மாறிட்டோம்! போதுமா!”

“அக்கா! என்ன சொல்றே?”

“நீ அண்ணிய திட்டுனதுக்கு அப்பறம் உன்னோட ரூமுக்கு வராம என்னோட செல்ல தம்பி கிட்ட வந்து மனசுவிட்டு பேசுனேன்! அவனும் என்னைய புரிஞ்சுகிட்டான்! நாங்க திரும்ப ஒன்னு சேர்ந்துட்டோம்”

அக்கா சொல்லிக்கொண்டே என் மடி மேல் தலை வைத்து படுத்தாள்.

அதோடு என் இடுப்பையும் கைகளால் கட்டிக்கொண்டாள்.

அவள் அளவுக்கு அதிகமாக பாசத்தை காட்டியதும் திவ்யா திகைப்புடன் பார்த்தாள்.

“சின்ன வயசுல எல்லாம் சரி! இப்போ எல்லாரும் பெரிய ஆள் ஆகிட்டோம்! இந்த வயசுல போயி கட்டி பிடிச்சு தூங்குறது ரொம்ப தப்பு!”

“எதுடி தப்பு? எங்களோட மனசு எப்பவுமே அப்படியேதான் இருக்கு! நீ தப்பான கண்ணோட்டத்தோட பாத்தா உன் மேலதான் தப்பு இருக்குனு அர்த்தம்!”

சந்தியா கொஞ்சம் ஆத்திரத்துடன் சொன்னதும் திவ்யாவுக்கு ஒன்று புரியவில்லை.

“டேய் அண்ணா! எப்ப பாத்தாலும் குட்டிமா... குட்டிமானு சுத்தி சுத்தி வருவியே! இப்ப என்னடா எதுவும் பேசாம இருக்கே! அக்காவோட சேர்ந்ததும் தங்கச்சிய மறந்துட்டியா?”

திவ்யாவின் சிவந்த கண்களின் ஓரத்தில் லேசான நீர் துளிகள்.

“அச்சச்சோ! அப்படியெல்லாம் இல்லடா! அக்கா கொஞ்சம் இரு!”

சந்தியாவின் தலையை தூக்கி பெட்டில் படுக்க வைத்துவிட்டு தங்கையின் அருகில் சென்றேன்.

“குட்டிமா! நானும் அக்காவும் ஒன்னு சேர்ந்தத பாத்தா ஹேப்பியா இருப்பேனு நினைச்சேன்! பட் நீ இந்த அளவுக்கு ஏன் கோபப்படுற?”

தங்கையின் கைகளை பிடித்துக்கொண்டே கெஞ்சினேன்.

“அட! லூசு அண்ணா! இன்னும் கொஞ்ச நாள்ல அக்காவுக்கு கல்யாணம் ஆகபோகுது! இந்த நேரத்துல அவள கட்டிபிடிச்சு தூங்குறத யாராச்சும் பாத்தா மானம் போயிடும்! இதெல்லாம் உனக்கு ஏன் புரியல?”

“திவ்யா குட்டி! உனக்கு எப்படி புரிய வைக்கிறதுன்னு எனக்கு தெரியல! ரொம்ப வருஷத்துக்கு அப்பறம் மனசுல எந்த கெட்ட எண்ணமும் இல்லாம அக்காவும் நானும் ஒண்ணா படுத்துருக்குறது சந்தோசமா இருக்கு! இதுல எங்களுக்கு பிடிச்சுருக்கு! பாக்குறவங்களுக்கு தப்பா தெரிஞ்சா அவங்க கண்ணுலதான் ப்ராப்ளம்!”

“ஹ்ம்ம்... அப்டி சொல்லுடா! என் செல்ல தம்பி பையா!”

சந்தியா சொல்லிக்கொண்டே பெட்டில் இருந்து எழுந்து வந்து என்னை கட்டிக்கொண்டு கன்னத்தில் அழுத்தமாக முத்தம் பதித்தாள்.

திவ்யா வாயை அகலமாக திறந்தபடி ஓவென்று பார்த்தாள்.

தங்கையின் முன்னிலையில் அக்கா முத்தம் கொடுத்தது எங்கே கூச்சமாக இருந்தது.

அக்கா என்னிடம் இருந்து மெல்ல விலகி மீண்டும் பெட்டில் உட்கார்ந்தாள்.

இரண்டு நிமிடங்கள் அமைதியாக கடந்தது போனது...

“ஏய்... மணி ரெண்டு ஆக போதுடி! நாளைக்கு சீக்கிரம் காலேஜ் போகணும் என்னைய தூங்கவிடு!” என்று அக்கா கெஞ்சினாள்.

திவ்யா எதுவுமே பேசவில்லை அதே மௌனம்.

“குட்டிமா...”

தங்கையின் கைகளை பிடித்து இழுத்தேன்.

அவள் என்னை பார்த்தாள்.

இப்போது அவளது முகத்தில் கோபமே இல்லை.

கொஞ்சம் கவலையுடன் காணப்பட்டது!

“என்னடா குட்டி பேசாம இருக்க?”

திவ்யாவின் மூக்கை செல்லமாக பிடித்து ஆட்டியதும் என்னை பார்த்தாள்.

“அண்ணா! நான் தப்பா பேசிருந்தா ஸாரி!”

அவள் சோகத்துடன் சொன்னதும் அவள் மூக்கை விட்டுவிட்டு கைகளை பிடித்தேன்.

“செல்ல குட்டிமா! ஸாரிலாம் எதுக்கு! நீ எங்கள புரிஞ்சுகிட்டதே போதும்!”

“ஹ்ம்ம்...”

அவள் தலை அசைத்து மெல்ல புன்னகைத்தாள்.

“ஹலோ! எக்ஸ்க்யூஸ் மீ! உங்க பாசமலர் படத்த நாளைக்கு ஓட்டுங்க! இப்போ நான் தூங்கனும் கொஞ்சம் லைட் ஆப் பண்ணுங்க ப்ளீஸ்!”

அக்கா கெஞ்சியதை கேட்டதும் எனக்கும் திவ்யாவுக்கும் சிரிப்பு வந்தது.

“குட்டி! நீ போயி தூங்குடா காலையில பேசிக்கலாம்!”

“ஹ்ம்ம்... சரிண்ணா!”

அவள் வாய்தான் சொன்னது ஆனால் நகர்ந்து செல்லவே இல்லை.

“ஆமா! கேக்க மறந்துட்டேன்! எதுக்கு இந்த நேரத்துல இங்க வந்தே?”

“அதுவாண்ணா எனக்கு தூக்கம் வரல! அண்ணி பத்தி...”

அண்ணி என்னுடைய சுன்னியை பிடித்த சம்பவத்திற்கு தீர்வு காணவே தங்கை வந்திருக்கிறாள் என்று புரிந்ததும் திவ்யாவின் கைகளை பிடித்து அவள் பேச்சை நிறுத்தினேன்.

அக்காவும் இங்கே இருக்கிறாள் என்பது நினைவுக்கு வந்ததும் திவ்யா அமைதியானாள்.

“சரி சரி! நீ போயி தூங்கு!”

“அண்ணா...”

“என்னடா குட்டி?”

“நான் ஒன்னு கேப்பேன்! நீங்க யாரும் தப்பா நினைக்க கூடாது!”

“என்ன?”

அக்காதான் கேட்டாள்

திவ்யா அவளை திரும்பி பார்த்தாள்.

“இன்னைக்கி நைட் மட்டும் நானும் உங்க கூடயே படுத்துகவா?”

திவ்யா தயக்கத்துடன் கேட்டதும் எங்கள் இருவருக்குமே வியப்பாக இருந்தது.

“ஏன்! உன்னோட ரூம்ல படுத்தா உனக்கு தூக்கம் வராதா?”

“ஹ்ம்ம்... அப்படி இல்லக்கா! திடீர்னு இங்க வந்து உங்கள பாத்ததும் எனக்கும் சின்ன வயசு ஞாபகம் வந்துருச்சு! அதான் உங்க கூட தூங்குறது ஆசையா இருக்குக்கா!”

திவ்யா இறுக்கமான டி ஷர்ட் முட்டி தெரியும ஷார்ட்ஸுடன் துள்ளி குதித்தாள்.

“ஹையையோ... உன்னோட புஷ்டியான உடம்போட இந்த கட்டில்ல படுக்கனுமா? வேணாண்டி தாங்காது!”

அக்கா கேலியாக சொன்னதும் திவ்யாவின் முகம் வாடிப்போனது.

“சும்மா இருக்கா! நம்ம ரெண்டு பேருமே மீடியம் சைஸ்லதான் இருக்கோம்! தங்கச்சி கொஞ்சம் வெயிட் போட்டு அழகா இருக்கா! கிண்டல் பண்ணாத!”

“பாத்தியா! தங்கச்சி வந்ததும் அக்கவா மறந்துட்டியே!”

“உங்க ரெண்டு பேரையும் நான் மறக்க மாட்டேன்! தயவு செஞ்சு அவளுக்கும் கட்டில்ல இடம் கொடுக்கா!”

“ஹ்ம்ம்... உன்னோட ரூம்ல நீயே படுக்குறத்துக்கு கெஞ்சுறத பாத்தா எனக்கே பாவமாதான் இருக்கு! சரி நான் செண்டர்ல படுத்துக்குறேன்! வாடி திவ்யா என்னோட லெப்ட் சைடுல படுத்துக்கோ!”

அக்கா அழைத்ததும் திவ்யா என் முகத்தை பார்த்தாள்.

“இல்லக்கா! நான் அண்ணா பக்கத்துலதான் படுக்கணும்! நீ ஓரமாவே படு”

“ஹ்ம்ம் நினைச்சேன்... சரி நான் தள்ளியே படுக்குறேன்! லைட்ட ஆப் பண்ணிட்டு ரெண்டு பேரும் படுங்க!”

சந்தியா மெத்தையின் ஒரு பக்கத்தில் ஒருக்களித்து படுத்துக்கொண்டாள்.

“குட்டிம்மா நான் படுக்குறேன்! நீ ரூம லாக் பண்ணிட்டு லைட் ஆப் பண்ணிடு!”

“சரிண்ணா!”

நான் மெத்தையின் நடுவில் படுத்ததும் என் வலது பக்கத்தில் அதிக இடம் காலியாக இருந்தது.

திவ்யா கதவை மூடிவிட்டு விளக்கை அணைத்தாள்.

“ஏய் குட்டி! நைட் லேம்ப் எதுக்கு ஆப் பண்ணே?”

“அண்ணா! எனக்கு லைட்டா வெளிச்சம் இருந்தாலே தூக்கம் வராது!”

“சரி! பரவாயில்ல! பாத்து மெதுவா வந்து படு!”

நான் சொன்னதும் தங்கை மெதுவாக நடந்து வந்து மெத்தையில் அமர்ந்தாள்.

“என்னோட பில்லோ இருக்கு! ரெண்டு பேரும் வச்சுக்கலாம்”

“ஹ்ம்ம்... சரிண்ணா!

திவ்யா சொல்லிக்கொண்டே தலையணையில் தலை வைத்து படுத்தாள்.

அவளது தோள் பட்டை என் தோளில் உரசியது.

“இப்ப ஹேப்பியா?”

“ரொம்ப ஹேப்பிணா..”

“டேய் தம்பி என்னோட கைய பிடிக்கலைய?”

சந்தியா கேட்டுகொண்டே என்னை பார்த்தபடி படுத்தாள்.

“ஹ்ம்ம்... கொடுக்கா... பிடிச்சுக்குறேன்!” என்று அக்காவின் விரல்களை தொட்டேன்.

“அப்போ என்னோட கையையும் பிடிச்சுக்கோ!”

திவ்யா சட்டென்று என் நெஞ்சில் அவளது கையை போட்டாள்.

“நீயுமா?”

“ஏன் பிடிக்க மாட்டியா?”

“யாரு அப்படி சொன்னது?”

இடது கையால் அக்காவின் கையையும் வலது கையால் தங்கையின் கையையும் பிடித்தேன்.

சகோதரிகள் இருவரின் கைகளும் என்னை இறுக்கி பிடித்தது.

இருவரும் என் மீது வைத்திருக்கும் பாசத்தை எண்ணி பிரமித்து போனாலும் சுக வேதனை அடைந்தேன்.

அடுத்து என்ன நடக்க போகிறது என்று புரியவில்லை.

உறங்கலாம் என்று நினைத்து இமைகளை மூடினேன்.

தூக்கம் வரவில்லை.

மனதிற்குள் ஒரு எண்ணம் வந்தது.

“என் அருகில் ரெண்டு பாப்பா! கை வச்சா என்ன தப்பா?”

அந்த எண்ணத்துடன் கண்களை மெதுவாக திறந்தேன்...