[monor]

“ நன்றி எல்லாம் ஒன்னும் சொல்ல வேண்டாம். நீ என் மகன். எனக்குப் பிறகு நீதான் இந்த குடும்பத்தை பாத்துக்கணும். என்னோட சொத்தெல்லாம் நல்லபடிய நீதான் வச்சு காப்பாத்தணும். நாம மூணு குடும்பமா பிரிஞ்சு போகாம, நம்ம குடும்பத்துக்குள்ளேயே, நீங்க மூணு பேரும் சந்தோஷமா ஒரே குடும்பமா இருந்தா அதுவே எனக்கு போதும்.” என்று சொல்லி கொஞ்ச நேரம் எதையோ யோசித்தவர், “அப்புறம் ரவி,… இங்க வா. உன் கிட்டே முக்கியமான விஷயம் ஒன்னு சொல்லணும்.”

அப்பாவின் அருகில் போன என்னை பக்கத்தில் அழைத்து, “ஜோஸியர்கிட்டே போனது. நம்ம குடும்பத்துக்குள்ள நாம இப்படி முடிவெடுத்திருக்கிறது. உனக்கு ராகவியை கட்டிக் கொடுக்க நானும், உன் அம்மாவும் முடிவெடுத்திருக்கிறது,… இப்படி எதுவுமே மத்தவங்களுக்கு தெரிய வேணாம். குறிப்பா, ராகவிக்கு தெரிய வேணாம். ஒரு நல்ல நாள் பாத்து உங்க ரெண்டு பேருக்கும் நாங்க கல்யாணம் செஞ்சு வச்சு, அவளை உன் கையிலே நாங்க பிடிச்சு கொடுக்கிற வரைக்கும். நீ இந்த விஷயத்தை ரகசியமா வச்சுக்கணும். என்ன புரியுதாப்பா.”

“ம்,… புரியுதுப்பா.ஆனா, நாங்க திருட்டுத் தனமா லவ் பண்ணிகிட்டு இருக்கிறதனால, ராகவி என் கூட நெருங்கிப் பழக வருவா. அப்ப என்ன செய்யட்டும்?”

“இப்ப அவ அமங்கலியான கவலைல இருக்கா. அதனால, பழைய நினைப்பெல்லாம் அவளுக்கு வராது. அப்படியே அவ உன் கிட்டே காதலியா பழகுனாலும், முக்கியமான விஷயத்துக்கு போக வேணாம்.”


“சரிப்பா,…”


ஒரு நாள்,….

அப்பாவும் அம்மாவும் வெளியே போய் இருக்க, ராகவி அவள் ரூமில் இருந்தாள். அப்பாவும், அம்மாவும் அனுமதி கொடுத்த பிறகு அவளிடம் கொஞ்சம் விளையாடணும் போல தோன்றியது.

நான் அவள் அறைக்குச் சென்றேன்.


ராகவி கட்டிலில் உட்கார்ந்து அவள் கல்லூரி புத்தகத்தை படித்துக்கொண்டிருந்தாள்.

என்னைப் பார்த்ததும், “ஏன்ன அண்ணா இங்கே வந்திருக்கே? என்ன விஷயம்.”

“ஒன்னுமில்ல ராகவி. மனசுக்கு சரி இல்ல. நாம ரெண்டு பேரும் மனசு விட்டு கொஞ்ச நேரம் பேசிகிட்டு இருக்கலாம்ன்னுதான்.”


“நானோ, கல்யாணம் ஆகி புருஷனை இழந்தவ. என் கிட்டே உனக்கு என்ன பேச்சு வேண்டி இருக்கு.”


“அப்படி சொல்லாத ராகவி. அது ஏதோ நடக்கக் கூடாத விபத்து மாதிரி நடந்துடுச்சு.”

“அது விபத்து இல்லேண்ணா. என் மனசை புரிஞ்சுக்காம நீ பண்ணின தப்பு. இப்படி நான் அமங்கலி ஆகறதுக்கு காரணம் நீதான்.”

“என்ன ராகவி சொல்றே?!!”

“பின்னே என்ன? நாம ரெண்டு பேரும் லவ்வர்ஸா,…ஏன் ஆதுக்கு மேலே புருஷன் பொண்டாட்டியா ஒரு வருஷமா பழகறோம். அதை எல்லாம் மறந்துட்டு, உனக்கு என் மேல இருக்கிற லவ்வையும், ஆசையும் மறைச்சு வச்சுகிட்டு, என்னை இன்னொருத்தனுக்கு கட்டிக் கொடுக்க உனக்கு எப்படி மனசு வந்தது?”

“………………….”

“நான் உனக்கு வேண்டாம்ன்னு முடிவு பண்ணிதானே. என்னை இன்னொருத்தருக்கு கட்டிக் கொடுத்தே?”


“அய்யோ,…அப்படி இல்ல ராகவி. நீ சந்தோஷமா வாழணும். என்னதான் லவ்வர்ஸா, புருஷன் பொண்டாட்டி மாதிரி பழகினாலும், ஒரே தாய் வயித்துல பொறந்த அண்ணன் தங்கச்சி ஆன நாம ரெண்டு பேர் ஒன்னு சேர முடியாது. முட்டாள்தனமா உன் மேல ஆசை வச்சிருக்கிற என்னால உன் வாழ்க்கை பாழாகக் கூடாது. நீ சந்தோஷமா வாழணும்ன்னுதான் ஒரு நல்ல இடமா பாத்து கல்யாணம் செஞ்சு வச்சோம். இப்படி ஆகும்ன்னு யாரு நினைச்சா? இதுல என்னோட தப்பு எதுவுமில்ல ராகவி.”

“எப்படியோ நான் விதவை ஆகி என்னோட வாழ்க்கை நாசமா போச்சு. நீயாவது நல்ல பொண்ணா பாத்து கல்யாணம் பண்ணிகிட்டு ஸ்னதோஷமா இரு.”

“அய்யோ!!,… பேசிப் பேசியே என்னை கொல்றியேடி. நான் இனிமே கல்யாணமே செஞ்சுக்கப் போறதில்ல. நம்ம ரெண்டு பேரும் பழகினதை நினைச்சுகிட்டே மிச்ச காலத்தை வாழ்ந்திடப் போறேன்.”


“ம்,….அய்யாவுக்கு நாம பழகினதெல்லாம் நினைப்புல இருக்கோ?”

“ஏன் இல்லாம?!! அதெல்லாம் இந்தெ ஜென்மத்துல மறக்காதுடி. நீயும் நானும் ரகசியமா வீட்டுக்குள்ளேயே லவ் பண்ணிகிட்டது. சில்மிஷம் செஞ்சுகிட்டது. கொடைக்கானல் போறப்போ நடந்தது. கொடைக்கானல்ல நாம நம்ம காதல வளத்துகிட்டது. என்னை நீ லவ் பண்ணி உன்னையே என் கிட்டே நீ ஒப்படைச்சது,… இப்படி இது எல்லாமே எனக்கு மறக்கக் கூடிய விஷயமா ராகவி. நான் சாகுற வரைக்கும் என் மனசுக்குள்ளே இருந்துகிட்டே இருக்கும். அந்த நினைப்போடவே இருக்கிற கொஞ்ச நாளைக்கு வாழ்ந்து செத்திடலாம்ன்னு நினைக்கறேன்.”


“அன்ணா உன்னை மட்டும் என்னால மறக்க முடியுமா. நான் உன்னை எவ்ளோ லவ் பண்றேன் தெரியுமா? நீங்க என்னை இன்னொருத்தருக்கு கட்டிக் கொடுக்க ஏற்பாடு செஞ்சப்போ என் இதயமே வெடிக்கற மாதிரி ஆய்டுச்சு. மனசால நான் எவ்ளோ கஷ்டப்பட்டு, தனியா உக்காந்து அழுதேன் தெரியுமா? தற்கொலை செஞ்சுக்கலாம்ன்னு கூட சில சமயம் எண்ணம் வந்துச்சு. ஆனா, என்னை ஒரு நல்ல இடத்துல கல்யாணம் செஞ்சு வச்சு , நான் நல்லா வாழணும்னு நினைக்கிற அப்பா, அம்மாவுக்கு கஷ்டத்த கொடுக்க விரும்பல. அதனால, உங்க விருப்பத்தை நிறைவேத்தறதுக்காகத்தான் நான் என் மனச கல்லாக்கிட்டு, இன்னொருத்தருக்கு கழுத்தை நீட்ட சம்மதிச்சேன். உன்னை நான் கஷ்டப்படுத்தி இருந்தா என்னை மன்னிச்சுடுண்ணா” என்று சொல்லி கண்ணில் கண்ணீர் தாரை தாரையாக வழிய அழுது தேம்பியபடியே உணர்ச்சி கொந்தளிப்பில் விசுக்கென்று எழுந்து ஓடி வந்து என்னைக் கட்டிப் பிடித்துக்கொண்டு அழுதாள்.


என்னை இறுக கட்டிப்பிடித்துக் கொண்டவளை அணைத்துக் கொண்டு அவள் தலையை அன்பாக பரிவோடு தடவி “ஒன்னும் கவலைப் படாதேடி. இனி என்ன ஆனாலும், இந்த ஜென்மத்துல உனக்கு நான்தான் புருஷன். உன்னை கட்டிக்க எப்படியாவது அப்பா அம்மாகிட்டே பேசி சம்மதம் வாங்கிடறேன்” என்று சொன்ன என்னை இன்னும் இறுக அணைத்து, பாசத்தாலும், அன்பாலும் என் கண்ணம் இரண்டிலும் மாறி மாறி மொச் மொச் என்று முத்தம் கொடுத்தாள். அவள் கன்னத்தில் வழிந்த கண்ணீர் என் கன்னத்தை நனைத்தது.


நான் அவள் முகத்தை என் இரு கைகளாலும் பாசத்தால் ஏந்திப் பிடித்து, அவள் முகத்தை பார்த்து, அவள் கண்களைப் பார்த்து, “இனிமே நீ அழக்கூடாது. நான் இருக்கேன்” என்று ஆதரவாகச் சொல்லி அவள் கன்னத்தில் அன்பாகவும், பாசமாகவும், காதலாகவும் முத்தமிட அவள் கண்ணீர் என் நாக்கில் பட்டு லேசாக உப்புக் கரித்தது.


இருவருக்கும் பழைய காதல் துளிர் விட, ஒரு நாள் ராகவி கல்லூரிக்கு போய் இருந்த போது, அம்மா என்னை முக்கியமான விஷயம் பேச வேண்டும் என்று அவள் பெட் ரூமுக்கு அழைத்தாள். அப்பா இன்னொரு அறையில் தூங்கிக் கொண்டிருந்தார்.

நான் அம்மா அருகில் போனதும், “ரவி கேரளாவுக்கு உங்க அப்பாவை கூட்டிகிட்டு போய் அவருக்கு மாத்து மருந்து கொடுத்ததுல இப்பல்லாம் உங்க அப்பா நல்லபடியா குணமாகிட்டு வர்றார். ஆனா, பௌர்ணமியானா மட்டும் அவர் சுன்னி நல்லா மரக்கட்டையாட்டம் எழும்பி நின்னுக்குது. அதை அடக்க முடியாம ரொம்ப கஷ்டப்படறார்.”

“இது என்னம்மா புது வியாதியா இருக்கு?!! அதுக்கு ஏதாவது மருந்து இருக்கான்னு அவங்களையே கேட்டுப் பாக்க வேண்டியதுதானே?!!.”

“ம்,…கேட்டேன். சில மருந்து சாப்பிடறப்போ இப்படிதான் பக்க விளைவுகள் ஏற்படுமாம். பௌர்ணமி வர்றப்போ செக்ஸ் ஃபீலிங்க் அதிகம் ஆகி சுன்னி மரக்கட்டை மாதிரி விறைச்சுக்கறதால, அன்னைக்கு மட்டும் கொஞ்சம் பத்திரமா பாத்துக்கணுமாம். அப்படி கவனிக்காம விட்டுட்டா சுன்னி ரத்தக் குழாய்கள் வெடிச்சு உயிருக்கே ஆபத்தா முடிஞ்சாலும் முடியுமாம். அதனால, அதை குணப்படுத்த சில மருந்து மாத்திரைகள் கொடுத்திருக்காங்க. பௌர்ணமிக்கு முன்னால ரெண்டு நாளும், பௌர்ணமிக்கு அப்புறமா ரெண்டு நாளும் யோனித் தண்ணி மூலமா அவர் சுன்னியை குளிப்பாட்டி விட்டா, நாளடைவுல அப்படி எந்திரிச்சு நிக்கறது குணமாய்டுமாம்ன்னு சொல்றாங்க.”

“யோனித் தண்ணியா? அப்படின்னா என்னம்மா?”

“ச்சீய்,… போடா. அதை எல்லாம் எங்கிட்டே கேட்டுகிட்டு. அதான் பொண்ணுங்க உணர்ச்சி வசப்பட்டா கீழே வர்றது.” என்று சொல்லி வெட்கத்தில் முகம் குனிந்தாள்.

“சரி,… புரியுதும்மா. அதை நீங்களே செய்யலாமே? அதிலே என்ன கஷ்டம்?”

“நானும் செஞ்சுகிட்டுதான் வர்றேன். ஆனா, நீங்க ரெண்டு பேரும் கல்யாணம் செஞ்சுக்கப் போற விஷயத்தை அப்பாகிட்டே சொன்ன உடனே, பொண்ணை தாரை வாக்கப் போறதுக்கு பிரதி பலனா, அவர் அடுத்த பௌர்ணமிக்கு ராகவியோட இருக்க பிரியப்படறார்.”

“என்னது,… ராகவியோடவா?”

“என்னடா ஏன் அதிர்ச்சி ஆகிறே?”

“இல்லே,…. ராகவிய,….”

“ஆமாம். என்னையும் என் பொண்ணையும் உனக்கு கட்டி வைக்க முன் வந்த அவருக்கு நீ இதைக் கூட செய்யலேன்னா எப்படிடா?”

“சரி,… இதுக்கு ராகவி சம்மதிக்கணுமே?”

“சொல்ற வித்த்துல சொன்னா, அதெல்லாம் சம்மதிப்பா. அதனால, உங்களுக்கு சீக்கிரமா கல்யாணம் செஞ்சு வச்சு, உங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடக்கப் போற முதலிரவை அவர் கண்ணால பாத்து ரசிக்கணுமாம். அதனால இதைப் பத்தி நீ ராகவி கிட்டேயும் பேசு. நானும் அவகிட்டே பேசறேன்."

“அம்மா சொன்ன விஷயத்தை நான் ராகவியிடம் சொல்ல, “அதுகென்னண்ணா. நீ என்னை சீல் உடைக்கறதைத் தவிர ஃபுல்லா என் உடம்புல ஒரு இடம் பாக்கி இல்லாம பாத்து, தடவி, நக்கி அனுபவிச்சிட்டே. பெத்து வளத்த அப்பாவுக்கு அந்த மாதிரி ஆசை இப்ப உண்டாகி இருக்கு. அவர் உடம்பு குணமாகிறதுக்கு நான் இதைக் கூட செய்ய மாட்டேனா? நீங்க என்ன சொல்றீங்க? என் வருங்காலப் புருஷன் உங்க அனுமதிதான் எனக்கு முக்கியம்.”