Incest அழகான மாங்கனிகள்!

[feelmystory]

அழகான மாங்கனிகள்!

5

தூக்கத்தில் இருந்து எழுந்ததும் மொபைலை எடுத்து பார்த்தேன்.

இரவு எட்டு மணி காட்டியது.

அதோடு நண்பன் ராகவனிடம் இருந்து மெசேஜ் வந்திருப்பதை கண்டேன்.

“மச்சி! இன்னக்கி ஈவினிங் ஒரே ஒரு தடவ அந்த போட்டோ பாத்து திரும்ப கை அடிச்சுட்டேன்! அவங்க உன்னோட அம்மாவா இருந்தா ஸாரிடா!”

அதை பார்த்ததும் எனக்கு வெறி வந்தது.

ஆனால் பதில் எதுவும் அனுப்பாமல் அடக்கிக்கொண்டு அமைதியாக இருந்துவிட்டேன்.

இரவு உணவுக்கான நேரம் வந்ததும் கீழே சென்றேன்.

நான் யாரிடமும் பேசாமல் வேகமாக சாப்பிட்டு முடித்தேன்.

பிறகு தங்கையிடம் தனியாக பேசினேன்.

“குட்டி! இன்னிக்கி நைட் ரூமுக்கு வர்றிய? ப்ளான் எதுவும் இருக்கா?”

“இல்லணா! டுடே நான் கொஞ்சம் மூட் அவுட்ல இருக்கேன்! நாளைக்கு ப்ளான் பண்ணலாம்!”

“ஹ்ம்ம்... சரிடா! நீ ரெஸ்ட் எடு”

தங்கைக்கு ஆறுதலாக பேசிவிட்டு மீண்டும் அறைக்கு வந்துவிட்டேன்.

ஒரு அரை மணி நேரத்திற்கு பிறகு...

“டொக்... டொக்...”

எனது அறையை யாரோ தட்டுவது போல் சத்தம் கேட்டது!

தங்கை இன்று வரவில்லை என்று சொன்னாளே?

அந்த யோசனையுடன் கட்டிலில் இருந்து எழுந்தேன்.

“ஏய் குட்டி! நீயா?” என்று கேட்டேன்.

“குட்டியும் இல்ல ஜட்டியும் இல்ல... நான் சந்தியா வந்துருக்கேன்! கதவ திறடா!”

அக்காவின் குரல் கேட்டதும் எரிச்சலாக வந்தது.

இவள் எதற்காக இந்த நேரத்தில் தொல்லை செய்கிறாள்?

கோபத்துடன் கதவை திறந்தேன்.

அக்கா அதே பச்சை நிற நைட்டியுடன் நின்றாள்.

அவளது கையில் தலையணை பெட் ஷீட் இருந்தது.

“தள்ளுடா! இன்னிக்கி ஒரு நாள் நைட்டு உன்னோட ரூம்லதான் படுக்கணும்!”

அவள் என்னை இடித்துகொண்டே அறைக்குள் நுழைந்தாள்.

“ஏய்! நீ எதுக்கு இங்க வர்றே? அண்ணி ரூம்ல போயி தூங்கு!”

“டேய்! நம்ம ராஜேஷ் அண்ணாவும் அண்ணியும் அவங்க ரூம்ல வீடியோ கால் பேசிட்டு இருக்காங்க! இந்த நேரத்துல நான் அங்க போக முடியாதுடா தம்பி!”

“சரி அவங்க பேசி முடிச்சதும் போ!”

“அட லூசு தம்பி! அவங்க ரெண்டு பேரும் எப்பயாவது தனிமைல பேசுவாங்க! அந்த நேரத்துல நாம குறுக்க போக கூடாது! அதனால நானே தங்கச்சி கூட படுத்துக்குறேன்னு டீசன்ட்டா வெளிய வந்துடுவேன்”

அவள் சொல்வது எனக்கு புரிந்தாலும்! அதை பற்றி பெரிதாக எடுத்து கொள்ளவில்லை.

“அதெல்லாம் சரி! நீ குட்டி ரூமுக்கு போகாம இங்க எதுக்கு வந்தே?”

“எப்படி போறது? அவதான் அண்ணிய ரொம்ப பேசிட்டாளே! அதான் கோபத்துல இங்க வந்துட்டேன்!”

“ஓஹோ... உனக்குதான் என்னைய பிடிக்காதே! இங்க எதுக்கு வந்தே?”

நான் கேட்டதும் சந்தியா என்னையே வெறித்து பார்த்தாள்.

“அப்படி எல்லாம் ஒன்னும் இல்ல தம்பி!”

“ஹ்ம்ம்... உனக்கு ஒரு விஷயம் நடக்கணும்னா என்ன வேணாலும் பொய் சொல்லுவே! இதுல தம்பினு சொல்லி பாசத்துல பொங்குற மாதிரி சீன் போடுற”

“நீ என்ன வேணாலும் நினைச்சுக்கோ! இன்னக்கி ஒரு நாள் தூங்குறதுக்கு இடம் கொடுடா!” என்று கெஞ்சினாள்.

“இங்க இடம் இல்ல! வெளிய போயி ஹால்ல தூங்கு!”

“டேய்! தம்பி! இந்த அக்காவுக்கு உன்னோட மனசுலதான் இடம் இல்ல! அட்லீஸ்ட் உன்னோட ரூம்ல ஒரு சின்ன இடமாச்சும் கொடுடா! படுத்து தூங்கிட்டு காலையில் எந்திருச்சு போயிடுறேன்! நாளைக்கு மார்னிங் சீக்கிரம் காலேஜ் போகணும் ப்ளீஸ்டா!”

அக்கா முதல் முறையாக ஆணவம் இல்லாமல் என்னிடம் கெஞ்சியதும் எனது மனதில் இருந்த கர்வம் கொஞ்சம் குறைந்தது.

ஆனால் அதை வெளியில் காட்டிக்கொள்ள விரும்பாமல் கோபத்துடன் பேசினேன்.

“சரி என்னோட கட்டிலுக்கு கீழ இடம் இருக்கு! சத்தம் போடாம படுத்து தூங்கிட்டு காலையில் ஒழுங்கா ஓடிடு!”

“ஹ்ம்ம்... சந்தோஷ்! ஒன்னு செய்யலாம்!”

“என்ன?”

“இன்னக்கி ஒருநாள் நீ கீழ படுத்துக்கோ! நான் கட்டில்ல படுத்துகிறேன்டா!”

“பாத்தியா! படுக்க இடம் கொடுத்தா என்னையே கீழ தள்ளிவிட பாக்குறே!”

“சரிடா குரங்கு மூஞ்சி பயலே! நான் கீழயே படுத்துக்குறேன்!”

அவள் அதே திமிருடன் கட்டிலுக்கு கீழே பெட் ஷீட்டை விரித்து தலைக்கு தலையணை வைத்து அதில் படுத்தாள்.

“லைட்ட ஆப் பண்ணிடு தம்பி!”

அவள் சொல்லிவிட்டு கண்களை மூடியதும் விளக்கை அணைத்துவிட்டு பெட்டில் படுத்தேன்.

இரண்டு நிமிடங்கள்தான் சென்று இருக்கும்...

அதற்குள் சந்தியாவின் குரல் கேட்டது.

“சந்தோஷ்...”

அவள் அழைத்ததும் கண்களை திறந்தேன்.

பதில் எதுவும் பேசவில்லை.

“சந்தோஷ்... தூங்கிட்டியா?”

அவள் கேட்டதும் உடனே கோபம் வந்தது.

“உனக்கு என்ன வேணும்? தூங்கவிட மாட்டியா?”

“இல்ல தம்பி... எனக்கு இப்போ தூக்கம் வரல! நீயும் தூங்கலனா கொஞ்ச நேரம் பேசலாம்னு நினைச்சேன்!”

“என்ன பேசணும்?”

“அது வந்து...”

அக்கா என்னிடம் பேசுவதற்கு தயங்கினாள்.

அவளது நடவடிக்கைகள் எல்லாம் புது விதமாக தெரிந்தது.

“ஒழுங்கா பேசு! இல்லனா தூங்கு! நைட்லயும் டிஸ்டர்ப் பண்ணாத!”

“ஸாரி தம்பி! ரொம்ப நாளுக்கு அப்பறம்! இல்ல இல்ல ரொம்ப வருஷத்துக்கு அப்பறம் நாம ஒண்ணா படுத்து தூங்குறோம்! அத நினைக்கும்போது பழைய ஞாபகங்கள் எல்லாம் மைன்ட்ல ஓடுது!”

சந்தியா உணர்ச்சிவசப்படுவது போல் பேசியதும் எனக்கு நெருடலாக இருந்தது.

“என்ன ஞாபகம் வருது?”

“சின்ன வயசுல நாம எல்லாரும் அம்மா கூடதான் ஒண்ணா படுத்துபோம் ஞாபகம் இருக்கா?”

“ஆமா அப்போ வாடகை வீட்ல இருந்தோம்! அப்பா ரூம்ல படுப்பாரு! அம்மாவோட நாம எல்லாரும் ஹால்ல படுத்துக்குவோம்! அதுக்கு என்ன?”

“ஹ்ம்ம்... அப்போலாம் அம்மாக்கு ரைட் சைடுல அண்ணனும் லெப்ட்ல நீயும் இருப்பீங்க... நான் எங்க படுத்துருப்பேன் தெரியுமா?”

“தெரியும்!”

“எங்க?”

“எனக்கு பக்கத்துலதான்...”

அதை சொல்லும்போதே மனதிற்கு இதமாக இருந்தது.

“அது மட்டும்தான் ஞாபகம் இருக்கா?”

சந்தியா அக்கா என் மனதில் இருப்பதை தெரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்று ஆர்வமுடன் இருக்கிறாள். இந்த நேரத்தில் அவளை காயபடுத்துவது போல் பேச வேண்டும் என்று தோன்றவில்லை.

“அக்கா! நான் நைட்ல தூங்கும்போது உன்னோட கைய பிடிச்சுகிட்டுதான் தூங்குவேன்!”

என்னையும் மீறி அவளை பாசத்துடன் அக்கா என்று அழைத்தேன்.

“டேய் சந்தோஷ்! நீ இப்போ என்னைய அக்கானு கூப்ட்டியா?”

அவள் ஆச்சரியத்துடன் கேட்டுகொண்டே எழுந்து அமர்ந்தாள்.

“இல்லையே! அப்படிலாம் நான் கூப்பிட மாட்டேன்!”

நான் ஒன்றும் அறியாதவன் போல் பதில் சொன்னேன்.

"ஹ்ம்ம்... நீ எப்பவுமே இப்படித்தான்டா! ஒத்துக்கவே மாட்டே!”

“ஏய்! இப்போ எதுக்கு பேசிட்டே இருக்கே! அமைதியா தூங்கு!”

நான் அக்காவை பார்த்தபடி பெட்டில் திரும்பி படுத்து சொன்னேன்.

நைட் லேம்ப் வெளிச்சத்தில் அக்காவின் கோலி குண்டு விழிகள் என்னை மிரட்சியுடன் பார்த்தது.

“சந்தோஷ்! சின்ன வயசுல அக்கா அக்கானு என் கூடவே சுத்திட்டு இருப்பே! உனக்கு குளிப்பாட்டி ட்ரெஸ் மாத்தி சாப்பாடு ஊட்டிலாம் விட்ருக்கேன்! பட் திவ்யா பிறந்ததுக்கு அப்பறம் எல்லாம் மாறிடுச்சு!”

அவள் தரையை பார்த்தபடி கவலையுடன் சொன்னாள்.

அக்கா சொல்வது உண்மைதான்! திவ்யா பிறந்த பிறகு அண்ணன் ராஜேஷுக்கு சந்தியா தங்கையாக இருப்பது போல் எனக்கும் ஒரு தங்கை கிடைத்து விட்டாள் என்று பெருமை அடைந்தேன்.

எந்நேரமும் திவ்யாவுடன் மட்டுமே இருப்பேன். அதில் இருந்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சந்தியா அக்காவிடம் நெருங்கி பழகுவது குறைந்துவிட்டது.

அந்த நேரத்தில் சந்தியாவும் வயதுக்கு வந்துவிட்டாள்.

அதன் பிறகு அவள் பெண் தோழிகளிடம் மட்டுமே பேசி பழகினாள்.

அப்படியே என்னையும் மறந்துவிட்டாள்...

“அது என்னமோ உண்மைதான்! பட் நீயும் என்னைய மறந்துட்டே!”

“டேய்! நான் எங்கடா உன்னைய மறந்தேன்? சில நேரத்துல கிண்டலா பேசுவேன்! பட் ஒவ்வொரு பர்த்டேக்கும் மறக்காம உனக்கு விஷ் பண்ணுவேன்! நீதான் என்னைய கண்டுக்கவே மாட்டே!”

சந்தியா பேசுவதை கேட்டதும் என்னுடைய தவறுகள் அனைத்தும் புரிந்தது.

“சரி விடு! இதெல்லாம் எதுக்கு இன்னக்கி வந்து சொல்றே? நேரம் காலமே இல்லையா?”

நான் சொன்னதும் சட்டென்று என்னை திரும்பி பார்த்தாள்.

“ரொம்ப நாளாவே உன்கிட்ட தனியா பேசணும்னு நினைச்சேன்! அதுக்கான டைம் இன்னக்கிதான் வந்துருக்கு! இதுக்கு மேலயும் உனக்கு இது தெரியலனா என்னாலயே சொல்ல முடியாது!”

“ஏன் சொல்ல முடியாது?”

நான் குழப்பத்துடன் கேட்டேன்.

“இன்னும் ரெண்டு மாசத்துல என்னோட படிப்பு முடியுதுடா!”

“அதுக்கு?”

“நம்ம அப்பா சொன்னத மறந்துட்டியா தம்பி!”

“என்ன சொன்னாரு?”

“பி.டெக் முடிச்சதும் ஒன் இயர்ல எனக்கு மேரேஜ் பண்ணனும்னு சொன்னாரு! அது எனக்கு பிடிக்கல! நெக்ஸ்ட் நான் எம்.டெக் படிக்கணும் அது என்னோட கனவுனு சொல்லி புரிய வச்சு தப்பிச்சுட்டேன்! பட் இதுக்கு மேல எஸ்கேப் ஆக முடியாது! கண்டிப்பா இன்னும் கொஞ்ச மாசத்துல ஒரு பையன பாத்து எனக்கு கல்யாணம் பண்ணி வச்சுடுவாங்க!”

“ஓ... உனக்கு கல்யாணமா?”

“ஆமாடா! அதுக்கு அப்பறம் இந்த வீட்ட விட்டு போயிடுவேன்! உன்னைய டீஸ் பண்றதுக்கும் ஆள் இருக்காது!”

அதை சொல்லும்போதே அவள் கண்களில் இருந்து நீர் பெருக்கெடுத்து ஓடியது.

சந்தியா அக்கா கதறி அழுதாள்.

அதை பார்த்ததும் என்னால் தாங்க முடியவில்லை.

வேகமாக பெட்டில் இருந்து எழுந்து அவளது அருகில் அமர்ந்தேன்.

“அக்கா அழதக்கா! என்னைய மன்னிச்சுடு! நான்தான் தப்பு பண்ணிட்டேன்!”

ஒரு கையால் சந்தியாவின் கைகளை பிடித்து கொண்டு மற்றொரு கையால் அவளது கண்களை துடைத்தேன்.

திடீரென்று அக்காவை நெருங்கியதும் அவளது அழுகை நின்று போனது.

என் கைகளை அவளும் பிடித்து கொண்டாள்.

“தம்பி! என் கூட எவ்வளவு சண்டை வேணாலும் போடு! பட் பேசாம மட்டும் இருக்காதடா!”

என் கன்னத்தை வருடியபடி அவள் சொன்னதும் ஆனந்தம் அடைந்தேன்.

‘இல்லக்கா இனிமே நமக்குள்ள சண்டையே வேணாம்! சின்ன வயசுல எப்படி இருந்தோமோ அது மாதிரியே இருக்கலாம்!”

“நிஜமாதான் சொல்றியா தம்பி?”

எனது உள்ளங்கைகளை இறுக்கமாக பற்றிக்கொண்டு கேட்டதும் அக்கா என் மீது பல வருடங்களாக வைத்துருக்கும் அன்பை மொத்தமாக உணர்ந்தேன்.

“ஆமாக்கா! நான் உன்னோட தம்பி! நீ என்னோட அக்கா! அது மாதிரியே இனி பழகுவோம்!”

“திடீர்னு நாம இப்படி பேசுனா வீட்ல இருக்குறவங்க ஒரு மாதிரி வித்தியாசமா பாப்பாங்கடா!”

அவள் சொல்லிவிட்டு அழகாக புன்னகைத்தாள்.

“பாத்துட்டு போகட்டும்! எனக்கு உன்னோட ஹாப்பினஸ்தான் முக்கியம்!”

“ஆனா நீயும் திடீர்னு எப்படிடா பாசமா மாறிட்டே! உன்னைய மாத்துறது ரொம்ப கஷ்டம்னுல நினைச்சேன்!”

“ஏன்க்கா! நான் என்ன அவ்வளவு மோசமானவனா? என்னைய வளர்த்ததே நீதான்! உன்னோட குணம் எனக்கு இருக்காதா?”

அக்காவின் மனதை தொடுவது போல் பேசியதும் அவள் அதிகம் பேசவில்லை.

“அக்காவ புரிஞ்சுகிட்டதுக்கு ரொம்ப தேங்க்ஸ்டா தம்பி!”

அவள் சொல்லிக்கொண்டே அவளது இதழ்களை என் அருகில் கொண்டு வந்தாள்.

நான் எதிர்பார்க்காத வேளையில் அவளது ஈர உதடுகள் என் கன்னத்தில் அழுத்தமாக பதிந்தது.

வயதுக்கு வந்த பிறகு ஒரு பெண்ணிடம் நான் வாங்கும் முதல் முத்தம்.

அந்த ஒரு நொடி! நான் பூமியிலேயே இல்லை.

எனது உடல் காற்றில் மிதந்து கொண்டு இருந்தது.

அவளது ரோஜா போன்ற இதழ்கள் என் கன்னத்தில் இருந்து விலகியதும் மீண்டும் பூமிக்கு வந்து சேர்ந்தேன்.

“நீ மட்டும்தான் தருவியா? நானும் கொடுப்பேன்!”

ஏதோ ஒரு தைரியத்தில் அக்காவின் முகத்தை இறுக்கமாக பிடித்துகொண்டேன்.

அவளது கன்னத்தில் என் உதட்டை பதித்து அழகான அன்பு முத்தத்தை தந்தேன்.

அவளைவிட அதிக நேரம் அழுத்தம் கொடுத்தாலும் அக்காவும் அதை ரசித்தாள்.

ஒரு கட்டத்திற்கு மேல் அழுத்தம் அதிகமானதை அக்கா உணர்ந்தாள்.

“போதும் தம்பி! ஒரே நாள்ல உன்னோட பாசத்த மொத்தமா கொடுக்காத! கொஞ்சமாச்சும் ஸ்டாக் வச்சுக்கோ!”

அவள் கிண்டலாக சொல்லிவிட்டு என் முகத்தை மெதுவாக நகர்த்தினாள்.

என் உதடுகள் அவளது ஆப்பிள் கன்னத்தில் இருந்து விலகியதும் சற்று ஏமாற்றமாக இருந்தது.

“அக்கா! என்னோட பாசம் ஊற்று மாதிரி! அள்ள அள்ள குறையவே குறையாது”

“டேய் ரொம்ப அதிகமாவே தத்துவம் பேசி மொக்கை போடுறியேடா” என்று சிரித்தாள்.

நானும் புன்னகையை மட்டுமே பதிலாக தந்தேன்.

“ஹையோ! தம்பி!”

திடீரென்று அவள் பதட்டம் அடைந்தாள்.

“என்னாச்சுக்கா?”

“நாளைக்கு மார்னிங் காலேஜ்ல ப்ராஜெக்ட் ரிப்போர்ட் சப்மிட் பண்ணனும்! இன்னும் தூங்காம பேசிட்டே இருக்கேன் பாரு!”

“ஆமா சீக்கிரம் போகணும்னு சொன்னேல்ல... நான்தான் அத சீரியஸா எடுத்துக்காம விளையாடிட்டேன்!”

“சரி சரி அதெல்லாம் போகட்டும்! நீ போயி பெட்ல படு! நான் படுத்து தூங்குறேன்!”

அக்கா சொன்ன அந்த நொடி எனக்கொரு யோசனை வந்தது.

அவளது கையை பிடித்தேன்.

“அக்கா எந்திரி!”

“டேய்! தூங்கனும்டா! விளையாடாத!”

“தூங்குறதுக்குதான் சொல்றேன்! நீ மேல படு! நான் கீழ படுத்துக்குறேன்!”

நான் அன்போடு சொன்னதும் சந்தியா என்னை மகிழ்ச்சியுடன் பார்த்தாள்.

“உன்னோட பாசம் அளவுக்கு அதிகமா போகும்போது தாங்க முடியலடா!”

“சரி நான் உன்னைய தாங்குறேன்! எந்திருச்சு பெட்ல படு!”

அக்காவின் இரு பக்க தோள்களையும் பிடித்து மேலே இழுத்ததும் அவளாகவே எழுந்தாள்.

“சரி சரி தாங்கினது போதும்! கீழ கிடக்குற தலைகானிய எடு!” என்று பெட்டில் அமர்ந்தாள்.

நான் அதை தந்ததும் மெத்தையில் படுத்தாள்.

“அக்கா! நல்லா தாராளமா படுத்துக்கோ” என்று மெத்தையில் இருக்கும் எனது தலையணையை எடுத்தேன்.

“எங்கடா போறே?”

“கீழ படுக்க போறேன்!”

“டேய்! இது டபுள் பெட்தானே! ஒழுங்கா நீயும் மேலயே படு!”

என் கையை பிடித்து தரையில் படுக்க விடாமல் தடுத்தாள்.

“அக்கா நீ ப்ரீயா படுத்துக்கோ! அது சரி வராது!”

“எல்லாம் சரியா வரும்! அண்ணி ரூம்லயும் இதே மாதிரி டபுள் பெட்லதான் ஒன்னாதான் படுப்போம்! நீயும் இதுலயே படு!”

“வேணாக்கா”

“தம்பி! ரொம்ப நாளைக்கு அப்பறம் நாம ஒன்னு சேர்ந்துருக்கோம்! இதுக்கு மேல நாம ஒன்னா படுத்து தூங்க சான்ஸ் கிடைக்குமானு தெர்ல! ஒழுங்கா மேல வந்து படுடா! எனக்கு தூக்கம் வருது” என்று கெஞ்சினாள்.

வயதுக்கு வந்த பிறகு அக்காவுடன் ஒரே பெட்டில் படுப்பது தவறு என்று நினைத்துதான் மறுப்பு தெரிவித்தேன்.

இப்போது பார்த்தால் அக்காவே சிறுவயது ஞாபங்களை நினைவு படுத்தி ஒன்றாக தூங்கலாம் என்று சொன்னதும் பெட்டில் படுக்க சம்மதம் தெரிவித்தேன்.

சந்தியா அக்கா பெட்டின் ஒரு பக்கத்தில் படுத்ததும் மறுபக்கத்தில் நான் படுத்தேன்.

இருவரும் இமைகளை மூடாமல் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துகொண்டே இருந்தோம்.

“அக்கா தூங்கலயா?”

“சந்தோஷ் கூட சந்தோசமா இருக்குறதுனால தூக்கம் வரலடா” என்று சிரித்தாள்.

“ஹையோ! நீ சொல்றத கேட்டு புல்லரிக்கிது!”

நான் எனது கைகளை சொறிந்து கேலி செய்தேன்.

“சரி கிண்டல் பண்ணாம கண்ண மூடுடா! கொஞ்ச நேரத்துல தூக்கம் வந்துடும்!”

அக்கா சொல்லிவிட்டு இமைகளை மூடினாள்.

சில மணி நேரத்திற்கு முன்பு வரை ஒரு எதிரியை போல் இருந்த நாங்கள் திடீரென்று இனம் புரியாத சகோதர சகோதரிகள் ஆனதை எண்ணி மகிழ்ச்சியாக இருந்தது.

இந்த நேரத்தில் எனக்கு மனதில் ஒன்று தோன்றியது.

“அக்கா...”

மெதுவாக அவளை அழைத்தேன்.

“ஹ்ம்ம்...”

“உன்னோட கைய பிடிச்சுட்டு தூங்கவா?”

நான் மிகவும் ஆசையுடன் கேட்டேன்.

“இத கேக்கணுமாடா? பிடிச்சுக்கோ!”

அக்கா அவளது வலது கையை என்னிடம் நகர்த்தினாள்.

நான் எனது இடது கையால் அக்காவின் வெண்டை விரல்களை மெதுவாக பிடித்தேன்.

“போதுமா தம்பி?”

“ஹ்ம்ம்...” என்று சொன்னதும் அக்கா புன்னகைத்துவிட்டு அமைதியானாள்.
என் அக்காவின் உடல் சிவந்த நிறத்தில் லேசான சதை பிடிப்புடன் மட்டுமே இருந்தாலும் அவளது கை பஞ்சை விட மிகவும் மிருதுவாக இருந்தது.

இருவரது உள்ளங்கைகளிலும் லேசான உஷ்ணத்துடன் இருந்ததால் எனக்கு புது மாதிரியான உணர்வு வந்தது.

அதை வார்த்தையால் வர்ணிக்க முடியவில்லை.

அக்காவுக்கும் அது போன்ற ஒரு நிலைதான் இருக்கும் என்று எண்ணினேன்.

எவ்வளவு நேரம் அப்படி இருந்தோம் என்று தெரியவில்லை.

பிறகு திடீரென்று அக்கா நேராக படுத்தாள்.

அப்போதும் அவள் என் கையை விடவில்லை.

என்னால் ஒரு பக்கமாக படுத்து அவளது கையை பிடிக்க முடியவில்லை.

நானும் அவளை போல் மல்லாக படுத்து பற்றிக்கொண்டேன்.

ஆனால் இந்த முறை திரும்பி படுத்தவுடன் எங்களுக்குள் இருந்த இரண்டடி இடைவெளி ஒரு அடியாக மாறியது.

நைட் லேம்ப் வெளிச்சத்தில் அக்காவை கவனித்தேன்.

அவள் நன்றாக உறங்குவதால் மூச்சு விடும்போது மார்பு மெதுவாக ஏறி இறங்கியது.

அவள் ஒல்லியாக இருந்தாலும் நெஞ்சில் குட்டி மாம்பழ சைஸ் முலைகள் வைத்திருப்பதை கவனித்தேன்.

“அச்சச்சோ! இதுவரைக்கும் அம்மா! தங்கச்சின்னு பாத்துட்டு நடுவுல அண்ணி வந்துட்டு போனதுக்கு அப்பறம் கடைசியா அக்காவையும் இது மாதிரி தப்பான கண்ணோட்டத்துல பாக்குறியே! உனக்கே இது நல்லா இருக்காடா சந்தோஷ்?”

என்னுடைய மனசாட்சி நெற்றி பொட்டில் அடித்தது போல் கேள்வி கேட்டதும் அக்காவின் கைகளை விடுவித்தேன்.

ஆனால் மறு நொடியே அக்கா என் கைகளை இறுக்கமாக பிடித்துகொண்டாள்.

“ஆகா! இவ இன்னும் தூங்கலையா?”

கொஞ்சம் பயத்துடன் அவளை பார்த்தேன்.

“அக்கா...”

அவளிடம் இருந்து எந்த பதிலில் இல்லை.

அக்கா தூக்கத்திலும் தம்பியை விட்டு பிரிய மனம் இல்லாமல் இறுக்கி பிடித்துகொண்டாள் என்பதை அறிந்து மகிழ்ந்தேன்.

எனக்கு உடனே தைரியம் வந்தது.

அக்காவின் கையை எடுத்து என் நெஞ்சின் மீது போட்டு பிடித்துகொண்டேன்.

அவள் என்ன நினைத்தாளோ தெரியவில்லை.

மல்லாக்க படுத்தவள் வேகமாக என் பக்கமாக திரும்பினாள்.

மெல்ல அவளது இடது கையையும் என் மார்பில் போட்டு கட்டிபிடித்தபடி தூங்க ஆரம்பித்தாள்.

அவளது செயலால் என் மனம் என்னிடம் இல்லை.

அதோடு எங்கள் இருவருக்கும் இடைவெளியே இல்லாமல் போனது.

அக்காவின் உள்ளாடை அணியாத குட்டி மாம்பழங்களும் என் நெஞ்சில் நன்றாக அழுத்துவதை உணர்ந்து என் இடுப்புக்கு கீழே! ஷார்ட்ஸ் உள்ளே தூங்கிய என் தம்பி எழுந்துவிட்டான்.

“அக்கா...”

அவளது காதில் மெதுவாக அழைத்தேன்.

அக்காவிடம் இருந்து எந்த பதிலும் இல்லை.

அவளது இந்த மாற்றம் எனக்கு சுகமாக இருந்தாலும் அவள் தெரிந்து செய்கிறாளா இல்லை! தூக்கத்தில் அண்ணி என்று நினைத்து அறியாமல் என்னை கட்டிபிடித்துவிட்டளா என்று குழம்பினேன்.

ஆனால் இந்த நேரத்தில் டென்சன் ஆகாமல் எனக்கு என்ன செய்ய தோன்றுகிறதோ அதை மட்டும் தைரியமாக செய்யலாம் என்று நினைத்து தொடங்கினேன்.

பெரிதாக ஒன்றும் இல்லை! அக்கா எப்படி என்னை கட்டிகொண்டாளோ அதுபோல் நானும் அவள் பக்கமாக திரும்பி முதுகில் வலது கையை படரவிட்டு மெதுவாக கட்டிக்கொண்டேன்.

காட்டன் நைட்டியுடன் அக்காவின் முதுகை தொட்டதும் சுகமாக இருந்தது.

என் கையை வெறுமென வைத்திருக்காமல் நைட்டியுடன் சேர்த்து மெல்ல தடவினேன்.

“ம்ம்ம்ம்...”

அக்கா மெல்ல அசைந்தாள்.

என்னிடம் இருந்து விலகுவதற்கு முயற்சிப்பது போல் தோன்றியது.

மெல்ல எனது கையை எடுக்கலாம் என்று நினைத்தேன்.

ஆனால் அதற்குள் அவள் செய்த ஒரு காரியம் என்னை நிலை குழைய செய்தது.

அக்கா அவளது இடது காலை தூக்கி என் தொடைகள் மீது மெத்தென்று போட்டாள்.

அவளது காலுக்கு அடியில் என் பூல் மாட்டிகொண்டு சுக வேதனை அடைந்தது.

அக்காவும் சும்மா இல்லை! காலை நிலையாக வைக்காமல் என் தொடையில் வைத்து அசைத்துக்கொண்டே இருந்தாள்.

இன்று அக்காவுடன் சேர்ந்ததை நினைத்து பெருமை அடைவதா?

இல்லை அவள் என்னிடம் தூக்கத்தில் எல்லை மீறி செய்வதை எண்ணி மகிழ்ச்சி அடைவதா?

எதுவுமே எனக்கு புரியவில்லை.

என்னை தவிர யாருமே தொடாத என் சுன்னியை அக்காவின் கால் தொட்டுக்கொண்டு இருப்பதை பார்க்கும்போதே உடல் முழுவது வேர்க்க ஆரம்பித்தது.

எதையும் என்னால் கட்டுபடுத்த முடியவில்லை.

அக்காவின் முதுகில் எனது கையை வைத்து நன்றாக அழுத்தம் குடுத்து கட்டிக்கொண்டேன்.

அவளும் என்னை இறுக்கமாக கட்டிபிடித்து நன்றாக உறங்கினாள்.

இப்போது என் தலைக்கு மேல் காமம் ஏறினாலும் அதையும் மீறி அக்காவின் மீது நான் வைத்திருக்கும் அன்பு அதிகம் ஆனது.

எனது இறுக்கம் அதிகமாக மாறியதும் அக்காவின் முகம் என் கழுத்து பகுதிக்கு வந்துவிட்டது.

அவளது சூடான மூச்சு காற்று என் மேல் விழுந்தது.

இப்போது நான் நினைத்தால் என்ன வேண்டுமானாலும் செய்யலாம்!

ஆனால் மனதிற்குள் தவறு செய்வது போல் தோன்றியது.

“அக்கா... தூங்கிட்டியா?”

இப்போதும் அவளிடம் இருந்து எந்த பதிலும் இல்லை.

அக்காவிடம் லேசான குறட்டை சத்தமும் கேட்டது.

அவள் நிச்சயமாக தெரிந்து செய்யவில்லை.

தூக்கத்தில்தான் அறியாமல் செய்கிறாள் என்பதை உறுதி செய்தேன்.

அதற்காக அவளைவிட்டு விலகி விடலாம் என்று நினைத்தாலும் இது போன்ற வாய்ப்பு மீண்டும் கிடைக்குமா என்றே தோன்றியது.

இன்று எதுவும் செய்ய வேண்டாம் இதே நிலையில் இருப்போம் என்று அக்காவை நன்றாக கட்டிக்கொண்டு படுத்தேன்.

இப்போது என் முகம் அவளது கழுத்தை உரசியது.

கீழே என்னவன் அக்காவின் காலடிக்குள் தத்தளிக்க எங்கள் இருவரது மூச்சு காற்றும் ஒன்றோடு ஒன்றாக சேர்ந்த வேளையில் கண்களை மூடி நானும் உறங்கி போனேன்.

நல்ல ஆழ்ந்த உறக்கத்திற்கு சென்ற பிறகு என் காதுக்குள் சிறிய சத்தம்.

அந்த சத்தம் சரியாக விழவில்லை.

ஆனால் என் முதுகில் பலமாக அடி விழுவதை மட்டும் உணர்ந்தேன்.

கனவாக இருந்தால் வலிக்காதே என்று நினைத்து இமைகளை மெதுவாக திறந்தேன்.

இப்போது என் அறைக்குள் நைட் லேம்ப் வெளிச்சத்தை காணவில்லை.

அதற்கு மாறாக வெள்ளை நிறத்தில் டியூப் லைட் ஒளிர்ந்தது.

“அக்காதான் லைட் போட்டாளா? அதுக்குள்ள விடிஞ்சுடுச்சா?”

சந்தேகத்துடன் அருகில் பார்த்தேன்.

என் அக்கா பூ போல் எனது கட்டுக்குள் படுத்திருந்தாள்.

“டேய்! என்ன காரியம்டா பண்றே? சந்தியா எப்படி உன்னோட பெட்ல படுத்துருக்கா?”

மீண்டும் என் முதுகில் அடி விழுந்தது.

“ஐயோ!”

நான் சத்தமிட்டபடி தலையை திருப்பி பார்த்தேன்.

அங்கே!

எனக்கு முன்பாக!

குட்டி தங்கை திவ்யா கண்கள் சிவக்க நின்றுகொண்டு இருந்தாள்...