[M.sivamurugan]

சுகுமார் முட்டி போட்டு, அவளின் அழகிய சுரங்கத்தை, டாக்டர் கொடுத்த மருந்தை, கையில் எடுத்து கொண்டு, ஆபரேஷன் செய்த இடத்திற்கு அருகில் தன் கை விரல்களை கொண்டு சென்றான், கை நடுக்கத்தில் நடுங்கியது. அதை பார்த்த, லக்ஷ்மி,
லக்ஷ்மி : என்ன கை வேலை நிறைய செய்விங்களோ அழகாக சிரித்து கொண்டே இருந்தால் 
சுகுமார் : அப்படி எல்லாம் ஒன்னு இல்ல, நா புதுசு 
லக்ஷ்மி : எனக்கு மட்டும் 10 அல்லது 15 பேருகிட்ட அனுபவம் இருக்கோ ஒரு கல்யாணம் தான் முடிஞ்சிருக்கு, சொல்லிட்டு நக்கலாக சிரித்தால் 
சுகுமார் :  அப்படி ஏதும் இல்ல , எனக்கு பயமா இருக்கு 
லக்ஷ்மி : பயமா, நா என்ன பேயா, இல்ல எனக்கு கிழ உள்ளது ஆபத்தான பொருளா 
சுகுமார் : அப்படி இல்ல,
லக்ஷ்மி : என்ன நொப்படி இல்ல, ஒழுங்கா ஆடாம மருந்த போட்டு விடுங்க, எவ்ளோ நேரம், சேலையை, புடிச்சிட்டு நிக்கிறது கை வலிக்குது 
சுகுமார் : ஒன்னு செய்ங்க, நீங்க படுங்க, நா போட்டு விடுறேன்.
லக்ஷ்மி : அடேங்கப்பா அதையும் பார்ப்போம் நீங்க போடறீங்களானு 
சுகுமார் : என்னது 
லக்ஷ்மி : மருந்து போடுங்கனு சொன்னேன், சொல்லிட்டு கட்டிலில் படுத்தால், நீங்களே சேலையை மேலே தூக்கிட்டு, மருந்து போட்டு விடுங்க 
சுகுமார் : என்னது 
லக்ஷ்மி : ஏன் காது கேக்கலையா, எனக்கு கை வலிக்குது, எவ்ளோ நேரம் சேலையை தூக்கி புடிச்சி நின்னேன், ஆஆஆ னு  பாத்துகிட்டு இருந்திங்க, எப்படியும் 15 நிமிசம் நின்னுருப்பேன். ஹ்ம் சீக்கிரம் போட்டு விடுங்க 
சுகுமார் : மெதுவாக அவளுடைய காலில் இருந்து. சேலையை தூக்கினான், அவனது சுன்னி தூக்கியது, வேட்டியை தாண்டி பெருசாக தூக்கிட்டு நின்றது. அதை கவனித்த லக்ஷ்மி மவனே சாவுடா, நினைச்சிட்டு 
லக்ஷ்மி : சீக்கிரம் பாஸ் 
சுகுமார் : இவா வேற நம்ம நிலைமை தெரியாம சீண்டுறாலே. இருங்க போடறேன். எப்படியோ சேலையை இடுப்புக்கு மேல போட்டான்,
லக்ஷ்மி : எப்படியோ பாதி கிணறு தாண்டியாச்சி, இன்னும் கொஞ்சம் கிணறு தான் 
சுகுமார் : என்னது கிணறா 
லக்ஷ்மி : அட என்ன பாஸ், பேசிக்கிட்டே இருக்கீங்க சீக்கிரம் போட்டு விடுங்க, இன்னும் நிறைய வேலை இருக்கு 
சுகுமார் : சரி போடுறேன், ஆமா என்ன வேலை இருக்கு 
லக்ஷ்மி : ஐயோ கடவுளே, நீங்க இன்னும் போட ஆரம்பிக்கலையா, வாயை மூடிட்டு மருந்து போடுங்க 
சுகுமார் : சரி சரி சொல்லிட்டு கை விரலில் இருந்த மருந்தை மெதுவாக போட ஆரம்பித்தான், கை நடுங்கி கொண்டே இருந்தது,
லக்ஷ்மி : இன்னொரு தடவை உங்க கை நடுங்கிச்சி, நடுங்குன விரல்களை ஓடிச்சி விட்ருவேன் 
சுகுமார் : ஆத்தாடி இது என்ன வம்புனு நினைச்சிட்டு, மெதுவாக ஆபரேஷன் செய்த இடத்தில், பூ போல தடவினான், அவனது சுன்னி சுருங்கியது, ச்ச எவ்ளோ கஷ்டம் அனுபவிச்சிருக்கா, இந்த இடத்தில் எப்படி வழிச்சிருக்கும், அவள் பட்ட வேதனையை நினைத்து கண் கலங்கினான், அந்த இடத்தில் மெதுவாக முத்தம் கொடுத்தான்,
லக்ஷ்மி : ஒரு நிமிடம் சிலிர்த்து, அவனை பார்த்தால், கண்ணீரோட இருந்தான் 
பதறி அடித்து எழுந்து, என்னாச்சிங்க கேட்டால் 
சுகுமார் : ரொம்ப வேதனை அனுபவிச்சி இருக்கீங்க னு சொல்லிட்டு அவளை கட்டி புடித்து அழுதான். இன்னைக்கு இல்ல, என்னைக்குமே நா உங்க கூடவே இருப்பேன்,  உங்க கண்ல இருந்து ஒரு சொட்டு கண்ணீர் சிந்த விட மாட்டேன், உங்களுக்கும் சரி நம்ம குழந்தைகளுக்கும் சரி, எந்த ஒரு ஆபத்து வர விட மாட்டேன், என்னையும்  மீறி உங்க மேல ஒரு சின்ன கீறல் பட்டால், அந்த நாள் தான், அவனுக்கு, இந்த உலகத்துல இருக்குற கடைசி நாள். அவன் சாவு கொடூரமா இருக்கும்,
இதை கேட்ட லக்ஷ்மி 
I Love you so much  னு சொல்லிட்டு உதட்டோடு உதடு வச்சி முத்தம் கொடுத்தால்,
இருவரும் மனதளவில்  இணைந்து காதலிக்க ஆரம்பித்தனர்,