[Naadi_peddadi]

మాది తెలంగాణలో ఒక పల్లెటూరు, నా పేరు కార్తీక్, బీటెక్ అయిపోయి జాబ్ కోసం ట్రై చేస్తున్న కాలం అది. మా ఇంట్లో నేను మా పేరెంట్స్ ఇంకా మా అక్క ఉంటాం. ఉండటానికి పెద్ద ఇల్లు మంచి ఆస్తి ఇంకా నేల ఆదాయం బానే ఉన్న కుటుంబం మాది. మా అక్కకి పెళ్లి సంబంధాలు చూడడం మొదలు పెట్టి ఒక రెండు పెళ్లి చూపులు కూడా అయినయి కానీ అక్కకి ఎవ్వరు నచ్చలేదు. ఒక రోజు మా అమ్మ అక్కతో “ఇలా ఎవ్వరు నచ్చలేదు అంటే ఎట్లనే. పెళ్లి చేసుకుంటావా లేదా అసలు?” అని అడిగింది. దానికి మా అక్క “వచ్చిన రెండు సంబందాల్లో ఒక్కడైన మంచిగా ఉన్నాడా అసలు, ఎవ్వడు మంచి ఉద్యోగం కూడా చేస్తాలే. ఇట్లాంటోళ్లని నేను ఎప్పటికి చేసుకోను” అని గట్టిగ చెప్పేసింది. మా అమ్మ బదులిస్తూ “ఉద్యోగం లేకపోతేనేమి ఆస్తులు ఉన్నాయ్ గా. ఇంట్లో నే నీ తమ్ముడే ఏం చెయ్యకుండా తిని తిరుగుతుండు, ఇంకా బయటోల్లని అంటున్నావ్” అని నన్ను లాగింది మధ్యలో. నాకు చీరాకు పుట్టి “దానితో ఏమన్నా మాట్లాడుకో, మధ్యలోకి నన్ను ఎందుకు తీస్తున్నావ్? అయినా నేనేం కాలీగా లేను ఉద్యోగం కోసమే ట్రై చేస్తున్నా”. అక్క మధ్యలో “ఏం ట్రై చేస్తున్నావ్ రా. బీటెక్ అయిపోయి రెండు సంవత్సరాలు అయితుంది ఇంకా రోడ్ల పైనా నీ ఫ్రెండ్ రమేష్ గాడితో తిరగడం తప్పితే ఏం చేస్తున్నావ్ అసలు”. నేను కోపంలో “ఇగో నువ్వు పెళ్లి చేసుకుంటే చేసుకో లేకపోతే లేదు, నా విషయంలో మాత్రం తలదూర్చకు!!” అని చెప్పి ఇంటి తలుపు గట్టిగ వేసి మేడ పైకి వెళ్ళిపోయిన.

పైకి వచ్చిన తర్వాత నాలో నేను ఆలోచిస్తాను, అక్కతో అంత ప్రేమగాఉండే నేను ఎందుకు అట్ల 'నా' విషయాలు 'ని' విషయాలు అని అన్నానో అర్ధం కాక చాలా బాధ పడ్డాను. అలా ఆలోచిస్తూ ఇంటికి వెళ్లి అక్కకి సారీ చెప్దాం అని ఆలోచిస్తూ ఉన్న టైమ్ లో నా బిటెక్ మరియు నా చిన్నపాటి స్నేహితుడు రమేష్ గాడు కాల్ చేసాడు. ఫోన్ ఎత్తి “చెప్పు రా, ఏడున్నావ్?”. వాడు “ఇంట్లనే రా. ఎం లేదు, ఈ ఉద్యోగం కోసం తిరిగి తిరిగి నాకు పిచ్చి లేస్తుంది. ఇప్పుడే వార్తలు చూసిన ఎస్‌ఐ, గ్రూపుల కోసం నోటిఫికేషన్ విడుదల చేస్తారంట. మనం ఏమన్నా ట్రై చెయ్యడానికి స్కోప్ ఉంటుందా?” అని కొత్త విషయం నాకు చెప్పిండు. జాబ్ విషయం లో ఇప్పుడే ఇంట్లో గొడవ పడ్డ నాకు ఇది శుభవార్త లెక్క అనిపించింది. వాడితో “అసలు గవర్నమెంట్ నోటిఫికేషన్ వచ్చి చాలా సంవత్సరాలు అయిపోతుంది రా, ఇప్పుడు రిలీజ్ చేస్తున్నారు అంటే మంచి ఛాన్స్ ఉంటుంది మామా. చేద్దాం రా గవర్నమెంట్ జాబ్ అంటే మంచి విలువ, డబ్బు ఇంకా జాబ్ సెక్యూరిటీ కూడా ఉంటుంది రా” అని చెప్పాను. వాడు “ఓహ్ ఇంకేం మరి మన అదృష్టాన్ని ట్రై చేద్దాం. ఓక సారి ఎవరినైనా కనుక్కో రా ప్రాసెస్ ఏంటి ఎట్ల అప్లై చెయ్యాలి ఎట్లా ప్రిపేర్ అవ్వలో” అని బాధ్యాతంతా నా పైనా వేసాడు. సరే కనుక్కుంట అని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేసి మల్లి ఆలోచనలో పడ్డాను. గవర్నమెంట్ జాబ్ అంటే ఇంకా తిరుగు లేదు, ప్రిపేర్ అయ్యి ఎట్లయిన క్రాక్ చెయ్యాలి అని కలలు కనడం మొదలు పెట్టాను. అలా ఒక అర్గంట తర్వాత మళ్లీ ఈ లోకం లోకి వచ్చి, అవును ఇప్పుడు వీటన్నిటి గురించి ఎవరిని అడగాలి అని ఆలోచిస్తుంటే నా బుర్రలోకి ఒకటే చిత్రం వచ్చింది. అదీ మా అక్క, మా అక్క చాలా మంచిగా చదువుతుంది ఇంకా ఇట్లాంటి వాటి గురించి చాలా అవగాహన ఉంది. ఎట్లాగో దానికి సారీ చెప్దాం అనుకున్నాం కదా, పనిలో పని ఇది కూడా అడిగి సెట్ చేద్దాం అని కిందకి వెళ్ళాను.

కిందకి వెళ్ళానో లేదో అలా ఫ్రెష్ గా తల స్నానం చేసి జుట్టు విరబూసుకుని, మంచి పచ్చటి చుడీదార్ ఏసుకొని రూమ్ లో నుండి బయటకు వచ్చింది అక్క. చున్నీ లేకుండ లో నెక్ అవ్వడం వల్ల క్లీవేజ్ బాగా కనిపిస్తుంది. అలా ఒక్కసారిగా తానలో ఆడతనం కంటికి దర్శనం ఇస్తుంటే నాలో అలజడి మొదలయ్యింది. ఈ పరిస్థితిలో ఏం మాట్లాడలేక చూస్తూ ఉండిపోయాను. నన్ను చూసిన అక్క “ఏంది రా పోయావ్ గా తలుపు గట్టిగ కొట్టి, మల్లి ఎందుకు వచ్చినావ్?” అని అడిగింది. నేనూ “సారీ అక్కా, ఎదో నా ఉద్యోగం గురించి ఇద్దరు కలిపి నన్ను తిట్టేసరికి కోపం వచ్చింది. కోపంలో అలా వెళ్లిపోయిన వదిలేసాయి. అయినా నేను ఉద్యోగం కోసమే కాదనే ట్రై చేస్తున్నాను, ఇప్పుడు కూడా దాని గురించి నిన్ను అడుగుదాం అని వచ్చాను” అని బదులిచాను. అక్క ఆశ్చర్యంగా “ఏంది, నువ్వు నన్ను ఉద్యోగం గురించి అడుగుతున్నావా? పెద్ద వింత ఇది. చెప్పు ఎం కావాలి”. నేను తగ్గుతూ “ఎస్‌ఐ, గ్రూప్‌ల కి నోటిఫికేషన్ వస్తుంది అంట, దానికి ఎలా ప్రిపేర్ అవ్వాలి ఎక్కడ అప్లై చెయ్యాలో చెప్పు”. అక్క పెద్దగా నవ్వడం స్టార్ట్ చేసింది, నాకేం అర్దం కాకున్నా అట్ల ఉండిపోయా. అట్ల నవ్వే సరికి వంటింట్లో నుండీ మా అమ్మ ఇంకా బెడ్ రూమ్ లో ఉన్నా నాన్న కూడా బయటకి వచ్చి ఏం అయింది అని అడిగారు. అక్క ఇంకా నవ్వుతూ “వీడు గవర్నమెంట్ ఎగ్జామ్స్ కి ప్రిపేర్ అవుతాడంట నాన్నా. నార్మల్ జాబ్ కే దిక్కు లేదు ఇంకా గవర్నమెంట్ ఎగ్జామ్స్ అంట” అని నన్ను కించపరిచింది. నాకు కోపం తో పాటూ బాద ఏసి “నువ్వు హెల్ప్ చేస్తావని నీ దెగ్గరికి వచ్చాను, చెయ్యకపోతే చెయ్యను అని చెప్పు కానీ నేను చెయ్యలేను అని అనకు” అని ఎమోషనల్ గా అన్నాను. నేను అట్ల మాట్లాడడం చూసి మా నాన్న “గవర్నమెంట్ జాబ్ కి ట్రై చెయ్యడం అనేది పెద్ద విషయం రా. అన్నీ ఆలోచించే నిర్ణయం తీసుకున్నావ్ అనుకుంటున్నా. నీకు నిజంగానే సిద్ధం అవ్వాలి అని ఉంటె అవ్వు, అక్క హెల్ప్ తీసుకో” అని నన్ను చాలా సపోర్ట్ చేసాడు. అసలు విషయం ఏంటంటే, మా నాన్నకి ప్రభుత్వ ఉద్యోగం అంటే చాలా ఇష్టం అందుకే వెంటనే ఒప్పుకుండు. ఆది విని మా అక్క “నాన్నా, ఇప్పుడు వీడికి కోచింగ్ అదీ ఇది అంటే చాలా కర్చు అవుతుంది దానికి తోడు చాలా పోటీ ఉంటుంది, వీడు బీటెక్ యే కష్టపడి పాస్ అయ్యాడు. ఎదో ఒక ఇంజనీరింగ్ సంబందిచిన ఉద్యోగం చేసుకుంటే సరిపోతుంది కదా ఇవన్నీ ఎందుకు వీడికి” అని ఎదురుచెప్పింది. మా నాన్న విని “వాడికి ఏదో చెయ్యాలని ఉండకపోతే ఎందుకు చెప్తాడే. వాడికి మనస్పూర్తిగా సిద్ధం అవ్వాలని ఉందీ కాబట్టే కదా నిన్ను హెల్ప్ అడుగుతున్నాడు. ఏం కాదు, ఎంత కర్చు అయిన నేను ఇస్తాను లే వాడి కోచింగ్ కి. చదువుకోని ఉద్యోగం కొడ్తే మనకంటె హ్యాపీ గా ఎవరు ఉండరు లే” అని చెప్పేసరికి మా అక్క సరే నాన్న అని చెప్పి నా దెగ్గరికి వచ్చింది. మా నాన్న చెప్పింది విని నాకు చాలా సంతోషం అయింది. నేను అక్కతో “మంచిగా చదువుతానే, ఎట్లైనా గవర్నమెంట్ జాబ్ కొడ్తా అని హామీ ఇచ్చాను” దానికి అక్క “నువ్వు ఇంత కాన్ఫిడెంట్ ఉంటె చెయ్యిరి. మంచిదే గ. నేను కూడా నీకు మొత్తం హెల్ప్ చేస్తా” అని చాలా సపోర్ట్ చేసింది. ఆ తర్వాత రోజుకి కోచింగ్ గురించి ఇంకా అప్లికేషన్ ప్రాసెస్ గురించి అన్నీ కనుక్కొని నాతో “అరేయ్ కార్తీక్, కోచింగ్ కోసం అయితే హైదరాబాద్‌లో అశోక్‌నగర్‌కి వెళితే చాలా మంచిగా చెప్తారు అంట. మా ఫ్రెండ్స్ ని కనుకున్నాను, వాళ్ల బంధువులు ఎవరో ఇప్పటికే ఫ్లాట్ కోసం చూస్తున్నారు అంట. మరి వాళ్ళతో ఉండి చదువుకోడానికి నీకు సరే అయ్యతే చెప్తా వాళ్ళకి”. నేను చాలా ఉత్సాహంగా “హా సరే అక్కా. ఎక్కడైతే ఏముంది, కోచింగ్ మంచిగుంటే చాలు. కానీ రమేష్ గాడు కూడా అప్లై చేస్తా అన్నాడు వాడిని కూడా ఒకసారి కనుక్కోవాలి” అని బుద్దిమంతుడి లాగా పోజ్ కొట్టా. కానీ లోపల నాకు, హైదరాబాద్ అంటే చాలా ఆలోచనలు వరద లాగా పొంగుతున్నాయి.ఇన్‌స్టాగ్రామ్‌లో చూడడం తప్ప ఎప్పుడూ హైదరాబాద్‌లో లైఫ్ అనుభవించింది లేదు, ఆ వెస్టర్న్ లైఫ్‌ను ఎంజాయ్ ఎంతగానో చూడటం ఇప్పుడు తీరిపోతుంది అని అనుకున్నాను. అక్క నాతో “సరే రా రమేష్ గాడితో మాట్లాడి నాకు చెప్పు, నేను అన్నీ ఏర్పాటు చేస్తాను” అని చెప్పి వెళ్లిపోయింది. ఈ విషయం రమేష్ గాడితో చెప్పి డిస్కస్ చేసి ఒప్పించాను. ఆ తర్వాత మొత్తం సర్దుకొని, బస్ లో హైదరాబాద్ కి నేను రమేష్ ఇంకా మా అక్క బయల్దేరాం.