[MolaRasigan]

EPISODE 21

தூங்கி போன மகனை ஆசையா பாத்துட்டு இருந்தா அனு. புருஷன் ராகவன் மாதிரியே இவனும் ஊம்பல் சுகத்துல தூங்கிட்டானேன்னு சிரிச்சுட்டே அவனை பாத்துட்டு இருந்த அனு மெல்ல எழுந்து அவன் தூக்கத்தை கலைக்காம அவன் மேல ஒரு போர்வைய போத்தி விட்டுட்டு சேலைய மாத்திட்டு நைட்டிய மாட்டிகிட்டு படுத்து தூங்கிட்டா. 

காலைல அனு முழிச்சு பாக்குறப்ப அனுவோட வாயில ஒரு பெரிய சுன்னி. என்னடா இதுன்னு பதறி எழுந்து பாத்தா கண்ணன் பெட்ல ஓரமா நின்னு அனுவோட வாயில சுன்னிய சொருகி தலையை புடிச்சுகிட்டு வாயில ஓக்க ஆரம்பிச்சுருந்தான் அப்போதான்.

"அம்மா, அம்மா, ஏன்மா முழிக்குற? ரொம்ப சாரிம்மா. நைட் நீ ஊம்புன சுகம் தாங்காம எப்படி தூங்குனேன்னே தெரியலமா! மன்னிச்சுடு மா மகனை. உன்கிட்ட சாரி கேக்க தான்மா நீ முழிக்கிறதுக்கு முன்னாடியே உன் வாயில ஓக்க ஆரம்பிச்சேன். கஞ்சி வடிச்சுட்டு நானே உன்ன எழுப்பலாம்னு இருந்தேன் ஆனா நீயே முழிச்சுட்ட. ஊம்புரியாமா இப்போ?"

வாயில இருந்து சுன்னிய எடுத்துட்டு அவனை பாத்து சிரிச்சிட்டே அனு கேட்டா...




"ஏன்டா எரும மாடு! தூங்குற அம்மா வாயில சுன்னிய சொருகி ஊம்ப விட்டுட்டு தான் சாரி கேப்பியா நீ?"

"ஹிஹிஹி இல்லம்மா! நைட் நீ ஊம்பிட்டு இருக்கப்பவே நான் தூங்கிட்டேன்ல. அதான் கன்டினியுட்டி மிஸ் ஆக வேண்டாம்னு இப்டி செஞ்சேன்மா! ஊம்புமா அப்டியே, சுன்னி எப்படி துடிக்கிது பாரும்மா!"

"இல்லடா கண்ணா, ஆனந்த் முழிச்சுருப்பான். சமையல் பண்ணணும்ல அம்மா. நீ நைட் அம்மாவை தவிக்க விட்டு தூங்குனதுக்கு உனக்கு பனிஷ்மென்ட் என்னன்னா நாளைக்கு ராத்திரி வரைக்கும் உனக்கு அம்மாகிட்ட எதுவுமே கெடையாது. போனா போகுதுன்னு இது மட்டும் தரேன்"

அப்டி சொல்லிட்டு அனு கண்ணன் சுன்னிய வாய்க்குள்ள வாங்கி ஒரே ஒரு ஊம்பு ஊம்பி சுன்னி மொட்டுல ஒரு முத்தம் குடுத்துட்டு எழுந்து பாத்ரூம் குள்ள போனா.

கண்ணன் தன்னோட தப்ப உணர்ந்துட்டு அப்படியே அமைதியா அம்மா செய்றத பாத்துட்டு தலை குனிஞ்சு நின்னுட்டு இருந்தான்!

அப்புறம் வழக்கம் போல எல்லாம் நடந்து எல்லாரும் கிளம்பியதும், ரெண்டுபேரும் அம்மாவை எப்பவும் போல கட்டி பிடிக்கிறப்ப, அனு ஒருத்தனுக்கு தெரியாம இன்னொருத்தன் சுன்னிய பேன்ட் மேலையே புடிச்சு அமுக்கி விட்டு அவனுங்கள அனுப்பி வெச்சா. பசங்களும் தூக்குன சுன்னியோட சந்தோசமா காலேஜ் கெளம்பி போனாங்க. 

அம்மா ஆபீஸ் போறதுக்கு லேட் ஆயிடும்னு பயந்து ஒரு ஆட்டோ பிடிச்சாங்க. 

ஆட்டோல போயிட்டு இருக்கப்ப ஒரு ஸ்கூல் பையன் ரோட்டுல மூடி இருக்க ஒரு கடை வாசல்ல உக்காந்து அழுதுட்டு இருந்ததை பாத்துட்டு  என்னமோ யோசனைல அனு அவன சரியா கவனிக்கல. கொஞ்ச தூரம் போனதுக்கு அப்புறம் அனுவுக்கு அந்த பையன் யாருன்னு ஞாபகம் வந்துடுச்சு. உடனே ஆட்டோக்காரர் கிட்ட வண்டிய திருப்ப சொல்லி அனு பதட்டமா சொல்லவும் ஆட்டோக்காரர் என்னமோ ஏதோன்னு பயந்து உடனே வேண்டிய திருப்பி அந்த பையன் இருக்கிற கடைக்கு நேரா ஆப்போசிட் ரோட்டுல வண்டிய நிறுத்த சொல்லிட்டு வெயிட் பண்ண சொல்லிட்டு, அனு இறங்கி ரோடு கிராஸ் பண்ணி அந்த பையன நோக்கி நடந்து போனா. 



அனு இறங்கி நடந்து போறப்ப குலுங்குற குண்டியும் சேலை விலகி தெரிஞ்ச இடுப்பும் பாத்து சொக்கிப்போயி நின்னுட்டு இருந்தான் ஆட்டோகாரன்! அவன் சுன்னி உடனே தூக்க ஆரம்பிச்சது.

சரி, அவங்க வர்ற வரைக்கும் வெயிட் பண்ணுவோம்னு அவன் ஆட்டோவ ஓரமா நிறுத்திட்டு ஒரு சிகரட் பத்த வெச்சு தம் அடிச்சுட்டே அவங்க என்ன பண்றாங்கன்னு பாத்துட்டு இருந்தான்.

அனு வந்து தன் முன்னாடி நிக்கிறது கூட தெரியாம அந்த பையன் தலையை குனிஞ்சுக்கிட்டு தேம்பி தேம்பி அழுதுட்டு இருந்தான். அனு அவனை தோள புடிச்சு குலுக்கி கூப்பிட்டா .

"டேய் தம்பி, என்னடா ஸ்கூலுக்கு போகாம இங்க உக்காந்து அழுதுட்டு இருக்க காலைல நேரத்துல! என்ன ஆச்சு?"

அழுதுட்டு இருந்த பையன் அப்போதான் நிமிந்து பாத்தான் அனுவை. அசந்துட்டான் அப்டியே. அழுகை அப்டியே நின்னுடுச்சு அவனுக்கு. 

"அக்கா, நீங்களா? என்ன ஞாபகம் இருக்க அக்கா? அன்னைக்கு பஸ்ல ராத்திரி...." அப்டின்னு கண்ல கண்ணீர் கன்னம் வழிய வடிஞ்சுட்டே இருக்கப்ப சொன்னான் அந்த பையன். 

"ஹாஹாஹா உனக்கும் ஞாபகம் வந்துடுச்சா? எனக்கும் உன்ன ஞாபகம் வந்ததுனால தான்டா வந்தேன் உன்கிட்ட. சரி என்ன விஷயம்?எதுக்கு உக்காந்து அழுதுட்டு இருக்க? அப்புறம் எனக்கு உன் அம்மா விட வயசு அதிகம் டா. என்ன நீ அம்மானே கூப்பிடு இனிமே சரியா?"

"சரிங்கம்மா! அது ஒன்னும் இல்லம்மா எங்க அப்பா ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்ட்! நேத்து ராத்திரி தான் டியூஷன் பீஸ் கட்ட பணம் குடுத்தாரு. அத எப்டியோ தொலைச்சுட்டேன் மா! ஸ்கூலுக்கு போய்ட்டு திரும்ப போயி டியூஷன்ல பணம் கட்டலைன்னா எங்கப்பா கிட்ட சொல்லிடுவாங்க டியூஷன் மிஸ். அவரு என்ன அடி பின்னிடுவாரு. அந்த பயத்துலதான் மா ஸ்கூலுக்கு கூடபோகல! என்ன பண்றதுன்னே தெரியலம்மா!" 

"அடப்பாவி! பெரிய ஆம்பள மாதிரி வளந்துட்ட ஆனா இதுக்கு போயி சின்ன கொழந்த மாதிரி அழுதுட்டு இருக்க. டியூஷன் பீஸ் எவ்ளோடா?"

"800 ரூபா அம்மா!"

"இதுக்குத்தான் நீ பயந்துட்டு  இருக்கியா? சரி என் கூட வா! எங்க ஆஃபீஸ் போற வரைக்கும் என்கூட ஆட்டோல வா. அம்மா கூட இருந்தா பயம் போயிடும், அம்மா பணம் தரேன் அப்புறம் நீ ஸ்கூலுக்கு போ சரியா!"

"நெஜமாவா அம்மா சொல்றிங்க?"

"டேய், எழுந்து வா டா முதல்ல போலாம்"

ரெண்டு பேரும் நடந்து ஆட்டோ கிட்ட வந்தாங்க. 

"என்ன மேடம் போகலாமா?"

"போகலாம் தம்பி. ஆமாம், பாத்தா ரொம்ப சின்ன பையன் மாதிரி அதாவது காலேஜ் பையன் மாதிரி இருக்கீங்க ஆனா கை எல்லாம் முரட்டு தனமா ரொம்ப ஸ்ட்ராங்கா இருக்கும் போல?"

அவன்கிட்ட இப்டி பேசிட்டே அந்த பையன ஆட்டோக்குள்ள ஏத்திட்டு தானும் ஏறுனா அனு.

"ஹா ஹா ஹா, ரொம்ப தேங்க்ஸ் மேடம். எல்லாம் ஜிம் தான் காரணம். என் வயசு என்ன இருக்கும்னு நெனைக்கிறிங்க?"

"என்ன ஒரு 27-28 இருக்குமா?"

"ஹய்யோ உங்கள மாதிரி ஒரு அழகி இப்டி சொல்றது எனக்கு ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கு மேடம். ஆனா உங்களுக்கு ஷாக் ஆகுற மாதிரி ஒன்னு சொல்றேன் பாருங்க!"

ஆட்டோவை ஸ்டார்ட் பண்ணிட்டே, அவனோட டிரைவிங் லைசென்ஸ் எடுத்து நீட்டினான். அத வாங்கி பாத்த அனுவுக்கு தலையே சுத்திடுச்சு! 



அதுல அந்த ஆட்டோக்காரன் போட்டோ இருந்துச்சு, கீழ இருந்த டீடெயில்ஸ் எல்லாம் படிக்க படிக்க அனுவுக்கு அவ கண்ணையே அவளால நம்ப முடியல. வாய் விட்டு படிச்சா!

"ராமலிங்கம்! பிறந்தநாள் 15-9-1981. என்னது 40 வயசு தாண்டின ஆளா நீங்க? சாரி உங்கள தம்பின்னு சொல்லிட்டேன், நியாயப்படி அண்ணன்னு சொல்லிருக்கணும். மன்னிச்சுருங்க அண்ணா!"

"மன்னிப்பெல்லாம் எதுக்கு தங்கச்சி. இது இயற்கை எனக்கு குடுத்த வரம், எனக்கு வயசு ஆகுறதே தெரியாது! நான் ஒன்னு சொன்னா தப்பா நினைச்சுக்க மாட்டிங்களே?"

"அய்யோ அண்ணா. நீங்க என் கூட பொறந்த அண்ணன்  மாதிரி நெனைச்சுகிறேன். தப்பாலாம் நெனைக்க மாட்டேன் சொல்லுங்கண்ணா!"

"அதே தான்மா நானும் சொல்ல வந்தேன், எனக்கு ஒரு தங்கச்சி இல்லையேன்னு நான் வருத்தப்படாத நாளே இல்ல தெரியுமா? நீங்க என்ன அண்ணன்னு சொன்னது மனசுக்கு ரொம்ப சந்தோசமா இருக்கு. நானும் உங்கள தங்கச்சின்னு கூப்பிடவா இனிமே?"

"அச்சோ என்ன அண்ணா, கூட பொறந்த தங்கச்சி நான் இருக்கப்ப நீங்க வருத்தப்படலாமா? இனிமே என்ன தங்கச்சின்னே கூப்பிடுங்க அண்ணா! வாங்க போங்க லாம் கட் பண்ணிட்டு வா போ னு உரிமையா பேசுங்க அண்ணா!"

"எனக்கு என்ன சொல்றதுன்னே தெரியல தங்கச்சி, ரொம்ப சந்தோசமா இருக்கும்மா. என் சீட்டுக்கு பின்னாடி என் நம்பர் இருக்கும் பாரு தங்கச்சி, அத உன் மொபைல்ல சேவ் பண்ணிக்கிட்டு அண்ணனுக்கு ஒரு ரிங் விடு அண்ணனும் உன் நம்பர் சேவ் பண்ணிக்கிறேன். இனிமே எங்க போறதுன்னாலும் அண்ணனுக்கு கால் பண்ணு சரியா?"

"சரிங்க அண்ணா!"

அனு நம்பர் சேவ் பண்ணிட்டு இருக்கப்ப  இவ்ளோ நேரம் அனு முலைய சேலைக்குள்ள கைய விட்டு அமைதியா அமுக்கிட்டு வந்துட்டு இருந்த பையன் பேசுனான் ராமலிங்கம் கிட்ட.

"மாமா வேண்டிய கொஞ்சம் ஓரமா நிறுத்துங்க. ஒண்ணுக்கு போகணும்!"

யார்ரா அவன் புதுசா மொளைச்ச மாப்பிள்ளைனு ஷாக்ல கண்ணாடி வழியா அந்த பொடியன பாத்தான் ராமலிங்கம்.

"என்னது மாமாவா?"

"ஆமாம் , எங்க அம்மாக்கு நீங்க அண்ணன்னா எனக்கு நீங்க மாமா தானே?"

"என்ன தங்கச்சி சொல்றான் இவன், உன் மகனா?"

"மகன் மாதிரி அண்ணா!"

"ஓ அப்ப சரி! இருடா மாப்ள, ரோடு வேலை செய்யுறாங்க போல. காட்டு வழியா சுத்திட்டு தான் போகணும் நாம. அந்த காட்டு வழியா போறப்ப மாமா வண்டிய நிறுத்துறேன் சரியா, அதுவரை கொஞ்சம் பொருத்துக்கோடா என் சின்ன மாப்பிள!"

ராமலிங்கம் அப்டி சொன்னதும் மூனு பேரும் கலகலன்னு சிரிச்சாங்க. அனு கைல அந்த பொடியனோட சுன்னி இருந்துச்சு, அந்த பொடியன் கைல அனுவோட மொலை இருந்துச்சு (ஜாக்கெட் மேலதான்).



அந்த ஆட்டோ மெயின்ரோட்டுல இருந்து காட்டு வழி பாதைல நுழைஞ்சு ரெண்டு பக்கமும் மரங்கள் அடர்ந்து பகல்லயும் கிட்டத்தட்ட ராத்திரி மாதிரி இருந்த காட்டு வழியில போக ஆரம்பிச்சது!