[monor]

வந்திருக்கும் முக்கியமானவர்களுக்கு அறை ஒதுக்கீடு செய்வதற்காக நியமிக்கப்பட்டிருந்தவர்கள் எங்களை மாடிக்கு மரியாதையுடன் அழைத்துச் சென்றார்கள்.


மண்டபத்தின் முதல் தளத்தில் விருந்தினர்கள் தங்கிக் கொள்ளும் அறை இருந்தது.

கோமதியும் சுரேஷும் அவர்கள் உறவினர்களுடன் கலந்து பேசி, கீர்த்தியும், கோமதியும் தங்கிக்கொள்ள மண்டபத்தின் முதல் தளத்தில் இருந்த ஒரு ஏஸி அறையை கொடுக்கச் சொல்லி அதன் சாவியை வாங்கிக் கொண்டாள். கோமதிடின் பெற்றோர்கள் தங்கிக்கொள்ள ஒரு அறையை ஒதுக்கச் சொல்லி கேட்டு அதன் சாவியை வாங்கிக் கொண்டாள்.

கோமதியின் பெற்றோர்களுக்காக ஒருக்கப்பட்டிருந்த அறையில் அவர்களை விட்டு விட்டு, கோமதி எங்களிடம் வந்தாள்.

ஹாலில் சோபாவில் உட்கார்ந்திருந்த எங்கள் பக்கத்தில் உட்கார்ந்தவள், மெல்லிய குரலில், எச்சரிக்கையாக அக்கம் பக்கம் பார்த்தபடி, “இங்க பாரு கீர்த்தி, முக்கியமான சொந்தக் காரங்க திடீர்ன்னு வந்திட்டதாலே, ஏற்கனவே நமக்காக புக் பண்ணி வச்சிருந்த ரூம் இப்ப நமக்கு கிடைக்கல. அதனால, கல்யாண வீட்டுக்காரங்க கலந்தாலோசிச்சு முடிவு பண்ணி, என்னோட அப்பா, அம்மாவுக்கு ஒரு ரூமும், லேடீஸ்ங்க நாம ரெண்டு பேரும் தங்கிக்க ஒரு ரூம் மட்டும் ஒதுக்கி கொடுத்திருக்காங்க.”

“ம்,…”

“ உங்கப்பா தங்கறதுக்கு மண்டபத்துக்கு பக்கத்திலேயே இருக்கிற ஒரு லாட்ஜ்ல புக் பண்ணி இருக்கிற சிங்கிள் ஏஸி ரூம் ஒன்னுல தங்கிக்கவும் ஏற்பாடு செஞ்சு இருக்காங்க. “

“அப்ப, அப்பா தனியா அங்கதான் தங்கணுமா?” என்று கவலை தோய்ந்த குரலில் கீர்த்தி கேட்க, “ஒன்னும் கவலைப்படாதே கீர்த்தி. உன்னையும் உன் அப்பாவையும் பிரிச்சு வச்சிடமாட்டோம். கவனமா கேளு. இங்க நம்ம ரெண்டு பேருக்குன்னு புக் பண்ண ரூம்ல, யாருக்கும் தெரியாம இருக்கப் போறது நீயும் உன் அப்பாவும்தான். நானும் என் அண்ணனும் பக்கத்து லாட்ஜ்ல இருக்கிற சிங்கிள் பெட் ஏஸி ரூமுக்கு போய்ட்றோம். நைட் வர மாட்டோம். முடிஞ்சா காலைலே தாலி கட்டறப்போ வந்திடுவோம். இல்லேன்னா மத்திய சாப்பாட்டுக்கு கண்டிப்பா வந்திடுவோம். இது நமக்குள்ள ரகசியம். சரியா?”

“ஒரு நைட் ஃபுல்லா உங்க ரெண்டு பேருக்கும் பத்தாது போல இருக்கு. “

“ச்சீய்!!,… போடி. நானும் அண்ணனும் முதல் தடவையா ஒன்னா தங்கறோம். ஒருத்தரை ஒருத்தர் நல்லா புரிஞ்சுக்க வேணாமா?”

“ ம்,…. டேக் யுவர் ஓன் டைம். நல்லா புரிஞ்சுகிட்டு வாங்க. அது சரி,…. லேடீஸ்க்காக ஒதுக்குன ரூம்ல நானும் அப்பாவும் தங்கறது,…. எனக்கென்னவோ பயமா இருக்குக்கா.”

“ஒன்னும் பயப்பட வேணாம். அப்பாவும் பொண்ணும்தானே ஒன்னா தங்கப் போறீங்க? ஒன்னும் பிரச்சினை வராது. அப்படியே வந்தாலும் நான் சமாளிச்சுக்கறேன் நீ ஒன்னும் பயப்படாதே.”

“ அது சரி,….கல்யாண மண்டபத்துல உங்க சொந்தக் காரங்க உங்க அண்ணனைத் தேட மாட்டாங்களாக்கா?”

“அவர் அவரோட ஃப்ரண்ட்ஸ்களை கவனிக்க போய்ட்டேன். அப்படி,… இப்படின்னு ஏதோ சொல்லி சமாளிச்சுக்குவார். ஆம்பளைங்களுக்கா பொய் சொல்லத் தெரியாது?”

“என்னமோக்கா. எனக்கென்னவோ பயமா இருக்கு!!.”

“ரொம்ப பயந்தா உங்க அப்பாவை இருக்க கட்டிப் பிடிச்சுக்கோ.” என்று சொல்லி கீர்த்தியின் இடுப்பில் கிள்ளி என்னை குறும்புப் பார்வை பார்த்தவள் மீண்டும் கீர்த்தியிடம் திரும்பி, “சரி,…. நைட் டின்னர் சாப்பிடுட்டு, யாருக்கும் தெரியாம, மத்தவங்களுக்கு சந்தேகம் வராத மாதிரி, நானும் அண்ணனும் லாட்ஜுக்கு போய்ட்றோம். நீயும் உங்க அப்பாவும் இந்த ரூம்ல தங்கிக்கோங்க. ஆனா, நீயும் நானும் மட்டுமே இந்த ரூம்ல இருக்கிற மாதிரி மெயின்டெய்ன் பண்ணனும் புரியுதா?”

“ம்,,..புரியுதுக்கா.”

“சரி,… நான் கீழே போறேன். நீங்க கடை வீதிப் பக்கம் போய் ஏதாவது வாங்கணும்ன்னா வாங்கிகிட்டு உங்க ரூமுக்கு போங்க. அப்புறம் இங்கே கொஞ்சம் கொஞ்சம் உள்ளே வாயேன். உன் கிட்டே ஒன்னு சொல்லணும்” என்று கோமதி சொல்ல, கோமதியும் கீர்த்தியும், கீர்த்தி ரூமுக்குள் நுழைந்து கதவை சாத்திக்கொள்ள, நான் வெளியில் காத்திருந்தேன்.

கீர்த்தியின் அறைக்குள்ளே,…

பட் என்று கீர்த்தியின் காலில் விழுந்த கோமதி, “நான் ஒரு தப்பு பண்ணிட்டேன். அதை நீதான் மன்னிக்கணும் கீர்த்தி.”

“ஐயோ!!! எழுந்திருங்கக்கா என் காலில் போய் விழுந்துகிட்டு” என்று சொல்லிக் கொண்டே அவள் கையைப் பிடித்து தூக்கி, “ நான் மன்னிக்கிற அளவுக்கு அப்படி என்னக்கா தப்பு செஞ்சீங்க?”

“அன்னைக்கு பக்கத்து ஊர்ல இருக்கிற என் ஃப்ரண்ட் நிர்மலா வீட்டுக்கு பத்திரிக்கை கொடுக்க நானும் உன் அப்பாவும் போய் இருந்தோம் இல்லையா?’

“ஆமாம்,…”

“அப்போ,…. அந்த மழை நேரத்துல உணர்ச்சிகளை கட்டுப்படுத்த முடியாம, உங்க அப்பாவுக்கு நான் என்னையே கொடுத்துட்டேன். நீயும் உன் அப்பாவும் லவ்வர்ஸ்ன்றது எனக்கு இப்பதான் தெரியும். உன் ஆளை என் உணர்ச்சிகளை அடக்க பயன்படுத்திகிட்டது எனக்கு என்னவோ மனசுக்கு உறுத்தலா இருந்துச்சு. அதான் உன் கிட்டே மன்னிப்பு கேட்டுக்கறேன்.”

“பரவா இல்லேக்கா. நானும் உங்க கிட்டே ஒரு உண்மையை சொல்லணும். நானும் என் அப்பாவும் லவ்வர்ஸ்தான். யாருக்கும் தெரியாம எல்லா மேட்டரையும் செஞ்சிட்டோம். மெயின் மேட்டர் மட்டும்தான் பாக்கி. நான் ஊர்லே இருந்து வந்த்திலேர்ந்து அவருக்கு நான் முக்கிய விருந்து கொடுக்காம ஏமாத்திகிட்டே இருந்ததாலே, அவர் வெறியை தணிக்க உங்களை அன்னைக்கு யூஸ் பண்ணிகிட்டாரோ,… இல்ல,…. அன்னைக்கு இருந்த சூழ் நிலை உங்க ரெண்டு பேரையும் தப்பு செய்ய வச்சிடுச்சோ என்னன்னு எனக்கு தெரியல. ஆனா, அன்னைக்கு என் அப்பாவை திருப்தி படுத்தின உங்களுக்கு நான்தான் தேங்க்ஸ் சொல்லணும். நீங்க சொல்லலேன்னாலும், என் அப்பா உங்களை அன்னைக்கு ருசி பாத்துட்டார்ன்றது எனக்கு தெரியும்.”

“எப்படி தெரியும்?!!”

“அன்னைக்கு நைட் உங்களை என் அப்பாவோட டீ ஷர்ட், ஜீன்ஸ்ல பாத்த்துமே புரிஞ்சுகிட்டேன். அப்புறமா ஏதோ ஒன்னை முடிக்காம விட்டுட்ட மாதிரி நீங்க ரெண்டு பேரும் அன்னைக்கு ராத்திரி பூரா தவியா தவிச்சது. நீங்க ரெண்டு பேரும் கள்ளப் பார்வை பாத்து சிரிச்சுகிட்டது,… இதிலேர்ந்தே நீங்க மெயின் மேட்டரை முடிக்கலன்னு புரிஞ்சுகிட்டேன். அதனாலதான் அன்னைக்கு எனக்கு சீக்கிரமாமேவே விழிப்பு வந்தாலும், ரெண்டு பேரும் ஆசைப்பட்டபடி மெயின் மேட்டரை முடிக்கட்டும்ன்னு தூங்கற மாதிரி படுத்திருந்தேன்.’

“அடப் பாவி!! இருந்தாலும் ரொம்ப தேங்க்ஸ் கீர்த்தி!! இதுல உனக்கு வருத்தம் ஒன்னும் இல்லையே?”

“ஒன்னும் வருத்தமில்லேக்கா. நீங்க போய் உங்க அண்ணனோட சந்தோஷமா இருங்க. உங்களுக்கு தெரிஞ்சதை அவர் சொல்லிக் கொடுக்கட்டும். அவருக்கு தெரிஞ்சதை அவர் உங்களுக்கு சொல்லிக் கொடுக்கட்டும். உங்களுக்கும் உங்க அண்ணனுக்கும் இதுதான் பர்ஸ்ட் நைட்டுன்னு நினைக்கிறேன்.” என்று சொல்லி முடிக்க, கோமதி கன்னத்தில் வழிந்த கண்ணீரை துடைத்து விட்டு, கீர்த்தியின் கன்னத்தில் அன்பாக முத்தமிட்டு, “ஆமாம் கீர்த்தி. உனக்கும் உன் அப்பாவுக்கும் கூட இன்னைக்குதான் முதலிரவுன்னு நினைக்கிறேன். என்ஜாய் பண்ணுங்க. ஆல் த பெஸ்ட்!!” என்று சொல்லி கீர்த்தியின் கையைப் பிடித்து குலுக்கி, கீர்த்தியின் முலைக் காம்பையும், அவள் புண்டையையும் சேலைக்கு மேலாகவே பிடித்து ஒரு கிள்ளு கிள்ளி விட்டு வெளியே வந்தாள்.

வெளியே வந்தவள், உள்ளே ஒன்றும் நடக்காதது போல, “சரி,… கீர்த்தி. நான் போறேன். நான் சொன்னது ஞாபகம் இருக்கட்டும்” என்று சொல்லி விட்டு ரூமிலிருந்து வெளியே வந்து படியில் இறங்கி கீழே போக, நாங்கள் மண்டபத்துக்கு வெளியே வந்து ஆட்டோ ஒன்று பிடித்து கடை வீதிக்கு சென்று சில பொருட்களை வாங்கிக்கொண்டு, திரும்பவும் அதே ஆட்டோவில் திரும்பி எங்களுக்காக ஒதுக்கப்பட்டிருந்த அறைக்கு சென்று, எங்களிடம் கொடுக்கப்பட்டிருந்த சாவியை வைத்து திறந்தோம்.

உள்ளே நுழைந்து ரூமை சுற்றிலும் பார்த்தோம். எங்களுக்காக ஒதுக்கப்பட்டிருந்த அறை பணக்காரத் தனத்துடன் சுத்தமாக, தூய்மையாக இருந்தது. அந்த அறையில் இரண்டு சூட்கள் இருந்த்து. முழுவதும் ஏஸி செய்யப்பட்டிருந்தது.


கீழே கல்யாண மண்டபம். மேலே தாங்கும் அறைகள். எங்களுக்காக ஒதுக்கப்பட்டிருந்த ரூம், கீழே இருந்த முகூர்த்த மேடைக்கு நேர் மேலே இருந்தது.

உள்ளே டபுள் பெட்...ஆளுயர நிலைக்கண்ணாடி, அருகிலேயே அழகான டீ-பாய், உட்டன் அல்மிராவில்,வகை வகையான சென்ட் பாட்டில்கள்,பொட்டு வகைகள்,பவுடர் என நிறைந்திருந்தது. உள்ளேயே இரண்டு அறைகள். ஒவ்வொரு ரூமுக்கு உள்ளேயும் கடைசியில், அட்டாச்டு பாத் ரூம் இருந்தது.



கல்யாண மண்டபத்தில் நானும் கீர்த்தியும் தனிமையில் இருப்பதை நினைத்து என் மனது சந்தோசத்தில் மிதந்தது.

ரூமுக்குள் சென்று நான் பொதுவான கதவை தாளிட, கீர்த்தி உள் அறைக்குள் சென்று அவள் கதவை சாத்தி தாளிட்டுக்கொண்டாள்.

நான் என் ட்ரெஸ் எல்லாவற்றையும் அவிழ்த்து வெறும் ஜட்டியுடன் நின்றுகொண்டே , கீர்த்தி இப்போது எந்த நிலையில் இருப்பாளோ என்று நினைத்துப் பார்த்தேன். அரை குறை ஆடையில் அவளைப் பார்க்க ஆசை உன்டானது.

நான் சென்று கீர்த்தி ரூமின் கதவைத் தட்ட, “யாரு?” என்றாள்.

“நான்தான்ம்மா.”

“என்ன விஷயம்ப்பா?”

“உன் ரூமுக்குள்ளே வரணும்?’

“எதுக்கு? நான் இப்போ ட்ரெஸ் மாத்திகிட்டு இருக்கேன். ஒரு அஞ்சு நிமிஷம் கழிச்சு திறக்கட்டா?”

“ஹுகும். இப்பவே நான் உள்ளே வரணும்.”

“எதுக்கு?”

“சும்மாதான்,…”

கொஞ்ச நேரத்தில் கீர்த்தியின் அறைக் கதவு திறக்கப்பட, கீர்த்தி அப்போதுதான் கட்டி இருந்த புடவையை அவிழ்த்துப் போட்டு விட்டு வெறும் ஜாக்கெட் பாவாடையில் நின்றிருந்தாள்.

“ம்,…என்ன? சொல்லுங்கப்பா. நான் ட்ரெஸ் மாத்தணும்?”

“எதுக்கு ட்ரெஸ் மாத்தணும்?”

“கீழே மண்டபத்துக்கு போக வேணாமா? முக்கியமான நிச்சயதார்த்த நிகழ்ச்சி இருக்காம். கல்யாணத்துக்குன்னு வந்துட்டு, நிகழ்ச்சிகள்லே கலந்துக்காம இருந்தா நல்லா இருக்குமா? அதான் ட்ரெஸ் சேஞ்ச் பண்ணிட்டு, நல்லதா ஒரு பட்டுப் புடவை ஜாக்கெட் போடலாம்ன்னு இருக்கேன்.”

“ம்,….அதுக்கென்ன இப்ப அவசரம்?” என்று கேட்டுக்கொண்டே நான் அவளை நெருங்க, அவள் மெல்ல பின் பக்கமாக காலடி எடுத்து வைத்து பின்னால் மெதுவாக நகர்ந்து கொண்டே, “ப்பா கிட்டே வராதீங்க. அப்புறம் எனக்கு மூடாய்டும். கீழே நிச்சயதார்த்தத்துக்கு போக முடியாது.”

“சரி,… நான் கிட்டே வரல. நீ அப்படியே நில்லு.” என்று சொல்லி கீர்த்தியை ஐந்தடி தூரத்தில் நிற்க வைத்து பார்த்தேன்.

நேர் வகிடெடுத்த அடர்த்தியான தலை முடியை அடர்த்தியான ஒற்றை ஜடையாகப் போட்டு அதை முன்னால் தொங்க விட்டிருந்தாள். அது மலைப் பாம்பு போல அவள் நெஞ்சில் தவழ்ந்து, முலை மேட்டில் ஏறி தொப்புளுக்கு கீழே தொங்கியது. அடர் பச்சை நிறத்தில் இருந்த ஜாக்கெட் கொஞ்சம் இறுக்கமாக இருந்ததில் அவள் கை மற்றும் முலைக்கு கீழே அவள் உடம்பை கவ்விப் பிடித்திருந்ததில் அவள் சதைகள் பிதுங்கி ஒரு கவர்ச்சியை காட்டியது.