[Geneliarasigan]

பாகம் -1

"தாரிணி உனக்கு ஏதோ ஒரு லெட்டர் வந்து இருக்கு பாரு" அவள் அம்மா பார்வதி அழைத்தார்.

டியுஷன்‌ எடுத்து கொண்டு இருந்த தாரிணி வந்து லெட்டரை பிரித்து பார்த்து அவள் அழகு முகம் மலர்ச்சி அடைந்தாலும் உடனே வாடியது.

என்ன தாரிணி என்ன லெட்டர் இது ?அவள் அம்மா கேட்க,

வேற ஒன்னும் இல்லம்மா,சென்னையில் உள்ள கம்பெனியில் இருந்து நேர்காணலுக்கு அழைத்து உள்ளார்கள்...!நாளை மறுதினம் காலை 9 மணிக்கெல்லாம் அவர்கள் பெருங்குடி ஆபிசில் இருக்கணும்.

அப்போ நாளை இரவே நீ கிளம்ப வேண்டி இருக்கும்.ஒரு வயசுக்கு வந்த பொண்ணு இரவு எப்படி தனியா போவே..!

அது ஒன்றும் பிரச்சினை இல்லை அம்மா,இதோடு 49 நேர்காணல் முடிந்து விட்டது.இது 50 வது நேர்காணல். கம்பெனி வேறு கொஞ்சம் பெரிய கம்பெனி.கண்டிப்பாக என்னை விட தகுதி வாய்ந்தவர்கள் நிறைய பேர் அங்கு வருவார்கள்.இதில் வேலை கிடைக்குமா என்று தான் சந்தேகம்?

அது எப்படி கிடைக்காமல் போகும் தாரிணி.?அந்த வேலைக்கான தகுதியான படிப்பை நீ முடித்து உள்ளாய் தானே?

அதற்கான தகுதி இருக்கவே தான் அம்மா,எனக்கு கால் லெட்டர் அனுப்பி இருக்காங்க..என்று தாரிணி சொல்ல

அப்புறம் என்ன பிரச்சினை தாரிணி,தைரியமாக போய் அட்டென்ட் பண்ணு என்று அவள் அம்மா ஊக்கம் கொடுத்தார்.

இங்கே படிப்பு மட்டும் முக்கிய தகுதியாக பார்ப்பது இல்லை அம்மா, படுக்கவும் எதிர்பார்க்கிறார்கள்.அதனால் தான் இங்கே என்னை போன்றவர்களுக்கு வேலை கிடைப்பது அரிதாக உள்ளது.

புரியுது தாரிணி,நம்மை போன்றவர்களுக்கு இங்கே தன்னம்பிக்கை தான் முக்கியம்.உன் அப்பா இறந்த பிறகு உன் அண்ணன், நீ மற்றும் உன் தங்கையை வளர்க்க நான் என்ன பாடுபட்டு இருப்பேன் தெரியுமா?எத்தனை ஆண் கழுகுகளின் வக்கிர பார்வையையும் உரசலையும் ,சீண்டல்களையும் தாண்டி,என் கற்பையும் காப்பாற்றி கொண்டு  தான் இந்த சமூகத்தில் உங்கள் மூன்று பேரை வளர்த்து ஆளாக்கினேன்.உன் அண்ணனுக்கு வசதியான இடத்தில் பெண் கிடைத்த உடனே ,கூட பிறந்த இரண்டு தங்கைகளின் வாழ்க்கை பற்றி கவலை படாமல் அம்போ என்று தவிக்கவிட்டு  சென்று விட்டான்.இப்பொழுது நீயும்,உன் தங்கையும் மட்டுமே.நீ வேலை பார்க்கும் ஜெராக்ஸ் கடை வருமானம்,பசங்களுக்கு ட்யுஷன் எடுத்து வரும் வருமானம் இவை மட்டுமே நம் குடும்பத்தின் ஆதாரம்.அதில் வரும் சம்பளம் நம் மூவரின் வயிற்றுக்கு இரண்டு வேளை மட்டுமே படி அளக்கிறது.சின்னவள் அடுத்த வருடம் காலேஜ் சேர்ந்து விடுவாள்.அவளுக்கு காலேஜ் பீஸ் கட்ட கொஞ்சம் பணம் வேணும்.இந்த உலகில் எல்லோரும் ஒரே மாதிரி இருப்பது இல்லை.தைரியமாக போ,உனக்கு இந்த தடவை நல்லதே நடக்கும்..

"சரிம்மா" என்ற தாரிணி உள்ளே சென்று நேர்காணலுக்கு தேவையானவற்றை தயார் செய்தாள்.

தாரிணி வறுமையில் இருந்தாலும்,அவள் மேனியில் வறுமை இல்லை.பிரம்மன் அவள் மேனியில் அழகை அள்ளி தெறித்து இருந்தான். வட்டவடிவ முகத்தில் அடர்த்தியான வில் போன்ற புருவங்கள்.சற்றே சப்பையான மூக்கு.பலாசுளையை வெட்டி ஒட்டி வைத்து போல் ஆரஞ்சு நிற உதடுகள்.இடுப்பு குறுகி இருந்தாலும் சற்றே நிமிர்ந்து  அவள் குன்றின் மேடுகளை பார்த்தால் ஒரு நிமிடம் தலை சுற்றி விடும்.அந்த அளவு வனப்பு.கூந்தலில் மீன் பிடிக்கலாம் என்று கவிஞர்கள் இவள் கூந்தலை பார்த்து தான் பாடல் எழுதினார்களோ என்னவோ அந்த அளவு நீளம்.பொன்னிற மேனி அந்த ஏரியாவில் உள்ள வாலிபர்களை சுண்டி இழுத்தது.அவளை மடக்கி போட பல வாலிப இளைஞர்கள் அவள் பின்னால் சுற்றி திரிந்தனர்.ஆனால் அவள் யாரையும் ஏறேடுத்து கூட பார்ப்பது இல்லை.அவள் வேலை செய்யும் ஜெராக்ஸ் கடையின் முதலாளி அவளை எப்போதும் தவறான கண்ணோட்டத்தில் தான் பார்ப்பார்.ஓவ்வொரு தடவை சந்தர்ப்பம் கிடைக்கும் போதெல்லாம் அவள் தளிர் கரங்களை தீண்ட அந்த காமுகன் தவறுவதே இல்லை.அந்த நேரத்தில் அவளுக்கு உடம்பில் கம்பளி பூச்சி ஊர்வது போல் இருக்கும்.ஆனால் என்ன செய்வது?இந்த வருமானம் அவள் குடும்பத்திற்க்கு அவசியமான ஒன்றாக இருந்தது. தன் தந்தையின் வயது உள்ள ஒருவன் தீண்டுவது அவளுக்கு அருவெறுப்பாக இருந்தாலும் குடும்பத்திற்காக சகித்து கொண்டு இருந்தாள்.இப்பொழுது இந்த வேலை மட்டும் கிடைத்து விட்டால் இந்த காமுகனிடம் இருந்து தப்பித்து விடலாம்.மேலும் தன் குடும்பத்திற்கு ஒரு நல்ல வழியும் கிடைக்கும் என தாரிணி நினைத்தாள்.

ஆனால் செல்லும் இடத்தில் காதலில் விழுந்து எதை இழக்க கூடாது என்று நினைத்தாளோ,அதுவே ஒருவனிடம் கல்யாணம் ஆகாமலே அவள் இழக்க கூடும் என்று அவள் கனவிலும் நினைக்கவில்லை.அவனை கூடிய விரைவிலேயே சந்திக்க போகிறாள்.ஆண்கள் என்றாலே வெறுத்து ஒதுங்கும் தாரிணி அவனிடம் மட்டும் மயங்கி எப்படி வியர்வை பன்னீராய் சிந்த தன்னையே திகட்ட திகட்ட கொடுத்தாள்?.வரும் பகுதிகளில் 

தாரிணி