[jspj151]

சரியா தப்பாங்கிறது நம்மளோட மனசை பொறுத்தது.. "
 ரஞ்சனியின் சதைப்பிடிப்பான இடுப்பை அழுத்திப் பிசைந்தான்.

ரஞ்சனி தன் கை விரல்களை மடக்கிக் கொண்டாள். கால் விரல்கள் மடங்கி தரையைத் தேய்த்தது.

"ராகேஷ்ஷ்.. நான் உன் அம்மா..." தலை குனிந்து சொன்னாள்.

இரண்டு பக்கமும் இடுப்பைப் பிடித்து தன் பக்கம் இழுக்க, தன் பஞ்சு முலைகளை அவன் மீது மெத்தென்று மோதி நின்றாள். தலை நிமிர்ந்து அவன் கண்களை பார்க்கத் தடுமாறினாள். 

ராகேஷ் அவளை விட சற்று உயரம் என்பதால் முகத்தை மேலே தூக்கி அவனைப் பார்த்தாள். உதடுகள் தழுதழுத்தது.. மூச்சுக்காற்றின் வேகம் அதிகரிப்பது அவளுடைய மூக்கு புடைப்பதிலேயே தெரிந்தது.

"என் அம்மாவுக்கு தேவையானதை நான் தான் செய்யனும்.. "

கீழே குனிந்து ரஞ்சனி மூக்கை தன் மூக்கால் உரச அவளுடைய சூடான மூச்சுக் காற்று அவன் முகத்தில் பலமாக வீசியது.

"வ்வ்வேணாம்.. ப்ப்ளீஸ்ஸ்.. " பலவீனமான குரலில் இடுப்பைப் பிடித்த அவன் கைகளை பிடித்துக் கொண்டு கூறினாள்.

"சரி வேணாம்... நேத்து நான் குடுத்ததை திருப்பிக் குடுத்துரு.. நான் போயிடுறேன்.."

ரஞ்சனி நாணத்தில் நெளிந்தாள்..

"ப்ப்ளீஸ்ஸ்.. புரிஞ்சுக்க்க்க்க்க்க்...." அவள் பேசி முடிக்கும் முன்பு அவளுடைய தேன்சிந்தும் இதழ்களின் மீது தன் உதட்டைப் பொருத்தினான்.

அழகாக கொண்டு செல்கிறீர்கள்