[மணிமாறன்]

ரக்ஷனாவோடு ஒரு நாள்...பகுதி - 28

 இடம்  : ஏர்போர்ட்

நேரம் : காலை 10 மணி..

பானுஷா ஏர்ப்போர்டில் தன் கணவருக்காக காத்துக் கொண்டிருந்தாள்.. கிட்டத்தட்ட நேரில் பார்த்து ஐந்தரை வருடங்களாகி  விட்டது!..பிரேம் பன்னிரெண்டாம் வகுப்பு படித்துக் கொண்டிருக்கும்போது வெளிநாடு சென்றவர், கிட்டத்தட்ட அரை தசாப்தம் கடந்து இன்று தான் தமிழகத்தில் காலடி எடுத்து வைக்கிறார்..

தத்தமது மக்களை வரவேற்பதற்கு அவரவரது குடும்பத்து ஆட்கள் காத்திருக்க, அந்த பட்டியலில் பானுஷாவும் காத்திருந்தாள் தன் கணவருக்காக!..

இங்கே...

ப்ளேனில் உள்ள வெளிப் படிக்கடுகளிலிருந்து இறங்கினார் அவர்...பார்ப்பதற்கு சற்றே ராம்கி சாயலில் இருப்பதை போல, தனது நட்பு வட்டாரங்களும், சொந்தங்களும்  அவரை ராம்கி என்று தான் அழைப்பார்கள்..
அவருடைய பெயரான ராமகிருஷ்ணனை தான் சுறுக்கி ராம்கி என்று அழைப்பார்கள்..'பார்ப்பதற்கு நல்லவர் போல் இருக்கும் இவர்தான்..'
என்று பாலிமர் தொலைக்காட்சியில் வரும் செய்தியாளர் சொல்வதை போல் காட்சியளித்தாலும், செய்யும் ஒவ்வொரு செயலும் கேவலமானதுதான்..

படிக்கட்டில் இறங்கிய சில நொடிகளில் தனது ஃபோனை எடுத்து ஜனதரங்கனுக்கு ஃபோனை போட்டார்..அங்கு எடுக்கப்பட்டதும், 

"என்ன ஜனா?..சொன்ன விஷயம் என்னாச்சு?..எல்லா கரெக்டா தான போய்ட்டு இருக்கு?.."

"...."

"என்னடா கேட்டா பதில் சொல்லாம அமைதியா இருக்க?.."

"அது..அ..அது..வந்து.."

"நீ இழுக்குற இழுவையே சரி இல்லயே..
என்னத்த பண்ணி தொலச்ச திரும்பவும்.?.."

"அது..உன் மகன் தான் கொஞ்சம் சொதப்பிட்டான்!.."

"வாட்?..டேய் நாயே!..நல்லா வாயில வந்துரும்..உன்ன யாருடா அவன் கிட்ட போய் பொருப்ப ஒப்படைக்க சொன்னது?..நா ஏற்கனவே உன்கிட்ட சொல்லிருக்கேன்ல..என் பையன இதுல இன்வால்வ் பண்ணாதன்னு!..பின்ன என்ன மயித்துக்கு அவன இதுல இழுத்த?.."

"டேய், சொல்றத கொஞ்சம் கேளு!..உன் பையன் தான் எல்லா நா பாத்துக்குறேன்னு வந்தான்!..ஆரம்பத்துல என்னம்மோ அவன் அவனோட ரூட்ல கரெக்டாதான் போய்ட்டு இருந்தான்.ஆனா, அவனோட திட்டத்துல கடைசியா சேந்த ஆள நினைச்சா தான் கொஞ்சம் பயமா இருக்கு.."

"யாரு அந்த ஆளு?.."

"சேது.."

"ம்ம்ம்?..சேதுவா யாரது?.."

"டேய்...நல்லா நியாபகப்படுத்தி பாரு!.."

என்று கூறிய ஜனதரங்கனின் கூற்றை ஏற்று சற்று யோசனையோடு கண்ணை மூடிய ராம்கி திடுக்கிட்டு முழித்து, 

"இன்..இன்னிசையோட.."

"அவனேதான்.."

அவ்வளவுதான்!..

மனிதனுக்கு இருக்கின்ற கொஞ்ச நஞ்ச நம்பிக்கையும் போய்விட்டது அவனது பெயரைக் கேட்டவுடன்!..இருக்காதா பின்னே, தன் நண்பனும் காசியின் தந்தையுமான பரந்தாமனின் தலையோடு கொடூரமாக ரத்தத்தில் குளித்ததை போல் காட்சியளித்த சேதுவின் தோற்றம் ராம்கியின் கண்களுக்குள் வந்து போனது!..ஆனாலும் தன்னுடைய பயத்தை காட்டி கொள்ளாமல், 

"அதெல்லாம் பாத்துக்கலாம் விடு!.."

"என்னத்த பாத்துக்க போற?..
என்னையவே வாய்க்கிவந்தபடி பேசிட்டு போய்ட்டான் அவன்!..எல்லாம் உன் அருமை மகன் பண்ண வேல!..நாம சீக்கிரம் ஏதாவது செஞ்சாகனும், இல்லேன்னா அந்த பரந்தாமனோட நிலமதான் நமக்கும்!"

என்று ஏத்திவிட, இவ்வளவு நேரம் மகனுக்கு வக்காலத்து வாங்கிய ராம்கியே இன்று அவன் மேல் கொலை வேறியாகிப் போனான்...ஃபோன் பேசி முடித்தவன் நடக்கத் தொடங்கினான் வெளியே..

கூட்டத்தில் நின்று கொண்டிருந்தவளை தேடி பிடித்தவர் கையாட்டிக் கொண்டே அவளை நெருங்கி ஹக் செய்து கொண்டார்..பானுஷாவும் அவரை அனைத்து கொள்ள, பிறகு அவர்கள் தங்களது காரில் ஏறிக்கொள்ள, கார் அதன் வழித்தடத்தினை அவர்களது வீட்டை நோக்கி நகர்த்தியது!..

முகத்தை கடுகடுத்துக் கொண்டே ஃபோனில் எதையோ பார்த்துக் கொண்டிருந்த தன் கணவனை பார்த்த பானுஷா, 

"என்ன ராகி ஆச்சு?..ஏதாவது பிரச்சனையா?.."

திடுக்கிட்டு நிமர்ந்தவன், அவளை பார்த்து, 

"இல்ல...அதெல்லாம் ஒன்னுமில்ல!..ஆமா, எங்க இருக்கான் என் 'ப்புள்ள'..." என்று கடைசி வார்த்தையை அழுத்தி சொல்ல, அவளோ, 

"அவன் வீட்லதான் இருக்கான்!...
என்னன்னு தெரியல?.. பிரேம் கண்ண சுத்தி நல்லா கருப்படஞ்சு போயிருக்கு...ராத்திரி ஒழுங்கா தூங்குறானா இல்லையான்னு கூட தெரியல!..என்நேரமும் எத கேட்டாலும் சிடு சிடுன்னே இருக்கான்!.."

"சரி விடு, அதான் நான் வந்துட்டேன்ல!..நான் பாத்துக்குறேன்!.."

என்று ஃபோனை வைத்துவிட்டு சிறிது நேரம் ஜன்னலோரத்தில் தெரிந்த சாலைகளை வெறித்துக் கொண்டிருந்தான் ராம்கி என்கிற ராமகிருஷ்ணன்!..

இங்கு காலனியிலோ மாணிக்கம் எப்போதும் போல் அங்கும் இங்கும் நடந்து கொண்டிருந்தான்..நேற்று இரவு நடந்த சம்பவத்தையே நினைத்து கொண்டிருந்தான்!..அதுவும் கவிதாவின் கணவனான சுரேஷின் மீதுதான் பெருத்த சந்தேகத்துடன் இருந்தான்!..
அந்த இரவின் இருளில் ஒரு உருவம் ஓடியது, அந்த உருவம் கவிதாவின் வீட்டை சாத்தியது வரைக்கும் தெரியும்!..
கிழவன் ஆல்ந்த யோசனையில் நடந்து கொண்டிருந்தபடியே ரக்ஷனாவின் மாடியை பார்க்க, அங்கு அவள் துவைத்த துணிகளை காயப்போட வந்திருந்தாள்!..

அவளை கண்களாலேயே பருகினான் கிழவன்!..துணிகளை உதறும் போது குளுங்கும் அவளது கொங்கை முலைகளும், உதறிய தண்ணீரில் இருந்து சிதறி தன் முகத்தில் படும்போது அவள் பற்களிடையே மாட்டிக்கொண்டே முழிக்கும் அவளது அழகிய கீழ் உதடும்.,உதறிய பாவாடையை கொடியில் போட்டு க்ளிப்பை போட்டுவிட்டவளின் நளினமான உடம்பும் பார்க்க பார்க்க கிழவனுக்கு திகட்டவில்லை!..ரக்ஷனாவோ தற்செயலாக திரும்பி கீழே பார்க்க, கிழவனும் அவளை தான் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்!..

அவனை பார்த்து என்னவென்று கண்ணை அசைக்க, அதற்கு அவனோ, உதட்டை வளைத்து கடித்து, நாக்கால் உதட்டை ஈரப்படுத்தி காற்றிலேயே முத்தம் குடுக்க, தன் உடம்பில் உள்ள அனைத்து வெப்பங்களும் போட்டி போட்டுக் கொண்டு ஏறியது அவளுக்கு..

அப்போது அவனின் கட்டுப்பாட்டை சோதிக்கும் விதமாக ரக்ஷனாவின் எதிர் வீட்டிலிருந்த கவிதாவும் துணி அடங்கிய வாலிய தூக்கி கொண்டு வந்தாள்..
வந்து கீழே எட்டி பார்க்க, ரக்ஷனாவும் கிழவனும் கண்களாலேயே பேசிக் கொள்வதை பார்த்தவள் சுற்றும் முற்றும் தேடி மாடியில் இருந்த ஒரு கல்லை எடுத்து, கிழவனது தலையில் போட, கிழவன் எரிச்சலோடு திரும்பி பார்க்க, தன் இன்னோரு தேவதையின் வரவை கண்டு ஒரு நிமிடம் நின்று நிதானமாக கவிதாவின் உடலையும் அளவெடுத்து கண்டு கொண்டிருந்தான்!..

கவிதா வந்தவுடன் திடுக்கிட்டு தன் முகத்தை திருப்பிக் கொண்டாள் ரக்ஷனா!..கவிதாவிற்கு நமக்குள் நடக்கும் மேட்டர்கள் எதுவும் தெரியக்கூடாது என்று ஏற்கனவே கிழவனுக்கு சொல்லியிருந்தாள் ரக்ஷனா..ஆனால் அவளுக்கு தெரியாதது இந்த ஆட்டத்தின் முக்கிய ப்ளானை போட்டுக் குடுத்தவளே கவிதா தான் என்று!..

தன்னுடைய விரிந்திரிந்த முடியை கொண்டை போட்டபடி, தனது வாலியை தூக்கி கொண்டு படியிறங்கி வீட்டிற்குள் நுழைந்த ரக்ஷனா, ஹாலில் உட்கார்ந்திருக்கும் சேதுவை பார்த்து 

"ஹேய் சேது!..எப்படா வந்த?.."

"இப்ப தான்க்கா!.."

என்று சொல்லிய சேதுவை மனதிற்குள் வறுத்துக் கொண்டிருந்தாள் தீக்ஷா!..

'மனசாட்சியே இல்லாம அவள அக்கான்னு சொல்லி உறவு முறையவே கேவலப்படுத்துறான் பாரு!..'

தீக்ஷாவின் முகபாவத்தினை பார்த்து தனக்குள் சிரித்துக் கொண்டே சேதுவை பார்த்த ரக்ஷனா, 

"சரி சேது!.. இருந்து சாப்டு போ!.."

"அய்யய்யோ இல்ல பரவால்ல, நா போறேன்ங்க!.."

"இப்ப தான் வாய் நிறைய அக்கான்னு கூப்ட, அதுக்குள்ள மூணாவது மனுஷிக்கிட்ட பேசுற மாதிரி பேசுற பாத்தியா?.."

சிறிது புன்னகைத்தவன், 

"இல்லக்கா, நிறைய வேல இருக்கு!..நா போனாதான் வேல நடக்கும்!.."

தீக்ஷாவின் மனதோ, 

'அடியே மெண்டல் மாங்கா!..
உன்னையெல்லாம் வச்சிக்கிட்டு..ச்சே!..'

"சேரி சேது அப்பப்போ வீட்டுக்கு வா!..ஓக்கே வா!.."

"ம்ம்ம்!..சேரிக்..."

"சேரி சேரி...அவன் போய்க்குவான் நீ போய் சமையல் செய் போ!.. நீ வா சேது!.."

என்று பேசி முடிப்பதற்குள் அழைத்து போய் வெளியே விட, அவனும் அவளை ஒரு மார்க்கமாக பார்த்துக் கொண்டே தன்னுடைய பாக்கெட்டில் இருந்து சிகரெட்டை எடுத்து வாயில் வைக்க, பட்டென்று அவனின் உதட்டிலிருந்த சிகரெட்டை பிடிங்கி கீழே வீச, தீக்ஷாவின் செய்கையே சொல்லியது அவளின் மனதில் தன்னுடைய பெயர் ஆலமாக வேரூன்றி விட்டது என்று!..
அவளின் புறம் திரும்பி அவளை ஆலமாக பார்த்தவன்,

"என்ன வேணும் உனக்கு?..இப்ப எதுக்கு இப்டி சீன் போட்டுட்டு இருக்க?.."

சற்று முகத்தை சுறுக்கியவள், அவனை பார்த்து..

"ஏன்..இப்டி கேக்குற?.."

"நா சிகரெட் பிடிச்சா உனக்கென்ன?.."

"அதெல்லாம் பிடிக்க கூடாது!.."

"அதான் உனக்கென்னன்னு கேக்குறேன்?..நா கேக்குறது உன் மரமண்டைல ஏறுதா இல்லையா?.."

"அது....நீ என்னோட ஃபிரண்டு..அதான்...ஒரு அக்கரைல.."

அவள் கூறியதை கேட்டதும் ஏதோ காமெடியை கேட்டது போல் விழுந்து விழுந்து சிரித்துக் கொண்டே உதவிக்கு சுவற்றை பிடித்துக் கொள்ள, அவனை வினோதமாக பார்த்து, 

"ம்ப்ச்..சேது!..இப்ப எதுக்கு சிரிக்கிற நீ?.."

சிறிது நேரம் சிரித்து முடித்தவன்,..முகத்தை சீராக்கி கொண்டு, அவள் முகத்துக்கு நேரே வந்து 

"முன்னாடி ஒன்னு சொன்னியே?..என்ன சொன்ன?.."

"எத கேக்குறன்னு புரியல?.."

"அதான் நா சிகரெட் பிடிச்சா உனக்கென்னன்னு கேட்டதுக்கு ஒன்னு சொன்னேல்ல, என்ன சொன்ன?.."

"அது..என் ஃபிரண்டுன்னு...."

நிறுத்து என்பது போல் கையை உயர்த்திவன், அவளை பார்த்து,...

"ஏன், படுக்குறதுக்கு வேற யாரு கிடைக்கலையா?.."

என்று கேட்டதும் எங்கிருந்துதான் அவ்வளவு கண்ணீர் வந்தது என்று தெரியாமல் மலமலவென்று கன்னத்தை நினைத்தது அவளது கண்ணீர்...கண்களில் வழிந்த தண்ணீரால் அவனது பிம்பம் சிறிது சிறிதாக மறைந்தாலும் அவன் கூறிய வார்த்தை பெரிதாக தாக்கியது அவளது நெஞ்சத்தை...

அவளது முகத்தில் வழிந்த கண்ணீரை தன் கையால் தொட்டு எடுத்தவன், 

"நீ என்ன பத்தி என்ன மாதிரி உன் மனசுல நினைச்சிட்டு இருக்கேன்னு எனக்கு தெரியும்!..ஆனா, அதுக்காகெல்லாம் ஈசியா மறந்துட்டு உன்ன ஏத்துக்க முடியாது...ஏன்னா, உன்ன எனக்கு சின்ன வயசுல இருந்தே தெரியும்!..யாராவது கொஞ்சம் ராயலா இருந்துட்டா போதும், அவனுங்க கூட ஒட்டிக்கிட்டு போறவ தான நீயி..?..இப்போ யாரும் இல்ல, சும்மா கொஞ்சம் டைம் பாஸ்க்கு இவன கூட வச்சிக்கலாம்னு நினைச்சா அதுக்கு நா ஆளு இல்ல, போ!..போயி வேற எவனாவது கிடைப்பான், அவன் கிட்ட போய், உன் கண்ணீர தெழிச்சு விடு,..
இன்னோரு வாட்டி என்கிட்ட வந்து நீ பேசுன, உன்ன மானாவாரியா நா பேசிருவிட்ருவேன் பாத்துக்க,.."

என்று அவளை எவ்வளவு காமப்படுத்த முடியுமோ அவ்வளவு காயப்படுத்தி விட்டு செல்ல, அவன் பேசிய அனைத்து சொற்களையும் வாங்கி கொண்டு, வாசல் படியில் உட்கார்ந்தாள் தலையில்
கை வைத்து,...

அவளை திட்டிவிட்டு வெளியே வந்தவன், தனது பைக்கை எடுத்து யூடர்ன் அடித்து, 
காலனியின் முக்கை எட்டி சிறிது ஹாரன் அடித்து விட்டு இடது பக்கம் திரும்ப, 
சரியாக ராம்கியின் கார் வந்து பைக்கை சிறிது மோதுவதுமாக வர,..கனநேரத்தில்
தப்பினான் சேது!..ஆவேசமாக பைக்கை ஸ்டான்ட் போட்டுவிட்டு காரின் முன் வந்து, 

"ஏன்டா கூமுட்ட, மயிறு மாதிரி ஓட்ற?..இது என்ன உங்கொப்பன் வீட்டு ரோடா?..இறங்குடா கீழ!..அடிங்கு இறங்குன்றேன்ல!.."

என்று சீரக்கொண்டு வந்த வார்த்தையை கேட்ட ராம்கி, 

"யோவ் ட்ரைவர்!..யாரது என் கார் முன்னாடியே நின்னுட்டு இப்டி கத்திட்டு இருக்குறது?.."

என்று தலையை வெளியே நீட்டியவர், அவனது முகத்தை பார்த்து சட்டென்று கண்ணாடியை ஏற்றி விட்டார்!..உதடுகள் நடுங்க, நெற்றியில் அன்னிச்சையாக வேர்வையை வெளியிட, நடுங்கிய கையை பார்ப்பதற்கு குறுக்கே கட்டிக் கொண்டு ட்ரைவரை பார்த்து, 

"யோவ்!..சாரி கேட்டுட்டு வண்டிய எடு!.."

என்று சொல்ல, அவனும் மன்னிப்பு வேண்டுவதற்காக கதவை திறக்க, 
அவனின் காலரை பிடித்திழுத்த ராம்கி, 

"யோவ் கண்ணாடியை திறந்து விட்டு சாரி கேட்டுட்டு அப்டியே கார எடு!.."

என்று பல்லை கடிக்க, அதற்கு ட்ரைவரோ, 

"சார்!..சேது அண்ணன் சார்... ஏதா இருந்தாலும் வெளிய நின்னு போய் சாரி கேட்டுட்டு வந்துட்றேன்!..இல்லேன்னா எனக்கு பெரிய பிரச்சனை ஆகிடும்!.."

"ஏன்?..அவன் என்ன அவ்ளோ பெரிய ஆளா?.."

"நல்லா கேட்டீங்க போங்க!..இந்த ஏரியாவோட பெரிய ரவுடி சார்!..ரவுடின்னா நீங்க நினைக்கிற மாதிரி சும்மா அள்ளு சிள்ளு ஆளு கிடையாது சார்...அவரோட நண்பன் காசியோட அப்பா தலையவே வெட்டி,  தனியா கொண்டு வந்து காசிக்கு முன்னாடி போட்டவன் சார் அண்ணன்!..
இப்போ அண்ணனுக்கு பதிலாக காசி ஜெயில்ல இருக்கு!..ஆமா உங்களுக்கு காசி யாருன்னு தெரியுமா?.."

'ம்க்கும்!..இது வேறையா?..எல்லாம் இந்த ஜனாவால..நா இல்லாத நேரம் பெரிய ரவுடியா ஃபார்ம் ஆகிருப்பான்னு பாத்தா, இவன வளரவிட்டு அவன் புஸ்ஸாயிருக்கான்னு இப்பதான புரியுது!..'

என்று நினைத்தவன், 

"சீக்கிரம் போய் கேட்டு தொலச்சிட்டு வா!.."

என்று அனுப்ப, அவனும் வெளியே கத்திக் கொண்டிருந்த சேதுவிடம் சென்று மன்னிப்பு வேண்ட, ராம்கி இந்த அனைத்தையும் கண்ணாடி வழியே பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.., அப்போது சேது ட்ரைவரை அறைந்த அறையில் சட்டென்று தன் கன்னத்தில் கை வைத்த ராம்கி, 

'கோவத்துல இவன் அப்பன பாத்த மாதிரியே இருக்கு!..'

என்று நினைத்துக் கொண்டே திரும்ப, தன்னையே வினோதமாக பார்த்துக் கொண்டிருந்த பானுஷாவை பார்த்தவர், 

"என்னம்மா...ஒரு..டைப்பா பாக்குற?.."

"இல்ல, ஏசி ஓட்ற காருல இருந்தும் இப்டி வேர்க்குதே அதான் பாத்தேன்!..வெளி நாட்டுக்கு போனதும் மனுஷனோட உடம்பு வாகே மாறிடுதுல்ல?.."

என்று கேள்வி கேட்ட தன் மனைவியை பார்த்தவன், சிரித்து வைத்தான் சமாளித்துக் கொண்டே!..

ட்ரைவரும் வந்து காரை எடுக்க, காரும் நகர்ந்து சென்றாலும் ஊர்ந்து செல்வது போலவே இருந்தது ராம்கிக்கு!..
ராம்கியின் காரும் சேதுவின் பைக்கும் க்ராஸ் ஆக, கண்ணாடி கதவை திறந்து தலையை வெளியே எட்டி, பைக்கில் போகும் சேதுவை பார்த்துவிட்டு தலையை உள்ளே இழுத்த மறு நொடி, ஒரு நிமிடம் பைக்கை நிப்பாட்டி விட்டு, தலையை திருப்பி கடந்து போன காரை பார்த்தவனது முகம் சுறுங்கியது காரணமே இல்லாமல்!..

இங்கே, 

வீட்டில் நுழைந்த ராம்கி, முதலில் மாடியை பார்த்து பிரேமை குறள் குடுக்க, 
அவனும் படியிறங்கி வர, அப்பா என்று ஆசையாக வந்த பிரேமின் கன்னத்தில் இடியை போல இறக்கினான் ஒரு அறையை!..

பானுஷா மற்றும் பிரேம் அதிரிச்சியில் உரைந்திருக்க,.. ஆனால், வேலைக்காரி நிர்மலாவின் உதட்டில் வந்தது என்னவோ சிறு புன்னகைதான்!..அது என்ன மாதிரியான புன்னகை என்பது அவளுக்குதான் தெரியும்!..

அப்படியே கவிதாவின் வீட்டில் ஆஜரானால், பெட்டில் உள்ள பாத்ரூமில் தனது சுன்னியை உருவிக்கொண்டு ரக்ஷனாவை நினைத்து கையடித்து கொண்டிருந்தான் சுரேஷ்..

அப்படியே அடுப்படியில் பார்த்தாள்,  கிழவன் முந்தாநாள் அனுப்பிய பிரேம் மற்றும் நிர்மலாவின் வீடியோவை பார்த்து மூடாகிப்போய் முடியடர்ந்த புண்டையில் கைவிட்டு நோண்டி கொண்டிருந்தாள் கவிதாயினி!..

அந்த வழியாக வந்த மாணிக்கத்திற்கு ஏதோ ஒன்று தோன்ற, கவிதாவின் வீட்டு ஜன்னல் வழியே பார்த்த கிழவனுக்கு,  நைட்டியின் உள்ளே கைவிட்டு கடைந்தெடுத்துக் கொண்டிருந்த கவிதாயினி பட, கணவன் இல்லை என்று நினைத்து வீட்டிற்குள் காலடி எடுத்து வைத்தான் கிழவன்!...

கவிதா..