[youngtamil]

அம்மா

“இந்த வீட்டு பக்கமே வராதே. எங்கேயாவது போய் செத்து தொலை" ரகுவை திட்டியது தான் மனதில் ஓடியது. வேகமாக பக்கத்தில் இருந்த ஒயின்சாப் அருகே போனேன். உள்ளே போனவுடன் நாத்தம் குடலை புடிங்கியது. எல்லாரும் ஒரு மாதிரி பார்க்க அதை எல்லாம் கண்டுகொள்ளாமல் ரகு இருக்கிறானா என்று சுற்றும் முற்றும் பார்த்தேன். அவன் அங்கே இல்லை.

ஒரு குடிகாரன் “ராத்திரி வரியா” என்று இழுக்க அவனை தள்ளிவிட்டு வெளியே வந்தேன்.

அதற்குள்ளாக அவனின் நண்பர்கள் இரண்டு ஒயின்சாப்பில் தேடிவிட்டு இல்லை என்று சொல்ல நான் இன்னொரு ஒயின்சாப்பில் தேடியதை சொன்னேன். மீதம் இருக்கும் அந்த ஒரு ஒயின்சாப்பில் இருக்க வேண்டும் என்று வேண்டிக்கொண்டே அதை நோக்கி நடக்க ஆரம்பித்தேன். அந்த ஒயின் ஷாப்பை நெருங்கிய போது “அதிலும் இல்லை, போலீஸ் ஸ்டேஷனில் போய் புகார் கொடுக்கலாமா” என்று கேட்டார்கள்.

எனக்கு அழுகையாக வந்தது. அப்போது எதிரே வந்த காரின் வெளிச்சம் பட்ட போது தான் சாக்கடை அருகே யாரோ ஒருவர் விழுந்து கிடந்தது தெரிந்தது. அந்த சட்டை காலையில் ரகு போட்டு இருந்த சட்டையை போல இருந்தது. பக்கத்தில் போய் பார்த்த போது அது ரகுவே தான். வாந்தியும் சாக்கடையுமாக கிடந்தான்.

அதே நேரத்தில் அவனின் நண்பர்களும் வர அவர்கள் தண்ணீரை குடத்தில் பிடித்து வந்து அவன் மீது ஊற்றினார்கள்.

“ஒரு ஆட்டோ மட்டும் பிடிச்சு கொடுங்க, நான் பாத்துக்கிறேன். இவங்க அப்பனை பல தடவை இந்த மாதிரி கூட்டியாந்து இருக்கேன்” என்று சொல்லிவிட்டு ஆட்டோ பிடித்து அவனை வீட்டுக்கு கூட்டி வந்தேன். சுமதி உதவி செய்ய அவனின் உடையை கழட்டி போட்டு லேசாக துடைத்துவிட்டேன். போதை தெளியாமல் மட்டையாகி இருந்த அவனை போட்டேன்.

ராத்திரி தூக்கமே வரகுல்லை, ரொம்ப நேரம் கழித்து தான் கண் விழித்தேன்.

“யம்மா சாயங்காலம் பிரென்ட் வீட்டுக்கு படிக்க போறேன், எட்டு மணி ஆகும் வர” என்று சுமதி சொன்னாள்.

எவ்வளவு குடித்தான் என்று தெரியவில்லை, இன்னும் போதை தெளியாமல் கிடந்தான் ரகு. உடம்பில் கை வைத்து பார்த்தேன் லேசாக ஜுரம் அடித்தது. பக்கத்தில் இருந்த ஹாஸ்பிடல் கம்பவுடனாரை கூட்டியாந்தேன்.

“ஒன்னும் பயப்பட தேவை இல்லை சாதாரண ஜுரம் தான். தூங்கி முழிச்சி உடனே சாப்பாடு கொடுக்க வேணாம். கஞ்சி மாதிரி கொடுத்திட்டு ஆப்பிள் ஜூஸ் கொடுங்க. ஜுரத்துக்கு இந்த மாத்திரை கொடுங்க” என்று சொல்லிவிட்டு போனான்.

சாயங்காலம் நாலு மணிக்கு சுமதி படிக்க போக நானும் வெளியே சென்று ஆப்பிள் வாங்கிவிட்டு கோயிலுக்கு போய்விட்டு வீட்டுக்கு வந்தேன். அப்போது தான் எழ ஆரம்பித்தான்.

“கண்ணு எழுந்திட்ட்டியா,, மொதல்ல தண்ணி குடி” என்று கொடுக்க சொம்பு முழுக்க காலி செய்தான்.

“இந்தா கண்ணு இந்த ஆப்பிள் சூசை குடி” என்று அதையும் கொடுத்தேன். குடித்தவுடன் போய் குளித்துவிட்டு உடை மாற்றி கொண்டு வந்தான்.

“ரகு நீ நல்ல பையனாத் தானே இருந்தே. இப்ப திடிர்னு என்ன ஆச்சு? உனக்கு ஏன் இப்படி எல்லாம் கெட்ட கெட்ட நினைப்பு வருது?. உனக்கு எதுவும் கெட்ட சாவகாசம் இருக்கா? உனக்கு யாரு இதெல்லாம் சொல்லித் தந்தது?" என்று கேட்டேன்.

அவன் எதுவுமே பேசாமல் என்னையே பார்த்து கொண்டு இருந்தான். நான் புலம்பி அழ தொடங்கினேன்.

“சொல்லு ரகு உனக்கு என்ன ஆச்சு? அம்மாகிட்டயும் தங்கச்சி கிட்டயும் இப்படி எல்லாம் நடந்துக்கிறே? இதெல்லாம் தப்புன்னு உனக்கு தெரியாதா? இந்த விஷயம் வெளியே தெரிஞ்சா எவ்வளவு கேவலம் தெரியுமா?"

இப்போது ரகுவும் அழ ஆரம்பித்தான்.

“இனிமேல் இப்படி எல்லாம் பண்ணாதே கண்ணு. அழாதேடா” என்று கண்ணை துடைத்துவிட்டேன்.

“யம்மா நான் என்ன வேணும்னா பண்ணுறேன், என் வயசுல தெரிஞ்சிக்கணும்னு ஆசை இருக்காதா. இங்கே பாரு என்னோட ப்ரண்ட்ஸ் எல்லாம் எவ்வளோ ஜாலியா இருக்காங்கனு போனை காட்டினான். அதில் அவனுடைய ப்ரெண்ட்ஸ் எல்லாம் ஒரு பெண்ணுடன் விதம் விதமாக செக்ஸ் செய்து கொண்டு இருந்தார்கள்.



எனக்கு அவனின் போக்கு மாறியது ஏன் என்று விளங்கியது.

“கண்ணு ரொம்ப ஆசையா இருந்தா நீயும் ஒரு தடவை அவகிட்ட போயிட்டு வந்திடு” மனதில் தோன்றியதை சொன்னேன்.

“போறதுன்னா 4500 அவளுக்கு கொடுத்திட்டு நாம கஞ்சிக்கு என்ன பண்ணுறது”

அவனின் கஷ்டம் எனக்கு புரிந்தது. அவனுடைய நண்பர்களை போல இல்லாமல் குடும்ப நலனுக்காக தன் ஆசையை கட்டு படுத்து வைத்து இருந்த அவனை கட்டி கொண்டேன்.