[youngtamil]

அண்ணன் 

இரவு சுமதி அறையிலே படுத்துக் கொள்வதாகச் சொல்லி விட்டாள். வெளியே நானும் அம்மாவும் படுத்துகொண்டோம். நேத்து இரவு தங்கையின் சூத்து பிளவில் வைத்து தேய்த்து சுகமாக இருந்தது. இன்றும் அதே போல தேய்க்க வேண்டும் என்று சுன்னி பேயாட்டம் போட்டது.

தங்கை வேறு இல்லாததால் என்ன செய்வது என்று யோசித்தேன். நிலா வெளிச்சத்தில் தள்ளி படுத்து இருந்த அம்மாவின் உருவம் நன்றாகத் தெரிந்தது. அவளது பின்பக்கம் தெரியும்படி சரிந்து படுத்திருந்தாள். அவளது புடவை கொஞ்சம் மேலே உயர்ந்து கெண்டைக்கால் சதையைக் காட்டிக் கொண்டிருந்தது. அவளது பருத்த குண்டி, மடிப்பு விழுந்த இடுப்பு இதையெல்லாம் பார்த்து விரைத்த பூல் துடித்தது. 

தலையணையை நகர்த்திக் கொண்டு வந்து அம்மாவின் பக்கத்தில் போட்டு அவளை ஒட்டிப் படுத்துக் கொண்டு அவளை பார்த்தேன். ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் இருந்தாள். அம்மாவின் பெருத்த குண்டியில் பூளை உரசி கொண்டே அம்மாவின் இடுப்பை வருட ஆரம்பித்தேன். அப்படியே அம்மாவின் பெருத்த முலை ஏறி இறங்க அதை ஜாக்கெட்டோடு முலையைத் தடவி லேசாக அழுத்தி பார்த்தேன். லேசாக உசும்பியவள் சட்டென்று என் கையைப் பிடித்துத் தள்ளி விட்டு தள்ளிப் படுத்துக் கொண்டு போர்வை எடுத்துப் போர்த்திக் கொண்டாள்.

இதுக்கு மேல் கைவைத்தால் மாட்டிக்கொள்வேன் என்று கையால் உருவி கஞ்சை வரவைத்து தூங்கினேன். தப்பித்தேன் என்று தான் நினைத்தேன் ஆனால் அடுத்த நாள் பேக்டரி கிளம்பி போகும் போது அம்மா கோவத்தில் “ஏன்டா பரதேசி நாயே நான் இத்தனை தடவை சொல்லியும் நீ வேணும்னே கண்ட இடத்திலே கை போடுற. ராத்திரி என் மேலேயே கையை போடுற. ராத்திரியே அறைஞ்சி இருப்பேன் சுமதி முன்னாடி எதுவும் செய்ய வேணாம்னு இருந்தேன். உனக்கு இந்த மாதிரி நினைப்பிருந்தா இந்த வீட்டு பக்கமே வராதே. எங்கேயாவது போய் செத்து தொலை" என்று திட்டினாள்.

எனக்கு கோவமும் அழுகையும் வந்தது. கையில் 500 ருபாய் இருந்தது. அம்மா செத்து போ என்றவுடன் எங்காவது ட்ரெயினில் போய் விழுந்து விடலாம் என்று தான் தோன்றியது ஆனால் பயமாக இருந்தது. தைரியம் வரவைக்க பேக்டரிக்கு போகாமல் நேராக ஒயின்சாப் போனேன். பீர் குடிக்காமல் ஹாட் வாங்கி குடிக்க போதை ஏற ஆரம்பித்தது. காலையில் இருந்து சாயங்காலம் வர இருந்த காசு காலியாகும் வரை குடித்தேன். 

“வீட்டுக்கு வராதே போய் செத்து தொலை” அம்மா சொன்னது ஞாபகம் வந்தது. இப்பொழுது ட்ரெயின் முன்னே விழ தைரியம் வந்தது. வேகமாக நடக்க தொடங்கினேன் அப்போது ஒரு போன் வந்தது. வினோத் தான் பேசினான்.

“ஏய் ஏண்டா இன்னைக்கு பேக்டரி வரல, மேனேஜர் கேட்டான்டா. உடம்பு சரியில்லைன்னு சொல்லி வச்சேன். திங்கள் கிழமை அதேயே சொல்லு”

“ம்ம்ம் சரி மச்சி”
 
“என்னடா ஒரு மாதிரி உளறுறே, குடிச்சி இருக்கியா”

“ஆமா மச்சி”

“சரி ஒழுங்கா வீட்டுக்கு போ, போயிடுவியா இல்லை வரவா”

“வேணாம் வீட்டுக்கு பக்கத்துல இருக்க ஒயின் சாப் தான். அம்மா ஒரு இடத்துக்கு போக சொல்லுச்சு நானே போயிக்கிறேன்”

போனை வைத்துவிட்டு நடக்க குமட்டி கொண்டு வந்தது.. வாந்தியெடுக்க ஆரம்பித்தேன்.. தலை சுற்ற தொடங்கியது. சாக்கடையில் அப்படியே விழுந்தேன்.