[monor]

"இப்பதான் என் மஞ்சு. என் வயிற்றில் பிறக்காத என் மகள்!! " என்று பாசத்துடன் சொல்லி என் நெற்றியில் முத்தமிட்ட அத்தையை, அன்போடு முத்தமிட்ட நான், அவளின் பழுத்த முலைகளை லேசாக பிசைந்து, காம்புகளைத் திருக, என் இன்னொரு முலைக்காம்பு அத்தையின் முலைகாம்போடு உரசி, நலம் விசாரித்தது.

அத்தைக்கு நான் சொல்லிக்கொடுக்க, அதை அப்படியே இன்னும் அழகாக செய்து என்னிடம் இரண்டு முறை பெயில் மார்க் வாங்கி, மூன்றாவது முறை பாசானாள்.


இரவு முழுதும் நடந்த விளையாட்டில் களிப்படைந்து, களைப்படைந்த நாங்கள், காலை 7 மணிக்கு தான் கண் விழித்தோம்.

அரக்க பறக்க எழுந்து குளித்து, ஈரத் தலைக்கு துண்டை கட்டி, கொண்டை போட்டு, வாசல் தெளித்து, கோலம் போட்டு, காபி போட்டு அத்தையை எழுப்ப...என்னை இழுத்து அனைத்து என் இதழைக் கவ்விக் கடித்து சுவைத்து மூச்சடைக்க வைத்தாள்.

அப்பா!!!....இன்னும் ஆறேழு மாசத்துக்கு என் புருஷன் வரவில்லை என்றால் கூட பரவாயில்லை என்றே எனக்கு தோன்றியது.

அடுத்த நாள் அப்பா வந்தார்.

சம்பந்தியும், சம்பந்தியும் ஏதேதோ பேசிக் கொண்டிருந்தனர்.

அவர்களுக்கு காபி போடும் போது கிட்செனில் இருந்தே கவனித்தேன். அத்தையை, அப்பா கடித்து விழுங்கி விடுவது போல அத்தைக்கு தெரியாமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். அத்தையும், அப்பாவின் காமப் பார்வையை கண்டும் காணாதது போல பேசிக்கொண்டிருந்தாள்.

"எங்க வீட்டில் மகாலட்சுமியாட்டம் வளைய வந்தவளை உங்க பையன் கையிலே பிடிச்சு கொடுத்திட்டேன். அவனும் மிலிடெரியில் இருக்கான். நான் அங்கே இருந்து தனியா கஷ்டப் படுறேன். அதனாலே...(அத்தையை துணைக்கு கூப்பிட பார்க்கிறாரா?)...என் பையனுக்கு சீக்கிரம் ஒரு நல்ல பெண்ணா பாத்து கல்யாணம் பண்ணி வச்சுட்டா... ஏதோ அவங்க கூட இருந்துகிட்டு அவங்க கொடுக்கிற சாப்பாட்டை சாப்பிட்டுட்டு காலத்தை ஓட்டிடுவேன். அதனாலே உங்க உறவுக்காரப் பொண்ணுங்கள்ளே, நல்ல பொண்ணா,என் பையனுக்கு ஏத்த மாதிரி இருந்தா சொல்லுங்க... இந்த வைகாசி மாசத்திலேயே அவன் கல்யாணத்தையும் நடத்தி முடிச்சுடலாமுன்னு பாக்கிறேன்."

"அதுக்கு என்னங்க சம்பந்தி!!, நானும் பார்க்கிறேன். நீங்களும் பாருங்க... சொத்து பத்துலே கொஞ்சம் முன்னே பின்னே இருந்தாலும் பரவாயில்லைதானே?!!"

"வர்ற சொத்து பத்த கணக்கு போட்டு கல்யாணம் பண்ணி வச்சு...வாழ்க்கை பூரா அவங்க நிம்மதி இல்லாமே போறதை விட,...குடும்பத்துக்கு ஏத்த பொண்ணா... சொந்த பந்தங்களை அனுசரிச்சு போற பொண்ணா பாருங்க... சீர் செனத்தி பத்தி கவலை இல்லை..” என்று சொல்லி கடிகாரத்தைப் பார்த்தவர், .”சரி...எனக்கு நேரமாச்சு...அப்போ நான் வரட்டுங்களா!" ஏன்று சொல்லி கைகளைக் கூப்பி வணக்கம் சொல்ல,

"சரி வாங்க" என்று சொல்லி கை எடுத்து கும்பிட்டு வணக்கம் சொல்லி வழி அனுப்பி வைத்தாள் அத்தை.

கிட்செனில் பாத்திரம் கழுவிக்கொண்டிருந்த என் அருகில் வந்து என் சூத்தில் பட் என்று அத்தை தட்ட...என்னமோ ஏதோ என்று பதறிய நான்.... “ஆஆவ்வ்!!.”.. என்று அலற, என் அருகில் வந்து, "ஏய்...இப்பதாண்டி நல்லா கவனிக்கிறேன். உங்க அப்பாவும் வாட்ட சாட்டமாதான் இருக்கார். என்னமோ 70 வயசு கிழவன் மாதிரி பேசறார். என்ன வயசிருக்கும்...ஒரு 40, 45 இருக்குமா?"

"...ம்ம்ம்...44 நடக்குதும்மா...அவரு என்னடான்னா உங்களோட பேசிக்கிட்டு இருந்த வரைக்கும் உங்களை கற்பழிச்சுடுற மாதிரி உங்களுக்கு தெரியாத மாதிரி சைட் அடிச்சுகிட்டே பாக்குறார். நீங்க என்னடான்னா அவர் உடம்பு மேலே ஒரு கண் வைக்கறீங்க...இது ஒன்னும் சரியா படலை எனக்கு"

"இந்தாடி இப்ப சரியா பட்டுச்சா பாரு”ன்னு சொல்லி இன்னும் படீர் என்று என் சூத்தில் பலமாக தட்ட...”ஆஆவ்வ்... வலிக்குதும்மா...உங்களை,…” என்று கையில் வைத்திருந்த பால் பாத்திரத்தை தூக்கி பொய்யாய் அடிக்க ஒங்க,...என்னைப் பார்த்து பழித்துக்காட்டி விட்டு வேக வேகமாக துணி துவைக்க சென்று விட்டாள்.

இரவில் வழக்கம் போல அத்தையும் நானும் படுக்கையில் ஆட்டம் போட்டோம்.

ஆட்டம் போட்டு விட்டு களைத்து போய் படுத்திருந்த போது, என்னை அணைத்துக்கொண்டு அத்தை சொன்னதைக் கேட்டதும் எனக்கு பகீர் என்றது.