[Jeyjay]

ம்ம்.. கூப்பிட்டு இருக்கங்கம்மா.. என்றான் கலங்கிய கண்களுடன்..

ஐய்யாவ அப்படி யாரு கூப்பிட்டு இருக்காங்க.. என்று கேலியாக கேட்டாள் வந்தனா..

அம்மா£££.. என்று எச்சில் விழுங்கினான் மருதமுத்து..

சின்ன வயசுல.. எங்க பண்ணையார் வீட்டு பொண்ணு அப்படி கூப்பிடுவாங்கம்மா.. என்றான் மெல்ல பணிவுடன்..

எதனால உன் மருதமுத்து என்ற பெயரை அப்படி கூப்பிட்டாங்கன்னு தெரியுமா.. என்று கேட்டாள்..

தெரியும்மா.. என்னோட பெயர்ல நடுவுல வர்ற ரெண்டு எழுத்துதான் தமு ம்மா.. யாருமே கூப்பிடாத பெயர்ல என்னை கூப்பிடனும்னு ஆசைப்பட்டு அவங்க அப்படி கூப்பிடுவாங்கம்மா..

ஓ.. உனக்கு அதெல்லாம் இன்னும் நியாபகம் இருக்கா தமு.. என்றாள் கொஞ்சம் திமிர் குரலில்.. ஆனால் வேண்டும் என்றேதான் அவனை டீஸ் பண்ணுவது போல கேட்டாள் வந்தனா..

இருக்கும்மா.. என்னோட சின்ன வயசுல அவங்க மட்டும்தான் அப்படி கூப்பிடுவாங்கம்மா.. அது எப்படி உங்களுக்கு தெரிம்மா.. என்று நடுங்கும் குரலில் கேட்டான் மருதமுத்து மீண்டும் முன்புறம் திரும்பி வண்டியை ஓட்டியபடி..

நீ உங்க பண்ணையார் பொண்ணை வண்டு வண்டுன்னு கூப்பிடுவியே அது நியாபகம் இருக்கா.. என்று அவன் கேள்விக்கு பதில் சொல்லாமல் மீண்டும் அதே நக்கலில் கேட்டாள் வந்தனா..

அம்மா.. என்று ஆச்சரியப்பட்டான் மருதமுத்து..

தன்னோடு சிறுவயதில் பண்ணையார் மகள் கூலிக்காரன் மகன் என்ற பாகுபாடு பார்க்காமல் தன்னோடு சரிசமமாக ஓடி ஆடி விளையாடிய அந்த வண்டு என்ற பெண்ணின் பெயர் இந்தம்மாவுக்கு எப்படி தெரியும் என்று சற்றே யோசித்தான் மருதமுத்து..

முழிக்காத மருதமுத்து.. உங்க பண்ணையார் வீட்டு பொண்ணு வந்தனா என்ற வண்டு நான்தான்.. என்று கூறி கலகலவென்று சிரித்தாள் வந்தனா..

சரக் என்று பிரேக் போட்டு காரை நிறுத்துவது போல பயம் கலந்த சந்தோஷத்தில் மருதமுத்து மாட்டு வண்டியை அதன் மூக்கனாங்கயிற்றை பிடித்து இழுத்து சரக் நிறுத்தினான்..

சட்டென்று வண்டி நின்றதால் கைப்பிடி நழுவி அப்படியே முன்பக்கமாய் சாய்ந்து மருதமுத்துவின் வியர்வை நிறைந்த ஈர முதுகில் பசக் என்று சுவற்றில் ஒட்டி இருக்கும் ஒரு பல்லியை போல போய் ஒட்டிக் கொண்டாள் வந்தனா..

தொடரும் ... 2


சட்டென்று வண்டி நின்றதால் கைப்பிடி நழுவி அப்படியே முன்பக்கமாய் சாய்ந்து மருதமுத்துவின் வியர்வை நிறைந்த ஈர முதுகில் பசக் என்று சுவற்றில் ஒட்டி இருக்கும் ஒரு பல்லியை போல போய் ஒட்டிக் கொண்டாள் வந்தனா..

பார்ப்பதற்கு கருப்பட்டியில் கலந்த ஆப்பிள் போல இருந்தது மருதமுத்துவின் கருப்பு முதுகும்.. வந்தனாவின் வெள்ளை உடம்பும் ஒட்டிக் கொண்டிருந்தது..

மருதமுத்துவின் முதுகோடு தன் உடம்பு ஒட்டிக் கொள்ள ஜீவ்வ்வ்.. என்று ஏதோ ஒரு உணர்ச்சி வந்தனாவின் உடம்புக்குள் ஊடுருவி பாய்ந்தது..

விஷ்ணு பிறந்த பிறகு அவளுக்கு கிடைக்காத ஒரு ஆண் சுகம்.. ஒரு ஆண் வாசனை மருதமுத்துவின் வியர்வையில் இருந்ததை வந்தனா உணர்ந்தாள்..

அதுவும் சின்ன வயதில் இருந்தே அவர்கள் இருவரும் ஒன்றாக கட்டி புரண்டு கூட விளையாடி இருக்கிறார்கள்..

ஆனால் இப்போது மருதமுத்துவை வந்தனா தற்செயலாக ஒரு பேலன்ஸ்க்காக பிடித்து கட்டி அணைத்தது.. அவளுக்குள் என்னவோ செய்து விட்டது..

சட்டென்ற ஒரு சின்ன வெட்கத்துடன் மருதமுத்துவிடம் இருந்து விழகி திரும்ப தன் பக்கம் சரியாக உட்கார்ந்து வண்டியில் இருந்த ஒரு சின்ன நாற் கயிற்றை கெட்டியாக பிடித்துக் கொண்டாள்..

சாரி மருது.. என்றாள் வந்தனா..

பரவாயில்லம்மா.. என்று வாயாலும் வார்த்தைகளாலும் மருதமுத்து பின்னால் திரும்பாமல் சொன்னாலும்.. பெண் வாடையே படாமல் இருந்த அவனுக்கு பல வருடங்களுக்கு பிறகு அவனுக்கு பிடித்த அவன் சிறுவயது தோழியின் வெண்ணை உடம்பு அவன் கருத்த உடலோடு ஒட்டி உறவாடியது அவனுக்குள்ளும் பெரிதான கிளர்ச்சியை கொடுத்தது..

ஆனால்.. சிறுவயதில் விளையாடிய விளையாட்டு வேறு.. இப்போது வந்தனா இருக்கும் அந்தஸ்தும்.. அழகும்.. வேறு..

அதுமட்டும் இல்லாமல் திருமணமாகி தோள் உயரத்திற்கு ஒரு மகன் சிங்கக்குட்டி போல கூட வந்திருக்கிறான்..

அவனுள் எழுந்த எண்ணங்களை உடனே கறைந்து போன கருப்பட்டியாக அழித்துக் கொண்டான்..

வந்தனா மேல் ஒரு முதலாளியம்மா என்ற மரியாதையே வந்து தொற்றிக் கொண்டது..

வண்டி ஜல்.. ஜல்.. ஜல்.. என்ற சலங்கை ஒலியோடு வேகமாக ஓடியது..

வண்டி வெகு நேர பயணத்திற்கு பிறகு ஒரு ஆற்றங்கரைக்கு வந்தது..

பட்டணங்களில் பார்க்க முடியாத ஒரு பெரிய ஆறு.. விஷ்ணு மாட்டு வண்டியில் இருந்து ஆச்சரியமாக எட்டி பார்த்தான்..

தண்ணீரின் அருகில் மாட்டு வண்டி வந்து நிற்கவும்.. இன்னும் குளிர் காற்று அடிக்க இதமாக அடிக்க ஆரம்பித்தது..

வந்தனா தன் முந்தானையை கொஞ்சம் இழுத்து போர்த்திக் கொண்டாள்..

மாட்டு வண்டி நின்றது..

என்ன மருது.. நிறுத்திட்ட.. என்றாள் வந்தனா..

அம்மா.. இந்த ஆத்தை கடந்து போனாதான் நம்ம ஊரு ஆண்டிபட்டி வரும்மா.. என்றான்..

இவ்வளவு பெரிய ஆத்தை கடந்து போகணுமா.. எப்படி மாட்டு வண்டியிலேயேவா போக முடியும் என்றாள் சந்தேகமாக..

ம்ம்.. இல்லை இல்லை.. இன்னும் ஒரு பத்து நிமிஷத்துல ஒரு பரிசல் வரும்மா.. அதுல வண்டிய அப்படியே ஏத்திகிட்டு அக்கரைக்கு போயிடலாம்மா.. என்றான் மருதமுத்து..

வண்டி பரிசல்ல ஏறுமா.. என்று ஆச்சரியமாக கேட்டபடியே மாட்டு வண்டியை விட்டு கீழே இறங்கி நின்றாள் வந்தனா..

விஷ்ணு இறங்குவதற்கும் அவன் கை பிடித்து உதவி விஷ்ணுவை இறங்க செய்தாள்..

விஷ்ணு.. தன் அம்மா வந்தனாவின் கையை லேசாக சுரண்டினான்..

என்னடா.. என்றாள் விஷ்ணுவை குணிந்து பார்த்து..

( வந்தனா விஷ்ணுவை குணிந்து பார்த்ததுக்கு காரணம் வழக்கமான விஷயம்தான்..

விஷ்ணு செம ஒல்லிகுச்சி மற்றும் கொஞ்சம் குள்ளம்.. வந்தனாவின் முலை உயரத்திற்குதான் அவன் முகம் இருக்கும்.. அவ்வளவு உயரம்தான் இருப்பான்.. )

அம்மா.. நான் ஒரு பழமொழி படிச்சிருக்கேன்..

இந்த நேரத்துல பழமொழியா.. வாசகர்கள் ஏற்கனவே செம கடுப்புல இருக்காங்கடா..

சரி சரி.. சீக்கிரம் சொல்லு.. என்ன பழமொழி..?- என்று கேட்டாள் வந்தனா

வண்டியும் ஒரு நாள் ஓடத்தில் ஏறும்
ஓடமும் ஒரு நாள் வண்டியில் ஏறும்

அப்படின்னு படிச்சிருக்கேன்ம்மா.. என்றான் விஷ்ணு..

அட அதுவா.. என்று லேசாக தலையில் அடித்துக் கொண்டாள் வந்தனா..

இது எல்லாத்துக்கும் தெரிந்ததுதான்.. ஆனால் இந்த நேரத்தில் சட்டென்று அவளுக்கு நினைவுக்கு வரவில்லை..