[Latharaj]

முதலில் என் தங்கை கீதா வர, பின்னாலயே மீனா.... ஒரு ட்ரான்ஸ்பரண்ட் கருப்பு கலர் சேலையில், பிரா ஜாக்கெட் இல்லாமல், இரு மார்பு கலசங்களை மட்டும் போர்த்தி, கொசுவத்தை இடுப்பில் சொருகியவாறு வர........ உள்ளே அழகான இரண்டு மாங்கனிகள் அசைந்து ஆடிக்கொண்டு என் எதிரில் உட்கார்ந்தாள்.


''என்னடி, இதுக்கு சேலையே கட்டாமல் வந்திருக்கலாம் .பாரு. எல்லாமே உள்ள இருக்குறது தெரியுது.''


''போங்க, அங்க எல்லாம் வலிச்சுட்டு இருக்கு'' என்று மார்பை காட்டி பேசி, ''நைட் நேரம்தானே..... அதனால என்ன..... நல்லா இல்லையா?"


"சூப்பரா இருக்குடி. இத பார்த்தா எல்லா ஆம்பளைகளுக்கும் கீழே ஒழுகிருமே.....''


''போங்க, உங்களுக்கு எப்பவும் கிண்டல்தான்.''


ஆனால் உண்மைதான். அவளின் ஒருபக்கம் சைடு அக்குளிருந்து இடுப்பு வரை சேலையால் மூடப்படாமல் இருக்க, அதன் வழுவழுப்பு.... அழகாக வளைவுகளுடன் இருக்க. அவளின் கையை தூக்கும்போது தென்பட்ட அக்குளும்.....  உணர்ச்சிகளை தூண்ட... ''இன்னைக்கு நல்லா விருந்துதான்'' என்று அவளை வைத்த கண் மாறாமல் அவளையே சைட் அடித்துக்கொண்டிருந்தேன்.


சற்று நேரத்தில் கல்பனா வர, அவளை பார்த்தால்..... ஒரு டைட்டான குட்டி ஷார்ட்ஸ் போட்டு, மார்பில் கர்ச்சீப் அளவுக்கான ஒரு டிரஸ்...... அதுவும் தோளில் ஸ்ட்ராப் இல்லாத, பின்னால் ஒரு முடிச்சு மாதிரி ட்ரஸ்சை போட்டு வர ....அசந்துவிட்டேன்.


''என்ன அக்கா ...இந்த டிரஸ் போட்டு வந்துருக்கு''


''ஏன்டா நல்லா இல்லையா?" எனக்கோ அவளை பார்த்து எச்சில் முழுங்கி,


''இல்லக்கா ....சூப்பரா இருக்கு. ஆனா இதெல்லாம் போட்டு எப்படி வெளிய வரமுடியும்.''


''போடா, உனக்கு ஏதோன்னு குறை சொல்லணும், என்னோட டிரஸ் எல்லாம் அழுக்கா இருந்துச்சு. அதனால மீனா ட்ரஸ்சை போட்டு வந்துருக்கேன்'' என்று சொல்ல ''ம்ஹ்ம்'' என் தம்பி என் ஷார்ட்சுக்குள் துடிக்க ஆரம்பித்துவிட்டான்.


அதுவும் கல்பனா போட்டிருந்த மீனா ஷார்ட்ஸ்...... மிகவும் இறுக்கி, இடுப்பு சதை பிதுங்கி, அவளின் புண்டைமேடு பொம்மென்று வீங்கிருக்க நான் நிலையிலே இல்லை.


''இன்னிக்கு நைட் யார் ரூமுக்கு விருந்துக்கு போகணும்னே தெரியலையே....... மீனவா..... அக்காவா..... ரெண்டுபேரும் இவ்வளவு கொள்ளை அழகுல இருக்காங்களே'' என்று கனவுலகில் மிதந்தேன்.


எதேச்சையாக நான் திரும்பி பார்க்க, அங்கு மாறணும், சுரேஷும் இவர்கள் இருவரையும் வெறிக்க வெறிக்க பார்த்துக்கொண்டு இருந்தார்கள். சரியாக பெரியம்மா வர , அவளின் மேல்பக்க சேலை முழுவதும் விலகி..... நடு பள்ளத்தில் இருக்க..... தட்டுகளை கொண்டு டேபிளில் வைத்தாள்.பின்னாலேயே ஹரியும் வர, சுரேஷும் மாறனும் எங்களுக்கு பரிமாற ஆளாளுக்கு போட்டிபோட்டு பரிமாறினார்கள்.


மீனா, ''அங்க பாருடி. நம்ம ரெண்டுபேரையும் பார்த்து அவங்க ஆளாளுக்கு ஜொள்ளு விடுறாங்க'' என்று கல்பனாவின் காதில் கிசுகிசுக்க,


''ம்ம். நானும் பார்த்தேன். அதுக்கத்தானே இந்த ட்ரெஸ் போட்டுட்டு வந்துருக்கோம். இப்ப இங்க மட்டும் கெஸ்ட் வந்து இருந்தாங்கன்னா...... அவனவன் அவன் பொண்டாட்டிய விட்டுட்டு நம்ம பின்னாடியே அலைஞ்சிருப்பானுக'' என்று மீனாவின் காதில் கிசுகிசுக்க. இரண்டு பேரும் மாறி மாறி சிரித்தார்கள்.


எல்லோரும் சாப்பிட்டு மகிழ்ச்சியுடன் சந்தோசமாக பேசிக்கொண்டிருக்க..... ஒரு போன் சத்தம்.


ஹரி எங்கள் பக்கத்தில் நின்றுதான் பேசினான். ''சொல்லுங்க சார். ம்ம். அப்படியா... ம்ம்.. அப்படியா சந்தோஷம்.... எத்தனை மணிக்கு சார்... ம்ம் 11 மணியா சரிங்க சார்.... ஒன்னும் பிரச்சினை இல்லை சார்..'' என்று சொல்ல, நான் சாதாரணமாக தான் கேட்டேன்.


''யாரு ஹரி? உங்க முதலாளியா பேசுனாரு.?....என்ன விஷயமாம்?"


"சார் ஆமாம் ,எங்க முதலாளிதான். உங்களுக்கு ஒரு குட் நியூஸ் சார்." என்று சொல்ல, எல்லோரும் ஆவலுடன் அவன் முகத்தையே பார்த்தோம்.


''ரோடெல்லாம் ஓரளவு சரி பண்ணிட்டாங்களாம். நாளை காலை 11 மணிக்கு உங்க வீட்டுல இருந்து வர்ராங்களாம்.வந்து உங்களை பிக்கப் பண்ணிக்குறாங்களாம்'' என்று சொல்ல, எல்லோரும் ஒரு நிமிடம் அதிர்ந்து..... எல்லோர் முகத்திலும்  மகிழ்ச்சி மறைந்து.... கவலை ரேகை ஓட ஆரம்பித்தது.


கல்பனாதான், ''என்னங்க, இன்னும் ரெண்டு நாள் ஆகும்னு சொன்னிங்க''


''இல்லம்மா உங்களுக்காகத்தான், பாரஸ்ட் டிபார்ட்மெண்ட்ல பேசி எல்லாம் வேகமா சரி பண்ணிட்டாங்களாம்.'' என்று சொல்ல..... சோகத்தை வெளிக்காட்டாமல் சந்தோசமாய் இருப்பது போல், ''ஹை... எல்லோரும் நாளைக்கு வீட்டுக்கு போகலாம்'' என்பது போல் பாவ்லா காண்பித்தார்கள்.


''டிரஸ் எல்லாம் எடுத்து வைக்கணும். இப்ப எல்லோரும் அவங்கவங்க ரூமுக்கு போகலாம்'' என்று பெரியம்மா கிளம்ப, மீனாவும் கல்பனாவும் சோகமாகி ரொம்ப நேரம் அங்கே உட்கார்ந்துவிட்டார்கள்.  


நானும், கீதாவும் தனியாக எங்கள் ரூம் நோக்கி வர, ''அண்ணா, நாளைல இருந்து உங்க கூடலாம் வீட்டுல தனியா இருக்கமுடியாது. இன்னைக்கு என் கூட வந்து தங்கிக்கோண்ணா'' என் கையை பிடித்து கேட்டாள்.


''போடி, இன்னைக்கு மீனாவோ... கல்பனாவோ... விருந்து வைக்க போறாங்க இதுல நீ வேற'' என மனதில் நினைத்து,


''எப்படி முடியும்?.... மீனா கூடவே இருப்பா. அவளை மீறி எப்படி வரமுடியும்..இன்னைக்கு தனியா படுத்துக்கோ, அடுத்து ஏதாவது சான்ஸ் கிடைச்சா நாம ஒண்ணா இருந்துக்கலாம்'' என்று சொல்ல, அவள் முகம் வாடியது.என் ரூமில் கட்டிலில் படுத்துக்கொண்டு, என் சுன்னியை உருவியபடியே,


''முதல்ல மீனாட்ட ஒரு ஷாட் எடுத்துட்டு... கல்பனாட்ட போயிரலாம்'' என்று நினைத்து சற்று நேரம் நன்றாகவே தூங்கிவிட்டேன்.


கல்பனாவும், மீனாவும் வர நான் எழுந்து அவர்களை பார்த்தேன்.


''தம்பி, இன்னைக்கு நீ பெரியம்மா ரூம்லயோ, கீதா ரூம்லயோ போய் படுத்துக்கோ. நாங்க ரெண்டுபேரும் இந்த ரூம்ல இருக்கப்போறோம்'' என்று சொல்ல, நான் ஷாக்காகி அவர்களையே பார்த்தேன்.


''என்னம்மா.... உங்க விருந்துக்கு தான்... நான் ரெடியா இருக்கேன். இப்படி சொல்றிங்க.'' உடனே கல்பனாவும், மீனாவும்  என்னருகில் வந்து படுத்து, என்னை கட்டிப்பிடித்து, கல்பனா,


''ப்ளீஸ்டா தம்பி. இன்னைக்கு மட்டும் அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்கோ. உனக்கு ஊருக்கு போனவுடேனே பெரிய விருந்தா நாங்க ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து வச்சிரோம். ப்ளீஸ்டா கண்ணா'' என்று கொஞ்ச, ''அடடா..... கீதாவை வேற அவாய்ட் பண்ணிட்டோமே. இனிமே எப்படி அங்க போகமுடியும்'' மனதில் நினைத்து,


''சரி நான் தனியா படுத்துக்குறேன். நீங்க என்ன வேணுமின்னா பண்ணிக்கோங்க. நான் டிஸ்டர்ப் பண்ண மாட்டேன்''
மீண்டும் இருவரும் ''ப்ளீஸ்டா..... இன்னிக்கு மட்டும் அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்கோ.. ப்ளீஸ்டா.... ப்ளீஸ்டா...'' என்று மாறி மாறி கெஞ்ச, நான் எழுந்து என் பெரியம்மா ரூமுக்கு போனேன்.


அங்கு பெரியம்மாவின் குரலும், ஹரியின் குரலும் கேட்க..... என்ன பண்ணுவதென்றே தெரியாமல் புல்வெளி குடிசை பகுதிக்கு வந்தேன்.


நான் மறைவான இடத்தில உட்கார்ந்து இருப்பது தெரியாமல், மாறன் எனது அறைக்கு சென்றான். சுரேஷும் பதுங்கி பதுங்கி போவதை பார்த்து.... ''ஓஒ... இதுக்குதான் கல்பனாவும், மீனாவும் என்னை தொரத்திவிட்டார்களா.....'' என்று புரிந்து, அமைதியாக கீதாவின் ரூமுக்கே சென்றேன்.


''இவ வேற என்ன சொல்லப்போறாளோ..... எப்படி சமாளிக்கிறது'' என்று கதவை திறந்தால், கீதா ஓடிவந்து என்னை கட்டிப்பிடித்தாள்.