[Vinothvk]

அந்த கயிற்றுக் கட்டிலில் சாய்ந்து கிடக்க அந்த ரூம் ஜன்னல் திறந்து இருந்தது அதன் வழியே வந்த வந்த காற்று மெல்ல என் உடலுக்கு இதம் அளிக்க சாப்பிட்ட பொங்கல் வேளை செய்ய தூக்கம் கண்ணை சொக்கியது.

நன்கு உறங்கி கொண்டு இருந்தேன். சும்மாவா கூறினார்கள் கிராமத்து காத்து சுத்தமானது என்று இந்நேரம் அவளுடன் இருந்து இருந்தாள் தூக்கம் என்ன சற்றும் எட்டி பார்த்து இருகாது. ஆனால் தனிமையில் நன்கு தூங்கினேன்.

என் உடலை யாரோ தட்டி கொண்டு இருந்தனர். நன்கு தூக்கத்தில் இருந்ததால் முதலில் தெரியல பின் அந்த நபர் மீண்டும் அசைக்க மெல்ல எழுந்து அமர்ந்தேன். புஷ்பா அத்தை தா‌ன்.

என்ன அத்த ஹா....... கொட்டாவி விட்ட படி கேட்க்க.

தம்பி அம்மா உங்களுக்கு ஃபோன் பன்னி இருந்து இருகாங்க போல. உங்க ஃபோன் அவ ரூம் ல இருந்து இருக்கு இந்தாங்க ஃபோன் உங்கள கால் பன்ன சொன்னாங்க என்று நீட்டினாள். ஐயோ மறந்து போய்ட்டேன் என்று எழுந்து கொண்டு வாங்கினேன்...

செல்லும் முன் தம்பி ஃபோன் பேசிட்டு சாபிட வாங்க என்றாள். என்ன இப்போ தான சாப்பிட்ட அதுக்குள்ள என்ன என்று நேரம் பார்த்தேன் ம‌ணி 1.15எவ்ளோ நேரம் தூங்கி இருக்கேன் மதியம் ஆனது கூட தெரியாம...

ஃபோன் இல்....

அம்மா : என்னபா பத்திரமா அங்க வந்துட்டியா.

நான் : ம்ம்ம் safe ஆஹ காலைல ரீச் ஆகிட்ட.

அம்மா : என் மருமக என்ன சொல்ற...

அவளிடம் இதை பற்றி எப்படி சொல்ல முடியும் என் பொண்டாட்டி என் முகத்த கூட திரும்பி பார்க்கல னு அதனால்.

நான் : பேச மாட்டேங்குறா டூ டேஸ் அவ ஃபோன் பன்னி எடுக்கலனு கோபத்தில் இருகா என்றேன்...

அம்மா : அப்போ எதாவது அவளுக்கு வாங்கி குடுத்து தாஜா பண்ணு டா சரி ஆய்டுவா..

நான் மனதில் ஆமா அவ கிட்ட போனா அவ அம்மா காரி என்ன கிட்ட விட மாட்டேங்குறா நாய் மாதிரி எப்பவும் காவல் காக்கிறா இதுல நிஜமா கார்த்திக் னு ஒரு சொரி நாய் வேற...


அம்மா : என்னாடா அமைதியா இருக்க.

நான் : சரி சரி பண்றேன் உன் வீட்டுக்காரர் என்ன பண்றாரு? என்று அவளை வெறுப்பேற்ற..

அம்மா : நீ வேற நீ எப்போ கிளம்புவ னு வெயிட் பண்ணிட்டு இருந்து இருப்பாரு போல நீ அந்த பக்கம் கார் புக் பன்னி போன இங்க இவரு என் கால்ல விழ ஆரம்பிச்சிட்டார், பத்தாதுன்னு நைட்டு எங்கோ போய் மல்லி பூ அல்வா லாம் வாங்கி வந்து ஒரே ஹிம்ச...


நான் : ஹூ அப்போ நேத்து எல்லாம் ஆ ஆஅ தானா என்று சிரிக்க...

அம்மா : டேய் சும்மா இருடா.

நான் : என்னமா வெட்கமா என்றேன்.

அம்மா : ஹம் ஹம் டேய்ய்ய்ய்ய்ய்.....


ஃபோன் இல் அவள் சீனுங்கிய விதம் எனக்கு ஒரு விஷயம் புரிந்தது அம்மா அப்பாவின் மேல் இருந்த கோபம் கொஞ்சம் குறைந்து இருக்கு என்று.

நான் : சொல்லு மா என்ன ஆச்சு.

அம்மா : ஒன்னும் ஆகல ராச அவர ரெண்டு திட்டு திட்டி கெஸ்ட் ரூம் ல தள்ளி விட்டு உன் ரூம் ல தூங்கிட்ட ஆனா அவர் கெஸ்ட் ரூம்ல தள்ளி விட நான் பட்ட பாடு இருக்கே முடியல...

நான் : அப்போ ஒன்னு பண்ணுங்க நீங்க நைட் சீக்கிரம் சாப்பிட்டு எங்க ரூம் உள்ள வந்து சாவி போட்டு பூட்டி தூங்குங்க அப்புறம் உங்களுக்கு அவர் தொல்ல இருகாது ல..

அம்மா : கரெக்ட் ஐடியா டா சரி சரி நீ முதல்ல போய் என் மருமகள சமாதானம் படுத்து.

நான் : சரி பை மா

ஃபோன் வைத்து விட்டு முகம் கழுவி டைனிங் டேபிள் வர. மாமா, அத்தை எனக்காக காத்து கொண்டு இருக்க தான் வைஷாலி அதே நேரம் அங்கே வந்து அமர்ந்தாள். நான் ஒரு சேர் இல் அமர செல்ல.

மாப்ள அவ பக்கதுல உட்காருங்க என்றாள் புஷ்பா அத்தை .

நான் சற்று தயங்க...

என் தயக்கம் உணர்ந்த இருவரும் ரீனா எதுவும் சொல்ல மாட்டா மாப்ள உட்காருங்க என்றார் மாமா.

அவள் அருகில் இருக்கும் சேர் டேபிள் உள்ளே இருந்ததது அதை வெளிய இழுக்க செல்ல எங்கிருந்தோ ஒரு கை வந்து அந்த சேர் இழுக்க திரும்பி பார்த்தேன்....

அந்த வீட்டில் எந்த சம்மந்தமும் இல்லாத நாய் கார்த்திக் எதோ அந்த வீட்டில் தனக்கும் உரிமை இருப்பது போல அதில் அமர எங்கள் மூவருக்கும் கோபத்தில் என்ன செய்வது என்று தெரியல. வைஷாலி பார்த்தேன் அவள் அவனை ஒரு பொருட்டாக மதிக்க கூட இல்லை.

சரி என்று நான் அவளது இட பக்க சேர் இல் அமர்ந்து கொண்டேன். எங்கள் மூவருக்கும் வாழை விலை வைக்க பட்டது அவனை தவிர. வைஷாலி மாசமா இருப்பதால் அன்று காரம் இல்லமால் உப்பு கம்மியா பத்திய உணவு பரிமாறப்பட்டது. அவளுக்காக அதை உன்ன ஆரம்பித்தேன்.

சாப்பிடும் பொது மாப்ள சாப்பாடு ல உப்பு ரொம்ப கம்மி தான் இருக்கும் கொஞ்சம் அட்ஜஸ்ட் பன்னிகங்க என்றார்கள்.

இல்ல பரவால அத்த அவ எது சாப்பிடுராலோ அதே இனி சாப்பிடுற... என்றேன்.

இல்ல மாப்ள மதியம் மட்டும் தான் எல்லாருக்கும் இப்படி மத்த வேலைல அவளுக்கு தனி என்றாள்.

இல்ல அத்த இனி அவளுக்கு சமைக்கும் பொது எனக்கும் சேர்த்து செய்ங்க நானும் அதே சாப்பிடுற என்றேன்.

நான் பேசியது அனைத்தும் அவள் கேட்டு இருக்க வேண்டும். ஆனால் எதுவும் பதில் இல்லை.

எனக்கு திடீர் என்று போறை ஏற அத்தை தண்ணீர் எடுத்து வர தலையில் தட்டியது ஒரு கரம்.

தண்ணீர் வாங்கி பருகும் போதும் அந்த கரம் தட்டி கொண்டு இருந்தது. கொஞ்சம் கொஞ்சம அடங்க பார்த்தேன் அந்த கரம் என்னை தனக்கு சொந்தமாக்கிய வைஷாலி கரங்கள்.

என் தலை மேல் கை எடுக்க அதை பற்றி என் தலையில் வைத்து கொண்டு என் கரங்களால் அவள் கரங்கள் வைத்து வருடி கொடுக்க சாப்பிடு என்று மட்டும் கூறி விட்டு அவளும் சாப்பிட ஆரம்பித்தாள்.

இதை எல்லாம் அந்த தேவாங்கு கவனிக்காமல் காதில் ஹியர் ஃபோன் மாட்டி கொண்டு இருந்ததது.... ( மனத்துள் எனக்கு சிரிப்பு தா வந்தது). அதே நேரம் அம்மா கூறியது போல வைஷாலி ஐ தாஜா செய்து ஏன் இப்படி காலையில் இருந்து நடந்து கொண்டு இருக்கிறாள் என்று கேட்டு தவறு என் மேல் என்றால் சமாதனம் செய்து விட வேண்டும் என்று தீர்மானித்து கொண்டேன்.

பாதி உணவு முடியும் வேளை...

என்னபா நீ சாப்பிடல என்று ரீனா கார்த்திக் அஹ தட்டி கேட்க்க காதில் இருந்த ஹெட் ஃபோன் கலட்டி நீங்க வருவீங்க னு வெயிட் பன்னி கொண்டு இருந்தேன் ஆண்ட்டி என்றான் கொஞ்சம் கூட வாய் கூசாமல்....

அவள் அவனுக்கு இலை போட்டு பரிமாறி பின் அவளும் அமர அவளுக்கு புஷ்பா அத்தை பரிமாறினார். அப்போ தான் அந்த சம்பவம் நடந்தது.

வைஷு கிட்ட தட்ட சாப்பிட்டு முடிக்கும் தருவாயில்.... இன்னும் 8 அல்லது 9 வாய் உணவு மட்டும் மிஞ்சி இருந்தது.... நான் என் இலையில் அவளுக்கு பிடித்த சிறு கீரை பொறியல் எடுத்து வைக்க அதை அனைவரும் பார்த்தனர் ரீனா கூட ஆனால் எதுவும் கூற வில்லை. வைஷு சாப்பிடும் சாக்கில் அதை எடுத்து உன்ன ஆரம்பித்தாள். அதில் எனது எச்சில் பட்ட உணவும் இருந்தது அதை அவள் ருசிப்பதை ரசித்தேன்.

கீரை என்றாள் அவள் விரும்பி சாப்பிடும் உணவில் ஒன்று தினமும் மதியம் எதாவது ஒரு வகையில் கீரை உண்ணும் பழக்கம் உடையவள் அதே நேரம் அந்த கீரை உணவு தனக்கு பின் தான் மற்றவருக்கு என்று சண்டை இடுபவள் எங்கள் திருமணம் பின் கூட எங்கள் இருவருக்கும் போட்டா போட்டி நடக்கும் அப்போ நான் வெற்றி பெறும் நாள் அன்று எல்லாம் என்னை பெட் இல் பட்டினி போடுவாள் ஆனால் எதாவது அவளை பேசி மயக்கி காலை விரிக்க வைப்பேன். இங்கே அவள் வீட்டில் கூட அப்படி தான் வீடு ரெண்டா மாறிவிடும் என்று அத்தை கூறி கேட்டதுண்டு.

இன்னும் 3 வாய் உணவு மட்டுமெ இருந்ததது அப்போ கார்த்திக் என்னை போல செய்கிறேன் என்று அவன் இலையில் வைத்து கை படாத கீரையை எடுத்து வைத்து விட்டான்.... யாரும் அதை கவனிக்காத நேரத்தில் என்னையும் அவளையும் தவிர எனக்கு கோபம் அதிகமாக அவனை திட்ட வாய் திறக்க என் மனைவி அவள் வாயில் இருந்த உணவை அந்த இலையில் துப்பி விட்டு மூடி ம்மா எனக்கு போதும் என்று எழுந்து சென்று விட்டாள்.


அவள் இவ்வாறு உணவை பாதியில் விட்டு செல்வது இதுவே முதல் முறை அதுவும் கீரை இருப்பது பார்த்து மற்றவர்களுக்கு ஆச்சரியம் எனக்கு அவள் இப்படி உணவை துப்பி விட்டு செல்வது பார்த்து மனத்தின் ஒரே குதுகளிப்பு....

நான் அவனை பார்க்க அவன் முகம் செருப்ப சாணி ல முக்கி அடிச்சா மாதிரி இருந்தது மேற்கொண்டு சாப்பிட முடியாமல் எழுந்து வெளிய சென்றான். நானும் வயிற்றில் இடம் இருந்தும் மனம் நிறைந்தது என்று எழுந்து கை கழுவிய பின் ஹாலில் இருந்த சோபா பக்கம் போய் மறந்தேன்.

அங்கே அவள் இருக்க...

ஹே என்னமா என் மேல எதாவது கோபம் இருந்தா சொல்லு ஏன் கால்ல இருந்து ஒரு மாதிரி இருக்க. நான் வந்த அப்போ கூட நீ எதுவும் பேசாம இருந்த என்றேன்.

அமைதியாக இருந்தவள்... ம்மா ம்மா என்றாள்.

சொல்லு டி என்று புஷ்பா வர...

ம்மா காலைல யாரோ ஒருத்தர் ரோஷத்துடன் நானா பேசுற வர பேசமாட்டேன் னு சொன்னார் ல அந்த ஆள் எங்க ம்மா, வெட்கமே இல்லமா இப்போ பேசுறாங்க என்றாள்.

அவள் யாரை சொல்றா னு தெரிந்து அத்தை என்னை பார்க்க.

அவளது எதிர் திசையில் இருந்த நான் மெல்ல அவள் அருகில் வந்து கிலே அவள் கால் அருகில் அமர்ந்து கட்டுன பொண்டாட்டி கிட்ட வெட்கம், மனம், சூடு, சுரணை எல்லாம் பார்க்க கூடாது தப்போ சரியோ டப்புனு கால்ல விழுதுடனும் என்றேன்.

பின்னால் அத்தை சிரிப்பை அடக்க முடியாமல் சேலை முனையை வைத்து வாயில் மூடி கொண்டு அங்கே இருந்து சென்றாள்.

ஹே பிளீஸ் டி சொல்லு நா எதாவது தப்பு பன்னி இருந்தா சாரி பிளீஸ் என்றாள். ஆனால் அவள் விடாப்பிடியாக பேசாமல் இருக்க அப்போ நான் மீண்டும் போற எரியுது போல இரும அவள் மீண்டும் தலையைத் தட்டி எதுக்கு பேசாம இரு நா இரு எதுக்கு இப்பொ பாரு எப்படி இருமுற னு தலையில் தட்டினாள் எனக்கு என்ன ஆனா உனக்கு என்ன எதுக்கு திட்டுற னு அவள் கை தட்டி விட்டு இருமிக் கொண்டே சொல்ல....

ம்ச் சும்மா இரு என்று மீண்டும் கை எடுக்க...

பிளீஸ்... என்கிட்ட பேச மாட்ட அப்புறம் எனக்கு என்ன ஆனா உனக்கு என்ன இருமி செத்து போறேன்.