[Latharaj]

டைனிங் ஹாலுக்கு முதலில் நான் செல்ல, அங்கு யாருமேயில்லை.கிச்சனுக்கு போகலாம் என போக, அங்கு என் மனைவி ஹரியுடன் நெருக்கமாக, அவன் கைகளில் அவளின் முலையை உரசியபடி சிரித்துக்கொண்டு பேசுவதை பார்த்து மீண்டும் ஹாலுக்கு வந்து


''யாருமே இல்லையா'' என்று குரல் கொடுக்க, என் மனைவி சட்டென்று விலகி,


''இருங்க. உங்களுக்குத்தான் எல்லாம் எடுத்து வச்சுட்டு இருக்கேன்.'' என்று சொல்லி, உள்ளேயிருந்து எல்லா உணவு பொருட்களை கொண்டுவந்து டேபிளில் வைத்தாள்.  முதலில் பெரியம்மா தொப்புளை காட்டிக்கொண்டு வர, பின்னாலேயே என் தங்கை, டைட்டான பிங்க் கலர் ஸ்கூல் பிள்ளைகள் அணியும் சட்டை போல ஒரு வித்தியாசமான இறுக்கமான சட்டையில், தொடைவரை இருக்கும் குட்டை பாவாடையில் அம்சமாக நடந்து வர, அவளின் பப்பாளி முலைகள் ரெட் கலர் பிராவில் அடைபட்டு இருந்தது பளிச்சென தெரிந்தது.கல்பனா அக்காவோ வேறு ஒரு மாடர்ன் பிங்க் கலர் ட்ரெஸ்ஸில் இன்னும் கவர்ச்சியாக வர எல்லோரும் ஒன்றாக உட்கார்ந்து சாப்பிட்டுக்கொண்டிருக்க, நான்,


''என்ன எல்லாரும் ரொம்ப மாடர்ன் ட்ரேஸ்ல அலைறிங்க.... இந்த மாதிரி ட்ரேஸ்ஸெல்லாம் வீட்டுல போடமாட்டீங்களே'' என்று கேட்க, அதற்கு பெரியம்மா,


''விடுடா..... இதெல்லாம் வீட்லயா போடமுடியும், இந்த மாதிரி இடத்துக்கு வந்தாதான் போடமுடியும் .எல்லாம் சின்னசிறுசுக........ கொஞ்சம் அப்படி இப்படி தான் இருக்கும். நீ சரியான பொறாமை பிடிச்சவன்டா.. என்று சொல்ல, எல்லோரும் கொல்லென்று சிரித்தார்கள் . நான் அமைதியாகி சாப்பிட, என் அக்கா ஒரு ஸ்ட்ராவை காமித்து


''உனக்கு வேணுமா?" என்பதை கண்ணாலேயே கேட்டாள்.நான் எதுவும் பதில் சொல்லாமல் அமைதியாக சாப்பிட்டு முடித்துவிட்டு ரிசெப்ஷன் ஹாலுக்கு வந்து சோபாவில் உட்கார்ந்தேன்.அவர்களும் ஒவ்வொருவராக சோபாவில் வந்து உட்கார்ந்தார்கள்.ஹரியும் அந்தநேரம் பார்த்து வர,


''லஞ்ச் எப்படி இருந்துச்சுங்க?" என்று எல்லாரையும் பார்த்து பொதுவாக கேட்டான்.


''இன்னைக்கும் சூப்பரா சமைச்சிருக்கீங்க.''


''எல்லாம் இன்னைக்கு மேடம்தான் செஞ்சாங்க''


''ஹரி, பொய் சொல்லாத.... அவங்களுக்கு என் சமையலை பத்தி தெரியும்'' என்று ஆட்காட்டி விரலில் கண்டிப்பதுபோல் என் மனைவி மீனா  கையாட்ட, எல்லோரும்'' ஹாஹா'' என்று சிரித்தார்கள்.


''ஹரி, குளிக்கிறதுக்கு, மத்த விஷயத்துக்கு அருவில போய் யூஸ் பண்ணிக்கிறது சரி.  இங்க சமையலுக்கு பாத்திரம் கழுவுறதுக்கு தண்ணிக்கு என்ன பண்ணுவீங்க?"


"சார், அதெல்லாம் ஒரு பிரச்சினையில்லை.பக்கத்துல ஒரு ஆதிவாசி குடும்பங்கள் இருக்கு. அதுல ஒருத்தன் இருக்கான். அவசர தேவைனா, நாங்க அவனை கூப்பிட்டுக்குவோம். நல்ல வேலைக்காரன். எல்லா வேலையும் செஞ்சி முடிச்சுடுவான். நூறு குடம் தண்ணிய கூட, ஒருவனே கீழ அருவியிலிருந்து பிடிச்சு இங்க கொண்டு வந்து சேர்த்துருவான். இந்த மாதிரி எமர்ஜென்சி டைம்ல்ல நிறைய தடவை வந்து செஞ்சுருக்கான்.  இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல வந்து சேர்ந்துருவன் சார்'' சொல்ல. நான் அதை பற்றியே யோசித்துக்கொண்டிருந்தேன்.


"ஒரு அழுக்கான காட்டுவாசி, கண்டதை தின்னுட்டு, அவன் கையை விட்டு குழப்புனா தண்ணில, சமையல் செஞ்சா எப்படி இருக்கும். சரி வேற வழியில்லை" மனதில் நினைத்து,


''ஹரி, அவன் வந்தா இங்கேயே ரெண்டு மூணு நாள் இருக்கட்டும். ஏன்னா ,நம்ம பொம்பளைகளுக்கு அவசர விஷயத்துக்கு, ஒவ்வொரு தடவையும் அருவிக்கு போயிட்டு இருக்க முடியாது''


''அப்படிதான் சார் சொல்லிருக்கேன். இப்ப வந்தா இங்கயே தங்கிக்குவான்'' என்று சொல்ல நான் அமைதியானேன். பனிமூட்டம் இன்றைக்கு அதிகமாகவே இருந்ததில்  மத்தியானம் 2 மணிக்கே கும்மிருட்டாக இருந்தது. எல்லோரும் அருவியில் கும்மாளமிட்டதில் ரொம்ப டயர்டாக தெரிய


''சரி, எல்லோரும் அவரவர் ரூமுக்கு போய் தூங்குங்க. ஒரு 6 மணிக்கு மேல இங்க எல்லோரும் சந்திக்கலாம்'' என்று சொல்லி அவரவர் ரூமுக்கு வந்து சேர்ந்து போர்த்தி படுத்துகொண்டோம்.



change my font copy and paste