19-01-2023, 03:19 PM
காலை 11 மணிக்கு என் மனைவியும், மருமகனும் வந்தனர்.
லதாவைப் பார்த்த போது களைத்துப் போனது போல இருந்தாள். அவள் நடையும் கொஞ்சம் தளர்ந்து இருந்தது.
என் அருகே வந்தவள்.
“சாரிங்க,…. வண்டிக்காரன் வர லேட்டாய்டுச்சு.”
“பரவாயில்லே,…. வழியிலே ஒன்னும் பிரச்சினை இல்லையே?”
“ஓன்னும் இல்லீங்க,….”
“சாப்பிட்டீங்களா?”
“ம்,…ட்ரைவர், அப்புறம் கூட வந்தவங்களுக்கும் டிபன் வாங்கி கொடுத்துட்டு, நாங்களும் லைட்டா சாப்பிட்டுகிட்டோம்.
என் மனைவி கூடவே வந்த ஹரி பக்கம் திரும்பிய நான், “சரி,….ஹரி,…. வண்டி பக்கம் இருக்கிற ஆளுங்களை கூப்பிடுங்க. வந்தாங்கன்னா, இருக்கிற பொருளை எல்லாம் ஆளுக்கொன்னா வீட்டுக்குள்ள எடுத்து வச்சிடலாம்” என்று நான் சொல்ல, வந்திருந்த வேலை ஆட்களோடு, நாங்களும் சேர்ந்து மூட்டையாக கட்டி எடுத்து வந்த வீட்டு பொருள்களை எடுத்து பிரித்து வீட்டுக்குள் எங்கெங்கோ வைக்கணுமோ அங்கங்கே அடுக்கி வைத்தோம்.
பொருள்களை ஒரளவுக்கு அதன் அதன் இடத்தில் வைத்து விட்டு, டீ குடித்தபடியே கொஞ்ச நேரம் பேசிக்கொண்டிருந்துவிட்டு ஹரியும், பிரியாவும், அவர்கள் வீட்டுக்கு சென்று விட, நானும் என் மனைவியும் மிச்சம் மீதி இருந்த பொருள்களை வைக்க வேண்டிய இடத்தில் எடுத்து வைத்து விட்டு, மதியம் வெளியில் ஆர்டர் செய்து சாப்பிட்டோம்.
பிறகு கம்பெனி வேலை விஷயமாக லதா புறப்பட்டு கம்பெனிக்கு போக, நான் ஆபீஸ் வேலையாக வீட்டை பூட்டி விட்டு கிளம்பினேன்.
மாலை 7 மணிக்கு லதா வீட்டுக்கு வந்தாள். நான் அவளுக்கு முன்னே வந்து டிவி பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்.
கிட்சனில் நானும் லதாவும் சேர்ந்து கேஸ் அடுப்பை பிக்ஸ் செய்தோம். வீட்டுப் பொருள்களை அதன் அதன் இட்த்தில் வைத்து ஒழுங்கு படுத்தி , சமையல் ரூமினையும் ஒழுங்கு படுத்தி, லதா நைட் டிபனை செய்தாள். புது வீட்டில் பால் பொங்கிய பிறகு இப்போதுதான் சமைக்கிறாள்.
சமையல் ரூம் நவீனமாக கட்டப்பட்டிருந்தது.
சப்பாத்தியும் , தொட்டுக்க பட்டானிப் பருப்பு குருமாவும் செய்திருந்தாள்.
இருவரும் உட்கார்ந்து சாப்பிட்டோம். சுவையாக இருந்தது.
பிறகு கொஞ்ச நேரம் இருவரும் பேசிக்கொண்டிருந்து விட்டு, வெளிக் கதவுகளை அடைத்து லாக் செய்துவிட்டு, நேற்று பிரியாவை போட்டுத் தள்ளிய பெட் ரூமுக்கு படுக்கப் போனோம்.
நைட்டிக்கு மாறி இருந்த லதா எங்கள் பெட் ரூமுக்கு போனதும் திடீரென்று என் காலில் விழுந்தாள்.
“ஏய்,…என்னது? என் காலில் விழுந்துகிட்டு?!!” என்று சொல்லி அவளை ஆச்சரியமாகப் பார்த்து அவளை கை தூக்கி விட்டேன்.
“புருஷன் காலிலே விழறது ஒன்னும் தப்பு இல்லே. நல்ல நாள்ல, பண்டிகை நாள்லே உங்க கால்லே விழுந்து நான் ஆச்சிர்வாதம் வாங்கறதில்லையா?”
“அது சரி,…. நேத்துதான் கிரஹப் பிரவேஷம். நல்ல நாள். இன்னைக்கு என்ன?”
“ என்னை நீங்க மன்னிக்கணும்.”
“எதுக்கு?”
“ உங்களுக்கு தெரியாம, உங்க சம்மதம் இல்லாம ஒரு தப்பு பண்ணிட்டேன். என்னை மன்னிப்பீங்களா?!!!”
“தப்பா?!!1,…. என்ன தப்பு செஞ்ச?!!,….அதை சொன்னாதானே அது மன்னிக்க கூடிய தவறா இல்ல மன்னிக்க முடியாத தப்பான்னு முடிவு பண்ணனும்?” என்று சொல்லிக் கொண்டே ட்ரெஸ் எல்லாத்தையும் அவிழ்த்து போட்டு விட்டு, அம்மனமாக பெட்டில் படுத்து போர்வையை இழுத்துப் போர்த்திக்கொண்டேன்.
“ஹும்,… அதான் சொல்றேன்ல,… தெரியாம பண்ணிட்டேன்னு. மன்னிச்சுட்டேன்னு சொல்லுங்க.”
“சரி,…. எனக்கு இன்னைக்கு மூடா இருக்கு. நீயும் நைட்டியை அவுத்துட்டு படு. நாம ரெண்டு பேரும் படுத்துகிட்டே பேசலாம்.”
“ம்ம்,….” என்று சொன்ன லதா நைட்டியையும், உள் பாவாடையையும் அவிழ்த்து பக்கத்தில் இருந்த டேபிளின் மேல் போட்டு விட்டு கட்டிலில் அம்மனமாக ஏறி, நான் போத்தி இருந்த போர்வைக்குள் நுழைந்து போத்தியபடி என்ன கட்டி அணைத்துக் கொண்டு என் தொடை மேல் அவள் தொடையைப் போட்டு, என் கன்னத்தில் முத்தமிட்டாள்.
“என்ன விஷயம் சொல்லு ,….”
“என்னை மன்னிச்சிட்டேன்னு சொல்லுங்க.அப்புறம் எல்லாம் சொல்றேன்” என்று சொல்லியபடியே என் சுன்னியை கையில் பிடித்து தடவி நீவி லேசாக குலுக்கி விட்டாள்.
“சரி,…. மன்னிச்சுட்டேன். சொல்லு.”
“ கம்பெனியிலேர்ந்து அவசரமா கூப்பிட்றாங்கன்னு நேத்து சாயந்திரமா கம்பெனிக்கு போய் இருந்தேன்லியா?”
“ஆமாம்,….”
“சாயந்திரம் 6 மணி இருக்கும். வேலை முடிச்சுட்டு திரும்பி வர்றப்போ பஸ் ஸ்டாப்ல நின்னுகிட்டு இருந்தேன். அப்ப பாத்து வானம் இருட்டிகிட்டு மின்னல் அடிச்சு லேசா மழை பெய்ய ஆரம்பிச்சது.”
“ம்,…”
“அந்த நேரம் பாத்து நம்ம மாப்பிள்ளை அந்த பக்கமா வந்தாரு. வந்துட்டு என்னைப் பாத்துட்டு, “மழை செமையா வர்ற மாதிரி இருக்கு. இங்கே ஏன் நின்னுகிட்டு இருக்கீங்க? பஸ்ஸோ, ஆட்டோவோ வர்ற மாதிரி தெரியல. பைக்ல ஏறுங்க. நான் வீட்ல கொண்டு போய் விட்டுட்றேன்”ன்னு சொன்னாரு.”
“ம்,…”
“சரின்னு அவர் பைக்ல ஏறி உக்காந்து கிட்டேன்.”
“ரெண்டு பக்கமும் கால் போட்டா?”
“ம்,….மழைல வண்டி ஓட்டறதுனால, ஒரு பக்கமா உக்காந்தா ஷேப்டியா இருக்காதுன்னு, அவர் பின்னால ரெண்டு பக்கமும் கால் போட்டு உக்காந்தேன்.”
குளிருக்கு ஹரி முதுகுல நல்லா முலையை அமுகிட்டு வந்திருப்பாளோன்னு என் மனம் கணக்கு போட்ட போதே ஒரு மாதிரியான இன்ப உணர்வுகள் உடம்புக்குள் பரவியது..
“ம்,…”
“மழை பெய்ய பெய்ய நனைந்து கொண்டே, எங்கேயும் ஒதுங்காம, ‘வாங்க பெரிய மழையா பெய்யறதுக்குள்ளே வீட்டுக்கு போய்டலாம்’னு ஹரி சொல்ல, மழைல நனைஞ்சுகிட்டே வந்தோம்.”
“ம்,…”
“மழை கொஞ்சம் வேகமா பெய்ய ஆரம்பிக்க, டக்குன்னு அவர் ரூட்ட மாத்தி அவர் வீட்டுக்கு கூட்டிகிட்டு போய்ட்டார்.”
அவளை இன்னும் நெருக்கமாக என்னோடு சேர்த்து அணைத்தபடி, என் சுன்னியை அவள் கையில் கொடுத்து, “ம்,….இனி நான் ‘ம்’ சொல்ல மாட்டேன். நீ பாட்டுக்கு மெதுவா உறுவி குலுக்கிகிட்டே சொல்லிகிட்டு இரு. ஏதாவது சந்தேகம் வந்தா மட்டும் நடுவுல கேப்பேன். அப்ப மட்டும் அதுக்கு பதில் சொன்னா போதும்.”
“ம்,….அவர் வீட்டுக்குள்ள நாங்க நுழையிறப்போ, நாங்க ரெண்டு பேரும் தெப்பலா நனைஞ்சிட்டோம். எங்களைப் பாத்த்தும் சம்பந்தி வந்து எங்களை உள்ளே கூட்டிகிட்டு போய் துவட்டிக்க ஆளுக்கொரு துண்டு கொடுத்தாங்க.
“ஏம்மா,…. மழையிலேயே இப்படி நனைஞ்சுகிட்டு வந்திருக்கீங்களே? கொஞ்சம் எங்கேயாவது மறைவா நின்னுட்டு வந்திருக்கக் கூடாதா?”
“சரி,…. தூறல்தானேன்னு வந்தோம். வீட்டுக்கு வர்றதுக்குள்ள பெரிய மழையா பிடிச்சுகிச்சு. மழை நின்னதும் கிண்டிக்கு போய்டறேன் சம்பந்தி.”
“மழை இப்போதைக்கு விடற மாதிரி இல்லே. இன்னும் கனமா பெய்யக் கூடிய வாய்ப்பு இருக்கு. இதுவும் உங்க வீடு மாதிரிதான். நீங்க இங்கேயே தங்கிக்கோங்க. காலைலே போய்க்கலாம். சம்பந்திக்கு போன் போட்டு சொல்லிடுங்க. முதல்லே போய் ஈரத் துணியை அவுத்து காயப் போட்டுட்டு பிரியாவோட ட்ரெஸ் எதாவது ஒன்னை எடுத்துப் போட்டுக்கோங்க.”
“சரிங்க சம்பந்தி. நான் போய் ட்ரெஸ் சேஞ்ச் பண்ணிட்டு தலையை துவட்டிகிட்டு வர்றேன். குளிருது.”
“அதுக்கென்னங்க சம்பமந்தி. நீங்க மாடிலே இருக்கிற பிரியா ரூமுக்கு போய் அவ சாரி ஏதாவது எடுத்து கட்டிகிட்டு, இல்லேன்னா, நைட்டியை எடுத்து போட்டுகிட்டு தலையை துவட்டிகிட்டு அங்கேயே உக்காந்திருங்க. குளிக்கணும் போல இருந்தா, பாத் ரூமுக்கு ரைட் சைட்ல ஸ்விட்ச் இருக்கு அதைப் போட்டு ஹீட்டரை ஆன் பண்ணி குளிச்சிட்டு ட்ரெஸ் சேஞ்ச் பண்ணிகிட்டு உக்காந்திருங்க. ஹரி கிட்டே காபி கொடுத்துடறேன். காபி குடிச்சிட்டு, அப்புறமா டிபன் சாப்டுட்டு பிரியா ரூம்ல படுத்துக்கோங்க. ஹரி இங்கேயே ஹால்ல படுத்துக்கட்டும். மேலேயும் சமைக்க வசதி இருக்கு அங்கே கூட நீங்க குளிருக்கு சூடா சமைச்சு சாப்பிட்டுக்கலாம். “
“சரிங்க சம்பந்தி” ன்னு சொல்லி மாடிக்கு போய் சும்மா சாத்தி வைக்கப்பட்டிருந்த பிரியா ரூமைத் திறந்தேன்.
உள்ளே நுழைந்து கதவை சாத்தி விட்டு, நனைந்த துப்பட்டா, சுடிதார், பாட்டம், பிரா பான்டீஸ்,… இப்படி ஒவ்வொன்றாக அவிழ்த்து ஒரு ஓரத்தில் வைத்து விட்டு, பிரியாவின் பீரோவைத் திறந்து, புது பிரா ஒன்றை எடுத்து போட்டு கொக்கிகளை மாட்டினேன். மெல்லியதாகவும் கொஞ்சம் லூஸாக இருந்தது. இந்தக் காலத்து பெண்கள் இப்படிதான் பிரா போடுவார்கள் போல என்று நினைத்துக் கொண்டேன். பிரியாவின் முலைகள் எனக்கு இருப்பதை விட பெரிய சைஸ் என்று நினைத்துக் கொண்டு பிரியாவின், பாவாடையை எடுத்து கட்டி, நைட்டி ஒன்றை எடுத்து கழுத்து வழியாக மாட்டினேன்.
அந்த நைட்டி கண்ணாடி போல உடம்பைக் காட்டிக்கொண்டிருந்தது. கழுத்து அகலமாக முன்னால் நன்றாக இறக்கி வைக்கப்பட்டிருந்ததில் எனது முலைகள் அதில் பிதுங்கி, முலைப் பிளவை காட்டிக்கொண்டு வெளியே தெரிந்து கொண்டிருந்தது. அந்த நைட்டி ஸீத்ரூவாக இருந்ததால் ஹரி இருக்கும் போது அதை போட்டுக் கொள்ள எனக்கு கூச்சமாக இருந்தது.
‘சரி,… வீட்டில் தானே இருக்கிறோம். ஹரி கீழே படுத்துக் கொள்வார்’ என்று நினைத்து அந்த நைட்டியையே போட முடிவெடுத்து, ஈரத் துணிகளை பாத் ரூமுக்கு எடுத்துக்கொண்டு போய் பிழிந்து காயப்போட்டு விட்டு, ஹாலுக்கு வந்து துண்டை எடுத்து தலையை துவட்டிக் கொண்டிருந்தேன்.
தலையை துவட்டியபடியே எழுந்து வராந்தாவுக்கு வந்து, கீழ் போர்ஷனைப் பார்த்து ”ஹரி,…ஹரி,…” என்று குரல் கொடுத்தேன்.
கொஞ்ச நேரத்தில் ஹரி மாடிப்படி ஏறி மேலே வந்தார்.
என் கழுத்துக்கு கீழே திருட்டுத் தனமாக பார்த்துக் கொண்டே,“என்னங்கத்தே?,…”
“உங்க அம்மாவை எதுவும் செய்ய வேண்டாம்னு சொல்லிடுங்க. பாவம், அவங்களுக்கு எதுக்கு சிரமம். தலையை துவட்டிட்டு நான் இங்கே காபி போடறேன். அப்புறமா டிபன் செஞ்சு தர்றேன். இப்போ காபி உங்களுக்கும் வேணுமா?”
“ம்,… வேணும்த்தே.”
“சரி,…உங்க அம்மாகிட்டே போய் சொல்லிட்டு வந்துடுங்க.”
ஹரி மாடிப் படி இறங்கி அவர் அம்மாவிடம் சொல்லி விட்டு, மீண்டும் மாடிப்படி ஏறி வந்தார்.
வெளியே சோ என்று மழை பெய்து கொண்டிருந்தது.
ஆனால், அந்த மழை பெய்த இரவு எங்கள் வாழ்வில் ஒரு வசந்த கால திருப்புமுனையை ஏற்படுத்தியதுன்னு சொன்னா பொய் இல்லீங்க..
மாமியார், மருமகன் என்ற உறவு முறையெல்லாம் கடந்த ஒரு புது நிலைக்கு நாங்கள் இருவருமே ஒரே நாளில் மாறிவிட்ட புது அனுபவம். அது எங்களுக்கு ஆண்டவனாகப் பார்த்து வழங்கிய ஆசீர்வாதம்.
ஆமாம் ஆசீர்வாதம் என்று தான் சொல்வேன். யாருக்குமே கிடைக்காத, நினைத்துக் கூடப் பார்க்க முடியாத ஆசீர்வாதம் அல்லவா அது. மனைவியோட அம்மாவை ஒவ்வொரு மருமகனும் வாழ்வில் ஒருமுறையேனும் அரைகுறை ஆடையுடனோ..முழு நிர்வாணமாகவோ பார்த்திருக்க வாய்ப்புண்டு.
எனக்குதான் அந்த கொடுப்பினை இல்லை. என்னை ஹரி அன்று கண்ட அந்த ஒரு கண நிர்வாணக்காட்சி, எந்த ஒரு மருமகன் மனதை விட்டும் அத்தனை சீக்கிரம் மறையாது.
எப்போதாவது, அல்லது எந்த ஒரு சந்தர்ப்பத்திலாவது நம்ம மருமகனுக்கு அந்த காட்சி மனக்கண் முன் தோன்றி மறைவதை நான் மறுக்க முடியாது. உடனே மாமியாரின் மேல் காம இச்சை தோன்றாவிட்டாலும், மாமியாரை மறுபடியும் அந்த நிலையில் பார்க்க (அல்லது கற்பனையிலாவது) மனம் துடிப்பதை எந்த ஆணும் இல்லையென்று மறுக்க முடியாது.
அந்த இரவு நடந்த நிகழ்ச்சி மாமியார் என்றாலே என் மருமகன் சுன்னி வீறு கொண்டு எழும் அளவுக்கு படுக்கையறைப் பாவையாக ஆக்கியது. “
“கேக்கறப்பவே இன்டரஸ்டிங்கா இருக்கு. அப்படி என்னதான் நடந்தது அன்னைக்கு? “ என்று கேட்டு, லதாவை இன்னும் என்னோடு சேர்த்து இறுக அணைத்து அவள் முலைகளை பூ போல பிசைந்து விட்டேன்.
“சொல்றேங்க,…. சமீப காலமா ஹரி என்னைப் பார்க்கும் பார்வையே ஒரு மாதிரியாக இருக்குங்க. என்னை, என் அழகை திருட்டுத் தனமாக பார்த்து ரசிக்கத் தொடங்கி இருக்கிறார் என்று நினைக்கிறேன்.
சமயம் கிடைக்கும் போது என் சூத்தில் ஒன்றும் தெரியாதது போல தட்டி விட்டு செல்வதையும், நான் குனிந்து அவருக்கு சாப்பாடு பரிமாறும் போது, முந்தானை விலகிய என் முலை பிளவின் அழகை ரசிப்பதையும் கவனித்துக்கொண்டுதான் இருக்கிறேன். அவன் பக்கத்தில் இருக்கும் போது அவன் பார்வை போகும் திசையைப் பார்த்தே, என் சாரி ஒதுங்கி இருப்பதையும், அல்லது வேற ஏதாவது என் உடல் பகுதி தெரிவதையும் புரிந்து கொண்டு,.....பார்த்து ரசிக்கட்டுமே என்று ஒரு நிமிஷம் விட்டு மெதுவாக அவனை ஓரக் கண்ணால் பார்த்துக்கொண்டே சரி செய்துகொள்வேன்.”
“ம்ம்,… அழகான மாமியார். பாத்து ரசிக்கட்டுமே?”
“இதை எல்லாம் உங்க கிட்டே சொல்லி, ஹரியை திட்டலாம்னு நெனைப்பேன். அப்புறம், சரி,…. நம்ம மருமகன்தானேன்னு பேசாம இருந்துடுவேன். ஆனா, நேத்தைக்கு நடந்த விஷயத்தை உங்க கிட்டே சொல்லாம இருக்க முடியலே.”
“பிரியாவை கல்யானம் செஞ்சு கொடுத்தத்திலேர்ந்து ஹரி உன் அழகான உடம்பு மேலே கண் வச்சிட்டார்ன்னு சொல்லு.”
“ச்சீய்!!,…. போங்க!!!,….பாத்து ரசிச்சா போனாப் போகுதுன்னு விட்டுடலாம். ஆனா, இப்பல்லாம் எனக்கு உதவி செய்வது போல அடிக்கடி என்னை தொட்டு பேச ஆரம்பித்திருக்கிறான். ஹரி என்னை ரசித்து பார்ப்பது தெரிந்தாலும், எல்லை மீறாமல் ரசிக்கிறானே என்று நானும் பேசாமல் இருந்து விட்டேன்.”
“ம்,…” என்று சொல்லி ஹரி திருட்டுத் தனமாகத் தட்டிய என் மனைவியின் சூத்து மேடுகளை நான் சுதந்திரமாக உரிமையோடு தட்டி அள்ளிப் பிசைந்து கசக்கிக்கொண்டிருந்தேன்.
“நேத்து நடந்ததை சொல்றதுக்கு முன்னால, ஒரு மூணு நாளைக்கு முன்னால நடந்ததையும் உங்க கிட்டே சொல்லிட்றேன். மூணு நாளைக்கு முன்னால,….அன்னைக்கு வெள்ளிக் கிழமை,…..நீங்க ஆபீஸ் போய் இருந்தப்போ , நான் சமையல் முடிச்சிட்டு, குளிக்கப் போகலாம்னு ரெடி ஆகிட்டு இருந்தேன். அப்ப ஹரி வந்தான்.
“வாங்க ஹரி,…பிரியா வரலையா?”
“பிரியா ஸ்கூலுக்கு போய் இருக்கா அத்தே. இந்தப் பக்கம் எனக்கு கொஞ்சம் வேலை இருந்ததாலே, அப்படியே இங்கே வந்து உங்களை பாத்துட்டு போலாம்னு வந்தேன். “
“மாமா ஆபீஸுக்கு போய்ட்டாரா?’
“ஆமாம்,…கேம்ப் இருக்குன்னு காலைலேயே போய்ட்டார். சரி,…நீங்க ஹால்ல உக்காந்திருங்க. நான் குளிச்சிட்டு வந்து உங்களுக்கு காபி போட்டுத் தர்றேன்’ என்று சொல்லி நான் மாற்றுத் துணிகளை எடுத்துக் கொண்டு பாத் ரூமுக்குள் நுழைந்தேன்
கொஞ்ச நேரத்தில் பாத் ரூம் கதவுக்கு கீழே யாரோ வந்து போவது போல நிழல் தெரிய,…..யாரோ என்னை பார்த்துக்கொண்டிருப்பது போல் நான் உணர்ந்தேன். அந்த உருவ நிழல் தெரியாத போது நான் குனிந்து பாத் ரூம் கதவிலிருந்த ஓட்டை வழியாக பார்த்தால், ஹரி மேல் மூச்சு கீழ் மூச்சு வாங்க சோபாவில் உட்கார்ந்து கொண்டிருப்பது எனக்குத் தெரிந்தது.
பாத் ரூம் கதவுப் பக்கம் வந்து போவது ஹரிதான் என்று எனக்கு புரிந்து போனது. அப்படியே பார்த்தாலும் அவனுக்கு என் முன் பக்கம் தெரியக் கூடாது என்பதற்க்காக,
அவனுக்கு முன் பக்கத்தை காண்பிக்காமல் ஷவரைத் திறந்து விட்டு குளித்தேன்.
லதாவைப் பார்த்த போது களைத்துப் போனது போல இருந்தாள். அவள் நடையும் கொஞ்சம் தளர்ந்து இருந்தது.
என் அருகே வந்தவள்.
“சாரிங்க,…. வண்டிக்காரன் வர லேட்டாய்டுச்சு.”
“பரவாயில்லே,…. வழியிலே ஒன்னும் பிரச்சினை இல்லையே?”
“ஓன்னும் இல்லீங்க,….”
“சாப்பிட்டீங்களா?”
“ம்,…ட்ரைவர், அப்புறம் கூட வந்தவங்களுக்கும் டிபன் வாங்கி கொடுத்துட்டு, நாங்களும் லைட்டா சாப்பிட்டுகிட்டோம்.
என் மனைவி கூடவே வந்த ஹரி பக்கம் திரும்பிய நான், “சரி,….ஹரி,…. வண்டி பக்கம் இருக்கிற ஆளுங்களை கூப்பிடுங்க. வந்தாங்கன்னா, இருக்கிற பொருளை எல்லாம் ஆளுக்கொன்னா வீட்டுக்குள்ள எடுத்து வச்சிடலாம்” என்று நான் சொல்ல, வந்திருந்த வேலை ஆட்களோடு, நாங்களும் சேர்ந்து மூட்டையாக கட்டி எடுத்து வந்த வீட்டு பொருள்களை எடுத்து பிரித்து வீட்டுக்குள் எங்கெங்கோ வைக்கணுமோ அங்கங்கே அடுக்கி வைத்தோம்.
பொருள்களை ஒரளவுக்கு அதன் அதன் இடத்தில் வைத்து விட்டு, டீ குடித்தபடியே கொஞ்ச நேரம் பேசிக்கொண்டிருந்துவிட்டு ஹரியும், பிரியாவும், அவர்கள் வீட்டுக்கு சென்று விட, நானும் என் மனைவியும் மிச்சம் மீதி இருந்த பொருள்களை வைக்க வேண்டிய இடத்தில் எடுத்து வைத்து விட்டு, மதியம் வெளியில் ஆர்டர் செய்து சாப்பிட்டோம்.
பிறகு கம்பெனி வேலை விஷயமாக லதா புறப்பட்டு கம்பெனிக்கு போக, நான் ஆபீஸ் வேலையாக வீட்டை பூட்டி விட்டு கிளம்பினேன்.
மாலை 7 மணிக்கு லதா வீட்டுக்கு வந்தாள். நான் அவளுக்கு முன்னே வந்து டிவி பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்.
கிட்சனில் நானும் லதாவும் சேர்ந்து கேஸ் அடுப்பை பிக்ஸ் செய்தோம். வீட்டுப் பொருள்களை அதன் அதன் இட்த்தில் வைத்து ஒழுங்கு படுத்தி , சமையல் ரூமினையும் ஒழுங்கு படுத்தி, லதா நைட் டிபனை செய்தாள். புது வீட்டில் பால் பொங்கிய பிறகு இப்போதுதான் சமைக்கிறாள்.
சமையல் ரூம் நவீனமாக கட்டப்பட்டிருந்தது.
சப்பாத்தியும் , தொட்டுக்க பட்டானிப் பருப்பு குருமாவும் செய்திருந்தாள்.
இருவரும் உட்கார்ந்து சாப்பிட்டோம். சுவையாக இருந்தது.
பிறகு கொஞ்ச நேரம் இருவரும் பேசிக்கொண்டிருந்து விட்டு, வெளிக் கதவுகளை அடைத்து லாக் செய்துவிட்டு, நேற்று பிரியாவை போட்டுத் தள்ளிய பெட் ரூமுக்கு படுக்கப் போனோம்.
நைட்டிக்கு மாறி இருந்த லதா எங்கள் பெட் ரூமுக்கு போனதும் திடீரென்று என் காலில் விழுந்தாள்.
“ஏய்,…என்னது? என் காலில் விழுந்துகிட்டு?!!” என்று சொல்லி அவளை ஆச்சரியமாகப் பார்த்து அவளை கை தூக்கி விட்டேன்.
“புருஷன் காலிலே விழறது ஒன்னும் தப்பு இல்லே. நல்ல நாள்ல, பண்டிகை நாள்லே உங்க கால்லே விழுந்து நான் ஆச்சிர்வாதம் வாங்கறதில்லையா?”
“அது சரி,…. நேத்துதான் கிரஹப் பிரவேஷம். நல்ல நாள். இன்னைக்கு என்ன?”
“ என்னை நீங்க மன்னிக்கணும்.”
“எதுக்கு?”
“ உங்களுக்கு தெரியாம, உங்க சம்மதம் இல்லாம ஒரு தப்பு பண்ணிட்டேன். என்னை மன்னிப்பீங்களா?!!!”
“தப்பா?!!1,…. என்ன தப்பு செஞ்ச?!!,….அதை சொன்னாதானே அது மன்னிக்க கூடிய தவறா இல்ல மன்னிக்க முடியாத தப்பான்னு முடிவு பண்ணனும்?” என்று சொல்லிக் கொண்டே ட்ரெஸ் எல்லாத்தையும் அவிழ்த்து போட்டு விட்டு, அம்மனமாக பெட்டில் படுத்து போர்வையை இழுத்துப் போர்த்திக்கொண்டேன்.
“ஹும்,… அதான் சொல்றேன்ல,… தெரியாம பண்ணிட்டேன்னு. மன்னிச்சுட்டேன்னு சொல்லுங்க.”
“சரி,…. எனக்கு இன்னைக்கு மூடா இருக்கு. நீயும் நைட்டியை அவுத்துட்டு படு. நாம ரெண்டு பேரும் படுத்துகிட்டே பேசலாம்.”
“ம்ம்,….” என்று சொன்ன லதா நைட்டியையும், உள் பாவாடையையும் அவிழ்த்து பக்கத்தில் இருந்த டேபிளின் மேல் போட்டு விட்டு கட்டிலில் அம்மனமாக ஏறி, நான் போத்தி இருந்த போர்வைக்குள் நுழைந்து போத்தியபடி என்ன கட்டி அணைத்துக் கொண்டு என் தொடை மேல் அவள் தொடையைப் போட்டு, என் கன்னத்தில் முத்தமிட்டாள்.
“என்ன விஷயம் சொல்லு ,….”
“என்னை மன்னிச்சிட்டேன்னு சொல்லுங்க.அப்புறம் எல்லாம் சொல்றேன்” என்று சொல்லியபடியே என் சுன்னியை கையில் பிடித்து தடவி நீவி லேசாக குலுக்கி விட்டாள்.
“சரி,…. மன்னிச்சுட்டேன். சொல்லு.”
“ கம்பெனியிலேர்ந்து அவசரமா கூப்பிட்றாங்கன்னு நேத்து சாயந்திரமா கம்பெனிக்கு போய் இருந்தேன்லியா?”
“ஆமாம்,….”
“சாயந்திரம் 6 மணி இருக்கும். வேலை முடிச்சுட்டு திரும்பி வர்றப்போ பஸ் ஸ்டாப்ல நின்னுகிட்டு இருந்தேன். அப்ப பாத்து வானம் இருட்டிகிட்டு மின்னல் அடிச்சு லேசா மழை பெய்ய ஆரம்பிச்சது.”
“ம்,…”
“அந்த நேரம் பாத்து நம்ம மாப்பிள்ளை அந்த பக்கமா வந்தாரு. வந்துட்டு என்னைப் பாத்துட்டு, “மழை செமையா வர்ற மாதிரி இருக்கு. இங்கே ஏன் நின்னுகிட்டு இருக்கீங்க? பஸ்ஸோ, ஆட்டோவோ வர்ற மாதிரி தெரியல. பைக்ல ஏறுங்க. நான் வீட்ல கொண்டு போய் விட்டுட்றேன்”ன்னு சொன்னாரு.”
“ம்,…”
“சரின்னு அவர் பைக்ல ஏறி உக்காந்து கிட்டேன்.”
“ரெண்டு பக்கமும் கால் போட்டா?”
“ம்,….மழைல வண்டி ஓட்டறதுனால, ஒரு பக்கமா உக்காந்தா ஷேப்டியா இருக்காதுன்னு, அவர் பின்னால ரெண்டு பக்கமும் கால் போட்டு உக்காந்தேன்.”
குளிருக்கு ஹரி முதுகுல நல்லா முலையை அமுகிட்டு வந்திருப்பாளோன்னு என் மனம் கணக்கு போட்ட போதே ஒரு மாதிரியான இன்ப உணர்வுகள் உடம்புக்குள் பரவியது..
“ம்,…”
“மழை பெய்ய பெய்ய நனைந்து கொண்டே, எங்கேயும் ஒதுங்காம, ‘வாங்க பெரிய மழையா பெய்யறதுக்குள்ளே வீட்டுக்கு போய்டலாம்’னு ஹரி சொல்ல, மழைல நனைஞ்சுகிட்டே வந்தோம்.”
“ம்,…”
“மழை கொஞ்சம் வேகமா பெய்ய ஆரம்பிக்க, டக்குன்னு அவர் ரூட்ட மாத்தி அவர் வீட்டுக்கு கூட்டிகிட்டு போய்ட்டார்.”
அவளை இன்னும் நெருக்கமாக என்னோடு சேர்த்து அணைத்தபடி, என் சுன்னியை அவள் கையில் கொடுத்து, “ம்,….இனி நான் ‘ம்’ சொல்ல மாட்டேன். நீ பாட்டுக்கு மெதுவா உறுவி குலுக்கிகிட்டே சொல்லிகிட்டு இரு. ஏதாவது சந்தேகம் வந்தா மட்டும் நடுவுல கேப்பேன். அப்ப மட்டும் அதுக்கு பதில் சொன்னா போதும்.”
“ம்,….அவர் வீட்டுக்குள்ள நாங்க நுழையிறப்போ, நாங்க ரெண்டு பேரும் தெப்பலா நனைஞ்சிட்டோம். எங்களைப் பாத்த்தும் சம்பந்தி வந்து எங்களை உள்ளே கூட்டிகிட்டு போய் துவட்டிக்க ஆளுக்கொரு துண்டு கொடுத்தாங்க.
“ஏம்மா,…. மழையிலேயே இப்படி நனைஞ்சுகிட்டு வந்திருக்கீங்களே? கொஞ்சம் எங்கேயாவது மறைவா நின்னுட்டு வந்திருக்கக் கூடாதா?”
“சரி,…. தூறல்தானேன்னு வந்தோம். வீட்டுக்கு வர்றதுக்குள்ள பெரிய மழையா பிடிச்சுகிச்சு. மழை நின்னதும் கிண்டிக்கு போய்டறேன் சம்பந்தி.”
“மழை இப்போதைக்கு விடற மாதிரி இல்லே. இன்னும் கனமா பெய்யக் கூடிய வாய்ப்பு இருக்கு. இதுவும் உங்க வீடு மாதிரிதான். நீங்க இங்கேயே தங்கிக்கோங்க. காலைலே போய்க்கலாம். சம்பந்திக்கு போன் போட்டு சொல்லிடுங்க. முதல்லே போய் ஈரத் துணியை அவுத்து காயப் போட்டுட்டு பிரியாவோட ட்ரெஸ் எதாவது ஒன்னை எடுத்துப் போட்டுக்கோங்க.”
“சரிங்க சம்பந்தி. நான் போய் ட்ரெஸ் சேஞ்ச் பண்ணிட்டு தலையை துவட்டிகிட்டு வர்றேன். குளிருது.”
“அதுக்கென்னங்க சம்பமந்தி. நீங்க மாடிலே இருக்கிற பிரியா ரூமுக்கு போய் அவ சாரி ஏதாவது எடுத்து கட்டிகிட்டு, இல்லேன்னா, நைட்டியை எடுத்து போட்டுகிட்டு தலையை துவட்டிகிட்டு அங்கேயே உக்காந்திருங்க. குளிக்கணும் போல இருந்தா, பாத் ரூமுக்கு ரைட் சைட்ல ஸ்விட்ச் இருக்கு அதைப் போட்டு ஹீட்டரை ஆன் பண்ணி குளிச்சிட்டு ட்ரெஸ் சேஞ்ச் பண்ணிகிட்டு உக்காந்திருங்க. ஹரி கிட்டே காபி கொடுத்துடறேன். காபி குடிச்சிட்டு, அப்புறமா டிபன் சாப்டுட்டு பிரியா ரூம்ல படுத்துக்கோங்க. ஹரி இங்கேயே ஹால்ல படுத்துக்கட்டும். மேலேயும் சமைக்க வசதி இருக்கு அங்கே கூட நீங்க குளிருக்கு சூடா சமைச்சு சாப்பிட்டுக்கலாம். “
“சரிங்க சம்பந்தி” ன்னு சொல்லி மாடிக்கு போய் சும்மா சாத்தி வைக்கப்பட்டிருந்த பிரியா ரூமைத் திறந்தேன்.
உள்ளே நுழைந்து கதவை சாத்தி விட்டு, நனைந்த துப்பட்டா, சுடிதார், பாட்டம், பிரா பான்டீஸ்,… இப்படி ஒவ்வொன்றாக அவிழ்த்து ஒரு ஓரத்தில் வைத்து விட்டு, பிரியாவின் பீரோவைத் திறந்து, புது பிரா ஒன்றை எடுத்து போட்டு கொக்கிகளை மாட்டினேன். மெல்லியதாகவும் கொஞ்சம் லூஸாக இருந்தது. இந்தக் காலத்து பெண்கள் இப்படிதான் பிரா போடுவார்கள் போல என்று நினைத்துக் கொண்டேன். பிரியாவின் முலைகள் எனக்கு இருப்பதை விட பெரிய சைஸ் என்று நினைத்துக் கொண்டு பிரியாவின், பாவாடையை எடுத்து கட்டி, நைட்டி ஒன்றை எடுத்து கழுத்து வழியாக மாட்டினேன்.
அந்த நைட்டி கண்ணாடி போல உடம்பைக் காட்டிக்கொண்டிருந்தது. கழுத்து அகலமாக முன்னால் நன்றாக இறக்கி வைக்கப்பட்டிருந்ததில் எனது முலைகள் அதில் பிதுங்கி, முலைப் பிளவை காட்டிக்கொண்டு வெளியே தெரிந்து கொண்டிருந்தது. அந்த நைட்டி ஸீத்ரூவாக இருந்ததால் ஹரி இருக்கும் போது அதை போட்டுக் கொள்ள எனக்கு கூச்சமாக இருந்தது.
‘சரி,… வீட்டில் தானே இருக்கிறோம். ஹரி கீழே படுத்துக் கொள்வார்’ என்று நினைத்து அந்த நைட்டியையே போட முடிவெடுத்து, ஈரத் துணிகளை பாத் ரூமுக்கு எடுத்துக்கொண்டு போய் பிழிந்து காயப்போட்டு விட்டு, ஹாலுக்கு வந்து துண்டை எடுத்து தலையை துவட்டிக் கொண்டிருந்தேன்.
தலையை துவட்டியபடியே எழுந்து வராந்தாவுக்கு வந்து, கீழ் போர்ஷனைப் பார்த்து ”ஹரி,…ஹரி,…” என்று குரல் கொடுத்தேன்.
கொஞ்ச நேரத்தில் ஹரி மாடிப்படி ஏறி மேலே வந்தார்.
என் கழுத்துக்கு கீழே திருட்டுத் தனமாக பார்த்துக் கொண்டே,“என்னங்கத்தே?,…”
“உங்க அம்மாவை எதுவும் செய்ய வேண்டாம்னு சொல்லிடுங்க. பாவம், அவங்களுக்கு எதுக்கு சிரமம். தலையை துவட்டிட்டு நான் இங்கே காபி போடறேன். அப்புறமா டிபன் செஞ்சு தர்றேன். இப்போ காபி உங்களுக்கும் வேணுமா?”
“ம்,… வேணும்த்தே.”
“சரி,…உங்க அம்மாகிட்டே போய் சொல்லிட்டு வந்துடுங்க.”
ஹரி மாடிப் படி இறங்கி அவர் அம்மாவிடம் சொல்லி விட்டு, மீண்டும் மாடிப்படி ஏறி வந்தார்.
வெளியே சோ என்று மழை பெய்து கொண்டிருந்தது.
ஆனால், அந்த மழை பெய்த இரவு எங்கள் வாழ்வில் ஒரு வசந்த கால திருப்புமுனையை ஏற்படுத்தியதுன்னு சொன்னா பொய் இல்லீங்க..
மாமியார், மருமகன் என்ற உறவு முறையெல்லாம் கடந்த ஒரு புது நிலைக்கு நாங்கள் இருவருமே ஒரே நாளில் மாறிவிட்ட புது அனுபவம். அது எங்களுக்கு ஆண்டவனாகப் பார்த்து வழங்கிய ஆசீர்வாதம்.
ஆமாம் ஆசீர்வாதம் என்று தான் சொல்வேன். யாருக்குமே கிடைக்காத, நினைத்துக் கூடப் பார்க்க முடியாத ஆசீர்வாதம் அல்லவா அது. மனைவியோட அம்மாவை ஒவ்வொரு மருமகனும் வாழ்வில் ஒருமுறையேனும் அரைகுறை ஆடையுடனோ..முழு நிர்வாணமாகவோ பார்த்திருக்க வாய்ப்புண்டு.
எனக்குதான் அந்த கொடுப்பினை இல்லை. என்னை ஹரி அன்று கண்ட அந்த ஒரு கண நிர்வாணக்காட்சி, எந்த ஒரு மருமகன் மனதை விட்டும் அத்தனை சீக்கிரம் மறையாது.
எப்போதாவது, அல்லது எந்த ஒரு சந்தர்ப்பத்திலாவது நம்ம மருமகனுக்கு அந்த காட்சி மனக்கண் முன் தோன்றி மறைவதை நான் மறுக்க முடியாது. உடனே மாமியாரின் மேல் காம இச்சை தோன்றாவிட்டாலும், மாமியாரை மறுபடியும் அந்த நிலையில் பார்க்க (அல்லது கற்பனையிலாவது) மனம் துடிப்பதை எந்த ஆணும் இல்லையென்று மறுக்க முடியாது.
அந்த இரவு நடந்த நிகழ்ச்சி மாமியார் என்றாலே என் மருமகன் சுன்னி வீறு கொண்டு எழும் அளவுக்கு படுக்கையறைப் பாவையாக ஆக்கியது. “
“கேக்கறப்பவே இன்டரஸ்டிங்கா இருக்கு. அப்படி என்னதான் நடந்தது அன்னைக்கு? “ என்று கேட்டு, லதாவை இன்னும் என்னோடு சேர்த்து இறுக அணைத்து அவள் முலைகளை பூ போல பிசைந்து விட்டேன்.
“சொல்றேங்க,…. சமீப காலமா ஹரி என்னைப் பார்க்கும் பார்வையே ஒரு மாதிரியாக இருக்குங்க. என்னை, என் அழகை திருட்டுத் தனமாக பார்த்து ரசிக்கத் தொடங்கி இருக்கிறார் என்று நினைக்கிறேன்.
சமயம் கிடைக்கும் போது என் சூத்தில் ஒன்றும் தெரியாதது போல தட்டி விட்டு செல்வதையும், நான் குனிந்து அவருக்கு சாப்பாடு பரிமாறும் போது, முந்தானை விலகிய என் முலை பிளவின் அழகை ரசிப்பதையும் கவனித்துக்கொண்டுதான் இருக்கிறேன். அவன் பக்கத்தில் இருக்கும் போது அவன் பார்வை போகும் திசையைப் பார்த்தே, என் சாரி ஒதுங்கி இருப்பதையும், அல்லது வேற ஏதாவது என் உடல் பகுதி தெரிவதையும் புரிந்து கொண்டு,.....பார்த்து ரசிக்கட்டுமே என்று ஒரு நிமிஷம் விட்டு மெதுவாக அவனை ஓரக் கண்ணால் பார்த்துக்கொண்டே சரி செய்துகொள்வேன்.”
“ம்ம்,… அழகான மாமியார். பாத்து ரசிக்கட்டுமே?”
“இதை எல்லாம் உங்க கிட்டே சொல்லி, ஹரியை திட்டலாம்னு நெனைப்பேன். அப்புறம், சரி,…. நம்ம மருமகன்தானேன்னு பேசாம இருந்துடுவேன். ஆனா, நேத்தைக்கு நடந்த விஷயத்தை உங்க கிட்டே சொல்லாம இருக்க முடியலே.”
“பிரியாவை கல்யானம் செஞ்சு கொடுத்தத்திலேர்ந்து ஹரி உன் அழகான உடம்பு மேலே கண் வச்சிட்டார்ன்னு சொல்லு.”
“ச்சீய்!!,…. போங்க!!!,….பாத்து ரசிச்சா போனாப் போகுதுன்னு விட்டுடலாம். ஆனா, இப்பல்லாம் எனக்கு உதவி செய்வது போல அடிக்கடி என்னை தொட்டு பேச ஆரம்பித்திருக்கிறான். ஹரி என்னை ரசித்து பார்ப்பது தெரிந்தாலும், எல்லை மீறாமல் ரசிக்கிறானே என்று நானும் பேசாமல் இருந்து விட்டேன்.”
“ம்,…” என்று சொல்லி ஹரி திருட்டுத் தனமாகத் தட்டிய என் மனைவியின் சூத்து மேடுகளை நான் சுதந்திரமாக உரிமையோடு தட்டி அள்ளிப் பிசைந்து கசக்கிக்கொண்டிருந்தேன்.
“நேத்து நடந்ததை சொல்றதுக்கு முன்னால, ஒரு மூணு நாளைக்கு முன்னால நடந்ததையும் உங்க கிட்டே சொல்லிட்றேன். மூணு நாளைக்கு முன்னால,….அன்னைக்கு வெள்ளிக் கிழமை,…..நீங்க ஆபீஸ் போய் இருந்தப்போ , நான் சமையல் முடிச்சிட்டு, குளிக்கப் போகலாம்னு ரெடி ஆகிட்டு இருந்தேன். அப்ப ஹரி வந்தான்.
“வாங்க ஹரி,…பிரியா வரலையா?”
“பிரியா ஸ்கூலுக்கு போய் இருக்கா அத்தே. இந்தப் பக்கம் எனக்கு கொஞ்சம் வேலை இருந்ததாலே, அப்படியே இங்கே வந்து உங்களை பாத்துட்டு போலாம்னு வந்தேன். “
“மாமா ஆபீஸுக்கு போய்ட்டாரா?’
“ஆமாம்,…கேம்ப் இருக்குன்னு காலைலேயே போய்ட்டார். சரி,…நீங்க ஹால்ல உக்காந்திருங்க. நான் குளிச்சிட்டு வந்து உங்களுக்கு காபி போட்டுத் தர்றேன்’ என்று சொல்லி நான் மாற்றுத் துணிகளை எடுத்துக் கொண்டு பாத் ரூமுக்குள் நுழைந்தேன்
கொஞ்ச நேரத்தில் பாத் ரூம் கதவுக்கு கீழே யாரோ வந்து போவது போல நிழல் தெரிய,…..யாரோ என்னை பார்த்துக்கொண்டிருப்பது போல் நான் உணர்ந்தேன். அந்த உருவ நிழல் தெரியாத போது நான் குனிந்து பாத் ரூம் கதவிலிருந்த ஓட்டை வழியாக பார்த்தால், ஹரி மேல் மூச்சு கீழ் மூச்சு வாங்க சோபாவில் உட்கார்ந்து கொண்டிருப்பது எனக்குத் தெரிந்தது.
பாத் ரூம் கதவுப் பக்கம் வந்து போவது ஹரிதான் என்று எனக்கு புரிந்து போனது. அப்படியே பார்த்தாலும் அவனுக்கு என் முன் பக்கம் தெரியக் கூடாது என்பதற்க்காக,
அவனுக்கு முன் பக்கத்தை காண்பிக்காமல் ஷவரைத் திறந்து விட்டு குளித்தேன்.