[Gaugepayan]

மச்சினியுடன் மஜா

விடுமுறை நாட்கள். நானும் என் மனைவி குழந்தைகளுடன் மாமியார் வீட்டுக்கு போயி தங்கினோம்.

அங்கே என் மனைவியின் தங்கை என் செல்லக்கொழுந்தியாளும் வந்திருந்தாள். அவளுக்கு கல்யாணம் ஆகி சில மாதங்களே ஆகியிருந்தது. அவள் கணவன் வேலைபளு காரணமா ரெண்டு நாள் கழிச்சி வருவான் என்று மச்சினி சொன்னாள். சின்னக்குட்டி மச்சினி முகத்தில் புது மணப்பெண்ணின் கலை பூரிப்பு பளபளப்பு! கல்யாணத்துக்கு முன் நைட்டிபோட்டு அலட்சியமாக குழந்தைத்தனத்துடன் சுற்றிக்கொண்டிருந்தவள் இப்ப புருஷன் வாங்கித்தந்த புடவைகட்டிக்கொண்டு, ஜன்னல் வச்ச ஜாக்கெட் போட்டுகிட்டு, நகைகளுடன் அலங்காரமாக இருந்தாள். முன்பு பார்த்ததைவிட இப்போது எடையும் கூடி பூசி மொழுகி கும்மென்று இருந்தாள். மாரும் குண்டியும் மதர்த்து பெருத்து இருந்தது. சகலப்பாடி சளைக்காம ஜலபுலஜங் விளையாடுறான்போல. அவளை பார்க்க பார்க்க என் தடி விறைச்சுகிட்டே இருந்தது.

நாங்க எல்லாரும் வந்ததுல மாமியாருக்கு ரொம்ப மகிழ்ச்சி. இரவு கோழிக்கறி விருந்துக்கு தடபடலா ஏற்பாடுகளை செய்தாள். என் மாமியாள், மனைவி், மச்சினி மூன்று பெண்களும் சேர்ந்து சமையலரை தரையில் அமர்ந்து கதை பேசியபடி காய்கறிகளை வெட்டிக்கொண்டிருந்தனர். 

“அம்மாவும் பொண்ணுகளும் என்ன கதை பேசிகிட்டு இருக்கீங்க?” என்று கேட்டுக்கொண்டே நானும் சமையலறை சென்று ஒரு டைனிங் சேரை இழுத்து என் மச்சினி அருகே போட்டு அவள் அருகில் உக்காந்தேன்.

“அம்மாவுக்கும் பொண்ணுகளுக்கும் ஆயிரம் விஷயம் இருக்கும் பேச. சமையல்கட்டுல உங்களுக்கு என்ன வேலை? நீங்க போயி எதாவது டீவி கீவி பார்த்துகிட்டு இருங்க.” என் மனைவி செல்லமாக பொறிந்தாள்.

“ஏன்டி மாப்பிள்ளைய கோவிக்கிற? நீங்க உக்காருங்க மாப்ள. சும்மா ஊர் கதைகள்தான் பேசிகிட்டு இருக்கோம்” என்று சமாதானம் சொல்லி பேச்சையும் வேலையையும் தொடர்ந்தாள் மாமியாள்.

அவர்கள் வேலையை தொடர, நான் என் பக்கதில் இருந்த மச்சினியின் தோளை கால்முட்டியால் இடிச்சி அவளை கூப்பிட்டேன். அவள் “என்ன?” என்பதுபோல்  திரும்பி என்னை பார்த்தாள். நான் என் காலை வரிச்சு, லுங்கிக்கு உள்ள செங்குத்தா நின்னுகிட்டு இருந்த என் பூலை பார்வையால் காட்டி அதை ஊம்பிவிட்ட சொல்லி செய்கையாள கேட்டேன்.

அவள் என் மனைவிக்கும் மாமியாருக்கும் தெரியாமல் தலையில் மெல்ல அடித்துக்கொண்டு முடியாதுன்னு சொல்லி தலைஆட்டி பொய்யா கோவிச்சிகிட்டாள். நான் திரும்பத்திரும்ப கேட்டு அவளை வற்புறுத்த அவள் பொறுமையிழந்து வாயைத்திறந்து சத்தமாக, “ஊஹூம்… போங்க மாமா. நான் வாயிலயெல்லாம் வாங்க மாட்டேன்” என்றாள் செல்லக்கோவத்துடன்.

இதையெல்லாம் கவனித்துக்கோண்டிருந்த என் மாமியார் தலையை குனிந்து நமட்டு சிரிப்பு சிரித்தாள். என் மச்சினியிடம், “என்னடி மாப்ள ஊம்ப சொல்லி கேக்கிறாரா? கொஞ்சம் ஊம்பிவிட்டாதான் என்ன? உன் வாய் கோணிக்குமா?”

“அம்மா, நீ சும்மா இரும்மா. அவரு பூல ஊம்பத்தான் அவரு பொண்டாட்டி அக்கா இருக்காள்ல்ல. அவ ஊம்பட்டும். இல்லன்னா உன் ஆசை மாப்புளைய நீயே ஊம்பு. ஏன் என் வாயிதான் இளிச்ச வாயா? ஏன் எங்கிட்டயே வர்றாரு?” என்றாள் குறும்பான கோவத்துடன்.

இதைக்கேட்ட என் மாமியார் கோவமாக என் மச்சினியிடம், “ஏய்… கழுதை! எப்படி பேசுறா பாரு! கல்யாணம் ஆனதும் உனக்கு கொழுப்பு அதிகமாயிடுச்சு. நான் எதுக்குடி அவருக்கு ஊம்பிவிடணும். அதுக்குதான் அழகழகா உங்க ரெண்டுபேரையும் பெத்துபோட்டிருக்கேனே. நீங்க ஊம்புங்கடி. அதவிட உங்களுக்கு என்ன வேலை?” என்று அதட்டிவிட்டு, பின் சாந்தமான குரலில், “உன் அக்கா வேலையா இருக்காடி. அதனால மாப்புள உன்ன ஊம்பசொல்லி கேக்குறாரு. உனக்கு கல்யாணம் ஆனதிலயிருந்து நீ ஊம்பவேயில்லை பாரு. அதான் ஆசையா கேக்கிறாரு. கல்யாணத்து முன்ன எப்பப்பாரு அவரு பூலே கதின்னு கிடப்ப. இப்ப என்னடி புதுசா பிகு பண்ணுற?” என்றாள். 

“கல்யாணத்து முன்ன எனக்குன்னு ஊம்ப ஒரு பூலு இல்ல. என் வாய் நமநமன்னு நமைக்கும். அதனால மாமா பூல மண்டிபோட்டு ஊம்புனேன். இப்பதான் நான் ஊம்ப எனக்குன்னு ஒரு புருஷன் வந்துட்டாரே! இப்ப இன்னொருத்தர் பூல ஊம்ப எனக்கு சங்கடமா இருக்கும்மா” என்றாள்.

“அடியேய் முண்ட! புருஷனை நம்பி அரசனை விட்டுடாதடி. சின்ன மாப்பிள்ளை பூலு என்ன இவருது மாதிரி பெருசாவா இருக்கும்? பாத்தா அப்படி ஒன்னும் தெரியலையே. அங்க பாரு அவரு கைலி கூடாரம் போட்டுகிட்டு குத்திகிட்டு நிக்கிது. குனிஞ்சி அதுக்குள்ளப்போயி குதப்பி குதப்பி சப்புவியா அதைவிட்டுட்டு வெட்டி வியாக்கியாணம் பேசுற” என்றாள்.

“உக்கும். இவங்களுக்கு இதே வேலை. சும்மா சும்மா என்னயவே எதாவது வேலை சொல்லுவாங்க” என்று முணுமுணுத்தாள். 

“அங்க என்னடி முணுமுணப்பு?!” என்று என் மாமியார் அதட்ட, “ஒன்னுமில்லம்மா” என்று சொன்னபடி என் கைலியை தூக்கி என் பூலைப்பார்த்து வாயில் எச்சில் ஊர என் உள் தொடையை நறுக்கென்று செல்லமாக கிள்ளினாள். நான் “ஆ…” என்று கூசித்துள்ள அதற்குள் என் பூலை வாயில்விட்டுக்கொண்டு ஊம்ப ஆரம்பித்தாள்.

என் மனைவியும் மாமியாரும் இதை கண்டுக்கொள்ளாமல் கதைப்பேசியபடி அவர்கள் வேலையை தொடர்ந்தார்கள்.