[Latharaj]

வழக்கம்போல் சீக்கிரமாகவே சாயந்திரம் வீட்டுக்கு வர, என்னை பார்த்து சாந்தி,


"என்ன சார், இன்னைக்கும் சீக்கிரம் வந்துட்டீங்க .....தலைவலியா?" என்று ஏதோ அர்த்தபுஷ்டியில் கிண்டலாக பேச, எனக்கு புரியவில்லை.


"ஆமாம்" என தலையாட்ட,


"சரி உங்க வீட்டுல இருங்க டீ போட்டு  கொண்டு வரேன்" நானும் என் உடைகளை மாற்றி ஹாயாக உட்கார்ந்துஇருக்க,  சாந்தி இடதுபுற முந்தானை ஒதுங்கியிருக்க ஜாக்கெட்டில் கொழுத்த முலையோட ஆடி அசைந்து நடந்துவந்துகொண்டிருந்தாள்.


"சே..... இந்த டீக்கு பதிலா பாலை கொடுத்தா எவ்வளவு நல்லா இருக்கும்" மனதினுள் நினைத்துக்கொண்டேன்.அவள் கொடுத்த டீயை பருகியவரே இருக்க,


" என்ன சார்...... நேத்து நைட் உங்க வீட்டுல யாருமேயில்லை போலாக்க..... கதவு தொறந்தே இருந்தது" என வினாவ, கொஞ்சம் திக்கென்றது.


"இல்லம்மா கொஞ்சம் இயற்கை உபாதை" என்று சொல்லி சமாளிக்க, அவள் கிண்டலாக,


"ஆமாம்மா........ நான்கூட 11 மணிக்கு உங்க தலைவலிக்கு டீ சாப்பிட மோஹனா வீட்டுக்கு போயிருந்திங்கனு நினச்சேன்" என சொல்ல நான் ஆடிபோய்ட்டேன்.


"ரெண்டுமணிநேரம் டீயை குடிச்சீங்க போல..... நல்ல இருந்துச்சா....." என கள்ள சிரிப்பில் கேட்க, எனக்கு வேர்த்து விறுவிறுத்து குடித்த டீ ,அடிவயிற்றை கலக்க....... தலைகுனிந்தபடி நின்றேன்.


"போச்சு .....மானம், மரியாதை எல்லாம் போச்சு..... கம்பெனிக்கு தெரிஞ்சா, ஊர் உலகத்துக்கெல்லாம் தெரிஞ்சு ரொம்ப அவமானப்படணுமே" என்று கலங்கி மனம் எங்கெங்கோ போனது.


"சாரிம்மா..... ஏதோ தப்பு நடந்துருச்சு. இனிமேல் நடக்காத மாதிரி பார்த்துக்கறேன். யார்டையும் சொல்லிராதீங்கம்மா" என கெஞ்ச,


" ச்சி... ச்சி... இதை போய் வேற யார்ட்டையாவது சொல்லுவாங்களா .......வேற யாருக்காவது தெரிஞ்சுரப்போகுது.... பார்த்து நடந்துக்கோங்க, நானும் யார்டையும் சொல்லமாட்டேன்" என்று சொல்லி விடைபெற நான் கலகத்துடனே எனது படுக்கையில் வந்து படுத்தேன்.