[Latharaj]

சனிக்கிழமை இரவு ஒரு 7 மணி இருக்கும்."சார்... சார்" என ஒரு பெண்ணின் குரல் அழைக்க,கதவை திறந்தால் ரெண்டாவது வீட்டு பெண்தான் நின்றிருந்தாள்.


"சார் வந்து நீங்க நாலஞ்சு நாள் ஆகிடுச்சு,  நீங்கதான் எங்ககூட வந்து பேசல.நாமலாவது வந்து பார்த்துட்டு போலாம்னு தான் வந்தேன்.சரி இந்த பட்சணமாவது எடுத்துக்கோங்க" என சொல்ல, என் தவறை உணர்ந்து கூச்சத்துடன் 
 
"ஸாரி..... கொஞ்சம் வேலை அதிகம் ,அதனால பேச முடியலை முதல்ல உள்ள வாங்க" என கூப்பிட ,எந்த சங்கோஜம் இல்லாமல் வீட்டிற்குள் உள்ளே வந்தாள் . ரூமை ஒரு சுற்று பார்த்துவிட்டு,


" சார் ரூம் சிறுசாதான் இருக்கு........மத்த எங்க மூணு வீடுகளும் பெருசு.ஒரு பெரிய ஹால், கிட்சன், பெடரூம் இருக்கு........ சார் என்ன சார்....... ஒரு பொருளுமே இல்லை."

" தனியாத்தனமா இருக்கேன்.எதுக்கு தேவையில்லாம அதிக பொருட்கள்" என சொல்ல, அவள் ஆமாம் என்பது போல் தலையாட்டினாள். அவள் எனது குடும்ப உறுப்பினர்கள், பரஸ்பர பேச்சுக்கள் முடிந்தவுடன் "நீங்க??" என்று கேட்டவுடன்,

" சார் என் பேர் மோஹனா, ரெண்டு சின்ன பசங்க. என் வீட்டுக்காரர் பக்கத்துல இருக்கிற வேற கம்பெனில  சூப்பர்வைசரா இருக்கிறார்.பெரும்பாலும் நைட் ஷிப்ட் தான்.நைட் 10 மணிக்கு போனார்னா காலையில 8 மணிக்குத்தான் வருவாரு"

"அப்ப நீங்க நைட்ல தனியாத்தான் இருப்பிங்களா?.. "

"என்ன செய்ய??..... சம்பளம் அதிகம்.அதனாலதான் பொறுத்துக்க வேண்டியிருக்கு". என்று கூறியவளின் ஏக்க பெருமூச்சை உணர்ந்தேன்.

" உங்க அடுத்த வீட்ல யாருமா இருக்காங்க?"

" அவங்கள சார்...... அந்த வீட்டுக்காரருக்கு... அந்த அக்காவை ரெண்டாம் தாரமா கல்யாணம் பண்ணி கொடுத்துருக்காங்க.அவுங்க பேரு சாந்தி,அந்த பொண்ணு மூத்த சம்சாரத்துக்கு பொறந்தது. இவுரு ரெண்டாம் கல்யாணம் பண்றதுக்கு முன்னாடியே போய் அவரு குடும்ப கட்டுப்பாடு ஆப்பரேஷன் பண்ணிட்டு வந்துட்டாரு போல. இது தெரியாமலேயே அந்த அக்காவை கல்யாணம் பண்ணி கொடுத்துட்டாங்க போல. போதாக்குறைக்கு தினம் அவர் ரொம்ப ஓவரா குடிச்சுட்டு வந்துருவர்  .பாவம் அந்த அக்கா". என சொல்ல எனக்கு சாந்தியின் மேல் ஒரு பரிதாபம் ஏற்பட்டது.


"சரிம்மா, இங்க யாராவது காலை இரவு மட்டும் சாப்பாடு செஞ்சு கொடுக்க முடியுமா...கேன்டீன் சாப்பாடு செட் ஆகலை."

"அப்படியா சார், நான் வேணுமின்னா கேட்டு பார்க்குறேன்.சார் டீ காபி போட்றதுக்காவது ஸ்டவ் கொஞ்சம் பாத்திரங்கள் வாங்கலமுள்ள"பேசிக்கொண்டே, நடுவில்  கையை தூக்கி சோம்பல் முறித்தாலே பார்க்கலாம்...அவளின் ஜாக்கெட்டில் இருந்த முலை அடங்காமல் பாதி பிதுங்கி வெளிய வர ,அதை சரி செய்ய கையை ஒருபக்கம் ஜாக்கெட்டை கீழே இழுத்து விட......... என் கண்களுக்கு நல்ல விருந்து படைத்தது. என் சுண்ணிக்கும் தான்.......

"சரிங்க சார், நாளைக்கு நாயித்துக்கிழமை ,சந்தை சாயந்திரம் போவேன்.நீங்க வேணுமின்னா கூட வாங்க" என சொல்ல நானும் "சரி" என்று தலையாட்டினேன்.

"சரிம்மா, உங்க தட்டை வாங்கிக்கோங்க" என சொல்லி கொடுக்கும்போது என் கை அவளின் கை மீது பட அவள் பெரிதாக  கண்டுக்கவேயில்லை.அவளுக்கும் ஒரு 32 வயசு இருக்கும். ஆள் கும்மென இருந்தாள் . பால் கொடுத்து கொடுத்து கொஞ்சம் தொங்கி போயிருந்த முலைகள்,சின்ன தொப்பை,களையான முகம் மாநிறம் மொத்தத்துல கிராமத்து நாட்டுக்கட்டை.