[Manmadhan67]

என் கணவரிடம் என் பயத்தை சொன்னேன். இரண்டு மாணவர்களுடன் நன்றாக அனுபவித்து விட்டேன். இதோடு நிறுத்திக் கொள்ளலாம். எதாவது வம்பாகிட போகுது என்று நான் சொன்னதற்கு, அவர் அதெல்லாம் ஜாக்கிரதையா இருந்துக்கலாம் அம்மு. உன்னாலே அந்த ரெண்டு பசங்க கூட அவ்ளோ அனுபவிச்சுட்டு அந்த சுகம் இல்லாம இருக்க முடியாது. நீ இது வரை மூவ் பண்ணின மாதிரியே இப்பவும் மூவ் பண்ணு. கொஞ்சம் ஜாக்கிரதையா மட்டும் இருந்துக்கோ என்று சொன்னார். அவர் என்ன சொன்னாலும் என் மனம் சமாதானமாகவில்லை. அதனால் பசங்களுடன் பழகுவதை கொஞ்சம் தவிர்த்தேன்.
 
ஆனால் என் கணவரோ என் ஆசை எல்லாம் நிறைவேத்துறேன்னு சொல்லிருக்கே அம்மு என்று சொல்லிக் கொண்டே இருந்தார். என்னுடைய சுகத்தை விட அவருடைய அந்த விபரீத ஆசைகளை தீர்த்துக் கொள்ள தான் அவர் என்னை தூண்டி விடுகிறார் என்று புரிந்தது.
 
அந்த வாரம் முழுக்க பசங்க ட்யூசன் வந்துட்டு இருந்தாலும் என் கணவரை அதிகம் என் பக்கத்திலே இருக்குமாறு நான் பார்த்துக் கொண்டதால் பசங்க என்னை தொட முடியாம தவிச்சாங்க.
 
எனக்கும் லாவண்யாவோட ப்ரசனைலே பயந்து போயிருந்ததால் அவங்க கூட பழகனும் என்ற எண்ணம் அதிகம் எழவில்லை.
 
அன்று என் கணவர் மீண்டு இரண்டு நாள் வேலையாக வெளியூர் கிளம்ப நான் பசங்களை ட்யூசன் வர வேண்டாம் என்று சொல்லி விட்டேன்.
 
மாலை பள்ளி விட்டதும் நேராக வீட்டுக்கு போகாமல் கடைத் தெருவுக்கு போய் சில மேக்கப் சாதனங்கள் வாங்கிக் கொண்டு பஸ் ஸ்டேண்ட் வர மணி மாலை ஆறை தாண்டி விட்டது.
 
அந்த சமயத்தில் ஒரு கார் பஸ் ஸ்டேண்ட்டில் என்னை ஒட்டி வந்து நிற்க உள்ளே ட்ரைவர் சீட்டிலிருந்து லாவண்யா மிஸ் வெளியே தலை நீட்டி மிஸ் என்றாள்.
 
நான் அவளை ஆச்சரியமாக பார்த்து ஹாய் சொல்ல வாங்க நான் ட்ராப் பண்றேன் என்றாள். நான் ஐயோ… உங்களுக்கு எதுக்கு சிரமம் என்று சொல்ல அவள் வற்புறுத்தினாள். நானும் வேறு வழியின்றி காரில் ஏறிக் கொண்டேன்.
 
காருக்குள் உட்கார்ந்த பிறகும் என் ஆச்சரியம் குறையவில்லை. விலையுயர்ந்த கார். இருபது லட்சம் தொடும். ஏசி குளிர் உடம்பை சிலிர்க்க வைத்தது. இவள் இவ்வளவு வசதியானவளா என்று ஆச்சரியமாக இருந்தது.
 
லாவண்யா காரை ஓட்டிக் கொண்டே மிஸ் எங்க வீட்டுக்கு வந்து ஒரு காஃபி சாப்பிட்டுட்டு போகலாம் என்று சொல்ல ஐயோ அதெல்லாம் வேண்டாங்க மிஸ் என்று நான் மறுக்க அவளோ என்ன மிஸ்… என்னை போய் வாங்க போங்கன்னு… சும்மா வா போன்னே கூப்பிடுங்க என்று நான் மறுத்த்தை பற்றி கவலையில்லாமல் அவள் பாட்டுக்கு காரை அவளுடைய வீடு இருக்கும் பகுதிக்கு ஓட்ட துவங்கினாள்.
 
நானும் சரி கணவரும் வீட்டில் இல்லை, பசங்களையும் ட்யூசன் வர வேண்டாம்ன்னு சொல்லிட்டோம், இவளுடன் கொஞ்ச நேரம் பேசிக் கொண்டிருந்து விட்டு போவோம் என்று அமைதியானேன்.
 
அவள் வீட்டுக்குள் காரை விட்டு நிறுத்திய போது அந்த வீட்டை பார்த்து நான் வாய் பிளந்தேன். பெரிய பங்களா போன்ற வீடு. மர்பிள்களால் இழைத்திருந்தார்கள். பெரிய பணக்காரி தான் போலிருக்கிறது என்று நினைத்துக் கொண்டே காரிலிருந்து இறங்கி வீட்டை வியப்போடு பார்த்தேன்.
 
லாவண்யா கைப்பையிலிருந்து சாவி எடுத்து வீட்டை திறக்க வீட்டிலே யாரும் இல்லையா என்றேன். அவள் சிரித்து ஹஸ்பண்ட் ஃபாரின் என்றாள்.
 
நான் சிரித்து அது தெரியும். வேற துணைக்கு ரிலேட்டிவ்ஸ், உன் ஹஸ்பண்ட் பேரண்ட்ஸ் கூட இல்லையா என்றேன்.
 
எங்களுடையது லவ் மேரேஜ். ரெண்டு வீட்டுலேயும் ஒத்துக்கலை. பேச்சு வார்த்தை இல்லை. அதனாலே யாரும் கிடையாது. நான் மட்டும் தான் என்ற போது என் மனதில் என்ன வசதி இருந்தாலும் இப்படி தனியாக இருக்கிறாளே என்று கொஞ்சம் பரிதாபம் எட்டிப் பார்த்தது.
 
நான் ஹால் ஷோபாவில் உட்கார லாவண்யா டிவியை ஆன் செய்து ரிமோட்டை என் கையில் கொடுத்து விட்டு ஜஸ்ட் எ மினிட் என்று சொல்லி விட்டு உள்ளே போனாள்.
 
ஹால் சைஸே எங்கள் வீட்டு சைஸுக்கு பெரிதாக இருந்தது. டிவி, ம்யூசிக் சிஸ்டம், ஷோபா என்று ஒவ்வொன்றிலும் ஆடம்பரம் பளிச்சிட்டது.
 
சில நிமிடங்களில் வெளியில் வந்த லாவண்யா நைட்டிக்கு மாறி இருந்தாள். அந்த நைட்டி கூட இந்திய பெண்கள் நார்மலாக அணியும் நைட்டி போல இல்லாமல், விலையுயர்ந்த மெலிதான துணியால் அழகாக வடிவமைக்கப்பட்டு இருந்தது. அது அவள் முழங்கால் வரை தான் இருந்தது.
 
பிங்க் நிறத்தில் அவள் உடலை மூடியிருந்த அந்த ஸ்லீவ்லெஸ் நைட்டியை பார்த்த போது இதெல்லாம் எங்கே கிடைக்கும், தெரிந்தால் நாமும் இது போல வாங்கி அணியலாமே என்று தோன்றியது. உள்ளாடைகளை லேசாக காட்டிய அந்த மெலிதான துணியால் ஆனா நைட்டி எனக்கு மிக அழகாக இருக்கும் என்று தோன்றியது.
 
அந்த நைட்டியை நான் அணிந்துக் கொண்டு நின்றால் என் கணவரே என்னை கற்பழித்து விடுவார், இந்த மூணு பசங்க கண்டிப்பா என்னை கதற கதற ஓத்து விடுவார்கள் என்று நினைத்து மனதுக்குள் சிரித்துக் கொண்டேன். அதை வெளிநாட்டில் இருக்கும் அவள் கணவன் வாங்கி அனுப்பியிருப்பான் என்று தோன்றியது. அவளிடம் எப்படி இதை கேட்பது என்று தயக்கமாக இருந்தது.
 
லாவண்யா கையில் காஃபி கோப்பைகளுடன் வந்தாள். எதிர் ஷோபாவில் உட்கார்ந்து டீபாயில் காஃபி கோப்பைகளை வைத்து விட்டு என்னிடம் எடுத்துக்கங்க மிஸ் என்றாள்.
 
நான் காஃபி கோப்பையை எடுத்து வாயில் வைத்து சப்பி விட்டு, நைட்டி ரொம்ப டிஃபரண்டா அழகா இருக்கு என்றேன் என் ஆர்வத்தை அடக்க முடியாமல்.
 
அவள் உடனே கழட்டி குடுக்கவா என்று கேட்டு விட்டு கலகலவென்று சிரித்தாள். நான் ச்சீ நாட்டி என்று சொல்லி விட்டு ஏற்கெனவே உள்ளே போட்டிருக்கிறதெல்லாம் தெரியுது என்றேன்.
 
அவன் தான் வாங்கி அனுப்பினான். வீட்டுக்குள்ளே தானேன்னு நானும் இந்த மாதிரி தான் ட்ரஸ் பண்ணுவேன் எப்பவும் என்றாள்.
 
எனக்கு அவள் மேல் கொஞ்சம் பொறாமையாக இருந்தது. அவளுடைய வசதியை பார்த்து மட்டுமல்ல. பள்ளியிலேயே நான் தான் அழகி என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன். இவளும் என்னை போலவே அழகாய் இருந்தாள். அதோடு அவளுடைய இளமை ஒரு ப்ளஸ் பாய்ண்ட்.
 
நல்லவேளை இவள் என் க்ளாஸ்க்கு பாடம் எடுக்கும் டீச்சராக வரவில்லை. வந்திருந்தால் இவளுடைய இளமையால் அந்த பசங்க என்னை விட்டுட்டு இவ பின்னாலே அலைய ஆரம்பிச்சிருப்பாங்க என்று தோன்றியது.
 
மனதுக்குள் அவள் மேல் எழுந்த பொறாமையால் எனக்குள் ஒரு குரோதம் உருவாக அவளை கொஞ்சம் அவமானப்படுத்த வேண்டும் என்று தோன்றியது.
 
அந்த ஸ்கூல் ரெஸ்ட் ரூம்லே பசங்க எழுதி வைச்சது எனக்கு ரொம்ப கஷ்டமா இருந்திச்சு என்று அவள் மீது பரிதாபப்படுவது போல அந்த சம்பவத்தை சொல்லிக் காட்டினேன்.
 
அவள் சிரிப்பு மாறாத முகத்துடன் இதுக்கெல்லாம் கவலைப் பட்டிட்டு இருந்தா வாழ்க்கையை அனுபவிக்க முடியாது. இந்த மாதிரி நிறைய நியூஸ் ஸ்கூல்லே ஓடிட்டு தான் இருக்கு. அதைப் பத்தியெல்லாம் நான் அலட்டிக்கிறதில்லை. அதில்லாம….
 
அவள் நிறுத்த…
 
நான் கேள்விக் குறியாக அவளை பார்க்க…
 
அது உண்மைதான் என்றாள் லாவண்யா.
 
நான் அப்படியே அதிர்ந்து போனேன். என்ன லாவண்யா சொல்றே என்று கேட்டு விட்டு மேலே பேச தோன்றாமல் அப்படியே உட்கார்ந்திருக்க…
 
என்ன மிஸ்… ரொம்ப ஷாக் ஆகுறீங்க… உங்களை பத்தி கூட நிறைய நியூஸ் ஓடிட்டு இருக்கு ஸ்கூல்லே தெரியுமா? என்று அடுத்த அதிர்ச்சியை கொடுத்தாள் எனக்கு லாவண்யா.
 
நான் அவளை அதிர்ச்சியாக பார்த்தேன்.
 
அவள் புன்னகையோடு ட்யூசன் வர பசங்களையும் உங்களையும் கனெக்ட் பண்ணி ஸ்கூல்லே ஒரு வதந்தி ஓடிட்டிருக்கு என்றாள்.
 
நான் சுத்தமாக திகைத்துப் போனேன். எது நடக்கக் கூடாது என்று நினைத்தேனோ அது நடந்தே விட்டது. இனி என் வாழ்க்கை என்ன ஆகுமோ என்று அதிர்ச்சியில் பேச்சு வராமல் உட்கார்ந்திருந்தேன்.
 
லாவண்யா என் நிலையை பார்த்து எழுந்து என் அருகில் வந்து அமர்ந்து என்ன மிஸ் இப்படி ஷாக் ஆகிட்டீங்க. இதுக்கெல்லாம் கவலைப் பட்டா வாழ்க்கையை வாழ முடியாது. சும்மா ஒதுக்கி தள்ளுங்க என்றாள்.
 
நான் அவளை ஆச்சரியமாக பார்த்து எப்படி உன்னாலே இதை சாதாரணமா எடுத்துக்க முடியுது என்றேன்.
 
சரி நாம மனசு விட்டு பேசுவோம். அதுக்கு முன்னாடி நீங்க என் கிட்டே மறைக்காம உண்மையை சொல்லனும் என்றாள்.
என்ன உண்மையை சொல்லனும்….?
 
அந்த ட்யூசன் பசங்க மேட்டர் உண்மையா என்றாள் லாவண்யா.
 
நான் காஃபி கோப்பையை டீபாயில் வைத்து விட்டு கோபமாக எழுந்தேன்.
 
என்ன நினைச்சிட்டிருக்கே நீ உன் மனசிலே என்னை பார்த்தா உனக்கு…
 
மேலே பேச முடியாமல் கோபத்திலும் கவலையிலும் முட்டிக் கொண்டு வந்த அழுகையிலும் என் உதடுகள் துடிக்க…
 
லாவண்யா சிரித்தாள்.
 
சொல்லுங்க…. தேவுடியா மாதிரி தெரியுதான்னு தானே கேட்க வந்தீங்க என்றாள்.
 
நான் ச்சீ… நீ இவ்ளோ மோசமான பொண்ணா இருப்பேன்னு நினைக்கவே இல்லை என்று கொஞ்சம் குரலை உயர்த்தி சொல்லி விட்டு ஷோபாவில் கிடந்த என் பைகளை எடுத்துக் கொண்டு நான் கிளம்ப முனைய…
 
என் கையை பற்றி என்னை நிறுத்திய லாவண்யா ஒரு நிமிசம் மிஸ்… உங்களை அவமானப்படுத்தனும்ன்னு நான் இந்த விசயத்தை சொல்லலை. இதெல்லாம் பெரிய விசயமே இல்லைன்னு புரிய வைக்கவும், கொஞ்சம் எச்சரிக்கையா இருக்கவும் தான் சொன்னேன். நீங்க இப்படி ரியாக்ட் பண்றதாலே உண்மை பொய்யாகிடாது. வாட்ச் மேன் என் கிட்டே நீங்க சுனில் கூட க்ளாஸ் ரூம்லே மேட்டர் பண்ணினதை சொல்லிட்டார்.
 
நான் மயக்கம் போடும் அளவுக்கு அதிர்ச்சி அடைந்தேன். கிழட்டு நாய், என்னிடம் சுகமும் அனுபவித்து விட்டு, இப்படி என்னை காட்டியும் கொடுத்து விட்டானா என்று கோபம் ஒரு பக்கம் கொப்பளித்தது.
 
மேட்டர் எல்லாம் பண்ணலை என்று நான் முணுமுணுக்க…
 
மத்ததெல்லாம் முடிச்சிட்டீங்க….
 
லாவண்யா சொல்லி விட்டு சிரித்தாள்.
 
அவளுடைய பேச்சின் நோக்கம் எனக்கு புரியவே இல்லை. நான் அவளை அவமானப்படுத்த நினைத்து அவள் விசயத்தில் தலையிட்டதற்கு பழி வாங்குகிறாளா என்று தோன்றியது.
 
வேற என்ன எல்லாம் சொன்னான் அந்த கிழட்டுப் பய…
 
அவனுக்கு கூட கையடிச்சு விட்டீங்களாம்..
 
அதிர்ச்சி மேல் அதிர்ச்சியாக கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள் லாவண்யா. என் மனதில் திடீரென்று ஒரு சந்தேகம்.
 
இதையெல்லாம் பேசுற அளவுக்கு உங்களுக்குள்ளே என்ன பழக்கம் என்று கேட்டு விட்டு அவளை மடக்கி விட்ட மகிழ்ச்சியோடு பார்க்க…
 
அவளோ சர்வ சாதாரணமாக நானும் அவனுக்கு கையடிச்சு விட்டிருக்கேன். அதில்லாம முதல்லே அவன் பிரின்ஸிபல் கிட்டே தான் சொல்லிருக்கான். அவர் தான் என் கிட்டே சொன்னார் என்று உளற…
 
பிரின்ஸிபல் உன் கிட்டே சொன்னாரா? அப்ப அந்த ரெஸ்ட் ரூம் மேட்டர் உண்மைதானா?
 
அதான் ஏற்கெனவே உண்மைதான்னு சொல்லிட்டேனே…
 
அப்ப நீ….????
 
ம்ம்ம்… கேளுங்க… பயப்படாதீங்க…
 
நீ தேவுடியாவாடி…
 
கொஞ்சம்…
 
ச்சீ…
 
மிஸ்… நானும் கேட்கலாமே அதே மாதிரி….
 
எதே மாதிரி…
 
நீங்களும் தே….
 
இப்ப எதுக்காக இதையெல்லாம் என் கிட்டே பேசுறே… மிரட்டி பார்க்கிறியா? என்று அவளை முறைத்து குரலில் கடுமையை ஏற்றி கேட்டேன்.
 
 
படிச்சு முடிச்ச கையோட அந்த லைக் பட்டனை ஒரு அழுத்து அழுத்துங்க நண்பர்களே.