[New man]

இந்த நேரத்தில் ஒரு நடுத்தர வயது பெண் அறைக்குள் நுழைந்தாள். வயது சுமார் 50/52 இருக்கும். தலையில் ஒரு தாவணியை சுற்றியிருந்தாள். அவள் ஒரு ***** பெண் என்பது தெளிவாகத் தெரிந்தது.
அவளைப் பார்த்ததும், “பார் சபீனா பாபி, நீ இங்க வந்திருக்கிற நம்பிக்கை எப்பவுமே நிறைவேறாது” என்று கர்ஜித்தாள்.
அந்த பெண் அத்தையை கடிந்து கொண்டு, "அட..... ஏன் எப்பவுமே அதிகம் பேசுறீங்க?"
தீபா ராமனுக்கும் மற்றவர்களுக்கும் முன்னால் நிர்வாண மார்புடன் அமர்ந்திருப்பதை அந்தப் பெண் ஏற்கனவே கவனித்திருந்தாள்.
அவள் தீபாவிடம், "மேடம், உங்களைப் பற்றி நான் முன்பே கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். நீங்கள் மிகவும் தாராள மனப்பான்மை, உயர்ந்த எண்ணம், உதவி செய்பவர் என்பது மட்டும் எனக்குத் தெரியும்" என்றாள்.
தீபா தன் மார்பகங்களை பல்லால் மூடிக்கொண்டு, "என்ன சொல்றே? எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை" என்றாள்.
"மேடம், நான் என் வார்த்தையைச் சொல்கிறேன். தீர்ப்பளிப்பது உங்கள் பொறுப்பு. என் கணவர் பெயர் உஸ்மான். முன்பு அவர் மிகவும் சுறுசுறுப்பாக இருந்தார். ஆனால், சமீபகாலமாக, அவர் பல நாள்பட்ட நோய்களால் படுக்கையில் இருக்கிறார்."
டாக்டரிடம் கூட வைத்தியம் செய்யவில்லையா?” என்றாள் தீபா.
"நான் பல மருத்துவர்களிடம் ஆலோசித்தேன்... மேடம். ஆனால் அவர் அப்படி குணமாகவில்லை. அவரால் இப்போது படுக்கையில் இருந்து எழ முடியாது."
"ஆனால் நான் இங்கே என்ன செய்ய வேண்டும் என்று எனக்கு புரியவில்லை!"
"மேடம், சில நாட்களுக்கு முன்பு ஒரு ஃபக்கீர் பாபா வந்தார். அவர் அவரை பரிசோதித்து எங்களுக்கு சில ஆலோசனைகளை வழங்கினார்." அந்த பெண் வீட்டில் இருந்தவர்களை பார்த்தாள். அப்போது அவர், “ஒரு இளம்பெண்ணின் தாய்ப்பாலை என் கணவர் குடித்தால் படிப்படியாக குணமடைவார் என்று என்னிடம் கூறினார்.
இவை போலியான ஆலோசனைகள் என்பதை தீபா உணர்ந்தார். தற்போதைய மருத்துவ அறிவியலில் அத்தகைய கோட்பாட்டிற்கு எந்த ஆதாரமும் இல்லை. இருப்பினும், படிக்காத, மூடநம்பிக்கை கொண்ட இவர்களெல்லாம் இதைப் புரிந்து கொள்ள இயலாது.
அந்த பெண் மேலும், "அதான் மேடம், நான் இன்று உங்கள் வீட்டு வாசலில் இருக்கிறேன், என்னை நிராகரிக்காதீர்கள். என் கணவர் சாக வேண்டுமா?"
"என்னால் அது சாத்தியமற்றது. என் தாத்தாவின் வயதுடைய ஒருவரின் முகத்தில் என் மார்பின் முலைக்காம்புகளை என்னால் செருக முடியாது. 

மன்னிக்கவும்."
இந்த நேரத்தில் அந்த பெண் கண்ணீர் விட்டு அழுதார். அவள் ரம்லா ஆன்ட்டியிடம், "என்னை ரொம்ப நாளா உங்களுக்கு தெரியும். என் பிரச்சனைகள் எல்லாம் உங்களுக்கு தெரியும். அப்புறம் ஏன் மேடம் கிட்ட விளக்கமா சொல்றீங்க? என் புருஷன் செத்துடுவாங்களா?"
ராமன், "கேளுங்க ஆன்ட்டி. இந்த மாதிரி போலியான ஆலோசனைகளால் எதுவும் நிரூபணமாகாது. உலகில் மருந்துக்கு பஞ்சமில்லை. இளம் பெண்ணின் மார்பகத்தை உறிஞ்சி பால் குடிப்பது குணமாகும், இல்லையெனில் அது நடக்காது ...... அத்தகைய கோட்பாட்டிற்கு எந்த அடிப்படையும் இல்லை."
"நீ நிறுத்து! நீயே எவ்வளவு நேர்மையானவள்? ஒரு இளம் பெண்ணின் முன் அமர்ந்து அவளது நிர்வாண மார்பகங்களைப் பார்த்து மற்றவர்களுக்கு அறிவு தருகிறாயா? உன் குணம் எனக்கு நன்றாகத் தெரியும்."
சம்மியா, "சபீனா பாபி நிதானமாக இரு
சம்மியாவின் மகன் டிங்கு, அறையின் மூலையில் இருந்த நாற்காலியில் அமர்ந்து தன் கால்சட்டைக்கு அடியில் தன் கெட்டியான சுன்னியை தடவி தீபாவின் ரவிக்கை மூடிய முலைகளைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.
ரம்லா ஆண்டி தீபாவை விசாரிப்புக் கண்களால் பார்த்தாள். என்ன முடிவெடுப்பது என்று ரம்லா அத்தைக்கு புரியவில்லை. சபீனாவின் உடல்நிலை சரியில்லாத கணவனைப் பற்றி நினைத்துக் கொண்டிருந்தாள். அதே சமயம், தீபாவின் மார்பில் இருந்த கடுமையான சித்திரவதைகளைப் பற்றி அவள் நினைத்துக் கொண்டிருந்தாள்.
தீபா “ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்” என்றாள்.












திடீரென்று அந்தப் பெண் முன்னால் வந்து தீபாவின் காலைப் பிடித்தாள். அவள் அழுதுகொண்டே, "மேடம், உங்களுக்கு என் மகளின் வயதுதான். இன்றும் உங்கள் கால்களைப் பிடித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். மேலும் என் கணவர் மீது கொஞ்சம் கருணை காட்டுங்கள். அவருடைய உயிரைக் காப்பாற்றுங்கள். Plzzzzzz.....!"
எல்லோர் முன்னிலையிலும் ஒரு மூதாட்டி தன் காலைப் பிடித்துக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்து, தீபா மிகவும் பதட்டமானாள். அவள், "ப்ளீஸ் ஆன்ட்டி...... என் கால்களை விடுங்க. கொஞ்சம் யோசிக்கிறேன்" என்றாள்.
"யோசிக்க வேண்டியதில்லை. என் முன்மொழிவை நீங்கள் ஒப்புக்கொண்டால், நீங்கள் கொஞ்சம் நல்லதைச் செய்வீர்கள். கடவுள் உங்களுக்கு நிறைய நல்லது செய்வார்."
தீபா எந்த முடிவும் எடுக்க முடியாமல் ரம்லா அத்தையை பார்த்தாள்.
ரம்லா அத்தை, தீபாவிடம் மெதுவாக, "அவரது கணவருக்கு நீண்ட நாட்களாக உடல் நலம் சரியில்லை என்பது உண்மைதான். ஆனால் அவரைக் குணப்படுத்த வேண்டும் என்ற சபீனாவின் யோசனை எவ்வளவு துல்லியமானது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை."
சபீனா ஆன்ட்டி ரம்லாவிடம், "இப்ப உன் காலைப் பிடிக்கணுமா? வேணும்னா செய்வேன். ஆனா மேடத்தை ஒரு முறை சமாதானப்படுத்து" என்றாள்.
அவர்களின் உரையாடலில் தீபா மிகவும் சிரமப்பட்டாள்.
இம்முறை ரம்லா தீபாவிடம், "உண்மையில் சபீனா பாபி ஃபகிர் பாபாவின் அறிவுரையை மிகவும் நம்பியிருக்கிறாள், அந்த நம்பிக்கையில் இருந்து அவளை அசைக்க முடியாது. குறைந்தபட்சம் அவள் மனதின் திருப்திக்காகவாவது யோசிக்கலாம்."
ஒருவரின் கண்மூடித்தனமான நம்பிக்கையின் திருப்திக்காக இப்போது ஒரு வயதான மனிதனின் வாயில் தனது முலைக்காம்பு வைக்க வேண்டும் என்று தீபா மனதுக்குள் நினைத்தாள். என்ன ஒரு அபத்தமான விஷயம்!
தீபா சபீனா பாபியிடம், "அவன் எங்கே?"
"அவன் படுத்த படுக்கையாக இருக்கிறான் என்று நான் சொன்னேன். அவர் மிகவும் பலவீனமாக இருக்கிறார், அவர் படுக்கையில் இருந்து எழுந்திருக்க முடியாது, அவருக்கு தாய்ப்பால் கொடுக்க நீங்கள் கொஞ்சம் முயற்சி செய்து என் வீட்டிற்கு செல்ல வேண்டும். என் வீடு பக்கத்திலேயே உள்ளது."


ராமன், "மேடத்திற்கு மரியாதை இல்லை என்று நினைக்கிறீர்களா? உங்கள் வேண்டுகோளின்படி அவர் உங்கள் வீட்டிற்கு வருவாரா? அவர் உங்களுடன் உங்கள் வீட்டிற்குள் நுழைவதைப் பார்க்கும்போது உங்களைச் சுற்றியுள்ளவர்கள் என்ன நினைப்பார்கள் என்று நீங்கள் எப்போதாவது யோசித்திருக்கிறீர்களா?"
சபீனா பாபி மிகவும் கோபமடைந்து ராமனிடம், "என்ன சொல்கிறாய்? நான் ஒரு பிம்ப்? என்னுடன் ஒரு இளம் பெண் என் வீட்டிற்குள் நுழைவதைப் பார்க்கும்போது, அவள் உடலை விற்று பணம் சம்பாதிக்க வந்திருக்கிறாள் என்று மக்கள் நினைக்கிறார்கள்?"
தீபா ராமனிடம், "ஓகே பைய்யா.... அமைதியா இரு. சரி அத்தை. உன்னோட வீட்டுக்கு போகலாம். ரம்லா ஆன்ட்டி நீயும் என்னுடன் போகிறாயா?"
"இல்ல மேடம். எனக்கு கொஞ்சம் வேலை இருக்கு. நீங்க அவங்க வீட்டுக்கு போங்க. அவங்க புருஷனுக்கு தாய்ப்பால் கொடுங்க. நான் நாளைக்கு உங்க வீட்டுக்குப் போய் பேசுறேன். சபீனா பாபி நான் சொல்லுறேன் மேடம் பால் ஊட்டிய பிறகு கொண்டு வா. அவள் தன் வீட்டிற்கு வந்தாள். ஏனென்றால், இரவு வெகுநேரமாகிவிட்டால், அவள் வீடு திரும்புவது கடினமாக இருக்கும்."
"அவளைப் பற்றி கவலைப்படாதே. அவளுக்குத் தேவைப்பட்டால் நான் அவளை அவள் வீட்டிற்கு அழைத்துச் செல்கிறேன்." சபீனா அத்தை மிகவும் உற்சாகமாகவும் மகிழ்ச்சியாகவும் இருப்பதாகத் தோன்றியது