[monor]

பகுதி - 131


அடுத்த நாள் விடிந்தது கூட தெரியாமல் தூங்கினோம்.

மணி 8 இருக்கும். நான் அசந்து தூங்கிக் கொண்டிருந்தேன். என்னை கட்டி அணைத்தபடி படுத்திருந்த லதா கண் விழித்து சுவர் கடிகாரத்தைப் பார்த்து பதறியபடி எழுந்து காலைக் கடன்களை முடித்து, குளித்து, டிபன் தயார் செய்து, சாப்பிட்டுவிட்டு ஃப்ரெஸாக ட்ரெஸ் செய்து கையில் காபி கோப்பையோடு என் முன்னே குளோசப்பில் சுடி டாப்ஸுக்குள் தன் கொங்கைகள் தொங்க குனிந்து நின்று என்னை எழுப்பினாள்

குளித்து, தலையை வாரி பின்னலிட்டு, முகத்துக்கு லேசாக பான்ட்ஸ் பவுடர் அடித்து, கண் இமைகளுக்கு மை இட்டு மிதமான அலங்காரம் செய்து, சுடி டாப்ஸ் அணிந்து மறைக்க முடியாத முலைகளை ஷால் போட்டு இழுத்து மறைத்தபடி என் முன்னே குனிந்து நின்ற லதாவின் அழகில் மயங்கி அவள் கை பிடித்து இழுத்தேன்.

என் கையைத் தட்டி விட்டவள், “ பேசாம காபி குடிச்சிட்டு, குளிச்சிட்டு டிபன் சாப்பிட்டுட்டு தூங்குங்க. லன்ச் அம்மா வந்துதான் செய்யணும். அம்மா வந்ததும் எழுந்து மத்த வேலையைப் பாருங்க. அதுவரைக்கும் உங்க லவ்வரை நினைச்சுகிட்டு நல்லா தூங்குங்க. அம்மாகிட்டே எந்த சில்மிஷமும் வச்சுக்கக் கூடாது. சாயந்திரமா கோயிலுக்கு போகணும். புரிஞ்சுதா?

“சரி,…. இப்போ லைட்டா எதுவும் கிடையாதா?”

“ஒன்னும் கிடையாது. இந்தாங்க காபியைக் குடிங்க” என்று சொல்லி என்னிடம் காபியைக் கொடுத்து விட்டு, காலேஜில் ஏதோ வேலை இருப்பதாக சொல்லி கிளம்பினாள்.

காபியை மெதுவாக சிப் செய்து குடித்த நான், லதா கிளம்பிப் போனதும், காபி கோப்பையை டேபிளில் வைத்து விட்டு, வெளிக் கதவை உள் பக்கமாக தாள் போட்டு கட்டிலில் படுத்து சுகமான நினைவுகளோடு மீண்டும் தூங்கினேன்.


மணி 9 இருக்கும். காலிங்க் பெல் அடித்தது. சித்திதான் வந்திருக்கிறாள் என்று புரிந்தது. எழுந்து வந்து கதவைத் திறந்தேன். என்னைப் பார்த்து ஒரு மாதிரி புன்னகைத்தாள்.

அவள் கை பிடித்து இழுக்க, “டேய்,…. லதா இருக்காளா?”

“இல்லே சித்தி. காலேஜ் வரைக்கும் போய்ட்டு வர்றேன்னு போய் இருக்கா.”

“அப்புறம் என்ன? வா,….இங்கே எதுவும் வேண்டாம்.” என்று சொல்லி அவள் பெட் ரூம் நோக்கி நடந்தாள்.

அவள் முன்னே நடக்க நானும் அவள் பின்னாலேயே அவள் குண்டிக் கோளங்கள் அசைந்தாடுவதைப் பார்த்து ரசித்துக்கொண்டே, சித்தி ரூமுக்குள் நுழைந்து நின்றேன்.

என் முன்னாலேயே கட்டி இருந்த புடவையை இடுப்பைச் சுற்றி கட கடவென அவிழ்த்து கொடியில் போட்டு விட்டு, என் முன்னாலேயே ஜாக்கெட் கொக்கிகளை பட் பட் என்று விடுவித்து அவிழ்க்க, சித்தியின் புண்டைக்கு மேலாக இருந்த பாவாடைப் பகுதி வட்டம் போட்டது போல ஈரத்தில் நனைந்து இருந்தது.

“என்ன சித்தி அங்கே ஈரமா இருக்கு. அவசரத்துலே உச்சா போய்ட்டீங்களா?”

“சித்தி கிட்டே உனக்கு எப்பவுமே கிண்டல்தான். வந்த பஸ்ல செம கூட்டம். நின்னுகிட்டேதான் வர வேண்டியதாய்டுச்சு. என் பின்னால வாட்ட சாட்டமா உன்னை மாதிரி ஒரு காலேஜ் பையன் வந்து நின்னான். நானும் வேற எங்கேயும் நகர்ந்து நிக்க முடியலை. அவன் என் பின் பக்கமா நெருங்கி நின்னு என் பின் பக்கமா கொஞ்சம் கொஞ்சமா உரச, நானும் உன் நினைப்புல அவனுக்கு ஈடு கொடுக்க அவன் கிட்டே பஸ்ஸ விட்டு கீழே இரங்குற வரைக்கும் வசமா மாட்டிகிட்டேன். அவன் சைட்ல என் மாராப்புக்குள்ள கையை விட்டு என் முலைகளைப் பிசையறதும், அவனோட சுன்னியை என் சூத்துல இடிச்சு அமுக்கறதும், இடுப்பைக் கிள்றதும்னு விளையாடிகிட்டு இருந்தான். சரி,… வாலிப பையனாச்சே ஏங்கிக் கிடப்பான். போனா போகுதுன்னு விட்டுக் கொடுத்தேன். அந்த விளையாட்டுல எனக்கு ரெண்டு தடவை உச்சம் ஆகி, பருப்பு துடிச்சி, ஜூஸா வழிஞ்சிடுச்சு. அப்படியே யாருக்கும் தெரியாம புடவையை கால் சந்துக்குள்ள சுருட்டி துடைச்சதுல பாவாடை இப்படி ஈரமா ஆய்டுச்சு.?”

“அது சரி,… சாப்பிட்டியா?.”

“ம்,…சாப்பிட்டேன் சித்தி.”

“சரி,… ஸ்டவ் என்னவோ சரியா பத்தவே மாட்டேங்குது. நேத்தே சொல்ல்லாம்னு நெனைச்சுகிட்டு இருந்தேன். மறந்துட்டேன். ஸ்டவ் ரிப்பேர் பண்ற கடையிலே கொடுத்து இருந்து ரிப்பேர் செஞ்சு முடிஞ்சதும் கையோட வாங்கிட்டு வந்துடு. இல்லேன்னா வாங்கி வச்சுகிட்டு லேட் பண்ணுவாங்க. இங்கே சமைக்கறதுக்கு ஸ்டவ் வேணும்.

“சரி சித்தி.”