[david110]

94


சுற்றியும் மலை , சுவாசிக்க இயற்க்கையான கத்து, சாப்பிட்ட சத்தான உணவுனு , அதோடு என் அம்மா சத்யாவை நினைக்காம இருக்க தியாமுனு இந்த எட்டு மாதம் , கஷ்டப்பட்டு இங்கு இருக்கிறேன் .


காரணம் அன்று முணிவார் என்னை மத்திரம் சொல்லி என்னை மறைய வைத்து இவ்க கூடிட்டு வந்தவர் , என்னிடம்.
தம்பி இது நாங்க எங்ங சக்தியால் உருவாக்குனா மாய உலகம் , இங்க நீங்க உங்க விரும்பம் போல்ல இருக்காலாம் சொன்னப்போ எனக்கு வருத்தாம இருந்துச்சு , என்னா நான் அம்மா கிட்ட போய்யிட்டு வாரனு சொல்ல கூட எனக்கு வாய்ப்பு கிடைக்க வில்லை.


அதோடு நான் இங்க இருந்த எங்க குடும்பம் ஊர் மக்கள் என்னை பற்றி அங்கே கேட்க்க மாட்டாங்காளனு , அவரிடம் கேட்டப்போ.


தம்பி , அது எல்லாம் நாங்க பத்துக்குறோம் , அதாவுது உங்க குடும்பம் ஊர் மக்கள் மணசுலா நீங்க இப்போ வேளை விசியாம போய் இருக்குறா மாதிரி நினைப்பு வர வச்சிட்டோம், அதோட நான் என் உங்க மனைவிக்கிட்ட பேச விட்டாம கூடிட்டு உடனே வந்தனா இது காரணம்.


அதாவுது நம்போ மறஞ்சதும் இயற்க்கை , அதோட சக்தியை வச்சு , உங்க குடும்பம், ஊர் மக்கள் , அதோட எங்களுக்கு மேல்ல சக்தியையும் , நிங்க தனிய வந்தாக ஒரு மாயா நனைப்பு வர வைக்க தான் , அதோடு நிங்க வரும் போது உங்க மனைவி கிட்ட பேசுனா , எங்க நாங்க பன்ன போற மத்திரம் பழிக்காம பொயிடுனு பயத்துல்ல தான் பேச்ச வாய்ப்பு தரழுனு சொல்லி அன்னைக்கு மறஞ்சுட்டாரு.


அதன் பின் , மாதம் ஒருமுறைனு இன்று வரை 7 முறை என்னை வந்து பார்த்திட்டு , என் நலன் விசாரிட்டு மட்டும் மறைந்திடுவார் , அதோடு நான் அம்மாவை பற்றி கேட்க்கும் போது எல்லாம் , “அவள் நலமாக இருகிறாள்” தம்பி மட்டும் சொல்லி மறைந்திட்டுவார்.


இன்று கிட்ட தட்ட நான் வந்து எட்டு மாதம் முடியும் தருவாயில் இருக்கிறேன், ஆனா என் அம்மா எப்படி இருப்பாள் நான் இல்லாமல் அவள் நிலமை நினைக்கும் போது எல்லாம் , அதன் வழியை தாங்க முடியாமல் தியாணம் பன்ன தொடங்குவேன்.


அதே போல் இன்றும் என் அம்மா நினைப்பு வர , காலையிலே என்னை கட்டுப்படுத்து உணவு உண்டப்பின் தியணம் பன்ன தொடங்கும் போது , 8வது முறையாய் என் முன் தொன்றிறார் முனிவார்.

அப்போ அவரை பார்த்தவுடன் , எழுந்து வணங்கி விட்டு அவர் பேச காத்து இருந்தப்போ என்னிடம் அவர் தம்பி நான் குடுத்த பெட்டி எங்கே கேட்டப்போ தான் அதை பத்தி ஞாயபகம் , வந்தாது அதாவுது நான் இங்க வந்தவுடன் முணிவர் என்னிடம் ஒரு பெட்டியை கூடுத்து இதை பத்திரமா பாத்துக்கோனு சொன்னத்தாள் ,அதை நான் விட்டுக்குள் மறைவாக வைத்து இருந்தை எடுத்துட்டு வந்து கூடுத்து அவரிடம் இதில் என்ன இருக்கு என்று கேட்டேன் .


அப்போ அவர் என்னிடம் , இத்தனை மாதம் பொருத்த நீ இன்னும் கொஞ்ச நேரம் பொருப்பா இதை சொல்லுரேன் , அதுக்கு முன்னாடி நீ போய் குளித்துட்டு வானு என்னை அனுப்பினார் .


அப்போ , உடனே நான் போய் குளித்திட்டு வந்தாப்போ , முனிவார் அந்த பெட்டியை வைத்து புஜை பன்னிட்டு இருந்தவர் , நான் வந்தாதும் அதை என் கையாள் திறக்க சொல்ல , நான் அதை நிறந்தேன் , அப்போ அதில் இரண்டு கோழி குண்டு மாதிரி பொருள் இருக்க , நான் அதை எடுத்துப் பார்த்துட்டு அதை திரும்பவும் அதில் வச்சுட்டு , வழக்கம் போல் என் அம்மா “ எப்படி இருங்கானு கேட்டேன் “ .


அப்போ முனிவார் , என்னிடம் வழக்கம் போல் தம்பி , அவுங்க நல்ல இருக்கானு சொல்லி முடிக்கும் போது அவரிடம் நான் எப்போ அவளை திரும்பவும் பார்க்க அனுமதி கூடுப்பிங்கானு கேட்டேன் , அப்போ அவர் இன்னும் கொஞ்ச நாட்கள் தான் , அதுக்கு அடுத்து நான் உன்னை அவளுடன் சேர்த்து வைப்போனு சொல்லி எழுந்தாவர் .


அந்த பொட்டியை எடுத்துக் கொண்டு மறைந்தார் , அதன் பின் நான் வழக்கம் போல் தியனாம் பன்ன தொடங்கினேன் .
அப்போ தியனாத்தில் , என் அம்மா என்னிடம் மாறா எங்கடா இருக்க சிக்கரம் என்ன வந்து உன் கூட கூடிட்டு போடானு சொல்லி அழுக்குறா மாதிரி அடி கடி எனக்கு , அதன் பின் தியானம் பன்னும் போது எல்லாம் அவள் குரல் கேட்க்க , என்னால் அவளை பார்க்க முடியாமல் தவிச்சிட்டு இருந்தேன் .


அன்று சாரியா முனிவர் வந்துட்டு போன 8 வது நாள் , நான் இருந்த இடத்தில் ஒரு வெளிச்சம் தெரிய , நான் அதை தொட்டு பார்த்தேன் , அப்போ அந்த வெளிச்சத்தில் கை வைத்தவுடன் , என் மறைய தொடங்குச்சு , அப்போ நான் பயந்து கையை வெளியே இழுத்துட்டு , அங்கு இருந்து தள்ளி நின்னப்போ .


எனக்கு என் அம்மா குரல் கேட்ச்சு , அப்போ பயத்தில் இருந்த நான் , அவள் குரல் கேட்டத்தும் என்னை அறியாமல் அதன் உள்ளே காலை வைத்து உள்ளே சென்றேன் , அப்போ அங்கே முதலில் இருட்டாக இருந்த இடம் நான் நடக்க நடக்க கொஞ்சம் கொஞ்சமா வெளிச்சம் வந்து கடைசியில் நான் வெளியே வந்தப்போ , என் தாத்தா விட்டின் வாசலில் இருந்தேன் .


அப்போ எனக்கு தாத்தா விட்டை பார்த்தாதும் ஒரே சந்தோசம் , என்னா நிண்ட நாள் யாரையும் பார்க்கமால் இருத்த எனக்கு , விட்டில் வெளியே அட்களும் , அதோடு என் குடும்பத்தை பார்க்க போர அவளில் , நான் விட்டை நோக்கி நடந்து வந்தேன் .


அப்போ , என் கையை யாரோ பிடிக்க , நான் நின்று அது யாருனு பாரத்தப்போ , அங்கே முனிவர் இருக்க , எனக்கு அப்போ தான் ஞாயபகம் வந்தாது அதாவுது , நான் அவர் என்னை மறைவாக வைத்து இருந்த இடத்தை விட்டு வந்ததையும் , அதோடு நான் இங்க வந்தாள் எதாவுது பிரச்சனை வருனு நினைத்து , அவரை பார்த்தாதும் நடத்தை சொல்லி மன்னிப்பு கேட்டு , நான் இப்போ என்ன பன்னுறாதுனு கேட்டேன் .


அப்போ , அது வரை நான் சொன்னத்தை காவனமாக கேட்டு விட்டு , என்னை பார்த்து சிரித்தவார் , தம்பி இது எல்லாம் நான் பன்ன வேளை தான் , அதாவுது நான் அனைக்கே சொன்னாள உன்னையும் உன் அம்மாவையும் கொஞ்ந நாட்களிள் சேர்த்து வைப்பானு சொன்னல்ல , அந்த நாள் தான் இன்று .


அதோடு உன்ன இங்க உடனே கூடிட்டு வந்த எங்குளுக்கு மேல்ல உள்ள சக்திக்கு தெரிய வரும் , அதனாள் தான் உனக்கு முன்கூடியே எதுவும் சொல்லாம் ஒரு மாய வெளிச்சம் உருவாக்கி உன்ன அதில் வர வைத்தேன், சொன்னவர் என்னை பார்த்து சில மத்திரம் சொல்லி முடித்தவுடன் .


நான் பழையபடி தாடி இல்லாமல் தலை முடி வெடி , இருந்தேன் , காரணம் கடந்து 8 மாதம் தனியாக இருந்தாள் தலை முடி எல்லாம் வளர்ந்து கிட்டதட்ட ஒரு சாமியார் போல் இருந்தேன் , அதோடு எனக்கு அந்த தனிமையில் இந்த மாதிரி இருந்தாது பிடித்து இருந்தாது.


இப்போ முனிவர் என்னை பழைய நிலமைக்கு மாதியாதும் அவரிடம் நன்றி சொல்லி , என் குடும்பத்தை பாரக்க போகுடுமானு ஆசையில் கேட்டப்போ , உடனே சாரி சொன்னவார், இன்று உடன் நிங்க பட்ட கஷ்டத்துக்கு பலன் கிடைக்கும் நாள் இதுனு சொல்லி என்னிடம் சில குறிப்பை சொல்லி மறைந்தார்.