[david110]

79


அடுத்த 20 நிமிடத்தில் கோவிலில் நான் வாண்டியை நிறுத்தி இறங்கும் போது , அம்மா என்னிடம் , “ மாறா கவணாம இருப்பா எக் காரணத்துக் கொண்டும் நம்போ உருவம் மாறுனாத யாருக்கும் தெரியாம பத்துக்கோ , அதோட பழைய முறையை வச்சும் யாரையும் கூப்பிடாத , அதே மாதிரி நானும் கூப்பிட்ட மாட்டேன் , கொஞ்ச நாள் முணிவர் சொல்லுர வரைக்கும் கஷ்டப்பட்டாதான் , எனக்கு குழந்தை பிறக்கும் சொல்லிவிட்டு.


கதவை திறத்தவள் , கடைசியாக என்னிடம் “ மாறா பொட்ட புள்ளையா அடங்கம் ஒழுக்கமா இருடா , வெளியே வந்தாதும் , அங்க இங்க தணியே போகாத , அதோட எப்பையும் என்ன கூடவே இரு அது தான் உணக்கும் எனக்கும் நல்லது புரிதானு , சொல்லி என் சேலையை கொஞ்சம் சரி பன்னி விட்டு என்னை கோவிலுக்கு அழைத்துச் சென்றாள்.


மாலை சுரியன் மறையும் நேரம் என்பதாள் , கோவிலில் கூட்டம் கூட தொடங்கி இருந்தாது , அதோடு கோவிலை சுற்றி நிறை பேர் இருந்தாள் , எங்கள் குடும்பத்தை கஷ்டப் பட்டு தேடி அவர்களிடம் வருதர்க்குள் , “ஐயோ அம்மா அயிறுசு எனக்கு..! “


காரணம் , இந்த பாழ போண சேலை தான் , கொஞ்ச துரம் நடந்தாதுகே உடம்பு முழுக்க வேற்த்து இருந்தாது , அதோட இந்த நகைகள் வேற அனிந்து இருந்தாள் கச கசனு இருந்தேன்.


அப்போ , எங்கள் குடம்பத்தை பார்த்தும் , என் உடம்பில் இருந்த அம்மா , என்னபோல் பேசி அவர்களிடம் பேசிட்டு தொடங்க , நான் அமைதியாய் தாத்தா பக்கத்தில் அமர்ந்து இருந்தேன்.


அப்போ மைகிள் , ஊர் தலைவர்களை அழைக்க , தாத்தா அப்பாவும் கிளம்பியவார்கள் , என் உடும்பில் இருந்த அம்மாவையும் அழைத்தனார் , ஆனா அவள் வர முடியாதுனு எவ்வளவு சொல்லியும் , அவளை நீ வந்தே அகுனு கூப்பிட்ட அம்மா வேறு வழியில்லாம் என்னை தணியாக விட்டுடூ சென்று விட்டாள்.


அப்போ என்னாலையும் அவளை தடுத்து நிறுத்த முடியமள் , நான் பாட்டிகளுடன் அமர்ந்து இருந்தப்போ ,என் அம்மாவுடைய அம்மா என்னிடம் .
என்னடி வந்தாது இருந்து அமைதியாய் இருக்க உடம்பு எதுவும் சரி இல்லாயானு கேட்டாள்.


நான் அவளிடம் அப்படி எதுவும் இல்லமா , சுடா இருந்துச்சு அதுதான் அமைதியாய் இருந்தேனு சொல்லிட்டு மீண்டும் அமைதியாய் இருந்தப்போ.
மணி 7.00 ஆனாது , அப்போ அங்கு வந்த சிலர் பெண்கள் நேரம் ஆகுது வாங்கமானு என்னை அழைக்க , நான் அவர்களை புரியாமள் பார்த்தேன்.


காரணம் திடிருனு வந்து கூப்பிட்ட பயம் தானே வரும் , அதுவும் இப்போ நான் ஒரு பெண் உருவத்தில் இருப்பதாள் சற்று பயந்து , அவர்களிடம் எங்கானு கேட்டேன்.


அப்போ பாட்டி என்னிடம் ,” என்னாச்சு சத்யா மறந்துடியா , இன்னைக்கு விளக்கு பூஜை இருக்குனு காலையில்லையே சொன்னால அவள் சொன்னப்போ , அவளிடம் அது இது மறந்துட்டேனு சொல்லி மழுப்பிட்டு , மாறான் வரடுமா வந்தாதும் போறானு சொன்னேன் .


அப்போ , அவள் என்ன பார்த்து முறைத்தவள் , பெண்கள் விசியாத்துக்கு அவன எப்படி டி கூடிட்டுபோ , அதுவும் நிறைய வயசு பொன்னுங்க எல்லாம் வருவாங்க அவன அங்க கூடிட்டு போறத்து தப்பு டினு என்னை அங்கு இருந்து அழைத்து சென்றாவள்.


கோவில் முன் எற்கனவே கத்து இருந்த பெண்களுடன் என்ன நிற்க்க வைத்தவள் , என்னிடம் இங்கையே இரு நாங்க வந்திறோம் அங்கு இருந்து சென்றார்கள்.


அப்போ என்னை சுற்றி இருந்த பெண்களை கவணித்தேன் வயசு வித்யாசம் எதுவும் இல்லாம் நிறை பெண்கள் கூட்டம் கூட்டாம இருந்தவர்களிள் ஒருதி திடிருனு என்னை பார்த்து சிரிக்க , நானும் போதுவா சிரித்தேன் .


அப்போ அவள் உடனே என்னை நோக்கி வந்தவள் , வாங்கமா என் தணியா நிக்கிறிங்கானு என் கையை பிடித்து , அழைத்து அவள் கூட்டத்துடன் சேர்த்து நிக்க வைத்தவள்.


அவர்களிடம் , இந்த அம்மாவுடைய அப்பானு என் தாத்தாவை பற்றி பெருமையாய் சொல்ல , அங்கு இருந்த அனைவரும் கொஞ்சம் தயங்கி முதலில் பேசியவர்கள் , சற்று நேரம் கழித்து என்னிடம் சகசமாக பேச தொடங்கினார்கள்.


காரணம் , அதில் இருந்த நிறை பேர் இளம் வயத்து பெண்களாக இருந்தாள் நிறைய கேளி , கிண்டால் சிரிப்புனு இருந்துச்சு .
அப்போ , மைகிள் விளக்கு புஜை பன்னும் பெண்களை அழைக்க , அங்கு இருந்த பெண்கள் எல்லாம் அங்கு இருந்து நடக்க தொடங்கினார்கள் , அப்போ என் கூட இருந்த பெண்களும் நடந்தவர்கள் என்னை கூட அழைத்து சொன்றனார் .


அப்போ வித விதமான கலரில் பாவாடை தாவனி , மற்றும் சேலையில் இருந்த இளம் மற்றும் வயதானா பெண்கள் என்னுடன் நடந்து வந்தவர்கள் நேர கோவில் மண்டப்த்துக்குள்ள சென்றானார்.


அப்போ என்னை சுற்றி நடத்து வந்த சில பெண்கள் கூட்ட நேரிசாலில் ஒருவரை ஒருவர் இடிக்க , என் முலை அவர்கள் மேல் உரசியாது , அதேபோல் அவர் முலையும் என் மேல் உரச்ச எனக்கு இதயம் பட்ட படுக்க தொங்கியாது .


காரணம் சுற்றி இருந்த பெண்களை முலைகள் வித்த வித்த வடிவத்தில் மற்றும் அளவில் இருந்தாது . அதோடு சிலருது முலைகள் இன்னமும் யார் கை பாடாத முலைகளாகவும் , சிலருது கணிந்த பல முறை பழக்க பட்ட முலைகளாகவும் இருந்தாது.


அப்போ நான் அவர்கள் தந்த அந்த உணர்வு தாங்கி கொண்டு மண்டபதற்க்கை வந்தப்போ , அந்த மண்டபத்துக்குள்ள , நிறைய விளக்குள் மற்றும் அதன் அருகே அமர சிறு இடமும் இருத்தாது .


அப்போ அங்கு இருந்த வயதான பெண்கள் எங்களை அமர சொல்ல , அங்கு இருந்த அனைவரும் அமர தொடங்கினார்கள் .
அப்போ என் பாட்டி கை காட்டி என்னை அழைக்க நான் அவளிடம் சேன்று திட்டினேன் எதுக்கு என்ன அங்க தணிய இருக்க வச்சிங்கானு, அப்போ அவள் இது எல்லாம காலம் காலமா பன்னுற வழக்கம் சத்யா , விளக்கு எடுக்கும் பெண்கள் கூட்டமா வருவது முறைனு சொன்னவள்.


என்னையும் அவர்களுடன் அமர சொல்ல , நான் வேறு வழி இல்லாமல் அந்த கூட்டத்தில் அமர்ந்தேன்.


அப்போ அங்க இருந்த புசாரி எங்களை விளக்கை எற்றி சொல்லி , சில விசையம் பன்ன சொல்ல நானும் அவர்களை போல் ஒரு பெண்னாக பன்ன தொடங்கினேன் , அப்போ அவர்கள் புஜையோடு பாட்டு கதை அது இதுனு சிலர் சொல்ல அதையும் நான் கேட்டுக் கொண்டு கஷ்டப்பட்டு அமர்ந்து இருந்தேன்.


அப்போ , எனக்கு அங்க உக்கரவே முடியில்லை என்னா , விளக்கு எறியுதுனு , அங்கு கத்து வரத்த மாதிரி பன்னி இருந்தாள் நான் வேர்த்து இருந்தேன் , அதோடு கூட்ட நேரிசலில் வந்தப்போ பெண்கள் என்ன இடித்த இடியில் , என் முலையில் இருந்து பால் வேற சில வந்து இருந்தாள் என் முலையும் ஒரு வித பிசு பிசு உணர்வு தந்தாது .


அப்போ என் பக்கத்தில் இருந்த சில கல்யாணம் ஆனா பெண்கள் அவர்கள் தோழிகளிடம்.


என்னாடி இப்படி வேர்க்குதுனு , அவள் சேலையை விளக்கி விட்டு காத்தும் வாங்கினார்கள் காரணம் விளக்கு புஜை முடியுற வரைக்கும் ஆண்கள் யாரும் வர மாட்டார்கள் என்ற தைரியத்தில் இருந்தனார் , அப்போ அவர்களின் சிலராது முலை பிரிவு வெளியே எனக்கு தெளிவாக தெறிய , அதை நான் அப்போ அப்போ பார்த்திட்டு இருந்தப்போ.


என் பக்கத்தில் இருந்து ஒரு இளம் பெண் என்னிடம் , அக்கா இந்த பூஜை எப்பொ முடியுனு கேட்டாள் . அப்போ நான் எனக்கு தெரியாதுமா நானும் புதுசுனு சொல்ல , அவள் என்னிடம் அடுத்து அடுத்தை பேச்சுக் குடுக்க , நானும் அவளிடம் பேச்சுக் குடுத்தேன் அப்போ அவள் திடிருனு அவள் சேலையை சரி செய்ய எனக்கு அவள் போட்டு இருந்த வெள்ளை நிரம் ப்ரா ஸரப் தெரிந்தாது , அப்போ அவள் அதை மறைக்காமல் அதை முண்னும் பின்னும் இழுத்து விட்டு , என்னா பார்த்து சிரித்தவள் .


என்னிடம் கச கசனு இருக்கா , நான் வேறு இன்னைக்கு ப்ராவா இருக்கமா பொட்டு வந்துட்டேனு , அவள் சரி செய்ய எனக்குள்ள எதோ உணர்வு வந்தாது , காரணம் யாருனு தெரியாத ஒரு பெண் அவள் உள்ளாடையை என் கண் முன் சரி செய்தாதும் இல்லாமல் அதன் காரணத்தை சொல்லியதை நினைக்க நினைக்க எனக்குள்ளோ என்னானு சொல்ல முடியாத ஒரு உணர்வு.


அப்போ மணி 8.00 நேருக்க எங்களை அந்த மண்டபத்துக்குள் வைத்து கதர கதர பூஜை நடத்தி கொண்டு இருந்தவர்கள் எங்களை புஜை முடிந்தாதுனு கிளம்ப சொன்னார்கள் .


அப்போ அந்த பெண் என்னிடம் கிளம்பும் முன் என்னிடம் , அக்கா எனக்கு பத்துரும் போகனு , நிங்க எங்குட்ட கொஞ்ச வரிங்காளானு , எங்குட வந்த பாட்டிய காணமுனு கேட்டு , உடம்பை வழைக்க, நான் முதலில் தயங்கினேன், ஆனாள் அவள் முகத்தை சோகமாக வைத்துக்கொண்டு பயத்திலும் அவசரத்திலும் கெஞ்சினாள் , அப்போ எனக்கு அவள் கேட்டத்தில் எனக்கும் பத்துரும் போக தொனியாதள் அவளிடம் சரினு சொல்லிட்டு , என் பாட்டிகிட்ட இங்கே இருங்கானு கை காட்டிடு அவளை கூடிட்டு சொன்றேன்.



அப்போ கோவிலின் ஒரு முலையில் பெண்களுக்காக எற்பாடு பண்னிய மறைவான இடத்துக்கு நாங்க வந்தப்போ அங்கே சில பொண்கள் வெளியே இருக்க, நான் அவரகளை பார்த்துக்கொண்டு , அந்த பெண்னுடன் யோசிகாமல் உள்ளே வந்துடேன் .


என்னா , இவ்வளவு நேரம் பெண்களுடன் இருந்தாள் அங்கே வெளியே பெண்களை இருந்தை பெரிதாய் எடுக்காமல் எத்தார்தமாக , அந்த பெண்னுடன் வந்தப்போ எனக்கு மயக்கம் வரும் அளவுக்கு நிலைமைக்கு பொய்ட்டேன்.


காரணம் உள்ளே இருந்தாது பெண்கள் தான் , ஆனா இது நாள் வரை என் அம்மா பாத்துரும் போனத்தை கூட நான் பார்த்தாது இல்லை ஆனா இன்னைக்கு , கூட்டம் கூட்டமாக பெண்கள் அங்கே இருந்த செடிகள் மற்றும் இருட்டான இடத்தில் பொது வெளியில் போனத்தை பார்த்து எனக்கு மயக்கம் தான் வந்தாது.


அதோடு என் கூட வந்த அந்த பெண் , எந்த ஒரு கூச்சமும் இல்லாமல் நான் பாரக்குமாறு அமர்ந்தவள் , அவள் சேலையை துக்கி விட்டு , அவள் பேண்டியை கலுட்டி அமர்ந்தவள் .


ஸ்ஸஸ்ஸஸ்ஸஷ்ஷச்சச்சச்சச்சச்சச்சச்ச னு


சத்தோடு , அவள் அவசரத்தை முடித்துவிட்டு எழுந்து என் பக்கம் வந்தாள், என்னிடம் நிங்க போக வில்லையாக கேட்டப்போ எனக்குள் எதோ பன்னா, நான் உடனே இல்லானு தலை அடினேன்.


ஆனா அந்த சமையத் அவளை பொன்றே சிலர் சேன்று அமர நான் உடனே அவளை இழுத்துக் கொண்டு , அவள் பாட்டியை தெடி விட்டு , என் பாட்டிகளிடம் சேன்று அமர்ந்தேன்.


காரணம் , என்தான் நான் பெண் உருவத்தில் இருந்தாலும் , பெண்களை அப்படி பார்பாது தப்புமுனு நினைத்தி அங்கு இருந்து வந்துடேன்.
ஆனா அடுத்து எனக்கு…