[david110]

74


முதல் கதவை திறந்தாதும் நானும் அம்மாவும் உள்ளே வந்தவுடன் , வெளியே இருந்த பெண்கள் அனைவரையும் பாட்டி உடனே அங்கு இருந்து அழைத்து சென்று விடா , நாங்கள் இருவர் மட்டும் அந்த அறையை சுற்றி பார்த்து நடக்க தொடங்கினேம் ,அப்போ அம்மா என் கூடவே நடந்து வந்தாள் விட்டூடூ.


நான் வேகமாக இரண்டாவுது கதவை திறக்க முயற்சி பன்னா அப்போ , அது திறந்த அடுத்த நோடியே முதல் கதவு தானா முடியாது .


அப்போ அம்மா பயத்தில் என்னிடம் ஒடி வந்து ஒட்டி நின்றவள் , என்னடா அவசரம் பொருமைய திற மாறா பயமா இருக்குனு சொல்ல , நான் அந்த அறையையும் சுற்றி பாரத்துவிட்டு முன்றாவுது கதவை பொருமையாய் திறந்தேன் .


அப்போ பாட்டி சொன்னத்துப் போல் வெளிச்சம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா குறைய தொடங்கியாது .


அப்போ நான் அம்மாவை என் பக்கம் வச்சுகிட்டு முன்று , நான்காம் அறையை பொருமையாய் திறந்து கடைசி அறைக்கு வந்தோம்.


அப்போ நாங்க உள்ளே வந்தாதும் பாட்டி சொன்ன மாதிரி வெளிச்சம் குறையை , உடனே அந்த அறையில் பெட்டி வைக்கும் இடம் தெரித்து அதில் அம்மா உடனே பெட்டியை வைத்தவுடன் அந்த பெட்டியிலிருந்து தங்க நிறம் வெளிச்சம் வந்து , சுவரில் பாட்டி சொன்னத்துப்போல் 5 சாவியும் தெரிந்தாது .


அப்போ , அதை நான் எடுக்க போகும் போது , என்னை தடுத்த அம்மா , என்னிடம் கொஞ்சம் பொருமை மாறா , எதையும் யோசிச்சு பன்னாலம் சொன்வாள்.


அவள் கழுத்திலிருந்த மாழையை கலுட்டி ஒரமா வைத்து அமர்ந்தாள் , அப்போ நான் அவள் பேச்சை கேட்க்காமள் சாவியை எடுத்திட்டு அவள் பக்கம் வந்து அமர்ந்தேன்.


அப்போ அம்மா அவள் தலையை என் தோள் மிது வைத்து , மவுனாம இருக்க , அவளிடம் என்னாச்சு திடிரு என் சேகம் 
கேட்டேன் .


அப்போ அவள் சோகமாக என்னிடம் , மாறா எனக்கு இப்போ ஒரு அம்மாவா உன் வாழ்க்கையை நான் எடுத்துக்கிட்டனோ நினைத்து கஷ்டமா இருக்குடா , என்ன உன் வயசு பெண்ன கல்யாணம் பன்னி இருந்தா , இன்னைக்கு ஊரே உங்கள துக்கி வச்சி கொண்டாடி இருப்பாக்க இல்ல.


அதோடு அவள் இந்த பெட்டிய எடுத்திட்டு வரும்போது எவ்வளவு கர்வமா நடந்து வந்து இருப்பா அதோட நீயும் சந்தோசமா இருந்து இருப்பால சொல்ல .


நான் அவளிடம் , என்னமா திடிருனு இப்படி எல்லாம் பேசிரங்கா , நீங்க எனக்கும் என்னொட அம்மாவும் , செல்ல பொண்டாடி தானே.


அதோட வயசு பொண்ன கல்யாணம் பன்னி இருந்த எனக்கு சந்தோசம் வந்து இருக்குமானு தெரியாது , ஆனா இப்போ என்னொட அம்மாவ கல்யாணம் பன்னாது நாள , எனக்கு அன்பு , காம்ம் ஒன்னா கிடைச்சு இருக்கு , அதோட இந்த ஊர் மக்கள் பத்தி எனக்கு கவலை இல்லமா , என்னா எனக்கு என்னொட குடும்பம் தான் முதல அடுத்தாது தான் மத்தாது சொன்னேன்.


ஆனாளும் அவள் திரும்பவும் ஒரு அம்மாவா எங்கிட்ட மழ்ழுக்கட்ட , என்னாள் ஒரு நேரத்துக்கு பிறக்கு அவளை சமழிக்க முடியாமல் தவித்தேன்.


காரணம் , ஊர் மக்கள் எனக்கு கல்யாணம் அகி இருந்தாள் நல்ல இருக்குமே இருக்குமேனு , அம்மா மணத்தில் , இப்போ அவள் என் மனைவினு என்னத்தை குறைத்து இருந்தார்கள்


அப்போ , என் கையில்ல வச்சு இருந்தா சாவி மாதி மாதி பார்திட்டு இருந்தப்போ அம்மா என்னிடம் .
என்டா இங்க ஒருதி இப்படி பேசிட்டு இருக்க உனக்கு இந்த சாவி தான் முக்கியாமானு தள்ளி விடா அது எல்லாம் கிழே விழுந்தாது .


அப்போ நான் அவளிடம் எதுவும் சொல்லாம அதை எடுக்க போனப்போ , கிழே விழுந்த சாவிகள் எல்லாம் ஒரு திசையை காட்டா , நான் அதை எடுக்காமல் அந்த திசையை உத்து பார்த்தேன் .


அப்போ அந்த அறையில் ஒரு இடம் மட்டும் வெளிசம் படாம இருக்க அந்த இடத்துல்ல புதுசா ஒரு வெள்ளை நிறம் சாவி தெரிய , அதை நான் எடுத்திட்டு வந்தேன் .


அப்போ அம்மா , என்னாட எங்க அம்மா 5 சாவினு தானா சொன்னங்கா ..! இது என்ன புதுசா இருக்குனு கேட்க்க , நானும் எனக்கு தெரியில்லாமானு சொன்னேன்.


அப்போ அம்மா கிழே இருந்த சாவியை எல்லாதையும் எடுத்து பார்த்தவள் , மாறா இந்த 5 சாவியும் 5 இயற்க்கையை குறி இருக்குபாருனு சொல்ல , அதை உடனே வாங்கி பார்த்தேன்.


அதில் அம்மா சொன்னத்து போல் நிலம் , நிர் , காற்று , ஆகாயம் , நேருப்பு எல்லாம் சின்ன வடிவாம சாவியில் பொருச்சு இருந்துச்சு .


அப்போ நான் என் கையில்ல வச்சு இருந்த வெள்ளை சாவியை பார்த்தப்போ , சின்ன பெட்டி வடிவாம் தெருஞ்சாது உடனே அதை காட்டி அம்மாவிடம் பெட்டியை திறக்க முயற்ச்சி பன்னாலுனு கேட்டேன் , அவளும் சிரிது நேரம் யோசித்து சரினு சொன்னாள்.


அப்போ நான் அம்மா கையில்ல சாவியை கூடுத்து நீங்காளே தொறங்கானு குடுக்க அம்மா பயந்து பயந்து சாவியை அந்த பெட்டியில் விட்டு திறந்து பார்க்கும் போது , எங்க கண்கள் குசும் அழவுக்கு அது பெருச்சா ஒரு வெளி்ச்சம் தந்து திறந்தாது.
அப்போ அம்மா உள்ளே என்ன இருக்குனு பக்காமல் , மகிழ்ச்சில் என்னை உடனே கட்டி பிடித்துக் கொண்டாவள். மாறா திறந்துருச்சு திறுந்துருச்சுனு கத்தினாள .


நானும் அவளை கட்டி பிடித்தபடி , இருவரும் சந்தோசத்தை வெளிபடுத்திட்டு , அந்த பெட்டியை முழுசா திறந்துப் பார்த்தோம்.
அப்போ நாங்க திறந்தும் அந்த அறை முதலில் தங்க நிறத்துல இருந்து வழக்கமான சுழாலுக்கு வந்துச்சு , அப்போ நாங்க அந்த அறைய முழுசா பாத்துட்டு பெட்டியை உள்ளே பாரத்தப்போ.


அதுல ஒரு ஒலையில்ல எழுத்துன ஒரு சின்ன குறிப்பும் , அதோட ஒரு கண்ணாடி இருந்துச்சு .


அப்போ நான் அந்த ஒலையில் உடனே அற்வத்திள் எடுத்து படிக்க பார்த்தேன் ஆனா எழுத்துகள் புரியாமல் ஒழுங்க படிக்க தெரியாம தவிக்க , அம்மா என் பார்த்து கேளியாக சிரித்துவிட்டு என் கையில்ல அந்த கண்ணாடியை குடுத்துட்டு அதை படிக்க தொடங்கினாங்காக.