[david110]

59
அப்போ அப்பா உள்ளே வந்தாதும் என் பக்கத்தில் வந்து அமர்தவுடன் , தாத்தா அவரிடம் கோவில் வேளை எல்லாம் நல்ல படியா முடிஞ்சிருச்சா மாப்பிளையினு கேட்க்க .

அவர் எல்லாம் நல்லபடியா முடிஞ்சிருச்சு மாமானு சொல்லிட்டு , அவர்கள் தங்கள் வியபாரம் பற்றி பேச தொடங்கினப்போ
எனக்கு அங்கு இருக்க பிடிக்காமல் எழுந்து பாட்டிகள் இருக்கும் இடத்திற்க்கு சென்றுப்போ அவர்களும் தங்கள் கதையை பேசிக் கொண்டு இருந்தப்போ .

அம்மா அவர்களிடம் , நான் போய் சேலை மாதிட்டு வரடுமா , எனக்கு உடம்பு எல்லாம் வேர்த்து கச கசனு இருக்குனு சொன்னப்போ .

அவள் அம்மா , இரு சத்யா மாப்பிளை வந்தாதும் அவர் கிட்ட அசிர்வாதம் வாங்கிட்டு நீ துணியை மாத்திக்கோடா , அது வரைக்கும் கொஞ்சம் போருடானு அவளை கட்டாய படுத்தி அங்கே இருக்க வைத்தாப்போ .

அம்மா , அவள் கழுதியில் வடிந்த வேர்வையை தொடைத்து விட்டு சோகமாக அமர்ந்து இருக்க , நான் அவளை கவணிதேன் காலையில் அவள் கட்டி இருந்த மயில் பச்சை பட்டு புடவை அங்காங்கே அவள் வேர்வையாள நிணைது இருந்தாது ,அதோடு அவளை அது அவள் உடம்பை இருக்கியும் இருந்தாது.

அது மட்டும் இல்லாமல் அவள் இருந்த அறையில் ஒரே ஒரு விசிறி மட்டும் ஓடியதாள் , காற்று குறைவாக வர , அவள் தன் வேர்வையில் முழுக்க நினைத்து இருந்தப்போ , அம்மா பாட்டிகளிடம் அவர் வர வரைக்கும் என் அறையிலாவுது இருக்கேனு சொல்லி எழுந்தப்போ.

அவள் அம்மா , அவளிடம் சரி சத்யா போய் இரு ஆனா ஞாயபகம் வச்சுக்கோ நீ அசிர்வாதம் வங்கிட்டு தான் துணியை மாத்திக்குனு எழுந்திருக்க பாட்டிகள் அவளிடம் சில வார்த்தைகள் சொன்னப்போ .

நான் அதை செய்யல் படுத்தினேன் .
அதாவுது , அம்மா அந்த அறையை விட்டு வெளியே வரும் வரை காத்து இருந்தா நான் அவள் வெளியே வந்தந்தும் , அம்மா கையை பிடித்துக் கொண்டு சமையில் அறைக்கு பக்கத்திலிருந்த அறைக்குள் அவள் உணர்வத்துக்குள் அழைத்துச் சென்று கதை முடிவிட்டு.

அவளை கதவுடன் சேர்ந்து பேச விடாமல் வாய்யை முடினேன்.
காரணம் சற்று நேரத்துக்கு முன் அம்மா உடல் வேர்த்து அவள் அம்மாவிடம் துணி மற்ற அனுமதி கேட்டு அவள் அம்மா மறக்க , வெறு வழியில்லாம் தண் அறைக்கு செல்வதாக சொல்லி அம்மா வெளியே வரும் செய்தி கேட்டு காத்து இருந்தாப்போ என் முன் தொன்றினாள் அக்கா செல்வி .

அப்போ அவள் என்னிடம் அம்மாவ வேர்வையில் கஷ்டம் படுவதை வயித்தில் இருந்து அவளும் பார்த்தவள் அதை குறைக்க அவளும் என்னினப்போ , வெளியே நான் இருப்பதை உணர்ந்து என் முன் தொண்றியதாக சொல்லி உதவி கேட்டப்போ, நானும் அவளிடம் அதை காரணத்துக்காக தான் வெளியே காத்து இருந்தேன் என்று சொல்லி , அவளிடம் என்ன பன்னாலம் என்று கேட்டப்போது.

அக்கா என்னை அம்மா வந்தாதும் பக்கத்து அறைக்கு மட்டும் குடிட்டு வந்திட்டு மத்தாதை நான் பத்துகிறேன் என்று சொல்ல நான் அம்மா வெளியே வந்தாதும் இங்கே கூடிட்டு வந்து இருந்தேன்.

பத்து விணாடி அம்மா பேச முயற்ச்சித்து முடியமாள் போக அவள் கண்களாள் அவளை விட சொல்லி கேட்டப்போ , அவளிடம் பேசமா இருக்கானு மேதுவா சொல்லி என் கையை அவள் வாயிலிருந்து எடுத்தவுடன்.

அம்மா என்னை தள்ளி விட்டு , அவள் கைகளை விரித்து சுற்று தொடங்கினப்போ தான் அதை உனர்ந்தேன்.

அதாவுது நானும் அம்மா இருந்த அறை முழுவதும் அவ்வளவு குளுர்ச்சியாக இருந்தாது , அதை உணர்ந்து நானும் சிரித்து நேரம் அந்த குளர்ச்சியை உணர்ந்தப்போது தான் என் அக்கா ஞாயபகம் வர அவளை அங்கு தெடி பார்த்தேன் , ஆனாள் அவள் அங்கு இல்லாமல் போக அந்த அறையை சுற்றி பார்த்தேன்.

என்னா , இது என் முன்னோர்கள் முதல் என் தாத்தா வரை கல்யாணம் ஆனா அண்கள் மட்டும் வர கூடிய இடம் என்பதாள் நாங்கள் இங்கு வர அனுமதி இல்லை அதோடு இந்த அறையின் சாவி என் தாத்தாவிடம் மட்டுமே இருக்கும்.

சிறு வயத்திருந்து நானும் இந்த அறைக்கு வர பல முறை முயற்ச்சி பன்னி இருக்கேன் ஆனாள் இன்று வரை வர முடியத எனக்கு , செல்வி அக்கா உதவியோடு இங்க வந்தேன்.

இது ஒரு 10 x 10 அறைபோல் தான் இருந்தாது , சுற்றியும் வேரும் எங்கள் குடும்ப படங்கள் மட்டும் இருக்க நான் அதை சுற்றி பார்த்து விட்டு.

அம்மாவை பார்த்தேன் சேலையின் முத்தியை வழத்து கையில் பிடித்துக் கொண்டு தண்ணை மறந்து சுற்றிக் கொண்டு இருந்தாள்.

அவள் சுற்றும் சுழ்ழுக்கு எற்ப்ப , அவள் சேலை நலுவி அவள் தொப்புள் பகுதியும் , அதோடு அவள் வலது முலையும் தெரியது , அதோடு அவள் நீண்ட தலைமுடியும் அதில் வைத்து இருந்த மல்லிபூவும் அவளுடன் சேர்ந்து சுத்தும் அழகை ரச்சித்துக் கொண்டு .

அவள் அருகே நடந்து வந்தேன் அவளை லாவகமாக பின் பக்கமாக பிடித்து ஒரு சுற்று சுற்றி நிறுத்தியவுடன் தான் நினைவுக்கு வந்தாவள் . என்ன பிடியிலிருந்து விழக்கி என் பக்கம் திரும்பியவள் மெதுவாக “ மாமா ரோம்போ நன்றி டா இவ்வளவு நேரம் வேர்த்து கச கசணு இருத்த என்ன பத்து நிமிசத்துல குளிர வச்சுடானு என்னை கட்டி பிடிக்க பார்த்தப்போ .

நான் உடனே அவளை தடுத்து , தள்ளி நின்றேன் . அப்போ அவள் என் திடிர் இந்த ஒதுங்களை உணர்ந்த அம்மா , என்னிடம் என்னாச்சு மாறானு கவலையாக கேட்டப்போ .

அவளிடம் , இல்லமா நீங்க இவ்வளவு நேரம் வேர்த்து கச கசனு இருந்திங்காளா அதுதான் தள்ளி விட்டேன் சொன்னப்போ , அவள் அம்மாடா கொஞ்ச நேரத்துக்கு முண்டி அப்படி இருந்துச்சு , ஆனா இப்போ நல்ல இருக்குனு என்னை மீண்டும் கட்டி பிடிக்க வர நான் அவளை மீண்டும் தடுக்க.

இந்த முறை அவள் முகம் முற்றிலும் மற்றி , உன்மையான காரணம் என்னாடானு கோவத்தில் கேட்டப்போ , நான் அவளிடம் அது வந்துனு சீறு நேரம் தயங்கி அதை சொன்னேன்.