[david110]

55

கீழே விழுந்து திறந்தாத்தில் , அப்பா பாட்டி பயந்தில் இருக்க நான் எழுந்து அதை எடுத்து அந்த குருவிடம்குடுத்தப்போ  , அதை வாங்க  மறுத்தவார் .

என்னிடம் , தம்பி இப்போ இந்த இரண்டு அத்மா எப்படினு உங்களுக்கு நல்ல புருஞ்சு இருக்கும் , அதனாளஇவுங்கள அடச்சு வைக்க அவசியம்  இல்லை , அதனாள அதை நிங்கள வச்சுங்கானு சொன்னப்போ .

குடில்ல இருந்த இரண்டு பெண்களில் ஒருவர் ஒடி வந்து எங்களை உடனே அங்கு வர சொல்லி அழைக்க , நாங்க எல்லோரும் அங்கு சென்று  பார்ரத்தப்போ.

அங்க ..! அம்மா , எழுந்து உக்கத்து அழுந்துட்டு இருந்தாங்க , அவுங்க கைய வயித்துல்ல வச்சு கிட்டு தேம்பிதேம்பி அழுதரதப்போ பாட்டி அவுங்க  பக்குத்துல்ல உக்காந்து சமதானம் பன்னினவுங்க , அம்மா கிட்ட வயிறுஎதுவும்  வழிக்குதா சத்யானு கேட்டப்போ.

இல்ல அத்தைனு , தலையாடினவுங்க என்னை பார்த்து ,” மாறா என்ன மன்னிச்சிடுடானு  “ சொல்லி அழு நான்வேகம அவுங்க பக்கத்துல்ல வந்து  எதுக்குமா திடிருனு மன்னிப்பு எல்லாம் கேக்கிருங்குனு கேட்ப்போ.

என்னை கட்டி பிடித்தவள் , நம்ம செல்லிக்காக நம்போ பெண்னு கார்மிகா அவளுடைய வரத்த கூடுத்திட்டுமறஞ்சிட்டானு சொல்லி அழுந்தகாக .
அப்போ , நான் அவளை சமதான் பன்னி உங்களுக்கு எப்படிமா இது தொரிஞ்சத்துனு கேட்ப்போ , தேம்பிதேம்பி அழுந்தவள் என்னிடம்.

இப்போ திடிருனு , துக்கத்துல்ல இரண்டு உருவம் என் கண் முன்னே வந்தாங்க , அதுல ஒன்னு நம்போசெல்வியும் , இன்னோன்னு நம்பள மாதிரியே  ஒரு பொண்னு இருந்தப்போ.

நான் செல்வியா பாரத்த சந்தோசத்துல்ல அவளை ஒட்டிபோய் கட்டிபிட்டிச்சிட்டு இருந்த, அப்போ என்பின்னாடி வந்து நின்ன அந்த பொண்னு அம்மானு என்ன கூப்புட்டபோ , அந்த குரல் எங்கோ கேட்ட மாதிரிஇருத்துச்சுனு  , நான் உடனே திரும்பி பார்த்ப்போ புரிஞ்சத்து,  அது நம்மல மிரட்டுண  கருப்பு உருவனுதெருஞ்சு முதல்ல பயந்தா.

அப்போ நம்போ செல்வி என்ன பயபடாதிங்கனு , சொல்லி அவகிட்ட கூடிட்டு வந்தா.

அவுங்க பேரு கார்மிகானு அறிமுகம் பனந்தோடு  அவள் , நம்போ முன் ஜென்மத்தை பத்தி முழுசாவும் சொல்ல , எனக்கு முதல்ல நம்புராத வேண்டாமுனு யோசித்தப்போ , அந்த கருப்பு உருவம் என் கைய பிடிச்சு “அம்மானு”  கூப்பிடாதும் எனக்கு பழைய நினைவு எல்லாம் வர , நான் சந்தோசத்துல அவளை காட்டி பிடிச்சு பழைசநினைச்சிட்டு இருந்தேன்.

அப்போ , நம்போ பொன்னு கார்மிகா , எங்கிட்ட “அம்மா எனக்கு நேரம் கம்மியா இருக்கு அதனாள நான்சொல்லுர கேளுங்கானு” சொன்னவாள்.
என்னை இருக்க பிடித்து கண் கழங்கியவளை , நான் கஷ்டம் பட்டு அவள் அழுகை நிருத்தி என்னாச்சுனுகேட்டப்போ.

அவள் சொன்னத்தை சொன்னாள், அம்மா, எனக்கு உங்க கூட இருக்கானு அசை ஆனா , நான் உங்க வயித்துலபிறந்த , இந்த பொண்னு என்ன மாதிரி அவியா எங்கையும் போக முடியாம இங்கையே இருந்து கஷ்டம் படுவா .

அதேவே!  நான் உங்க வயித்துல பிறக்காம விட்டுக் கூடுதா , இவுங்க அவியா இருக்க அவசியாம் இல்லா , அதனாள என்ன இந்தன நாள பாத்துகிட்ட இயற்க்கை துனையா இருக்குனு நம்பிக்கையில்ல , இவுங்களுக்குஎன்னொட இடத்த விட்டு குடுத்து , மிண்டும் இயற்க்கை கிட்ட போகலானு முடிவு  பன்னி இருக்கானு சொல்லிகண் கழங்கியவள் மிண்டும் என்ன பாசம கட்டி பிடிச்ச .

அடுத்த ஜென்மத்துல்ல ஆவது நான் உங்க வயத்துல பிறக்குனு இயற்க்கை கிட்ட வேண்டி கத்து இருப்பமாஅதுவரைக்கு என்ன மறக்காம இருங்கானு , எங்கிட்ட அப்பா என் மேல்ல அவ்வளவு பாசம் வச்சு இருக்காறுநான் உங்க செல்விக்காக விட்டு குடுத்தோனு தெருஞ்சு வருந்தாதுல இருக்காறு ,  அதனால அவர்கிட்ட நான்மன்னிப்பு கேட்டாத சொல்லுங்கானு என் கண்கத்துல் ஒரு முத்தம் வச்சு அவ்வ மறஞ்ச உடன் நம்போ செல்விஎன்னொட வயித்துக்குள்ள வெளிச்சம வந்துடானு சொல்லி முடித்தவள்.

நம்போ பொண்னு மாறானு விசும்பிய படி மீண்டும் மயங்கி விழா , பாட்டியும் நானும் அவளை மீண்டும் படுக்கவைத்தப்போ , அங்க இருந்த  அனைவரும் ஒவ்வொரு மணநிலை அங்கு அங்கே நின்றப்போ.

அந்த குரு எங்களிடம் , நீங்க நினைச்ச மாதிரி உங்க செல்வி உங்க குழந்தைய வந்து பிறந்திடுவா இப்போஉங்களுக்கு சந்தோசமா கேட்டப்போ  நாங்க அமைதியாய என்ன சொல்லுராதுனு இருந்தேன்.

அப்போ அப்பா , இல்லா சாமி சொன்னவர் , எங்களை பார்த்து ,

20 வருசமா என் கூட இருந்த குழத்தை இறந்தஎப்படி வழி இருக்குனு எனக்கு நல்லவே தொரியும் , ஆனா இவுங்களுக்கு அவுங்க குழந்தை கூட ஒரு  நாள் கூடமுழுச வாழ முடியம போச்சுனு எப்படி. வருத்தமா இருப்பாங்கனு வருத்தம் பட்டவார் , அவரிடம் இதுக்கு எதாவுதுதிர்வு இருக்கனு குரு கிட்ட கேட்டப்போ.

முதலில் அவர் அப்படி எதுவும் இல்லைனு  உடனே   மறுத்து சொல்ல , அப்போ , அவர் சீசியரான சாமியார் அவர்எதையோ மறைபதை உணர்ந்து  அவரிடம் அந்த கருப்பு உருவதை காப்பாத்துங்க குருனு கெஞ்சி கேட்டப்போ, அதை சொன்னார்.