[Agniheart]

ரேவதியும் மாலதியும் ஒருவருக்கொருவர் சென்ட் அடித்து விட்டார்கள்.  மாலதியின்  குழந்தைக்கு புட்டிப்பாலில் வசம்பு உரைத்து கலந்து கொடுத்திருந்ததால் அசதியாக உறங்கிக்கொண்டிருந்தது ஹாலில். இனி நாளை ,  வெளியூர் சென்றிருந்த ஆனந்தன் திரும்பி வரும்வரை எந்த இடையூறும் இல்லை.
      
          இரவு 10 மணி ஆனதும் அக்கம்பக்கம் வீடுகளில் சத்தம் அடங்கியது.   எல்லா வீடுகளிலும் விளக்குகள் அணைக்கப்பட்டு, கதவுகளைத் தாழ் போட்டுவிட்டு தூங்கத் தொடங்கினார்கள்.  பெட்ரூமுக்கு வெளியே ரேவதியை உட்காரவைத்து அவளுக்கு  நலுங்கு வைத்த மாலதி,  ரேவதியின் முழங்கையிலிருந்து மணிக்கட்டுக்கு வரை சந்தனத்தை பூசினாள். கன்னத்தில் சந்தனம் பூசும்போது, ரேவதிக்கு கிளுகிளுப்பாக இருந்தது.   வீட்டில் எல்லா லைட்டையும் அணைத்து விட்டு,  பெட்ரூமில் ஒரு குத்துவிளக்கு மட்டும் ஏற்றிவைத்தாள் மாலதி.  மீதி இருந்த சந்தனத்தை தன் கைகளிலும் கன்னங்களிலும் பூசிக் கொண்டு,  பெட்ரூமில் பெட்டில் உட்கார்ந்து கொண்டு ரேவதியின் வரவுக்காக ஆவலுடன் எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.  அருகிலிருந்த டீப்பாயின் மேல் ஸ்வீட்களும் பழங்களும்  காத்துக்கொண்டிருந்தன.

           காய்ச்சிய பாலை டம்ளரில் எடுத்துக் கொண்டு,  அன்னநடை போட்டு கால்கள் பின்ன உள்ளே வந்தாள் ரேவதி.   தலைகுனிந்த வண்ணம் மாலதியின் அருகே வந்து நின்ற ரேவதியின் கையைப்பிடித்து பால் டம்ளரை வாங்கி டீப்பாயின் மேல் வைத்துவிட்டு எழுந்து நின்றாள் மாலதி.     ரேவதி, மாலதியின் கால்களில் விழுந்து நமஸ்கரித்தாள்.   அவள் கக்கத்திற்குள் கைகளை நுழைத்து மேலே  தூக்கிய மாலதி,  ரேவதியை நெஞ்சோடு அணைத்துக் கொண்டாள்.