[david110]

39
நானும் அம்மாவும் கிட்ட தட்ட அறை மணி நேரம் வெளியே இருந்தப்போ, சாமியார் மட்டும் வெளியே வந்தவர் , எங்களிடம் அங்கே எதுவும் பேசாமல் அருகில் இருந்த குடிலுக்கு அழைத்து சென்று அவர் முன் அமர சொன்னவரின் முகத்தில் எதையோ யோசிதபடி இருக்க.

நான் அவரிடம் என்னானு, அவரிடம் கேட்டப்போ. எங்கள் இருவரையும் பார்த்தவர் , முகத்தில் பல விதா யோசனையுடன்.

மாறா , உங்க பாட்டியும் , அப்பாவும் முழுசா குணம் அகிடாங்க , ஆனானு வார்த்தையை மட்டும் முழுங்க நாங்கள் என்னச்சு சாமினு கேட்டப்போ.

அந்த உருவம் இவங்களை அடச்சு வச்சு சித்தரவதை பன்னிட்டு இருந்தப்போ , இவ்வுங்க சுயநினைவுல கொஞ்சத்தை மட்டும் அழுச்சு இருக்குனு சொல்லி விட்டு.

எங்களை பார்க்க முடியமாள் தலையை மட்டும் கிழே குனிந்தவாரிடம் , எது வரைக்கும் சாமி அவுங்களுக்கு ஞாயபகம் இருக்குனு கேட்டப்போ

அது வந்து இப்பொ அவுங்க இரண்டு பெருகும் கடைசியா நான் உங்க விட்டுக்கு வந்து புஜை நடத்தினாது வச்சு , அடுத்த நாள் என்னை பார்க்க வந்தாது வரைக்கும் தான் ஞாயபகம் இருக்கு சொன்னவர்.

இப்போ அவுங்க நினைப்புல , அந்த கருப்பு உருவம் திடிர் திடிர் வந்து பயம் முறுத்துவதை தடுக்க என்னிடம் உதவி கேட்டூடு வந்து மட்டும் தான் ஞாயபம் இருக்குனு சொன்னவர்.

அவுங்க நினைவுல்ல உங்க இரண்டு பெருக்கும் கல்யாணம் பன்னி வச்சத்தும், அந்த கருப்பு உருவத்தை அடச்சு , செல்வி உங்க அம்மா வயித்துல உருவாணதும் , என் கடைசியா அவர்களுக்கு விபத்து நடந்தையும் சுத்தாம மறந்துடாங்குனு சொல்லி முடிக்க.

என் உடல் முழுவதும் அவர் சொல்ல சொல்ல நடுக்கம் எடுக்க , நான் அம்மாவை பார்த்தப்போது அவளும் என்னைப்போல் ஒரு உணர்ச்சியும் இல்லாம்அழ்ந்த யோசனையில் இருக்க , அவளை அழைத்தேன்
அப்போ அவள் சுய நினைவுக்கு வந்தவுளுடன் என் பக்கத்தில் வந்து அமர்ந்து, சாமியாரிடம் அவர்களுக்கு மிண்டும் பழைய நினைவுக்கு கொண்டு வர எதாவுது வழி இருக்கானு கேட்டவள் முகத்தில் பயத்தின் சுவட்டு தெரியா.

நான் அவள் கையை இருக்க பிடித்து தையிரியம் குடுக்க, சாமியார் எங்களிடம் .
தாயி எனக்கு தெருஞ்ச வரைக்கும் இவ்வுங்க சுயநினைவை அந்த உருவம் தான் எடுத்து மறச்சு வச்சு இருக்கும் சொல்ல, நான் அப்போ அதை விடுவிச்ச இவ்வுங்களுக்கு பழைய நினைவு வருமானு கேட்டப்போ.

அவர் , அந்த உருவதை விடுவிச்ச இவ்வுங்களுக்கு பழசு ஞாயபகம் வராலும் , வாரமையும் போலம் இரண்டு முடிவா சொன்னவர் .

மாறா எனக்கு சில நாட்கள் மட்டும் குடுக்காக அதுக்குள்ள இந்த பிரச்சனைக்கு நான் திர்வை கண்டுபிடிக்காறுனு எங்களுக்கு தைரியாம் வர வைக்க சொன்னவர்.

எங்களிடம் , அந்த கருப்பு உருவத்தையே சமலிசிடிங்க , இவுங்கள உங்களாள சமலிக்க முடியாதானு கேட்டப்போ
நான் அவரிடம் முடியும் சாமி எங்களாள அவுங்களை சமழிக்க முடியுனு , சொன்னோம், அதோடு அவரும் எங்களுக்கு உதவுவாதக சொன்னவர் எங்களிடம்.

ஆனா இப்போ இருக்க நிலைமையில் பெரிய பிரச்சனை உங்க அக்காவுக்கும் பாதுகாப்பு தர இவ்வுங்க வயித்துல்ல மிண்டும் வர வைக்கனும் அதுக்கு நிங்க கணவன் மனைவியா ஒன்னா வாழானும் , அதுவும் உங்க அப்பா பாட்டிக்கு தொரியாமைனு சொன்னவர்.

என்னிடம் , மாறா இப்போ கூட நிங்க வந்த வண்டி அடி பட்டதாள் உங்களை பாக்க உங்க பையனும் ,மனைவியும் வந்து இருக்காகனும் சொல்லிதான் சமழிச்சிட்டு வந்து இருக்கேனு சொல்லி முடிக்க.

நாங்கள் இருவரும் அடுத்து என்ன பன்னுவது, அதுவும் நாங்கள் எப்படி அவர்களுக்கு தெரியாமல் கணவன் மனைவியா வாழுராதுனு எங்கள் மனத்தில் அயிரம் கேள்வி இருக்க .

சாமியார் எங்களிடம் , எல்லாம் நல்லதே நடக்கும் பயப்புடாதிங்க , அவளுங்களுக்கு ஞாயபகம் வர என்ன பன்னுறாதுனு யோசிச்சு உங்கிட்ட சொல்லுறானு சொன்னவர் .

எக்காரணத்தை கொண்டு அவர்களிடம் பழைய நினைவுகளை பத்தி பேசாதிங்கனு சொல்லியவர், எங்களுக்கு பயம் தெளிய எதெதொ பேச்சியவர் , கடைசியாக எங்களை அவர்கள் இருந்த இடத்திற்க்கு அழைத்து சென்றவர்.

அவர்களிடம் , அந்த உருவத்தை அடக்க அவர் குறுவின் உதவியை நாடி இருப்பதாகவும் சொல்லி அவர்களையும் சமழித்தவர் , அதனாள் அவருக்கு சிறிது நாட்கள் அவகாசம் வேணு என்று நம்ம வைத்து.

என்னையும் அம்மாவையும் நிண்ட நாள் கழித்து , அப்பா பாட்டியுடன் எங்க விடிற்க்கு அனுப்பி வைத்தார்.