[david110]

34
நேரம் மாலை 4.00 இருக்கும் நாங்கள் அனைவரும் ஒவ்வொரு விதமா கஷ்டத்தில் தவிக்கும் போது மிண்டும் அப்பாவுடைய கைபேசி பல முறை அடித்து கொண்டு இருக்க.

நான் அதை எடுக்க முயற்சி பன்னும்போது அதை மயமாக மறையவைத்துக் கொண்டு எங்கள் கஷ்டத்தை ரசித்துக் கொண்ட இருந்தப்போ தான் எனக்கு புரிந்தாது

இப்போ பாட்டியும் அப்பாவும் இருக்கும் நிலைக்கு கன்டிப்பா அந்த உருவம் தான் காரணம் இருக்குனு நண்பிகையில்.

நான் கைபேசியை எடுக்கும் முயற்சியை விடுத்து அந்த உருவத்திடம் எங்க அப்பா பாட்டி சுயநினைவு வர நாங்க என்ன பன்னானு கேட்டப்போ.

அம்மாவும் அக்காவும் என்னை பார்க்க, நான் மிண்டும் அந்த உருவத்துகிட்ட எங்க அப்பா, பாட்டிக்கு மிண்டும் சுயநினைவு வர என்ன பன்னனும் கேட்டப்போ.

அந்த உருவம் அந்த கைபேசியை என் மேல் விழ வைத்து எடுத்து பேசு உனக்கு தானா புரியுனு சொல்ல நான் அதை எடுத்து பேசிய போது , அந்த உதவியாளர் அதை சொன்னார்.

இரண்டு நாட்கள் முன் அம்மாவசை அன்று இரவு 12 மணிக்கு , சாமியார் அந்த உருவம் அடச்சு வச்சு இருந்த பாதிரத்தை முழுசா அடக்க இன்று உகந்த நாளுனு.

சாமியார் அனைக்கு திவிரமா தயணம் பன்னிட்டு இருந்தப்போ, அவுரு இருந்த குடிலுக்கு வெளியே இருந்த புனை ஒன்னு புகுந்து அங்க புஜையிலிருந்த பொருட்களுடன் அந்த உருவம் அடக்கி வச்சு இருந்த பாத்திரத்தை சேர்த்து தள்ளிவிட்ட ஒடி போயிறுசு அப்போ அங்க கீழே விழுந்து அந்த உருவம் அடைச்சு வஞ்சு இருந்த பாத்திரம் பாதிய திரந்து கடந்திருக்கு.

அப்போ சாமியார் , அதை முட முயற்ச்சி பன்ன பாத்து இருக்காரு, ஆனா அனைக்கு பார்த்து நல்ல , மழை வரத்துக்கான கரு மேகம் எல்லா சேர்த்து அந்த கருப்பு உருவத்துக்கு சாதகமாக இருட்டா இருக்க அது தப்பிக்க முயற்ச்சி பன்னி பாதியே வெளி வந்தப்போ , நாங்க எல்லோரும் ஒடி வந்து மத்திரம் சொல்லி வெளியே போன பாதி உருவத்தை அடைக்க பாத்தோம் , ஆனா அது அதுக்குள்ள பாதி தப்பிச்சு போயிடுச்சு சொன்னவரு.

அதனாள அந்த கருப்பு உருவம் உங்கள தெடி வருனு , அத அடக்க சாமியார் ஒரு மஞ்ச பையில்ல சில பொருட்கள் எல்லாம் வச்சு நேத்து வரை புஜை பன்னி உங்க அப்பா, பாட்டிகிட்ட கொடுத்து விட்டதை சொன்னவர்கிட்ட , சாமியரிடம் நாங்க இருக்கும் நிலைமையை சொல்ல கைபேசியை அவரிடம் குடுக்க சொன்னப்போ.

அவர் , இரண்டு நாட்களா எந்த உணவும் எடுக்காம மத்திரம் மட்டும் சொன்னத்துனாள அவருக்கு உடம்பு சரி இல்லமா மயங்கி விழுந்தவரு இன்னமும் எந்திரிக்களுனு சொல்லி முடிக்க.

என்னிடம் அந்த உருவம்,
அந்த சாமியார் மயங்குள்ள நான் மயங்கி விழ வச்சுடானு சிரிந்த அந்த உருவம் , அப்பா பாட்டி இருவர் நடுவே வந்து அவர்கள் கையை பிடித்து எங்களிடம் , இவுங்க சுயநினைவுக்கு வரனுமா கோட்டப்போ, நாங்க ஆமானு தலையாட்ட.

அந்த உருவம் அப்பா , பாட்டி கையை துக்கி பிடிச்சவுடன் அவுங்க எந்திரிச்சு உக்கார , நாங்கள் முவரும் சந்தோசத்தில் அவர்களை அழைத்தப்போ , அவர்களிடமிருந்து எந்த ஒரு பதிலும் வரமாள் இருக்க .

அம்மா அவர்களை கத்தி கத்தி அழைத்து பார்த்தாள் , அப்போ அந்த உருவம் , ரொம்போ கத்தாதடி இது எல்லதுக்கும் நி தான் காரணம் , கோவமாய் கத்திய அந்த உருவம் , அவளிடம் இவுங்க இப்போ என்னொட அடிமை இவுங்க சுயநினைவு எல்லாம் எடுத்து ஒரு மாய உலகத்துல்ல வச்சு சித்தரவதை பன்னிட்டு இருக்கானு சொண்ணப்போ.

அப்பா, பாட்டி கண்ணி இருந்து கண்ணிர் வடியா , செல்வி அக்கா ஐயோணு அழுந்தவள் எங்களிடம் அந்த உருவம் சொன்னத்து நிசம் , எனக்கு அவுங்க படுற கஷ்டம் தொரியுது சொல்ல.

நாங்கள் முவரும் ஒருவருக்கு ஒருவரு பார்த்து ஒரு முடிவுக்கு வந்தப்பின் , அதை கேட்டாள் அம்மா .

“உனக்கு இப்போ நாங்க என்ன பன்னும்” அவுங்கள மிண்டும் பழைய நிலமைக்கு கொண்டு வரனு கேட்டப்போ.

எங்களை எழமாய் பார்த்து சிரித்த அந்த உருவம் , முதல்ல அக்கா கிட்ட எனக்கு இப்படி நிழலா இருக்க பிடிக்கல அதனாள நான உருவமா மாறனு அதுக்கு நீ எனக்குள்ள வரனும் சொல்ல.

அம்மா உடனே அந்த நிழல் உருவம் சொல்லுர பன்னாதமானு கொஞ்சியவலிடம் , அக்கா எங்களிடம் , அப்பாவும் பாட்டியும் ரொம்போ கஷ்டம் படுறாக மா என்னால அவுங்கள இப்படி பார்க்க முடியுல்ல என்ன மன்னிசிடு சொல்லி அந்த நிழல் உருத்துடன் சேர , அக்கா முழுசா அந்த நிழல் உருவத்துடன் கலுந்திடு பழைய படு கருப்பு உருவமா மாறா , நாங்க ஒன்னு பன்ன முடியமா தவித்தோம் .

அப்போ முழுசா உருவமா மறுனா அந்த நிழல் உருவம் .

சந்தோசத்தில் அந்த அறையை மட்டும் சுத்தி சுத்தி பார்த்துகிட்ட உருவத்துகிட்ட , நான் அதுகிட்ட அதுதான் அக்கா உனக்கு உறுவம் கூடுத்துடாள , முதல எங்க அப்பா பாட்டியையும் விடிவுக்க சொல்லி கேட்டப்போ.

என் பக்கத்தில் வந்து நின்ற உருவம் .

என்னாது ! உங்க அப்பா, பாட்டியை விடனுமானு சிரிச்ச உருவம் , என்னிடம் உங்க அக்கா எனக்கு உருவம் கூடுத்து உங்க அப்பா , பாட்டி படுற சிதிரவத்தையை பாடுத்த கூடுத்தானு, சொல்லப் போன எனக்கு அவள் மேல் எந்த கோவமும் இல்லை , நான் அவ்வ கூட இருந்தவறை என்னை மிறி அவ்வ எதையும் பன்னத்துல்ல.

ஆனா நீங்க எல்லாரும் எனக்கு தோறகம் பன்னி அடச்சு வச்சு இருக்கிங்க அதனாள உங்க எல்லாருக்கு என் அசை திற தண்டனை கூடுத்துட்டு தான் உங்கள எல்லாதையும் சேற வைப்புன் சொல்ல, எங்களுக்கு பழையபடி பயம் வர தொடங்கியாது .

அம்மா வழங்கத் போல் என் கையை இருக்க பிடித்துக் கொண்டு அந்த உருவத்துக் கிட்ட எங்களுக்கு என்ன தண்டனை வேணுனா கூடு ஆனா இவுங்க சுயநினைவை மட்டும் கூடுத்துடு அம்மா கொஞ்சி கேட்டப்போ.

அந்த உருவம் முடியாது , எனக்கு இருக்குற கேவத்துல்ல உங்க இரண்டு பேறையும் இப்போவே அழுச்சிடுவே, ஆனா நான் திரும்பவும் பிறக்க நிங்க இரண்டு பேரும் எனக்கு தேவை நாள தான் உங்கள விட்டு வைக்குறனு சொல்லி அப்பா பாட்டி பக்கம் சென்ற உருவம் , எங்களை பார்த்து.

இங்க பாருங்க , நிங்க நான் சொல்லுர மாதிரி நடந்துகிட்ட , இவ்வுங்கள நான் சித்ரவதாம் பன்னாம இருப்பனு சொன்ன உருவம் .

அப்பா பாட்டி கையை பிடித்துவுடன் அவர்கள் உடம்பு அசை நாங்கள் இருவரும் எழுந்து வந்து அவர்களை அழைத்தப்போ , அப்பா பாட்டி கண்களை மட்டும் இரண்டு நிமிடம் மட்டும் முழித்து விட்டு கண்களை முட, நாங்கள் அவர்களை திரும்பவும் கண்களை திறக்க அழைத்துப் பார்த்தோம் .

அப்போ அந்த உருவம் , நீங்க என்ன கத்துனாளும் அவுங்களுக்கு கேக்காது , அதனாள உங்க சக்தியை குறைக்காம நீங்க இரண்டு பேறும் இப்போ நான் சொல்லுர மாதிரி நடக்க தொடங்குகானு எங்கிடம் விவரமாக அதை சொல்ல நாங்கள் வேறு வழி இல்லாமல் கேட்டுக் கொண்டு இருந்தோம்.