[david110]

30
அம்மா கத்தி என்னை கூப்பிட முடியாத சுழ் நிலையில் என்னை தேட தொடங்கி இருந்தாள் , நானும் அவள் கண்னிள் படமாமல் ஒழிந்துக் கொண்டு விளையாடினேன்.

அந்த சின்ன லேப்புக்குள் அம்மா நான் கட்டியா தாலியை ஜகேட்டுக்கு வெளியே ,அவள் கலுத்தில் தொங்குவதை பார்க்க பார்க்க அம்மாவை இன்று எப்படியாவது அனு அனுவாக பார்த்து ரசித்து விளையாட வேண்டும் என்று நினைத்து கொண்டு இருந்தப்போது .

செல்வி அக்கா என் முன் தொன்றி, சும்மா நினைச்சிட்ட இருந்த அம்மாவா அனு அனுவா ரசிக்க முடியாது மாறா, அதனாள முதல்ல என்ன செய்ய போறனு கேட்டவளிடன்.

அக்கா முதல்ல , எனக்கு அம்மாவா இப்படியே கொஞ்ச நேரம் சேலை இல்லாம என் கூட இந்த லேபுலா முழுக்க சுத்த வச்சு அவுங்கள அனு அனுவா ரசிச்சு கொஞ்ச நேரம் விளையாடி ரசிகானும் சொன்னவுடன்.

அவளிடம் என் கையிலிருந்த இருந்து அம்மா சேலையை குடுத்து , கொஞ்ச நேரம் நீ அமுதவள்ளி உடம்புலா புகுந்துட்டு , அமுதவள்ளியா நடிக்கானும் , அதோட அம்மா சேலைய அவுங்க எடுக்க முடியாத படி பாத்துக்க முடியுமானு கேட்டவுடன் .

அக்கா என்னை பார்த்து முடியுமாற,சொன்னவள் அமுதவள்ளி உடம்பில் புகுந்து , அம்மா சேலை இருக்க பிடித்துக் கொண்டாள்.

அப்போ அம்மா அவள் மார்பை இரண்டு கையாள் மறைந்து என்னை தேடிக் கொண்டு வந்தளை , பின் பக்கமாக மறைத்து மறைந்து வந்து இருக்க கட்டிபிடித்தேன்.

அப்போ என் திடிர் பிடியில் பயந்த அம்மா முதலில் வேறு யாரோ என்று பயந்து குதித்தவள், பின் நான் என்று தெரிந்தாதும், என்னிடம் விடு மாறா எனக்கு பயமா இருக்கு முதல்ல என்னோட சேலை கூடுனு கேட்டப்போ.

அவளை என் பக்கமா திருப்பி , அவளை என்னொடு இருக்க பிடித்துக் கொண்டு , சாரி டி செல்லம் , உன்னோட சேலை வங்கிட்டு மறஞ்சு மறஞ்சு விளையாடிட்டு இருந்தான.

அப்போ..! நான் தடுமாற..
அம்மா என் தடுமாற்றத்தில் , அப்போ என்டா..? சொல்லுனு அவளும் தடுமாறி கேட்கக.

நான் தடுமாறி அவளிடம், நம்ம செல்வி வந்து உங்க சேலை பிடிங்கிட்டி அமுதவள்ளி கையில் மாட்டிவிட்டு மறஞ்சிட்டானு சொன்னவுடன் .
அம்மா பதறி அவளை பார்க்க , அங்கே அமுதவள்ளி உடம்பிலிருந்த அக்கா அம்மாவின் சேலையின் ஒரு முனையை மட்டும் பிடித்து கொண்டு இருந்தவளை பார்த்தவள் .

உடனே , என் பக்கம் திரும்பி மண்டையில் ஒங்கி ஒரு கொட்டு வைத்தவள் , உனக்கு அறிவு கொஞ்சமவாது இருக்காக மாறா உன்ன நம்பி கண்ன முடின பாவத்துக்கு , இந்த நிலமையில்ல நிக்க வச்சிடியேனு மிண்டும் கொட்ட வர.

நான் அவளை அடியில் இருந்து தப்பிக்கா , அவளது இரண்டு கையும் பிடித்து , அவளிடம் இந்த நிலமையில் என்னாமா கொறச்சாள் சும்மா கும்முனு அழகாதானமா இருக்கனு அவள் உடம்பை ஒரு முறை ரசித்து ,அம்மா கண்ணத்தில் ஒரு கடி கடித்துவிட்டு அவளிடம்

சாரி சத்யாமா ,
நான் உங்குட கொஞ்ச நேரம் விளையாடிட்டு இருக்குளானு தான் நினைச்ச , ஆனா இப்படி உங்க பொண்ணு வந்து பன்னுவானு நான் நினைக்குள்ளனு வருத்தாம சொன்னவுடன்.

அம்மா உடனே , என் தலைமுடியை பாசமாய் வருடியாவள் , மிண்டும் நங்குனு ஒரு கொட்டு வைத்தவள் , உணக்கு என் மேல் நிறைய அசையும், பாசமும் இருக்குனு முன்னாடியே தெரியும ஆனா பொது இடத்துல்ல விளையாட நினைச்சத்து தப்புனு சொன்னவள்.

என்னை விட்டு விழகி நின்று , மாறா ! எதுக்குடா செல்வி என்னொட சேலையா அவ கையில்லா மாட்டி விட்டானு திவிரமாய் கேட்டப்போ.

எனக்கு சிரிப்பு வர, உடனே அதை அடக்கி கொண்டு, “தெறியுல்லமா பாவமாக “, எனக்கும் அதுக்கும் சம்மதம் இல்லாத போன்று.

அம்மா..! இப்போ எப்படிபா சேலைய அவகிட்ட இருந்து எடுக்குறாது அவள் கண்ணத்தில் கைவைத்து திவிரமாய் யோச்சிதவளை , பாரக்கவே சிரிப்பாக இருந்தாது, ஒரு கட்டத்தில் அவள் யோசிபதாக சொல்லி பன்னுன முகம் பாவனை பார்க்க , பார்க்கா, எனக்கு சிரிப்பை அடக்க முடியாமல் , தவித்தப்போது.

அம்மா.. நான் அவளை பார்த்து சிரிப்பதை உணர்ந்தவள், பன்னுறாது எல்லாம் பன்னிட்டு என்ன சிரிப்பு என் திட்டியாவள் , முதலில் சேலைய அவளிடம் இருத்து எடுக்க எதாவுது யோசனை செல்லுனு கேட்டப்போ.

நான் அம்மாவிடம் , நீங்க வழக்கமா அவ்வ கிட்ட எப்பையும் பேசுறா மாதிரி அவ்வ பக்கத்துல்ல உக்காந்து பேச்சு மட்டும் குடுங்க , நான் உங்க சேலையை எடுத்துரானு அவளிடம் விரம் வசணம் பேசி என்னொடு அழைத்து வந்தேன்.

என் கைகுள், அவள் கையை பிடித்து வேறும் பாவடை ஜக்கேட்டில் வந்தள் முகத்திலும் அவள் கைகள் பிடியிலும் அம்மாவின் பயம் தெரிந்தாது , காரணம் அம்மா இது நாள் வரை இப்படி ஒரு கோலத்தில் வெளியே எங்கையும் இருந்து இருக்க மாட்டாள் என்று புரியா, எனக்கு அவளை இப்படி பாரக்க பாவமாக இருந்தாலும்.

இன்று எப்படியாது கொஞ்ச நேமாவுது அவளுடம் சந்தோசமாக இருக்க வேண்டும் என்ற குறிக்கொளோடு , அமுதவள்ளி பக்கத்தில் அம்மாவை உக்கர வைத்து அவளிடம் பேச்ச சொன்னப்போ, அம்மா அவள் கையாள் முலையை மறைத்து பேச்சுக் குடுக்க.

அமுதவள்ளி உடம்பிலிருந்த அக்காவும் , அம்மாவிடம் பேசினாள், நான் இவர்கள் பேசுவை கேட்டுக் கொண்டு அம்மாவின் சேலையை அக்கா கையிலிருந்து எடுப்பத்துப்போல் நடித்துக் கொண்டு இருந்தப்போ.

அக்காவும் என்னொடு சேர்ந்து நடிக்ங தொடங்கியவள்.
அவளிடம் ” மேடம் இன்னும் இவ்வளவு நேரம் இப்படியே இருக்குறாது “, அவள் கண்களை திறக்க முயற்ச்சி பன்ன.

ஐயோ வள்ளினு..! பதறிய
அம்மா உடனே வேகமாக எந்திரிச்சு அவள் பின் பக்கம் நின்று, அமுதவள்ளி இரண்டையும் கண்களையும் அவள் இரண்டு கைகளாள் இருக்க முடிவிட்டு, அவளிடம் மருந்து வேளை செய்ய இன்னும் நேரம் எடுக்குமா, பொய் சொன்னவள்
காரணம் அம்மா சேலையில் இல்லாதை அவள் பார்த்து விடுவாளோ என்ற பயத்தில்.

நான் கை எடுக்கும் வறைக்கும் கொஞ்சம் கண்னை திறக்கம இரும்மானு அவளிடம் பாசமாக பேசி சமளித்தவள், என்னை வேகமாக அவள் சேலையை எடுக்க சொன்னப்போ.

அக்கா “மேடம் இவ்வளவு நேரம் நிங்க இல்லாதப்போ என்ன யாரே வந்து வந்து தொடுறமாறி இருந்துச்சு அதுதான் நிங்க தானானு உறுதி பன்ன கண் திறக்கலானு பாரத்தேனு , அக்கா பயம் வந்தவள் போல் பேச்சினாள்.

அப்போ, அம்மா அவள் பயம் போக , வள்ளி பயப்படதாம உனக்கு கண் வழி குணம் ஆகுறா வரைக்கும் இங்கேயே இருக்கானு சொன்னவுடன் .

அக்கா உடனே அம்மா கைகளை பிடித்துக் கொண்டு “நேங்ஸ் மேடம் “ நான் கண் திறக்குற வரைக்கும் உங்க கையா பிடிச்சுகிட்ட இருந்த எனக்கு இன்னமும் தைரியாம இருக்குனு ,அம்மா கைகளை இருக்க பிடித்துக் கொண்டாவள்.

மாறான் எங்க மேடம் சத்தமே வரலுனு ,
அம்மாவிடம் கேட்டப்போ, அம்மா பயத்தில் என்ன சொல்ல என் யோசிக்க , நான் கீழா இருந்து எழுந்து , அம்மா கத்துகிட்ட, நான் உனக்கு குடிக்க தணி எடுத்துட்டு வர வெளியே அனுப்பிடேனு சொல்லுங்கானு சொல்ல.

அம்மா பயத்தில் நான் கூறியதை யோசிகாமல் அப்படி அவளிடம் உளறியவள், அமுதவள்ளி கண்களை இருக்க பிடித்துக் கொண்டு நிறக்க, நாங்கள் இருவரும் சேர்ந்து அம்மாவுடன் விளையாடினோம்.