[david110]

19
சுமார் எழுமணி நேரம் பயணம் , என் டைவர் வண்டியை கதர கதர ஒட்டி வர நான் நன்றாக துங்கி வந்தேன்.
இதுவே பழைய மாறனாக நான் இருந்தாள் விட்டை விட்டு வந்ததும் வண்டியை நான் தான் ஒட்டி வந்து இருப்பேன், ஆனால் என் மணம் குழப்பத்தில் இருக்க நன்றாக துங்கிவிட்டேன் .

இரவு 8.00 மணி இருக்கும் என் விடுதிக்கு வந்தேன் , சென்னையின் பழைமையான புகழ் பொற்ற கல்லூரி அது . பணக்கார்கள் அதிகம் படிக்கும் வற்க்கம் ஒரு கூட்டமும் , நல்ல மதிபேன் எடுத்து சாதிக்க துடிக்கம் ஒரு கூட்டம் நிறைந்த இடம்.

நான் இரண்டுக்கும் நடுவே என்பதாள் எனக்கு ஒரு அளவுக்கு அனைவரையும் தொரியும் அத்துடன் அந்த கல்லூரியின் உரிமையாளர் என் அப்பாவுடா நேருங்கிய நண்பன் வேறு.

காரிலிருந்து என் பைகளை எடுத்துக்கொண்டு என் விடுத்தி நுலைவாயில் நின்று பார்த்தேன் . ஐந்து அடக்கு கொண்ட புதிய கட்டிடாம் அது . ஒ வடிவில் நான்க்கு பக்கம் முழுமையாய் மறைத்து இருக்கும் கட்டிடம் .

விடுத்திக்கு வர செல்ல ஒரே வழி மட்டுமே , விடுத்துயின் நடுவில் பெரிய லான் வேறு இருக்கும் , என் அப்பா யு. சி முடியும் வரை இங்கே தான் தங்கி படிக்க வேண்டும் என்று அவர் கட்டளை , காரணம் பலத்தர பட்ட மணிதர்களின் குனத்தை அறியகுடிய சிறந்த இடம் என்று என்னை இங்கே இருந்து படிக்க வைத்தார் , அது மட்டும் இல்லாமல் வெளியே இருந்தாள் கேட்டு போய் விடுவேன் என்ற சிறு பயமும் தான் காரணம் .

என் பைகளை எடுத்துக் கொண்டு விடுதியின் உள்ளே வந்தேன் , நான் இங்கு வந்து சுமார் ஒரு மாதம் கடந்த தாள் என் அறை சாவி இப்போ என் விடுதி காப்பளிடம் உள்ளது , காரணம் என் உடன் இருந்த என் நண்பன் கடைசி நடைமுறை தேர்வுக்கான குறிப்புகளை பற்றி அரிய வெளிநாடு சென்றதாள் அவன் அறையை காலி பன்னி சாவியை இவரிடம் குடுத்து விட்டு சென்று விட்டான்.

நானும் கடைசி நடைமுறை தேர்வுக்காக அடிகடி வெளியே செல்வதாள் , என் அறையில் தங்க மற்று மாணவர்கள் விரும்பினாள் தங்கிக்க சொல்லி இருந்தேன் கடைசியாக விடிற்க்கு செல்லும் முன் .

இப்போ அதை வங்க அவர் அறைக்கு வந்தப்போது தான் விவரம் தெரிந்தாது என் அறையில் புதிதாக ஒரு அசிரியார் என் அறையில் தங்கி இருகிறார் என்றார்.

நான் அவரிடம் சில மணி நேரம் பேசிவிட்டு, அவரிடம் இருந்து விடைப்பெற்று , முன்றாவது மாடியில் உள்ள என் அறைக்கு படியில் எற தொடங்கினேன்.

எங்கள் விடுத்தியில் பேரும்பாலும் பணக்கார் பசங்க யாரு தங்க மாட்டார்கள் , அப்படியே தங்கினாள் அவர்கள் வசதிக்கு எற்ப்ப முன்றாது மாடியில் மட்டுமே தங்குவார்கள் காரணம் முன்றம் மாடில் மட்டும் தான் சில வசதிகள் உண்டு .

குறிப்பாக நல்ல படுக்கை , குளியள் அறை மற்றும் எசி போன்ற விசியம் இருக்கும் , பணமும் சற்று அதிகம் தான் மற்ற அறைகள் கணக்கிடும் போது .

என் அம்மாவும் அக்கவும் தான் நான் கஷ்டம் படமால் இருக்க அப்பவிடம் பேசி இத்த மாடியில் உள்ள அறையை வாங்கி கூடுத்தார்கள்.

நான் முன்றாவது மாடி வந்ததும் , என் நண்பர்கள் என்னை வரவேற்றனார் , நானும் அவர்களை பார்த்து பல நாட்கள் ஆனாதல் ஒவ்வொரு அறையாய் பேசிக்கொண்டு கடைசியாக என் அறைக்கு வந்தேன்.

முன்றாவது மாட்டியின் ஓரு முடிவில் உள்ள அறை அதுவும் , கொஞ்சம் பெரியது என்பதால் என் நண்பர்கள் விளையாட இங்க எப்போதும் வருவார்கள் பழைய நினைவுகளை நினைத்தபடி

நான் என் அறையை திறந்து உள்ளே வந்து பார்த்தப்போது குளியல் அறையில் இருந்து சத்தம் வந்தது .

காப்பாளர் சொன்னத்துப் போல் அந்த புதிய வாதியார் இருக்கலாம் என்று என்னி கதவை சாத்தி விட்டு என் படுக்கையில் அமரும்போது என் அப்பாவிடம் இருந்து அழைப்பு வந்தது .

நான் உடனே அதை எற்று அவரிடம் நான் வந்து சேர்ந்தை பற்றி விவராமாக சொல்ல , சிறிது நேரம் கல்லூரி நண்பர்கள் பற்றியும் விசாரித்தவர் , நான் அவர்களிள் பலர் வெளி தங்கியதும் ஒருசிலர் மட்டும் இங்கே இருப்பதை மட்டும் சொல்லிவிட்டு அம்மா பாட்டியு பற்றி விசாரித்தேன்.

முதலில் பாட்டியை பற்றி சொல்லியவர் , அம்மா பற்றி எதுவும் சொல்லதாள் கவலை பட்டு மீண்டும் மீண்டும் கேட்டப்போது , என் தொள் மேல் யாரே கை வைந்தப்போது தான் திறும்பி பார்த்தேன் .

ட்ராக் பேன்ட் மற்றும் டி சர்ட்டில் , நின்று இருந்தாள் என் அம்மா சத்யா , நான் அவளை அப்படி பார்த்தும் என் கைபேசியை கிழே போட்டு நிற்க்க , அம்மா அதை கீழே இருந்து எடுத்து அப்பாவிடம் பேசிவிட்டு வைத்தவள் என்னை அழைக்க நான் நினைவுக்கு வந்தேன் .