[david110]

5.
நான் பயத்தில் பாட்டி குடுத்த துனியை வேறு வழியில்லாமல் மத்திகிட்டு வெளியே வந்தபோ பாட்டி அங்க இல்லா , ஒடி போய் கதவு திறக்க அது முடியிருந்துச்சு , எனக்கு பயத்துலா கை, கால் நடுக்கம் வர உடனே கதவை வேகமாக தட்டியும் உதைத்தும் திறக்க பத்தேன் ஆனால் என்னாள் திறக்கவே முடியவே இல்லை .

எங்கள் விட்டு 23 சென்ட் கொண்ட இடத்தில் முன்று தளம் கொண்ட பரம்பரை விடு , காலத்துக்கு எற்ப்ப கொஞ்சம் கொஞ்சம் மற்றத்தோடு மத்தி வச்சுயிருக்கோம் .

விட்டை சுத்தி முன்னோர்கள் வைத்த தேன்னைமரம் பின் பக்கமும் , வலதுபுறம் சிரு கார்டன் மற்றும் லானும் , இடதுபுறம் ஒரு கினாறு மற்றும் வேளை செய்யும் நபருக்கு ஒரு சிறு அறை உண்டு.

முதல் தளம் - ஆல் , கிட்சன் , டைனிங் மற்றும் இரண்டு படுக்கை அறை உண்டு .
இரண்டாம் தளம் - ஆல் மற்றும் ஐந்து படுக்கை அறை உண்டு

முன்றாம் தளம் இப்போ கட்டியது - இரண்டு படுக்கை அறைகள் கொண்டத்து இரண்டுமே நல்ல விசாரமாக இருக்கும் , அதோடு டாயிங் ரும் மற்றும் பால்கனி இருக்கும் .

நான் இப்போது இருப்பது அந்த முன்றாவது தளத்தில் தான் என் அக்கா பள்ளி படிப்பை முடித்தவுடன் அப்பா அம்மாவிடம் தனக்குனு ஒரு அறை கேட்க்க அப்பா இதை கட்டி தந்தார்.

செடி, கோடி மேல் அர்வம் கொண்டந்தாள் அவள் அறையில் அதற்காக ஒரு அறையையும் அப்பா கட்டி தந்தார் . அவள் உயிரோடு இருக்கும் வரை இங்கே வந்து வம்புயிழுப்பேன் ஆனால் இப்போ அவள் இல்லாமல் இந்த அறையில் நிறக்கவே பயமாக இருக்க , அங்கு இருந்து தப்பிக்கா வேறு வழி தெடி அந்த அறையை சுத்திவந்தபோது .

அப்போது பால்கனி கதவு திறந்துயிக்க அங்கே சென்றேன் ,குளிர் காத்து என் மேல் தின்டா அங்கே ஒரு பெண் நிலவுளியில் நிற்பத்தை பார்த்து பயந்தேன் .இரண்டு அடி முன் பின் வைத்து வைத்து என் பயத்தை ஒரு முழையில் ஒதுக்கி எது நடந்தாலும் பாக்கலானு என்னொடை முழு தையிரத்தை வரவழைத்து அங்கே போக போக அந்த உருவம் தெளிவாக தெரிந்தது .

கிளிபச்சை கலர் பட்டுபுடவை அதறக்கு மேச்சிங்கா பச்சை கலர் ஜக்கேட், தலைமுடி நேர்த்தியாக பிண்ணி முன்று முழம் மல்லியப்பூ உடன் கை காது காழுத்து இடும்பு என்ன வைரம் பதித்த நகைகளுடன் நின்று இருந்தாள் என் அம்மா , எங்க விட்டு மாகராணி சத்தியாமா .
அவளை பார்த்ததும் எனக்குளிருந்த பயம் பறந்து போணது அவள் அருகே வேகமாக முன்னேறி அவளை அழைத்தேன் .
“அம்மா” அவளிடம் எந்த பதிலும் இல்லாதாள் அவள் அருகே இன்னமும் மிக அருகில் சென்று அழைத்தேன் ஆனால் எந்த பதிலும் இல்லாமா இருக்கா எனக்குள் பயம் வர தொடங்க.

அவள் முதுகை தொட்டு சத்தியாமா என்று அழைத்தவுடன் சுயநினைவி வந்தவுங்கா என்னை அங்கே பார்த்தும் , என்னை இருக்க கட்டிபிடிச்சுட்டு என்ன மன்னிசிடு மாறானு அழுந்தாங்க.காலையிலிருந்து ஒரு வார்த்தையும் பேசாமல் இருந்தவள் என்னை கட்டிபிடித்து அழுந்தவுடன் என் கண்கள் தானாக கண்ணிர் வந்து .

அம்மா என் அழுறிங்க அழாத்தமா, எனக்கு கஷ்டமா இருக்குனு அவளை சமாதனாம் பன்னினேன் ஆனாலும் அவள் அழுகையும் அவள் பிடியையும் விடாமல் அழுகையை தொடர்ந்தவள் மனசிட்டுடா மனசிட்டுபானு புலம்ப எனக்கு என்ன சொல்லி அவளை தெத்துவதுனு தெரியாமல் முழிக்க .
டும்னு இடிஇடிக்க என்னை விட்டு பிறிந்தவள் அவள் அழுகையை அடக்கிகொண்டு கண்களை துடைத்தவள் , வாடா மாறா மழை வர மாதிரி இருக்கு உள்ளே போலம் , உள்ளே அழைத்து வந்தவள் என்ன படுக்கை அறையில் இருக்க சொல்லிவிட்டு , அவள் முகம் கழுவிட்டு வரனு பத்ரும்குள் நுலையா , நான் உள்ளே வந்து படுக்கையில் ஒரு ஒரமாக அமர்ந்துயிருந்தேன் .

இரண்டு நிமிடத்தில் முகம் எல்லம் கழுவி வெளியே வந்த அம்மா பழையபடி இருக்க முயற்சி பன்னியபடி என் அருகே வந்து அமர்ந்தவள் . சிரிது நேரம் இருவரும் என்ன பேசுவதுனு தெரியாமல் முழிக்க .
அப்போ , அவள் கழுத்தில் நான் காலையில் கட்டிய தாலியை பார்த்வுடன் எனக்கு ஒரு மாதிரி இருந்தது , பாசமாய் மணவிட்டு பேசும் எங்கள் இருவருக்கு தடையாக இப்போ அந்த தாலி இருப்பதாள் நானே அவளிடம் பேச தொடங்கினேன்.
அம்மா என்னை பார்க்க முடியமல் இருக்க மிண்டும் அழைத்தேன்.

அம்மா , சத்தியாமா என்ன பாருங்கா எனக்கு கஷ்டமா இருக்கு நிங்க இப்படி உக்காத்து இருக்குறாது பிடிக்காளமா , எனக்கு முன்னாடியே இந்த விசியம் நடக்குனு தெருஞ்சுயிருந்துசான உங்கிட்டையும் அப்பா பாடிகிட்ட எப்படியாவது பேசி , நமக்கும் கல்யாணம் நடக்காமா நிருத்தியிருபேன் என்றேன் .

தறையையே விறைத்து பத்துட்டு இருந்தவள் அவள் தலை உயர்த்தி அமைதியாய் என்னை பார்த்தவள் , இதுல உன்னோட தப்பு எதுவும் இல்லடா மாறா எல்லாம் என்னொட விதினு என் தலையை வருடியவள், நீ கவலை பாடதபா
நான் , உங்க அப்பாவுக்காக தான் அவர் முடிவுக்கு ஒத்துகிட்டனே இதுல நீ கவலைபட்ட ஒன்னு இல்லாடா , ஆனா அவர் பேச்ச மட்டும் கேட்டேனே தவிற உன்னோட வழ்கையா நினைச்சு பாக்கமா இருந்துடானு வருத்தம் தான் மாறா என்றவள் .
“கண்களை முடிதிரந்தவள் “ கொஞ்ச நாள் அவுங்க நம்பிகைகாக வெளியே கணவன் மனைவியா நடிப்போம் மாறா, இங்க நம்ம அம்மா மகனாவே இருப்போம் . ஒருவேள சாமியார் சொன்ன மாதிரி எதாவுது நமக்குள நடத்தாலும் சரி நடக்கலானு சரி நீ எப்பையும் என்னொட செல்ல மகன் தான் கவலைபடத்தாபா என்றாள்.

எனக்கு அவள் பேசியது கேடத்தும் மணசு கொஞ்சம் நிம்மதியா இருந்திச்சு இருந்தும் அவள் என்னிடம் பழையபடி வழக்கம்போல் பேச தயங்கியவளை மணம் விட்டு பேசி பேசி அந்த தயக்கத்தை மற்ற முயற்ச்சி பண்ணினேன் , ஒரு கட்டத்தில் இருவரும் பழையா நிலைமைக்கு வார தொடங்கா அவுங்க.
மாறா , என்டா மதியம் அங்க ஒழுஞ்சுட்டு இருந்தனு மதியம் நடத்த விடையத்தை கேட்டாள்.
அதை அவள் கேட்டவுடன், அந்த கருப்பு நிழல் அம்மா பின்னாடி வந்து மறைந்து , எனக்கு பயம் மிண்டும் வர தொடங்குவதற்க்கு முன், அவளிடம் மதியம் நடத்தை ஒன்றுவிடாமல் குறிமுடிக்க அவள் அமைதியாய் நான் நினைச்சாடா அதோட வேளையாதான் இருக்குனு மிண்டும் கவலைபட தொடங்கியவளை சமாதணம் பன்ன அவளிடம் பேச்சை மாறினேன்
அம்மா பாருங்க உங்க முகம் எல்லாம் வாடியிருக்கு நிங்க , ஒருவரம் எப்படியும் ஒழுங்கா துங்கியிருக்க மாடிங்க தெரியும் இன்னைகாவது உங்க மணம் கஷ்டம் எல்லாம் மறந்து நல்ல என் மடியில் படுத்து துங்குகா அம்மானு , சொன்னதும் பாசமாம் என் பார்த்தவுங்கா .
என் மடிமேல் தலை வைத்து படுத்தவள் கண்களை முட்ட அவள் தலையை வருடினேன் அப்போது அவள் அனிந்துயிருந்த நகைகள் அவளை குத்த துங்க கஷ்டம் பட்டவுங்கா, உங்க பாட்டிக்கு வயசுனாலு அறிவே இல்லாடானு திட்டியவள் . மடியில் படுத்துயிருந்தவாரு என்னை பார்த்து திரும்பி படுத்தவள்
20 வருசமா அம்மா பையனா இருந்தவங்க எப்படி இந்த தாலி கட்டினா உடனே கணவன் மணைவியா மாறிருவாங்கா கொஞ்சம் அறிவுவேனா உங்க பாட்டிக்கு.
அதோட அந்த சாமியார் என்னை சொன்னாங்கனு தெரியுலா வேற காலையிருந்து உங்கிட்ட அப்படி இருக்கும் இப்படி இருனு டர்சர் பன்னத்தும் இல்லாமா இன்னைகே நமக்கு பஷ்ட் நடத்துமுனு எழு மணியிருந்து என்ன ஒரு வழி பன்னி நைட்க்கு ரேடி பன்னிவிட்டதும் இல்லாம , புதுச அவுங்க என் கை , கழுது என்ன அவள் அனிந்துயிருந்த நகைகளை ஒவ்வோனு காட்டி இது எல்லாம் போட்டுத்தான் நல்ல இருக்குனு போட்டு விடவுங்க நீ இங்க வந்து குளிக்க பாத்துரும் குள்ள நுலஞ்சதும் என்ன குட்டிடு வந்து இங்க விட்டூடு போனாகுனு அவள் சொன்னபோது தான் . எனக்கு முழுசா புரிந்தது பாட்டி என் என்னிடம் இந்த உடையை மாத்தி வர சொன்னங்குனு அவளிடம் சொன்னேன் .
அம்மா- மாறா இது எல்லாம் அவுங்க நம்பிகை அதுனாள அவுங்க என்ன சொன்னாலும் சும்ம தலையா மட்டும் அட்டுவோம் சொன்னபோது .
பால்கனி கதவை யாரோ தட்ட உடனே இருவரும் அங்க போனோனும் .
நாங்க அங்க போனபோது பல்கனிலா அப்பா நின்னுட்டு இருந்தாரு நாங்க பயத்து போய் கதவ திறக்க முயறிசித்தும் அது திறக்கால அப்பா எப்படி அங்க வந்தாருனு சந்தேகம் வேற.
கதவை உடைக்க முயற்சி பன்னும்போது டும்னு இடிஇடிக்க காரண்டு போய்ட்டு மழை வர தொடங்குஞ்சு .
அம்மா அப்பாவா எப்படியாவது காப்பாதுனு கெஞ்சினாங்கா , அப்போ அப்பா பக்கத்துல அந்த கருப்பு உருவம் நின்னுச்சு இரண்டு பேருமே பயத்துல அப்பாகிட்ட அந்த உருவத்த காட்டா அது அவர தள்ளிவிட்டுச்சு அப்பா பால்கனிலா இரண்டு கையா பிடிச்சிட்டு தொங்கினாரு .

அப்போ அம்மா அந்த உருவத்துக்கிட்ட உனக்கு என்ன வேனும் நான் பன்னுறா, அவர விடு அம்மா அந்த உருவத்துகிட்ட கெஞ்சி கேட்ப்போது அது அம்மா பாத்து சிரிக்கா , நான் பயந்தேன் .