[manigopal]

என் அம்மாவுக்கு ஒன்னும் புரியலே ......””இந்த ரெண்டு லூசுங்களுக்கும் என்ன ஆச்சு னு தெரியலேயே” னு பேந்த பேந்த முழிக்க, நான் வேகமா என் ரூமுக்குள்ளே போய்

கதவ சாத்திகிட்டேன்.....அதுக்கப்புறம் நான் என் அக்காவோட நேருக்கு நேரா பேசறதையே தவிர்க்க ஆரம்பிச்சேன்.....அப்படியே அவ வலிய வந்து பேசினாலும், வெடுக்

வெடுக் னு பதில் சொல்றதும், இல்லே பதிலே சொல்லாம போறதுமா இருந்தேன்....ஒரு நாள் அப்பா, அம்மா ரெண்டு பேரும் சொந்தக்காரங்க வீட்டு கல்யாணத்துக்காக எங்க

சொந்த ஊருக்கு போயிட்டாங்க...என் மனசுலே திடீர்னு ஒரு எண்ணம்......வேணுன்னு காலேஜுக்கு லீவு போட்டுட்டு வீட்லேயே இருந்துட்டேன்....என் அக்காவுக்கு ஒன்னும்

புரியலே....”என்னடா இன்னிக்கு காலேஜ் மட்டமா?” னு கேட்டதுக்கு ஒன்னும் பதில் சொல்லலே... அவள் குளிக்கறதுக்காக தன்னோட அலமாரியிலே இருந்து துணி எடுத்து

வெச்சுட்டு இருக்கும்போது நான் பூனை மாதிரி பின்னாடியே போய் அவள அப்படியே கட்டி பிடிச்சுகிட்டேன்.... அவ திடுக்கு னு திரும்ப பாத்து “டேய், என்னடா பண்றே?

போடா இங்கேர்ந்து” னு என்னை ரூமை விட்டு தள்ள பார்க்க, இத்தன நாளா எந்த பட்டு மேனிய தொட முடியலையே என்கிற வெறியிலே இருந்தேனோ அந்த வாய்ப்பு

இன்னிக்கு கிடைச்சதும் எனக்குள்ளே இருந்த மிருகம் முழிச்சுகிச்சு...நான் அவள விடுறதா இல்லே, அவள இறுக்கமா கட்டிபிடிச்சு, முகமெல்லாம் முத்தம் குடுக்க

ஆரம்பிச்சேன்..... ஆனா என் அக்காவோ “டேய், சொன்னா கேளுடா, மோகன்” னு கெஞ்சினதேல்லாம் என் காதிலே ஏறவேயில்ல...அவ என்னோட பிடிய விட்டு

திமிரும்போதேல்லாம் எனக்கு வெறி தான் இன்னும் அதிகமாச்சு....இவள நிக்க வெச்சா இன்னும் திமிருவா ன்னுட்டு அப்படியே வலுக்கட்டாயமா பெட்டிலே பிடிச்சு

தள்ளினேன்.....அப்படியே அதிர்ச்சியா என்னை பார்த்தவள என் பார்வையாலேயே “இன்னிக்கு என்கிட்டே வசமா மாட்டிகிட்டே” னு சொல்லாம சொல்லி, எகத்தாளமா

சிரிச்சிகிட்டு அவ மேல அப்படியே பாய்ஞ்சேன்.....ஆனா......ஆனா....எனாக்கு ஏதோ வித்தியாசமா பட்டுச்சு..இவ்வளோ நேரம் என்னோட பிடியிலேர்ந்து போராடினவ இப்போ

அசைவில்லாம படுத்திருக்கற மாதிரி இருந்துச்சு....ஒரு நொடி என் அக்கா முகத்த பாத்ததும் ....அங்கே..அங்கே...என் அக்காவோட கண்கள் இறுக்க மூடி கிடந்துச்சு....ரெண்டு

கண்களிலிருந்தும் தாரை தாரையா கண்ணீர் வழிஞ்சுகிட்டு இருந்துச்சு....அவளோட வேதனைய வெளிலே சொல்ல முடியாம உதட்ட கடிச்சுக்கிட்டு அமைதியா அழுதுகிட்டு

இருந்தத பாத்ததுமே எனக்கு அதிர்ச்சியிலே சப்த நாடியும் ஒடுங்கி போச்சு......அவ மேல படுத்துட்டு இருந்த நான் சட்டு னு விலகி உக்காந்தேன்.....என் அக்காவோ நான்

விலகினது கூட தெரியாம அழுதுகிட்டிருந்துச்சு.....எனக்கு என்ன சொல்றதுன்னும் தெரியலே, என்ன கேக்கறதுன்னும் தெரியலே.....கொஞ்ச நேரத்திலே என் அக்காவும்

எழுந்து உக்காந்துச்சு....ஆனா தேம்பி தேம்பி அழுததுலே அதுக்கும் பேச்சு வரலே.....அவளோட அழுகை சத்தம் என் நெஞ்சையே கிழிக்கற மாதிரி இருந்துச்சு....ஒரு வழியா

தைரியத்த வரவழைச்சுகிட்டு “அக்கா.....ஸா....ஸா.....ஸாரி” னு சொல்லிட்டு அவ முகத்தையே பாத்தேன்.....இந்த வார்த்தைய கேட்டதும் என்னையே கொஞ்ச நேரம்

பாத்தவ ”சின்ன வயசுலேர்ந்து நீ தாண்டா எனக்கு உயிர்......நீ என்னை எவ்வளோ கிண்டல் பண்ணினாலும், கோவப்படுத்தினாலும் மனசுக்குள்ளே ரசிப்பேன்,ஏன்னா எனக்கு

உன்னே அந்த அளவுக்கு பிடிக்கும்....இந்த வயசிலே உனக்கு என் மேல எப்படி ஒரு ஈர்ப்பு உருவாச்சோ அது மாதிரி எனக்கும் உண்டு.....மத்தவங்க பார்வைக்கு அது எப்படி

தெரியுமோ எனக்கு தெரியாது, ஆனா என்னை பொறுத்த வரைக்கும், இது நமக்கு மட்டுமே தெரிஞ்ச, நம்மால் மட்டுமே உணரக்கூடிய,என்னைக்கும் மனச விட்டு நீங்காத ஒரு

பொக்கிஷமான உறவா வெச்சுக்கணும்னு தான் ஆசைப்பட்டேன்”.... என் அக்காவோட ஒவ்வொரு வார்த்தையும் கேக்க கேக்க நான் எதுவும் பேசத்தெரியாம அவ கண்ணையே

பாத்துட்டுருந்தேன் .....என் அக்கா பரிதாபமா என்னையே பாத்து ”நான் உன் மேல வெச்சுருக்குற அன்புக்கு எல்லையே இல்லே டா....அதை உனக்கு உணர்த்த நான் எந்த

அளவுக்கும் தயார் னு நீ புரிஞ்சுக்கத்தான் தான் உன் இஷ்டத்துக்கு வளைஞ்சு குடுத்தேன்......ஆனா.....ஆனா”....இதுக்கு மேல பேச்சு வராம கீழுதடு துடிக்க என்னையே

பாத்தவ “என்னை ஒரு போகப்பொருளா மட்டும் பாத்திருக்கியே....உன் உணர்ச்சிகளை தணிக்கத்தான் முயற்சி பண்ணியிருக்கே, என்னோட அன்பை நீ புரிஞ்சுக்கவே

இல்லே...ஏண்டா?” னு கேட்டு முடிக்கவும், எனக்கு யாரோ பின்மண்டையிலே சம்மட்டியாலே ஓங்கி அடிக்கற மாதிரி இருந்துச்சு....அய்யோ, எவ்வளோ கேவலமா

நடந்துகிட்டிருக்கேன் நான்?.....மனசு முழுக்க என் மேல இவ்வளோ அன்பு வெச்சிருக்கற என் அக்கா கிட்டே இப்படி மனுஷதன்மையே இல்லாம நடந்துருக்கேனே.....என்

அக்காவோட உடம்ப மட்டும் பாத்தா நான் மனச பாக்கலையே..........என் அக்கா கட்டில் ஓரத்திலே ரெண்டு காலையும் தொங்க போட்டு உக்காந்திருந்தா....தலைய குனிஞ்சு

மௌனமா அழுதுகிட்டிருந்ததை கேக்க எனக்கு சக்தி இல்லே..... நான் கட்டிலை விட்டு எழுந்து நிக்க முயற்சி பண்ணினேன், ஆனா என் மனசு பட்ட வேதனையிலே என

கால்களுக்கு நிக்க திராணி இல்லாம போச்சு...அப்படியே மண்டியிட்டு என் அக்கா முன்னாடி உக்காந்தேன்...நான் நடந்துகிட்ட விதத்த என்னாலே எப்படியும் நியாயப்படுத்த

முடியலே....என் அக்காவோட ரெண்டு கையையும் பிடிச்சுக்கிட்டு என் முகத்தோட சேத்து வெச்சு குலுங்கி குலுங்கி அழ ஆரம்பிச்சேன்........