29-11-2021, 11:02 AM
(27-11-2021, 07:14 PM)madhan8188.raja Wrote: நான் கையில் வைத்திருந்த நோட்டை அப்படியே கீழே போட்டுவிட்டு எழுந்து போய்விட்டேன். டைனிங் டேபிள் நாற்காலியில் உட்கார்ந்தேன். வேணி அம்மா பரிமாறுவதற்காக அருகில் நின்றால். நான் அவளையும் உட்காரச் சொன்னேன், ஆனால் அவள் மறுத்து விட்டாள். நான் அந்த சந்தர்பத்தை சரியாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டு, மதியம் அவள் என் கையைப் பிடித்துபோல், அவளுடைய மணிக்கட்டைப் பிடித்து எதிரில் இருந்த நாற்காலியில் உட்கார வைத்தேன். அவளும் புன்னகையோடு உட்கார்ந்தாள். இந்த சாக்கில் அவள் முதுகிலோ அல்லது தோளிலோ லேசாக தடவலாமா என்று ஒரு நொடி தோன்றியது. ஆனால் அவள் கண்டுபிடித்துவிடுவாளோ என்ற பயத்தில் செய்யவில்லை.
நான் மீண்டும் உட்கார்ந்து விட்டு அவளைப் பார்த்த போது, கிட்டத்தட்ட காலையில் இருந்தது போலவே அவள் முலைகள் இரண்டும் மேஜைமேல் கிடந்தது. ஆனால் அந்தக் காட்சியை மேலும் அழகாக்கும் விதமாக, அவளுடைய மார்புப் பிளவு இரண்டு அங்குலத்துக்குத் தெரிந்தது. அவள் அதை கவனிக்கவில்லையா, அல்லது கவனித்தும் மறைக்க முயலவில்லையா என்று செரியவில்லை, ஆனால் அது என் கண்களுக்கு குளிர்ச்சியாக அப்படியே காட்சி தந்து கொண்டிருந்தது. சில சமயங்களில் அவள் பரிமாறுவதற்காக அசைந்து போது, ஒரு பக்கத்து மார்பு புடைத்து வெளியே லேசாக பிதுங்கியது. அதைப் பார்த்து கீழே என் சுன்னி பிதுங்கியது.
அவள் இன்று வேலைக்கு ஆட்கள் வந்ததைப் பற்றி என்னிடம் கேட்டாள். நானும் அவர்கள் எனக்குச் சொன்ன விஷயங்கள் பற்றி சொல்லிக் கொண்டிருந்தேன். பிறகு இந்த அறைக்குள் குளிர் அவ்வளவாக இல்லை என்றும், ஆனால் வெளியே கடும் குளிர் இருக்கும் என்றும் சொன்னாள். நானும் தலையை ஆட்டிக் கொண்டே, லேசாக என் காலை அவள் காலில் இடித்தேன். அவள் அதை கண்டுகொள்ளவே இல்லை. பிறகு பேச்சுவாக்கில் சில தடவைகள் அதேபோல் இடித்தேன். அதையும் அவள் கண்டுகொள்ளவில்லை. ஒரு கட்டத்தில் நிரந்தரமாக அவள் முட்டியும் என் முட்டியும் இடித்தபடி வைத்துக்கொண்டேன். அவள் அப்போதும் காலை நகர்த்தவே இல்லை. பரிமாறிய போது ஒரு முறை எதேர்ச்சியாக அவளுடைய உள்ளங்கையை என் கைகளில் பிடித்தேன். மெத்தென்று இருந்தது. அதை விடவே எனக்கு மனம் இல்லை. காதலர்கள் போல் கைகோர்த்துக் கொண்டே சாப்பிடவேண்டும் போல் இருந்தது. ஆனால் இரண்டு நொடிகளில் விட்டுவிட்டேன்.
இப்படியே சில சிற்றின்பங்களோடு இரவு உணவு முடிந்தது. வேணி அம்மா பாத்திரங்களை எடுத்துக் கொண்டு அந்தப் பக்கம் திரும்பியதும் நான் அவசரமாக எழுந்து பாத்ரூமுக்கு சென்று கைகழுவிக் கொண்டேன். பின் என் கட்டிலுக்கு சென்று சாய்ந்து உட்கார்ந்து கொண்டேன். என் ஃபோனை எடுத்து காலையில் நான் பார்த்த அதே நீலப் படத்தை ஓடவிட்டேன். சத்தத்தை குறைத்துவிட்டு, சுன்னியின் எழுச்சி தெரியாமல் இருக்க மடியில் ஒரு தலையணையை வைத்துக் கொண்டு, அதைப் பார்க்கத் தொடங்கினேன்.
ஒரு பத்து நிமிடம் பார்த்திருப்பேன். தன் மகனின் கடனுக்காக அவனுடைய கருப்பின நண்பர்களுடன் படுக்கையில் புரண்டு கொண்டிருந்த அந்தத் தாயை, கருப்பர்களில் ஒருவன் தன் மடியில் அமர வைத்து அவளுடைய குண்டி ஓட்டையில் தன் பூளை சொருகினான். அதே நேரத்தில் இன்னொரு அவர்களுக்கு முன் மண்டியிட்டு அமர்ந்து அவளது புண்டையில் சொருகினான். இதைப் பார்த்து சுன்னியை ஆட்டிக்கொண்டிருந்த தன் மகனை வாஞ்சையோடு அருகில் அழைத்து அவனுடைய பூளை வாயில் வாங்கிக் கொண்டாள் அவள்.
என்னை மறந்து நான் இதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த போது, வேணி அம்மா வந்து எனக்கு எதிரில் நின்றாள். நான் என்ன என்பது போல் பார்க்க, நான் சற்றுமுன் பார்த்துவிட்டு அப்படியே கட்டிலில் போட்டுச் சென்ற கணக்கு நோட்டுகளையும் ஃபைல்களையும் காட்டி, "இதை எடுத்து வச்சிரலாம்ல?" என்றாள். நான் சரி என்று தலையாட்ட, குனிந்து அதை எடுக்கத் தொடங்கினாள்.
என் தலையணை என் மடியை விட்டு சில அங்குலங்கள் எழும்பி ஒருநொடி அந்தரத்தில் நின்றுவிட்டு, ஒரு பக்கமாக சரியத் தொடங்கியது. நான் அதைத் தடுக்கக்கூட மறந்துவிட்டேன். ஏனென்றால் வேணி அம்மா குனிந்து அந்தப் பொருட்களை எடுத்தபோது கிட்டத்தட்ட ஒரு ஜான் அளவுக்கு அவளுடைய முலைப் பிளவுகள் என் கண் முன்னே தெரிந்தன. பப்பாளி மரத்தில் பப்பாளிப் பழங்கள் தொங்குவது போல் அவள் முலைகள் தொங்கிக் கொண்டிருந்தன. சிதறிக்கிடந்த ரசீதுகளை அவள் எடுத்து அதை ஒழுங்கு படுத்துவதற்காக கத்தையாக வைத்து மெத்தையில் தட்டியபோது அவளது மார்புகளோடு சேர்ந்து புஜங்களும் குலுங்கின. அவள் அப்படி எனக்கு எதிரில் குனிந்து முலைகளைக் காட்டிக் கொண்டு நின்றது வெறும் பத்து நொடிகள் நான் இருக்கும், ஆனால் எனக்கு பல மணி நேரங்கள் போல் தோன்றின.
நான் அப்படியே பார்த்துகொண்டு இருக்க, அந்த பொருட்களை எல்லாம் எடுத்து அடுக்கி மீண்டும் அலமாரியில் வைத்துவிட்டு தன் மெத்தையில் சென்று எனக்கு முதுகு காட்டியபடி படுத்துக் கொண்டாள் வேணி அம்மா. நான் ஏதோ சரக்கு அடித்தவன் போல் அவளையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். காலையில் சரசு என்னை சுவரில் சாய்த்து முத்தமிடும் போது இருந்ததைப் போல் அப்போதும் என் சுன்னி நீரில் மிதந்து கொண்டிருந்தது. பிறகு நான் லேசாக தொண்டையை செருமிக் கொண்டு, "தூங்கப் போறீங்களா அம்மா?" என்றேன்.
அவள் படுத்தபடியே என் பக்கம் திரும்பி, "ஆமா தம்பி. ஆனா நீங்க தூங்கும்போது லைட் ஆஃப் பண்ணா போதும். எனக்கு ஒன்னும் பிரச்சினை இல்ல." என்றாள். அவள் அப்படித் திரும்பிப் பார்த்து பேசியபோது, அவளது வலது பக்க முலை பிதுங்கி நைட்டியை விட்டு வெளியே வழிந்து கொண்டிருந்தது. அப்போது அவளுக்கு அருகில் யாராவது உட்கார்ந்து அவள் தோளைப் பிடித்து இரண்டு மூன்று முறை ஆட்டியிருந்தால், மூட்டையில் இருந்து கொட்டும் தேங்காய் போல், அந்த முலை அப்படியே வேளியே உருண்டு வந்திருக்கும். ஆனால் அது நடக்கவில்லை.
நான் அதைப் பார்த்துக் கொண்டே, "ஒரு அஞ்சு நிமிஷத்துல அணைச்சிருவேன் அம்மா." என்றேன்.
அவள் புன்னகை புரிந்து, "அவசர்ம இல்ல." என்று சொல்லிவிட்டு மீண்டும் திரும்பிவிட்டாள்.
என்னால் அதற்குமேல் பொறுக்க முடியவில்லை. ஷார்ட்ஸை இறக்கி சுன்னியை வெளியே எடுத்தேன். வேணி அம்மாவைப் பார்த்தபடி கட்டிலில் குப்புற படுத்துக்கொண்டேன். ஒரு தலையணையை எடுத்து சுன்னிக்கு அடியில் வைத்துக்கொண்டு, அதை வேணி அம்மாவின் மென்மையான குண்டியாக கற்பனை செய்துகொண்டு, அதில் மேலும் கீழுமாக சுன்னியை உரசத் தொடங்கினேன். அவளைப் பார்த்துக் கொண்டே, சத்தம் வராமல் தேய்த்தேன். கிட்டத்தட்ட கஞ்சி வரும் நேரத்தில் எழுந்து சட்டென விளக்கை அணைத்துவிட்டு பாத்ரூமுக்கு ஓடிச்சென்று கஞ்சியைக் கக்கினேன்.
ஐந்து நிமிடங்கள் கழித்து நான் வந்து படுத்தபோது, ஒரு விஷயத்தைப் பற்றித் யோசித்துப் பார்த்தேன். வேணி அம்மா ஏன் இப்படி தன் முலைகளை அடிக்கடி எனக்குக் காட்டுகிறாள்? ஒரு வேளை இவளும் சரசுவைப் போல் என் மூலமாக ஏதாவது ஆதாயம் கிடைக்கும் என்று நினைக்கிறாளா? அல்லது இவளும் என்னைப் போல் காமவெறி பிடித்து அலைகிறாளா? அல்லது தன் உடல் இப்படி வெளியே தெரிகிறது என்றே கவனிக்காத முட்டாளா? என்று யோசித்தேன், பிறகு இது மூன்றுமே காரணம் இல்லை என்ற முடிவுக்கு வந்தேன்.
அதற்கான உண்மையான காரணம் என்று எனக்குத் தோன்றியது இதுதான் . . . வேணி அம்மா இப்போது இருப்பது ஒரு ஆள் நடமாட்டமே இல்லாத இடம். உடன் இருப்பது, தன் வயதில் பாதியே கொண்ட, தனக்கு மகனாக இருக்கக்கூடிய வயது கொண்ட ஒரு பையன். மேலும், இங்கிருந்து வேலையை விட்டு அவள் போகும்வரை இதுதான் அவள் வீடு. நான் அந்த வீட்டில் அவளோடு வசிக்கும் ஒரு குடும்ப உறுப்பினருக்கு சமமானவன். இந்த இடத்தில் தன் உடலை மறைத்து வைக்க வேண்டிய அவசியம் அவளுக்குக் கிடையாது. அவளது உடலை நான் பார்ப்பதால் அவளுக்கு எதுவும் சங்கடமோ, நஷ்டமோ கிடையாது. நான் அதைப் பார்த்துவிட்டு அவளிடம் தவறாக நடக்கப்போவதும் கிடையாது. அப்படியே நடந்தாலும் அவளால் என்னைச் சுலபமாக சமாளிக்க முடியும். அதற்குத் தேவையான உடல் வலிமை அவளிடம் இருக்கிறது. அது போக, அவள் ஒன்றும் நிர்வாணமாக அலையவில்லை, எல்லார் வீட்டிலும் பெண்கள் வேலை செய்யும்போது எப்படி அவர்களுடைய உடல் வெளியே தெரியுமோ அப்படித்தான் இவள் உடலும் எனக்குத் தெரிகிறது. இது அனைத்தையும் விட மிக முக்கியமான ஒரு காரணம் ஒன்று இருந்தது. அது, அவளுடைய உடல் கட்டு. சரசுவைப் போல சாதாரண உடலாகவோ, அல்லது குறைந்தபட்சம் என் அம்மாவைப் போல் சற்று குண்டான உடலாகவோ இருந்தால் அதை மறைக்க முயற்சி செய்யலாம். இவளுடைய உடலோ ஒரு ராட்சத உடல். லூசான உடைகளை இவளால் அணியவே முடியாது. என்னதான் மறைத்தாலும் உடலின் ஏதாவது ஒரு பகுதியில் இருந்து சதை பிதுங்கி வழியத்தான் செய்யும். எனவே அதை மறைப்பதும் சாத்தியம் இல்லை. ஒருவேளை எப்போதும் ஒரு பெரிய கம்பளியை அவள் போர்த்திக்கொண்டு அலைந்தால் வேண்டுமானால் ஓரளவு மறைக்கலாம். எது எப்படியோ, அவள் என்னை மிகவும் நல்லவன் என்று நினைக்கிறாள் என்பது எனக்குப் புரிந்தது. அவள் என்னிடம் பேசும் முறையிலும் நடந்து கொள்ளும் விதத்திலும் இருந்து, இந்த வீட்டில் இருக்கும் வரை என்னால் அவளைப் பாதுகாக்க முடியும் என்று அவள் நம்புகிறாள் என்று எனக்குத் தோன்றியது.
இப்படி எல்லாம் நினைத்துக்கொண்டே, நான் தூங்கி விட்டேன்.
Superb Update

