[madhankumar67]

திரும்பி சரண் இன்னும் அங்கேயே சுனிதாவுடன் வழிந்துக் கொண்டிருப்பதை பார்த்தான். அதனால் மீண்டும் பவித்ராவின் பக்கம் திரும்பி சற்றூ துணிச்சலாக வேண்டுமென்றே சுன்னியை தூக்கி தூக்கி ஆட விட்டு பவித்ராவுக்கு காட்டுவது போல நிற்க பவித்ராவும் தவிப்பும் பயமும் குழப்பமுமாக அந்த துடிப்பை பார்த்து பார்த்து மனம் குழம்பினாள். ஐயோ நான் சரணின் மனைவி என்ற பயமும் அச்சமும் மனதில் இருந்தாலும் அவளால் உணர்வுகளை கட்டுப்படுத்த முடியாமல் விழிகள் விரிய சந்துருவின் கூடார ஆட்டத்தை பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.

 

சந்துரு சிறிது நேரம் அப்படியே நின்றவன் சரண் வருவதை உணர்ந்ததும் அங்கிருந்து நகர்ந்து தங்கள் உடைகள் இருக்கும் இடத்திற்கு சென்று விட்டான். பவித்ராவும் நிம்மதியடைந்து ச்சே சற்று நேரத்தில் மனதில் எத்தனை சஞ்சலம். இனி சரணை விட்டு விலக கூடாது. அவனுடனே இருக்க வேண்டும். பாவம் என் மீது எத்தனை நம்பிக்கை வைத்திருப்பார் என்று நினைத்து மனதை தெளிவாக்கிக் கொண்டாள்.

 

உடைகளை அணிந்த பின் வாங்க கார்லயே போயிடலாம் என்று சரண் பவித்ராவையும் காரில் ஏற்றிக் கொண்டனர் சந்துருவும் சுனிதாவும். சுனிதா காரை ஓட்டி கொண்டே தங்களுக்கு திருமணமாகி இரண்டு வருடமாகிறது, இன்னும் குழந்தை இல்லை ஜாலியாய் இந்த டூர் வந்ததாக, சொல்லி கொண்டே வந்தாள்.

 

ஹோட்டல் வந்ததும் சரணும் பவித்ராவும் இறங்கி கொண்டு நன்றி கூறினர். நாளை இரவு உங்களுக்கு ஹோட்டல் ஒன்றில் ட்ரீட் தரலாம்னு இருக்கோம் .ப்ளீஸ் மறுக்காமல் வரணும்.! என்றாள் சுனிதா.

 

அதெல்லாம் வேண்டாம்..! என சரண் பவித்ரா இருவரும் மறுக்க, ப்ளீஸ்..! என்றான் சந்துரு சரணும் பவித்ராவும் ஒருகணம் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துவிட்டு பின் புன்னகையோடு சரி..! என்றனர்.

 

சரணும் பவித்ராவும் இறங்கிய பின் தங்கள் ரிசார்ட்டை நோக்கி காரை ஓட்டிய சுனிதா என்ன பவித்ராவை ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு போல? என சிரித்து கொண்டே கேட்க, ஏக்க பெருமூச்சு விட்டான் சந்துரு.