[Manjeera]

కనకారావు వెళ్లాక ఆ రాత్రంతా ఏవేవో ఆలోచనలతో నిద్ర లేకుండా గడిపింది జ్యోతి. అతను రేపిన తీటకి ఒళ్ళంతా తిమ్మిరెక్కి కోరికతో రాంబాబు లుంగీ తప్పించి అతని మొడ్డని చేతిలోకి తీసుకొని మత్తుగా మూలుగుతూ పైకి కిందకి ఆడించసాగింది. తనకి ఆయాచితంగా 6 లక్షల లాభం రాబోతుంది అని తెలిసిన దగ్గరనుంచి రాంబాబు ఆనందంతో ఉబ్బి తబ్బిబ్బవుతున్నాడు. అందుకే కోరికతో ఎన్నడూలేని విధంగా జ్యోతి తన మొడ్డని సవరదీయడం అతను గమనించలేదు. ఏ విషయం ఆమెని అంతగా వేడెక్కించిందనే ఆలోచన కూడా అతనిలో ఉత్పన్నమవలేదు. అందుకే ఆత్రంగా అతని మీద పడుతున్న ఆమెను దూరంగా నెట్టేస్తూ “అలసటగా ఉంది జ్యోతి. ఈరోజు వద్దు. పొద్దున్నే వెళ్ళాలి” అని అటు తిరిగి పడుకున్నాడు. అరేబియా గుర్రంలాంటి పెళ్ళాం పక్కన ఉంటే స్వారీ చేయాల్సింది పోయి సారి చెప్తున్నాడు అని మనసులో అతన్ని తిట్టుకుంటూ దిండుని గట్టిగా హత్తుకొని కనకారావు చేష్టల గురించి ఆలోచిస్తూ కలతగా నిద్రపోయింది జ్యోతి. పరాయి మగాడిని అలా తలుచుకోవడం జ్యోతి జీవితంలో అదే మొదటిసారి. మొగుడిగా రాంబాబు ఓడిపోవడం మొదలైంది కూడా బహుశా అప్పుడే. 

రాత్రంతా సరిగ్గా నిద్ర పట్టకపోవడంతో బెడ్ మీద అటు ఇటు దొర్లుతున్న జ్యోతి తొలిపొద్దు సూచనగా కోడి కూయగానే లేచి, శుచిగా స్నానం చేసి, వంటా వార్పు ముగించేసరికి రాంబాబు నిద్ర లేచాడు. అతను స్నానాదికాలు ముగించుకొని డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గరకొచ్చేసరికి వేడి వేడి జీడిపప్పు ఉప్మా రెడీ చేసి పెట్టింది. అతను తింటూండగా కూతుళ్ళిద్దరి రూమ్ తలుపులు తట్టి వాళ్ళని నిద్ర లేవమని గట్టిగా అరిచి, కిచెన్లో రాంబాబుకి కారేజ్ సర్దసాగింది. రాంబాబు త్వరత్వరగా టిఫిన్ ముగించి “కేబుల్ రిపేరు పనులున్నాయి. సాయంత్రం ఇంటికి రాను” అని చెప్పి కారేజ్ తీసుకొని జీపులో కేబుల్ ఆఫీసు వైపు రయ్యిన వెళ్ళిపోయాడు. 

రాంబాబు అలా వెళ్ళాడో లేదో అంజు తన రూం లోంచి గబగబా బయటకి వచ్చి జ్యోతి టిఫిన్ చేయమని అరుస్తున్నా పట్టించుకోకుండా కాలేజీకి వెళ్ళిపోయింది. పొద్దున్న లేటుగా లేవడం, తిండి మానేసి పరిగెట్టడం దీనికి ఈమధ్య బాగా అలవాటు అయిపోయింది అనుకుంటూ చిన్న కూతురు అనుని టిఫిన్ చేయడానికి రమ్మని పిలిచింది జ్యోతి. అను అప్పటికే స్నానం చేసి కాలేజీకి రెడీ అవుతుంది. “వస్తున్నా అమ్మా” అంటూ ఒకసారి అద్దంలో తనని తాను చూసుకుని నుదుట స్టిక్కర్ సరిచేసుకుంటూ కాలేజీ బ్యాగ్ పట్టుకొని బయటకొచ్చింది అను. “అయ్యిందా అలంకరణ? నీ అక్క టిఫిన్ చేయకుండానే హడావిడిగా వెళ్ళిపోయింది. పెందలాడే పడుకోమంటే వినరు కదా ఇద్దరూ. అసలు మీకు సేపరేటు రూములు వద్దు అంటే వినలేదు మీ నాన్న. రాత్రంతా ఆ దిక్కుమాలిన ఫోను చూడటం, పొద్దున్నే లేటుగా లేవడం బాగా అలవాటైపోయింది మీ ఇద్దరికీ” అంటూ తిట్ల దండకం అందుకుంది జ్యోతి. 

వాళ్ళమ్మ మాటలకు ఇప్పుడు ఎదురు చెప్తే ఇల్లంతా రణరంగం అవుతుందని అనుకి తెలుసు. అందుకే సైలెంటుగా వచ్చి డైనింగ్ టేబుల్ మీద పెట్టిన టిఫిన్ పళ్లెం ముందు కూర్చుంది. ఇంతలో జ్యోతి “అయినా మీ ఇద్దరు ఒకే కాలేజ్ కదా. మరి నువ్వెందుకు వెళ్ళలేదు అక్కతో?” అనుమానంగా అడిగింది. “అక్కకి ఈరోజు ప్రాక్టికల్స్ ఉన్నాయమ్మా. 9 కల్లా కాలేజీలో ఉండాలి. ఇవి అటెండ్ కాకపోతే ఫైనల్ ఎగ్జామ్స్ రాయనివ్వరు. అందుకే పరిగెత్తి ఉంటుంది. నాకు ఫస్ట్ పీరియడ్ ఫ్రీ. అందుకే కొంచెం తాపీగా వెళ్తున్నా” అని గబగబా టిఫిన్ ముగించి వాళ్ళమ్మకి ఇంకొక ప్రశ్న అడిగే అవకాశం ఇవ్వకుండా కాలేజీకి పరిగెత్తింది అను.     

అందరూ వెళ్లిపోవడంతో తుఫాను వెలిసినట్ట్టుంది జ్యోతికి. తను కూడా నెమ్మదిగా టిఫిన్ చేసి, అంట్లు సింక్ లో పడేసి ఏమైనా చూద్దామని టీవీ ఆన్ చేసింది. కొత్త సినిమాలేవీ రిలీజ్ కాకపోవడంతో టీవీలో అన్నీ చూసేసిన సినిమాలే వస్తున్నాయి. అరగంట చూసి బోర్ కొట్టడంతో టీవీ ఆపేసి బెడ్రూంలో ఛార్జ్ పెట్టిన ఫోన్ తీసింది. చూస్తే వాట్సాప్ లో ఏదో కొత్త నెంబర్ నుంచి “హాయ్ జ్యోతి గారు” అని మెసేజ్. అది నిన్న రాత్రి 11 గంటలకు వచ్చింది. నిన్న డిన్నర్ తర్వాత జ్యోతి ఫోన్ చూడకపోవడంతో ఆమెకు మెసేజ్ సంగతి తెలియలేదు. ఎవరై ఉంటారబ్బా అనుకుంటూ “ఎవరు” అని రిప్లై ఇచ్చింది. తన మెసేజ్ కోసమే అవతలి వ్యక్తి ఎదురు చూస్తున్నట్టున్నారు. వెంటనే రిప్లై వచ్చింది. “నేనండి. కాంట్రాక్టర్ కనకారావుని. మీరు నిన్న నెంబర్ ఇచ్చారు కదా. ఇది నా నెంబర్”. మెసేజ్ చేసింది కనకారావు అని తెలియగానే అప్పటివరకు పనుల్లో పడి మర్చిపోయిన నిన్నటి విషయాలన్నీ జ్యోతికి గుర్తొచ్చి ఆమె ఒళ్ళు గగుర్పొడిచింది. అతనితో ఒంటరిగా మాట్లాడుతున్నా అనే ఊహే ఆమెకు కొత్తగా ఉంది. ఆమెకు తెలియకుండానే బెడ్ మీద వాలిపోయి అతనికి రిప్లై టైప్ చేయసాగింది.

జ్యోతి: “నమస్తే కనకారావు గారు. ఇది మీ నంబరా. సేవ్ చేసుకుంటానండి.” 

కనకా: “నమస్తే జ్యోతి గారు. నేను నిన్న చేస్తే ఈరోజు రిప్లై ఇచ్చారా. ఇలా అయితే మనం మీ అవుట్ హౌస్ పని చేసినట్టే.

జ్యోతి: “అబ్బే. అలా కాదండి. నిన్న బాగా అలిసిపోయా. పడుకునేసరికి లేటయ్యింది. ఇదిగో ఇప్పుడు అందరూ వెళ్ళాక తీరిక దొరికి ఫోన్ చూస్తే మీ మెసేజ్. వెంటనే రిప్లై ఇచ్చా. మా కోసం ఆమాత్రం వెయిట్ చేయలేరా?” 

(ఆమె ఇంట్లో ఒంటరిగా ఉంది అని రూడి చేసుకున్న కనకారావు……)

కనకా: నిజమేలేండి. మీలాంటి అందమైన భార్యలకు రాత్రుళ్ళు నిద్ర ఉండదు కదా. “అలసట” తీరిందా మరి?

జ్యోతి: నిద్రకు, అందానికి లింకేంటి కనకారావు గారు?

కనకా: ఇద్దరు పిల్లల తల్లి. మీకు తెలియనిది కాదు. అయినా నాలాంటి అమాయకుడిని ఏడిపించాలని అడుగుతున్నారు. అయినప్పటికీ నిన్న మీరిచ్చిన “విందు” ఆస్వాదించినవాడిని కాబట్టి చెప్తున్నా. మీలాంటి అందమైన భార్య పక్కలో ఉంటే మొగుడు నిద్రపోనిస్తాడా చెప్పండి. 

జ్యోతి: మీరన్నది పెళ్ళైన కొత్త దంపతులకు వర్తిస్తుంది. పెళ్లీడుకొచ్చిన మాలాంటి ముసలాళ్ళకు కాదు. 

కనకా: అమ్మమ్మా… మీరు ముసలివాళ్ళా? రాంబాబు మిమ్మల్ని “భార్య” అని పరిచయం చేయకపోతే అతనికి ముగ్గురు కూతుళ్లేమో అనుకొనేవాడిని. మీకు పెళ్లై అంత పెద్ద పిల్లలున్నారన్న విషయం నేను నేరుగా చూడకపోతే అస్సలు నమ్మేవాడిని కాదు. ఇది నిజం. 

(అతని మాటలకి లోలోపల మురిసిపోతూ….)

జ్యోతి: చాళ్లేండి. మీరు మరీ ములగ చెట్టు ఎక్కించేస్తున్నారు. నేను మరీ అంత చిన్న పిల్లలా లేను. అయినా మీ పట్నంలో ఆడవాళ్లు ఇంకా షోగ్గా రెడీ అవుతారు కదా. వాళ్లముందు నేనెంత. 

కనకా: పట్నమోళ్ళవి పై పై మెరుగులు జ్యోతి గారు. నిజమైన “అందాలన్నీ” పల్లెలోనే ఉన్నాయి. మరీ పొగుడుతున్నాను అనుకోకపోతే నిన్న మీరు కట్టిన చీర ముందు పెద్ద పెద్ద హీరోయిన్లు కూడా సరిపోరండి. నిజమైన అందం మీది. 

జ్యోతి: వదిలితే మీరు నన్ను ఇంకా అందలం ఎక్కించేస్తున్నారు. నాతో ఏమైనా పనుందా మీకు? ఇంతలా బిస్కెట్ వేస్తున్నారు!!

కనకా: నేను నిజమే చెప్తున్నా జ్యోతి గారు. ఒట్టుగా మీ సౌందర్యం అద్భుతం. మీరు దొరకడం నిజంగా రాంబాబు అదృష్టం. ఇరవయ్యేళ్ళ క్రితం మీరు నాకు కనపడుంటే మిమ్మల్ని పొందడానికి యుద్ధమైనా చేసుండేవాడిని. అసలు మిమ్మల్ని చూసాక ఆనాటి స్వయంవరం కాన్సెప్ట్ ఎందుకు తీసేశారా అనే బాద కలిగింది. అప్పట్లో మీలాంటి అందమైన భామలు పెళ్లీడుకు రాగానే వాళ్ళ తండ్రులు దేశమంతా స్వయంవర ప్రకటన చేయించేవారు. అలా మీ నాన్న కూడా చేయించుంటే మీ కోసం నేను ఆనాటి అర్జునిడిలా చేప కన్ను కళ్ళు మూసుకొని కొట్టేసేవాడిని. నా బ్యాడ్ లక్. పోన్లేండి. మిమ్మల్ని ఇప్పటికైనా కలుసుకోగలిగాను. 

(అతని మాటలకి ఆమె ఒళ్ళంతా తిమ్మిరిగా ఉంది. భర్త తన కోరికలు పట్టించుకోడు సరికదా ఏనాడూ తనని ఇలా పొగడలేదు. అలాంటిది ఇతను తన మీద ఇంత ప్రేమ, అభిమానం చూపిస్తుండేసరికి ఆమె మనసు ఎగిరెగరపడసాగింది.) 

జ్యోతి: అబ్బో. మంచి మాటకారే మీరు. మాటలతోనే బుట్టలో వేసేస్తున్నారు. మీ మాటలు వింటుంటే నా వయసు ఇప్పటికిప్పుడు పదేళ్లు తగ్గినట్టనిపిస్తుంది. మీ భార్య నిజంగా చాలా అదృష్టవంతురాలు. 

కనకా: నాకంత అదృష్టం లేదండి. మా ఆవిడ చనిపోయి ఐదేళ్లవుతుంది. బాబు ఊటీ బోర్డింగ్ కాలేజ్లో చదువుతున్నాడు. నేను ఇలా ఊళ్ళు పట్టుకొని కాంట్రాక్టులు చేసుకుంటూ తిరుగుతున్నా.    

        

జ్యోతి: అయ్యో. అవునా. క్షమించండి కనకారావు గారు. తెలియక మీకు మీ భార్యని గుర్తుచేశా. మీలాంటి మంచి వాళ్ళకే ఆ దేవుడు ఇలాంటి కష్టాలు ఇస్తాడెందుకో!! మరి రెండో పెళ్లి చేసుకోవచ్చు కదా? 

                   

కనకా: రెండో పెళ్లి చేసుకునేంత చిన్న వయసు కాదు జ్యోతి గారు నాది. 45 వచ్చేసాయి. నాకెవరు పిల్లనిస్తారు చెప్పండి? ఒకవేళ ఇచ్చినా ఆమె నా కొడుక్కి పిన్ని అవుతుంది తప్ప అమ్మ కాలేదు. 

 

జ్యోతి: మీకేంటి కనకారావు గారు. తెల్లగా హిందీ హీరోలా ఉంటారు. మీరు చెప్పేదాకా మీ వయసు 45 అని నాకు అనిపించలేదు. మీకు సుమారు 35 ఉండొచ్చు అనుకున్నా. మీ వయసుకి చాలా ఫిట్ గా ఉన్నారు మీరు. నాకు తెలిసి ఊర్లో ఆడవాళ్ళ కళ్ళన్నీ ఇక మీమీదే. జాగ్రత్తగా ఉండాలి మీరు. 

(ఆమె అంత చొరవగా మాట్లాడుతుందని ఊహించని కనకారావు….)

కనకా: రోజూ జిమ్ చేస్తానండి. అయినా ఎంత చేసినా ఏం ఉపయోగం చెప్పండి. అంతా బాత్రూములో పోసిన పన్నీరే కదా. అయినా ఏదో భార్య పోయిన బాధలో ఉన్నానని మీరిలా అంటున్నారు కానీ నన్నెవరు చూస్తారు చెప్పండి. 

జ్యోతి: మీకేంటి కనకారావు గారు. మీరు సై అంటే కోకెత్తడానికి ఈ ఊర్లో బోల్డంతమంది ఉంటారు. మీలాంటి అందం, దర్పం, డబ్బు ఉన్న వారు ఒంటరి అని తెలిస్తే చాలు. రాత్రికి మీ తలుపు ముందు రవికల పండగే!! 

కనకా: ఎందరైతే ఏం లాభం లేండి? అసలైన వ్యక్తి కటాక్షం కలుగలేదుగా.  

(అతను తన గురించి మాట్లాడుతున్నాడని తెలిసినా అర్ధం కానట్టు నటిస్తూ…..)

జ్యోతి: మిమ్మల్ని కాదనేంత అందగత్తె ఎవరండి? ఆమెకు మీ మనసులో విషయం చెప్పారా? 

కనకా: ఉన్నారు లేండి. నన్ను తన అందాలతో ఊరిస్తుంది కానీ తన మనసులో భావం కనపడనీయదు. ఆమె తలపులతో నాకు పిచ్చెక్కిపోతుంది. ఆమెను పొందని జన్మ వృధా అనిపిస్తుంది. 

(అతను తనంటే ఎంత పడిచచ్చిపోతున్నాడో తల్చుకుంటేనే జ్యోతికి పూకులో దురద మళ్ళీ మొదలైంది. నిన్న రాత్రి అతని మొడ్డ ఆమె పిర్రల మధ్య గుచ్చుకొన్నప్పుడు అతనిది బారు మొడ్డ అని గుర్తించింది. చీర మీదనుంచి గుచ్చుకుంటేనే ఆ ఒడ్డు బలుపు తన పిర్రల మధ్య బిరడాలా ఇరుక్కుపోతే ఇక నిజంగా అది తన బుజ్జి ముండలో పెడితే అనే ఊహకు ఆమె పూకులో వరద పొంగిపొర్లడం మొదలైంది. బెడ్రూం తలుపు దగ్గరకు వేసుండటంతో ఆమె చీర విప్పేసింది. లంగాని తొడలపైకి లాక్కుని పూ రసాలతో చెమ్మ దేరిన ఆమె పూకు పెదాల్ని ఎడమ చేత్తో నిమురుకుంటూ కుడి చేత్తో అతనికి రిప్లై టైప్ చేయసాగింది.)  

   

జ్యోతి:  మిమ్మల్ని అంతగా పిచ్చెక్కిస్తుందంటే ఆమె నిజంగా అందగత్తె అయ్యుంటుంది. కానీ మీరు గట్టిగా ప్రయత్నిస్తే పడిపోతుంది. ఆడదాన్ని లొంగదీయటం కూడా ఒక కళ కనకారావు గారు. 

కనకా: ఆమె అవకాశం ఇవ్వాలేగాని ఇసుక నుంచి నూనె పిండమన్నా పిండేస్తా జ్యోతి గారు. మీ మాటలు వింటుంటే ఆమె నాకు దక్కుతుందేమో అనిపిస్తుంది. ఆమె అందాలను నాకింద నలుగుతాయి అనే ఊహకే నాకు ఒళ్ళంతా హీటెక్కిపోతుంది. ఇప్పుడేం చేస్తుంటుందో తను?

(అతని తనని ఏం చేస్తాడో చదువుతుంటే జ్యోతి వళ్ళంతా వేడెక్కిపోయి సన్నగా వణకడం మొదలైంది. ఇలాంటి మెస్సేజులు ఆమెకి కొత్త. మొదటి సారి బూతు బొమ్మ చూసినప్పుడో, బూతు కథ చదివినప్పుడో ఒళ్ళు ఎలా జలదరిస్తుందో ఆమెకు ఇప్పుడలా ఉంది. తొడల మధ్య కదులుతున్న ఆమె చేతి వేగం హెచ్చింది. ఇప్పుడామె తన తొడలమధ్య కదులుతున్నవి ఆమె చేతి వేళ్ళ స్థానంలో కనకారావు బారు మొడ్డ ఊహించుకుంటుంది. ఆమె చేతి వేళ్ళ వేగానికి కనకారావు బారు మొడ్డ జ్ఞప్తికి రావడంతో ఆమెలో సుఖం చిక్కబడుతుండగా అతనికి రిప్లై టైపు చేయసాగింది.)  

జ్యోతి: మీకేదో అందాల విందు చేసి ఊరించిందన్నారు. బహుశా ఇప్పుడు మిమ్మల్ని ఊహించుకుంటుందేమో మీరు ఊహించుకుంటున్నట్టు.

 

(ఇప్పటివరకు అతను ఆమె గురించే మాట్లాడుతున్నాడని ఆమెకు అర్ధం కాలేదేమో అనే శంక అతనికి ఏదో మూలన ఉంది. ఈ మెసేజుతో అది తీరిపోయింది. జ్యోతికి తను ఆమె గురించే మాట్లాడుతున్నాడని అర్ధమైనా కూడా ఇలా మెసేజు చేస్తుందంటే ఆమెకు కూడా తనంటే కోరిక ఉంది. ఆమె తనంత తానే “నన్ను పగల దెంగు కనకారావు” అని తొడలు విడదీసి అర్ధించేలా చేసుకోవాలని ఫిక్సయ్యాడు. ఆమెను మాటలతో, చేతలతో రెచ్చగొట్టి పద్దతిగా ఉండే ఆమెను పతిత చేయాలని తీర్మానించుకున్నాడు.) 

 

కనకా: ఆ దేవత నా గురించి ఊహించుకుంటుందా? నేను ఊహించుకున్నట్టు ఆమె నన్ను ఊహించుకుంటే నాకన్నా అదృష్టవంతుడు ఎవడూ ఉండడు. నా ఊహల్లో అలా ఉంది ఆమె.

జ్యోతి: అబ్బో. ఎలా ఊహించుకుంటున్నారేంటి ఆమెను?

(ఆమెకు దూలగా ఉందని అర్ధమైంది కనకారావుకి. అందుకే ఇలా మొహమాటం లేకుండా మాట్లాడుతుందని గ్రహించి ఆమెను కొంచెం ఆటపట్టిద్దాం అనుకోని…..) 

కనకా: ఎందుకు లేండి. మీలాంటి సంసారులు నాలాంటి వాడు మనసైన ఆడదాని గురించి ఎంత “పచ్చిగా” ఊహించుకుంటున్నాడో వినకూడదు. అందులోనూ మీరు నా ఆప్త మిత్రుడి భార్య.  

(జ్యోతి సాధారణ స్థితిలో ఉండుంటే అతను అలా అనగానే ఆ టాపిక్ అక్కడితో వదిలేసి ఉండేది. కానీ నిన్న రాత్రి నిద్ర లేచిన ఆమెలోని లంజ సాధారణంగా ఆడవాళ్లకు ఉండే సిగ్గు, లజ్జని దూరం చేసేసింది. అందులోనూ ప్రస్తుతం ఆమె మంచం మీద అడ్డంగా పడుకొని నడుము పైకి లంగాని లేపేసి రెండు తొడలూ బాగా విడదీసి చేతి వేళ్ళతో పూకులో వేగంగా ఆడించుకుంటుంది. ఆమె రాపిడికి, అతని మాటలకు ఆమెలో భావప్రాప్తి చేరువకాసాగింది. ఇప్పుడు అతను మాటలు ఆపేస్తే ఒళ్ళంతా వ్యాపిస్తున్న ఆమె కోరికకు విడుదల లభించదు. ఇప్పుడు ఆమె ధ్యేయం భావప్రాప్తి. అందుకే సిగ్గు గాలికొదిలేసి….)

  

జ్యోతి: పర్లేదు చెప్పండి. మా లాంటి సంసారులు ఎలాగూ చేయలేరు కాబట్టి విని సంతోషిస్తాం. అందులోనూ మీలాంటి మగాడు నచ్చిన ఆడదాన్ని ఎలా ఊహించుకుంటాడో తెలుసుకోవాలని ఉంది.

కనకా: అయితే నాదొక రిక్వెస్ట్. నేను మీకు చెప్తున్నా కాబట్టి ఆమె ప్లేసులో మిమ్మల్ని పెట్టి చెప్తా. మీకు నచ్చితే చెప్పండి. లేదంటే వదిలేద్దాం. 

(భావప్రాప్తి కోసం పిచ్చెక్కిపోతున్న జ్యోతి అతను చెప్పే మాటల వెనుక అర్ధం గ్రహించే స్థితిలో లేదు.)

జ్యోతి: సరే కనకారావు గారు. మెసేజులే కదా. నేరుగా చేయడం లేదు కదా. 

కనకా: అయితే వినండి. ఒకవేళ మీరు నాతో ఒంటరిగా ఉంటే మిమ్మల్ని గట్టిగా హత్తుకొని ఎర్రగా దొండ పండులా ఉన్న మీ పెదవులను నా పెదవులతో అందుకొని వాటిని ఘాడంగా చప్పరిస్తూ, మీ నాలుకను నా నాలుకతో పెనవేసి మీ వెచ్చని అధరామృతం గ్రోలుతూ, మీకు ఊపిరి ఆడనంత ఘాడంగా మిమ్మల్ని నా గుండెలకు హత్తుకొని నలిపేస్తాను.

జ్యోతి: అంతేనా? మీరు అన్ని కండిషన్స్ చెప్తుంటే ఇంకేవో అనుకున్నా. 

కనకా: ఇంకా ఉన్నాయండి. మీకు అంత పచ్చిగా చెప్తే నచ్చుతుందో లేదో అని….

జ్యోతి: మెసేజులే కదా కనకారావు గారు. చెప్పండి. చెప్తేనే కదా నాకు మీ రసికత తెలిసేది. 

కనకా: అయితే వినండి. మీకు ఊపిరి ఆడనంత ఘాడంగా మిమ్మల్ని హత్తుకొని మీ నడుమొoపులో నా వేళ్ళతో సుతారంగా రాస్తూ, మన కౌగిలికి ప్రతిగా రాజుకున్న వేడికి ఆధారమన్నట్టు అక్కడ జారుతున్న చెమట బిందువులను వేలికి తొడిగి, తడిచిన ఆ చేతిని అలా అలా ప్రపంచంలో ఎనిమిదవ వింత కాదగిన మీ అందమైన నాభిలో జేర్చి, చెమట బిందువులతో తడిచిన నా వేలిని మీ బొడ్డులో అలా అలా రాస్తుంటే, మీ శరీరంలో రక్తమంతా సల సల కాగుతూ మీ బుర్ర కోరికతో కాలిపోతుండగా మీరు నా కౌగిట్లోకి మరింత జారిపోతూ కోరికతో “కనకారావు… కనకారావు… అహ్హ్ అహ్హ్ అహ్హ్…. ఆఆఆఆఆఆ…..” అని మూలుగుతుంటే నా మరొక చేయి నా ప్రమేయం లేకుండానే కిందకి జాలువారి మేరు పర్వతాల్లాంటి మీ ఎత్తయిన పిరుదులను చపాతీ పిండిని పిసికినట్టు పిసుకుతూ మిమ్మల్ని నాలోకి మరింత లాక్కుని మీ పిర్రల్ని మర్దిస్తున్న నా చేతి మధ్య వేలును అమాంతంగా మీ పిరుదుల మధ్యగా మీ గుద్ద కన్నంలోకి తోస్తూ, మిమ్మల్ని మరింత ఘాడంగా దగ్గరికి లాక్కుని నా పెదవులతో మీ చెవి వెనుక అలా అలా రాస్తుంటే…..       

(అప్పటికే జ్యోతి తన చేతి వేళ్ళతో పూకులో వేగంగా ఆడించుకుంటుంది. కనకారావు పెట్టిన మెసేజు నిన్న రాత్రి జరిగిన ఉదంతానికి రెండవ భాగంలా అనిపించడంతో నిజంగానే ఆమెని అతడు అలా అనుభవిస్తున్నాడనిపించేసరికి జ్యోతిని అప్పటివరకూ ఊరిస్తున్న భావప్రాప్తి వచ్చేసింది. అతని మెసేజ్ చదువుతూనే ఆమె గట్టిగా “అహ్హ్ అహ్హ అహ్హ్ అహ్హ్ అహ్హ్…… హమ్మా…. ఆఆఆఆఆ… అలాగే దెంగు కనకారావు… అలాగే” అంటూ బళుక్కు బళుక్కు మంటూ కార్చేసుకుంది. జీవితంలో నిన్నే అంత ఎక్కువగా కార్చుకుంది అనుకుంది. కానీ ఈరోజు అంతకు మించి కారేసరికి అలసటతో తోటకూర కాడలా కాళ్లను జార్చేసి సోలిపోయింది.) 

అరగంట దాటినా జ్యోతి నుంచి ఎలాంటి రెస్పాన్స్ రాకపోయేసరికి మరీ డైరెక్ట్ అయిపోయానేమో అనే శంక కనకారావుని పీడించడం మొదలెట్టింది. సారి చెప్తామా అని చాలా సార్లు “సారి” అని టైపు చేయడం, లాస్ట్ మినిట్ లో దాన్ని డిలీట్ చేయడం. ఇక పంపేద్దాం అనుకునే సరికి జ్యోతి నుంచి రిప్లై వచ్చింది.  

జ్యోతి: వావ్.. చాలా బాగా రాసారు కనకారావు గారు. మీరు నిజంగానే చేస్తున్నారేమో అని నాకే అనిపించేలా రాసారు. పని మనిషి వచ్చింది. నేను తర్వాత మాట్లాడతా. బై. 

కనకా: హమ్మయ్య. మీకు కోపమొచ్చిందేమో అనుకుని తెగ మదనపడిపోయా. మీరు రిప్లై ఇచ్చేవరకూ నా మనసు మనసులో లేదంటే నమ్మండి. మీ మెసేజ్ కోసం వెయిట్ చేస్తుంటా. 

జ్యోతి మెసేజు చూసినా రిప్లై ఇవ్వలేదు. ఆమె నుంచి రిప్లై మరి రాకపోయేసరికి కొంచెం నిరుత్సాహపడినా సహనంతో ఉంటే ఫలితం తప్పకుండా దక్కుతుందని సర్దిచెప్పుకొని తన పనుల్లో మునిగిపోయాడు కనకారావు. 

భావప్రాప్తి పొందాక తన రసాలతో తడిచిపోయిన బెడ్ షీట్ తీసేసి వాషింగ్ మెషిన్లో వేసేసింది. అలాగే తన చీర, లంగా, జాకెట్ కూడా వేసేసి ఇంటికి బయట వాళ్ళు ఎవరూ రారు కాబట్టి లోపల ఏం వేసుకోకుండా అలాగే తెల్లని నైటీ వేసుకొని హాల్లోకి వచ్చేసరికి పనిమనిషి రత్తాలు వచ్చింది. ఆమెకు పనులు పురమాయించేసి, కనకారావుకి మళ్ళీ మెసేజు చేస్తా అని చెప్పేసి వాళ్ళ చాట్ మొత్తం డిలీట్ చేసేసింది. 

“ఎంటమ్మగోరు… మొహం వెలిగిపోతుంది… ఏమైనా మంచి విశేషమా?” కిచెన్లో అంట్లు తోముతూ అడిగింది రత్తాలు. 

తనకు కలిగిన భావప్రాప్తి తాలూకు సుఖం ఆమె మొహంలో కాంతిలా కనపడుతుందని గ్రహించిన జ్యోతి సిగ్గుతో బుగ్గలు ఎరుపెక్కుతుండగా తమయించుకొని “అదేం లేదే. మొహం వెలగడానికి నేనేమైనా పదహారేళ్ళ కుర్ర పిల్లనా? ఇప్పుడే మొహం కడుక్కొని వచ్చా. అయినా ఈరోజేంటి నువ్వు ఇంత లేటుగా వచ్చావు? నీకు రోజు రోజుకి పొగరు పెరిగిపోతుంది. రేపట్నుంచి కరెక్ట్ టైముకి రాకపోతే జీతం కత్తిరించేస్తా” ఆమె చేసిన తప్పు వల్ల కలిగిన గిల్టీ ఫీలింగ్ ని రత్తాలు మీద కోపంగా మార్చి అరిచింది.   

దొంగ లంజ ఎప్పుడూ తిట్టడమే. ఎవడొకడు వచ్చి దీని మదం అణిస్తే బాగుణ్ణు అని మనసులో తిట్టుకుంటూ “తప్పయింది అమ్మగోరు. రేపట్నుంచి పెందలాడే వచేస్తా” అంటూ తన పనుల్లో మునిగిపోయింది రత్తాలు. 

రత్తాలుని సక్సెస్ ఫుల్ గా డైవర్ట్ చేయగలిగానని సంతోషిస్తూ మొబైల్లో ఇంటీరియర్ కి సంబందించిన వీడియోలు చూడసాగింది జ్యోతి. ఆమెకు కావాల్సిన డిజైన్లు స్క్రీన్ షాట్ తీసుకొని కనకారావుకి పంపించింది. కనకారావు పనుల్లో బిజీగా ఉండటంతో ఆమె పంపిన మెసేజులు చూడలేదు. జ్యోతి కూడా అన్నం పెట్టుకు తినేసి ఆ అంట్లు కూడా రత్తాలుకి ఇచ్చేసింది. రత్తాలు పని మొత్తం ముగించుకొని వెళ్ళేసరికి టైం 3 అయింది. ఈలోగా కాళ్ళీడ్జుకుంటూ నీరసంగా ఇంటికి వచ్చిన అంజుని చూసి ఆమెకు టీ కలిపి పట్టుకెళ్లింది జ్యోతి. 

“అంజూ… పొద్దున్న టిఫిన్ కూడా చేయకుండా వెళ్లిపోయావ్. నీకు ప్రాక్టికల్స్ అంట కదా. అను చెప్పింది. నిన్న రాత్రి నాకు చెప్పుంటే నిన్ను పెందలాడే నిద్రలేపేదాన్ని కదా. మధ్యాహ్నం భోజనానికి కూడా ఇంటికి రాలేదు. ఏమైనా తిన్నావా? ప్రాక్టికల్స్ ఎలా జరిగాయి?” రూంలోకి వస్తూనే ప్రేమతో కూడిన ప్రశ్నల వర్షం కురిపించింది జ్యోతి. 

కాఫీ షాప్ లో జరిగినదాని గురించి ఆలోచిస్తుండగా వాళ్ళమ్మ మాట వినపడటంతో ఆమెను ఫేస్ చేయడానికి కొంచెం ఇబ్బంది పడింది అంజు. తన ముఖంలో గిల్టీ భావాలు కనపడనీయకుండా దాచుకుంటూ ఆమె చేతిలోని టీ అందుకుంది. “ప్రాక్టికల్స్ బాగానే అయ్యాయమ్మా. లంచ్ బయట తినేసా సుమతో. నాక్కొంచెం నీరసంగా ఉంది. నిద్రపోతా. రాత్రి భోజనానికి లేపు” అని తాగేసిన టీ కప్పు ఆమెకి ఇచ్చి బెడ్ మీద వాలిపోయింది అంజు.

ఎగ్జామ్ రాసాక ఇలా నీరసపడిపోవటం అంజుకి అలవాటే. అందుకే జ్యోతి ఆమెని మరిన్ని ప్రశ్నలతో విసిగించకుండా లైట్ ఆఫ్ చేసి రూమ్ డోర్ దగ్గరకు వేసి బయటకు నడిచింది. కాసేపు టీవీ చూసేసరికి అను కూడా కాలేజి నుంచి ఇంటికి వచ్చింది. ఆమెకు కూడా టీ కలిపిచ్చి నెమ్మదిగా వంట పనులు మొదలెట్టింది. వంట ముగించి, పిల్లలిద్దరికీ పెట్టి, తను తినేసి సింహాద్రితో రాంబాబుకి క్యారెజ్ పంపించేసరికి టైం ఎనిమిది. తలుపులన్నీ వేసి, స్నానం చేసి సౌకర్యంగా ఉంటుందని పల్చని స్లీవ్లెస్ సిల్క్ నైటీ వేసుకొని బెడ్ మీదకు చేరి మొబైల్ చూసింది. చూస్తే కనకారావు నుంచి 10 మెసేజులు ఉన్నాయి. వాటి సారాంశం ఏంటంటే “ఈ మెటీరియల్స్, కలర్స్ కోసం వైజాగ్ వెళ్లి సెలెక్ట్ చేసుకోవాలి. ఫోటోలలో మెటీరియల్ కలర్స్ మారిపోతాయి కాబట్టి నేరుగా వెళ్లి చూసుకోవడమే బెటర్. రాంబాబుకి కాళీ అయితే రేపు వెళ్ళడానికి తనకి అభ్యంతరం లేదు” అని. 

“నేను ఆయనకి రేపు చెప్తా. ఈరోజు ఇంటికి రాలేదు” అని మెసేజ్ పెట్టింది జ్యోతి.