[kamal kishan]

ఇంటికి వెళ్లాడుగానీ మనసు మనసులో లేదు. ఎవ్వరినీ పలకరించలేదు, తప్పు చేశానన్న గిల్టీ conscious.  గబగబా వెళ్ళి స్నానం చేసి., భోజనానికి కూర్చున్నాడు. సుధ కంప్లయింట్ చేస్తుందేమో అన్న భయం ఉంది మనసులో. అందుకే కోడలు దేవి భోజనం పెడుతున్నా నోట మాట రాలేదు., సాయిగాలు చేసింది., ఊహూ తలెత్తలేదు,  ఆ రోజు గడిచిపోయింది. రెండో రోజు కొంచెం తెరుకున్నాడు. కానీ కోడలి వైపు చూడట్లేదు.
అప్పటికీ భార్య రాణి అడిగింది. “ఏమయిందండీ” అంటూ అడిగింది. కానీ మూర్తి చెప్పలేదు. ఐదవ రోజు కూర్చోబెట్టి అత్తా కోడళ్ళు ఇద్దరూ అడిగారు.
ఏమీ లేదు అంటూ దాటేయ్యబోయ్యాడు. కానీ దేవిక, రాణి ఇద్దరూ ఊరుకోలేదు.
దాంతో జరిగింది చెప్పాడు. కానీ కోడలు దేవికీ తనకూ మధ్య జరిగింది మాత్రమే చెప్పాడు. మొగుడు కొడలితో జరిగిన తప్పుకి బాధపడుతున్నాడని అర్ధమయ్యింది.
తప్పు చేసిన వాడి కన్నా తన తప్పు తెలుసుకున్నవాడు మంచివాడు. తన భర్త అంతలా బాధపడుతూండటం బాధ కలిగింది. దగ్గర తీసుకుని ఓదార్చింది.
మరుసటి రోజు చిన్న కొదుక్కు నైట్ డ్యూటి అది తెలియగానే రాణికి ఆలోచన వచ్చింది. ఎలాగూ దేవి పూ రెమ్మల్లో ప్రవేశం చేసేశాడు. కోడలు కూడా తన మొగుదంటే పిచ్చెక్కిపోతోంది. ఇద్దరినీ ఒకటి చేస్తే......అనుకుంటూ...కొడలికి చెప్పింది తన ఆలోచన. వచ్చినది తడవుగానే ఊరి చివర ఒక సాధువు మహిమ విని ఉన్నారు. ఇద్దరూ  బయలుదేరి వచ్చారు. ఆ సాధువుకి తమ సమస్య విన్నవించుకున్నారు. ఆ సాధువు నవ్వుతూ.... “మీరు చెప్పింది బాగుంది కానీ తరువాత వచ్చే సమస్యలు మీరే ఎదుర్కోవాలి, సమ్మతమైతేనే స్వీకరించండి”. అంటూ ఇచ్చారు. ఇద్దరూ ఆయన ఇచ్చిన పదార్ధాన్ని తీసుకుని వచ్చేశారు.
దారిలో ఇద్దరి మధ్య మౌనమే రాజ్యామేలింది........ ఆ రోజే అమలు చేద్దాం అనుకున్నారు ఇద్దరూ....పాలల్లో కలిపి ఆ రాత్రి ఇచ్చారు. ప్రశాంతంగా నిద్రపోయ్యాడు. పొద్దున్నే లేచేసరికి
అత్తా కోడళ్ళు ఇద్దరూ ఒకేలా చీరలు కట్టుకున్నారు. గుజరాతీ పద్దతిలో కుడివైపు పమిట వేసుకున్నారు. ఎర్రని చీర, జారీ బార్డర్, చీర నిండా చెమికీలు. ఆ చీర చెంగుకి లడ్డూ ముడివేసి ఇద్దరూ కొద్ది కొద్దిగా తినబెట్టారు. గుజరాతీ చీర కట్టులో నడుము, బొడ్డు చులాగ్గా కనిపిస్తుంది. జాకెట్ వెనుక కొంగు లాగి బొడ్డుకి తీసుకొస్తారు. దాంతో ఆ చీర కట్టు నడుముకి బాగా కిందకు వస్తుంది. పొరపాటున చీర చెంగు తొలిగితే అల్మోస్ట్ మొలకలు కనపడతాయి. బొడ్డుకి జానేడు కిందకి, వెనక్కు తిరిగితే వీపు వెన్నుపాము గాడి పైన కట్టిన లంగా బలంగా కట్టినట్లు ఉంటుంది. ఆ సరికి నడుము, వీపూ అచ్చాడనం లేకుండా ఉండటంతో.., పిర్రలు ప్రస్పుటంగా తన్నుకుంటూ వస్తున్నాయి.
అయితే సాధువు ఇచ్చిన మందు పనిచేసిందా లేదా.....సాంబమూర్తి వాళ్ళ స్వాధీనంలోకి వచ్చాడా....అర్ధం కావట్లేదు. వాళ్ళ స్వాధీనంలోకి వస్తే ఇద్దరినీ చూసి వెర్రెత్తి పోవాలి. కానీ లేచిన వెంటనే ఇద్దరూ ఎదురు పడ్డా....వాళ్ళని నఖశిఖ పర్యంతం చూశాడేగానీ.....ఏమీ అనలేదు.
దేవికకి అర్ధమయ్యింది సాధువు మందు పని చేయలేదు. వాడేవడో భైరాగి., అని, పని మనిషి వచ్చి ఇల్లు తుడిచి వెళ్ళింది. మావగారి రూమ్లోకి రావాలంటే దానికి తగని భయ్యం అందుకే వెల్లదు.
“నేను తుడుస్తానులే అత్తయ్యా...”అంది.
“ఏంటే.....మందు పనిచేసినట్లు లేదు....సరేలే.....రాత్రికి మీ మాని నేను ప్రిపేర్ చేస్తా........నువ్వు రెడీగా ఉండు నీ శోభనానికి, జాగ్రత్త నీరజకి తెలియనివ్వక, అవునూ అది MS చేస్తానంటుంది అవసరమా దానికి”
“దాని సంగతి నీ కెందుకత్తా......అది PG చేస్తే మనకి మంచిదే కదే........”
“మరి ఎం‌బి‌ఏ చేసిన నీకు ఉద్యోగం చేయాలని లేదా....?!”
“మాట మార్చకు., రాత్రికి శోభనం ఏర్పాటు చేస్తున్నావ్ అది కూడా మామతో...ముందు దాని సంగతి చూడు” అంటూ చీపురు తీసుకుని వెళ్ళింది మామగారి గదిలోకి,
లోపల మామ లేడు. బాత్రూమ్లో ఉన్నాడు. దాంతో చిరాగ్గా ఉందని పమిటని పై నుండి తీసి నడుముకి కట్టుకుంది. చీరని కొంచెం పైకి లేపి నడుములో దోపుకొంది.
మామ ఇప్పటిదాకా పడుకున్న బెడ్ ని చూసింది. అక్కడ అంతా తడిమి చూసింది. “హూ...మందు పని చేసుంటే, ప్రాప్తముండాలి.....ఇంచక్కా కవ్వించి నా కాళ్ళు పట్టించేదాన్ని. అనుకుంటూ చీర చెరుగుల్లో కాళ్ళ మధ్య చేత్తో తడుకుముని నీకు ఎప్పుడే విముక్తి ఆ ఏనుగు లవడాతో ఎప్పుడే నీకు జాతరా....అనుకుంటూ  చేత్తో  అక్కడ పిండుకోసాగింది.
అప్పుడే లోపలకు వచ్చాడు సాంబ మూర్తి. పనిమనిషనుకున్నాడు. పనిమనిషి ఈ గుజరాతీ చీరలో అంత ధైర్యంగా నా గదిలోకి వచ్చిందా?!” అనుకుంటూ... పరికించసాగాడు....
వెనక నుండి చూస్తే...ఆ చీర కట్టులో బలిసిన తొడలు, ఆ పైన దాకాలాగా విసరించిన పిర్రలు., ఇలాంటి పిర్రలు పనిమనిషికి లేవు. నా పెళ్ళానికీ....నా కొడలికీ తప్ప.,అయితే నా పెళ్లామే అయ్యుంతుంది. అనుకుంటూ దగ్గరగా వెళ్ళి పిర్రల్లు పట్టి కసుక్కున పిసికాడు.
అకస్మాత్తుగా అలా పిసికే సరికి ఉలిక్కిపడి లేచి నుంచుంది దేవి.
“మామా నేను” అంది
“నువ్వా...మీ అత్త అనుకున్నాను” అంటూ చేతుల్లోకి తీసుకున్నాడు.
“లేదు మామా నేనే; అత్తమ్మ కూడా ఇలాంటి చీరె కట్టుకుంది” నువ్వు చీరని చూసి పొరపడ్డావ్ అన్నట్లు, అంది.
“అవును, నేను చీరని చూసే పొరపడ్డాను. ఈ జాకెట్ కూడా నీదేనా...లేక మీ అత్తమ్మదా....?!” అంటూ భుజాలు పట్టుకుని దగ్గరకు లాక్కుంటూ అడిగాడు.
ఇప్పటి వరకూ మామ మీద పడి ఏదన్నా చేస్తే లొంగిపోదామని ఎదురు చూసిన దేవికకి ఒక్కసారిగా సిగ్గు ముంచుకొచ్చింది. బెదురుతూ చేతుల్లో నుండి విడిపించుకోవాలని చూస్తోంది.
సాంబ మూర్తి వదలకుండా పట్టుకుని మోకాలు ముందుకు జరిపాడు. ఆ మోకాలు సరాసరి తొడల మధ్య తగులుతోంది.
“మామా, అత్తమ్మని పిలవనా...ఇసువంటి చీరనే కట్టుకుంది” అంది విడిపించుకోవాలని ట్రై చేస్తూ...
“మీ అత్త కూడా ఇలానే కట్టిందా...చీర....ఇలా నడుము కనపడేలా....?” అంటూ నడుము గుప్పిట పట్టి పిసికాడు.
“మూ.....” అంటూ మూలిగింది.
“వద్దు మామా...అత్తకి తెలిస్తే బాగోదు” అంటూ విడిపించుకొచూసింది.
“ఆగు చీరని చూడని అంటూ నడుము చుట్టూ చెయ్యి వేసి నడుము మద్టల్ని రాయసాగాడు. దేవికకి వళ్ళంతా జల్లుమంటోంది.
“చెయ్యి అక్కడ వేసినావేంది? వద్దు వేడి గాలి వస్తోంది” అంటూ నిట్టూర్పులు విడవసాగింది.
“హుష్, మాట్లాడకు చీరని చూస్తున్నగా....” అంటూ నడుము చుట్టూ చేతులతో తడిమేస్తూ.....బొడ్డు తడిమేయసాగాడు.
“మామా అది బొడ్డు”
“హుష్”
అంటూ చీర కుచ్చిల్లు పెట్టుకునే చోట చెయ్యి దూర్చాడు. అక్కడ సన్నని నూగు ఆ కింద చిన్ని చిన్ని మొలకలు., అలా చెయ్యి పోనిస్తూన్నాడు.
“దేవికకి పై ప్రాణాలు పైననే పోయినట్లున్నాయి. ఒక సన్నని మొలకని దొరికించుకున్నాడు. పట్టి చిన్నగా లాగాడు.
“హా..............” అంటూ గట్టిగా హత్తుకుంది.
“ఇక్కడ కుచ్చిళ్ళు లేవెంటీ?! దోపుకోలేదా?!”  అంటూ అడిగాడు.
అపట్టి దాకా మామ మీద విరహం పూకులో నుండి కళ్లలోకి చేరింది. కళ్ళు మత్తుగా మూలుగుతున్నాయి. గొంతు తడారిపోయింది.
“ఈ చీర కట్టులో కుఛిళ్ళు ఉండవు మామా” అని చెబుదామనుకొంది...అలా చెబితే చెయ్యి తీసేస్తాడేమో అని. “చూడు మామా లోపలకు చెయ్యి పెట్టి చూడు., లోపలే ఉంటాయి” అంది కళ్ళు తెరవకుండా....
“అవునా....?!” అంటూ లోపలికి చెయ్యి పెట్టాడు. లోపల ఉబ్బెత్తుగా తగిలింది. “ఇవేనా కుచ్చిళ్ళు అంటూ అక్కడ తదమసాగాడు.
“అది కాదు ఇంకొంచెం కిందకు” అంటూ హత్తుకుంది గట్టిగా. అలా గట్టిగా అహత్తుకోవడంతో మామ బలమైన ఛాతికి దేవిక రొమ్ములు బలంగా తగిలాయి. కానీ మామా కించిత్ జరగలేదు. పైగా దేవిక కుర్ర స్తనాలు నలిగిపోయ్యాయి ఆ ఛాతి బలానికి.,
ఆ మత్తులో గమనించలేదు దేవిక మామా శరీరం ఒక కోటగొడలా తయ్యారయిందని.
సాంబమూర్తి చెయ్యి ఇంకా కిందకు జారింది. అక్కడ మెత్తగా తగిలాయి చేతి వేళ్ళకి....అవే పూరెమ్మలు.
“ఇవేనా అంటూ అక్కడ వేళ్ళతో తదమసాగాడు”
దేవిక : “హా...అవే మామా అలానే అను చీర కుచ్చిళ్ళు నీకు తెలుస్తాయి”
సాంబమూర్తి : “అనుకున్నాను. ఇదేం చీర కట్టు ఎప్పుడూ నువ్వు కట్టలేదు. చీర కుచ్చిళ్ళు కురచగా చిన్నగా ఉన్నాయి” అంటూ అక్కడే తడమసాగాడు.
“ఆహ్ అంటూ అరిచి తట్టుకోలేక మామ వీపు చుట్టూ చేతులు వేసి., గట్టిగా కౌగిలించుకుని “చీర తీసే అప్పుడు చీర ఎలా కట్టానో చూపిస్తా....” అంది.
“బాగోదేమోనే......మీ ఆయన ఇంట్లోనే ఉన్నాడుగా....”
“ఏం కాదు. నువ్వు పరాయి వాదివా...నా మామవేగా...నా మేనమామవి....మత్తుగా ఉంది మామయ్యా....విప్పెయ్., నేను మళ్ళీ కట్టి చూపిస్తా....” అంది మెడ వంపులో ముద్దు పెట్టుకుంటూ...
“ఏంటి ముద్దులు పెడుతున్నావ్?!” అంటూ అడిగాడు.
“ఏం, పెట్టుకోకూడదా...నా మామవేగా....ఏం కాదు. పెదాలపై కూడా పెట్టుకోవచ్చు” అంటూ పెదాలను అందుకొంది. పెదాలపై బలంగా ముద్దు పెట్టుకుంటూ నాలుకని పెదాల మధ్య దూర్చడానికి ట్రై చేసింది. అది చూసి మూర్తి నోరు తెరిచాడు. నాలుక నోట్లోకి వెళ్ళింది. నాలుకని నోట్లో ఎంగిలి చేస్తూ.....ఆ నాలుకల కోసలతో ఆడసాగింది.
మూర్తి చీర కొంగు కోసం చూడసాగాడు. ఎక్కడ దోపిందో తెలియక. నడుమంతా వెదూకుతుంటే....
“అమ్మా, తడిమేసింది చాల్లే.....నడుము దగ్గరే ఉంది. అంటూ చెయ్యి తీసుకుని నడుము పక్క దోపినా చీర కొంగు చేతికిచ్చింది”
తనని దూరంగా తోసి కొంగు పట్టుకుని దూశ్శాసనుడిలా వస్త్రాపహరణం చెయ్యసాగాడు. కొంచెం కొంచెంగా చీరలో నుండి అందాలు బయటపడసాగాయి.
ఇప్పుడు నిట్టూర్పులు విడవడం సాంబమూర్తి వంతయింది.
అసలే బలిసిన రొమ్ములు చీర నుండీ పొందిగ్గా బయటకు దూకడంతో ‘ఇప్పుడే కోత కొచ్చినట్లునాయ్’ అన్న మాటని లోపల అన్నాననుకుని బయటకే అనేశాడు.
“ఏంటవి కోత కొచ్చినయ్.....”
“ఆ ఏం లేదూ మావిడిపండ్లు కోతకొచ్చినయ్..అందుకే.....”అంటూ నీళ్ళు నమిలాడు.
“మీ ఆవిడ పండ్లా...?!” అంది కవ్వింతగా
“అవునే....నీ పండ్లు గూడా కోతకొచ్చినయ్” అంటూ జాకెట్ మీద నుండే పట్టి పిసికాడు.
“హూ..." మూలుగుతూ ఇంకెందుకు కోసేయ్ అంటూ జాకెట్ హుక్స్ విప్పసాగింది. జాకెట్ హుక్స్ చాలా బిగుతుగా ఉన్నాయి. దాంతో లాగి పట్టి దొర్కబుచ్చుకుని ఒకో హుక్కూ తీసేస్తోంది. అలా లాగినప్పుడల్లా ఆ బలమైన రొమ్ములు పైకి తన్నుకు వస్తున్నాయి.
మూర్తి, దృష్టి అంతా అక్కడే పెట్టి చూస్తున్నాడు.
దేవిక కూడా కవ్వింతగా కళ్లలోకి చూస్తూ...జాకెట్ విప్పేసింది.