[rishikumar490]

ஒரு சிறு நகரத்தின் பெரிய போலீஸ் ஸ்டேஷன் பின்னால் உள்ள ஒரு போலீஸ் குவார்ட்டர்ஸ் காலை 10 மணி வசந்தா அம்மணமா குளிச்சிட்டு இருக்க அந்த வீட்டோட காலிங் பெல் அடிக்க, இந்த வீட்டுக்கு யாரும் வரமாட்டாங்களே அதுவும் இந்த நேரத்துல யாரு னு யோசிக்க அதுக்குள்ள திரும்ப பெல் அடிக்க வசந்தா கதவுல தொங்கின வெள்ளை பாவாடைய எடுத்து நெஞ்சோட கட்டிக்கிட்டு அவ முலை பிளவுல சொறுக பாவாடை பிளவு அவ முலை வகிட அழகா காட்டிச்சி. வசந்தா யாருன்னா 44 வயசு பார்க்க 35 வயசு கட்ட மாறி இருப்பா ரெண்டு பையனோட அம்மா அதுவும் ரெண்டு பயலும் கல்யாணம் வேற ஆயிடுச்சு பெரியவன் தியாகு 25 அவன் பொண்டாட்டி செல்வி 22 ரெண்டாவது பையன் தாஸ் 23 புதுசா கல்யாண ஆனா அவன் பொண்டாட்டி 21 வயசு மஞ்சு. கணவர் முருகன் 45 இவங்க வீட்ல இன்னொரு கதாபாத்திரம் பேரு தேவி முருகனோடு தம்பி பொண்ணு இப்போதான் +2 படிக்கிறா. தேவியோட அப்பா அம்மா ஒரு ஆக்சிடென்ட்ல இறந்திட்டாங்க அதனால தன் தம்பி பொண்ண தான் பொண்ணு போல பாவிச்சி படிக்கச் வச்சிருக்கார் முருகன்.
வசந்தா எப்படி இருப்பான்னா ரோஜா மாறி வாட்டசாட்டமான ஒடம்பு செம கட்ட நல்ல உயரம் கோதுமை நிறம், வடிவான குண்டிகள் கொஞ்சம் தூக்கலா இருக்கும் முலை ரெண்டு சரியான பம்பிளிமாஸ் சைஸ் ஒட்டியும் ஒட்டாத ரொம்ப லேசா மேடுதட்டின வயிறு சத்தியம் பண்ணா கூட நம்ப முடியாது இவளுக்கு ரெண்டு பையன் இருக்கான்னு அவ முலை இருக்கே,
சே! அதுக்குள்ள இன்னொரு பெல் அடிக்க
வசந்தா : யாரு
குரல்: அம்மா நான்தான் மா (ரெண்டாவது மகன் தாஸ் ன் குரல், அவன்தான் அந்த போலீஸ் ஸ்டேஷனோட ட்ரைனீ எஸ் ஐ ப்ரொபஷனரி பீரியட்) சீக்கிரம் கதவை தொற.
பதட்டத்துல தன் கோலத்தை மறந்த வசந்தா விரைவா கதவை திறக்க அம்மாவோட கோலத்தை பார்த்த தாஸ் கு ஒரு நிமிஷம் மூச்சே நின்னுடுச்சு. நெஞ்சோட கட்டின பாவாடை மேல்புற முலை திரண்டு நிக்க முலை வகிடு அப்படியே பொளந்துருக்கு தொடை வரை ஏறிய பாவாடை அவளோட வெண்ணிற தொடைகளை பளிருட்டு காட்ட ஈரத்துல அவ வெள்ளை பாவாடை உடலோடு ஒட்டி அவள் அங்கங்களை வடிவமா காட்ட தாஸுக்கு அவ முலை பிளவுல பார்வை நின்னுடுச்சு.
வசந்தா: சின்னவனே என்னாச்சு ஏன் திரும்ப வந்துட்ட னு கேட்ட குரல் தாஸை நிலைக்கு கொண்டு வர
தாஸ்: என்னம்மா என்னா இது கோலம் வயசு பையன இப்படி திணறடிக்கிற னு சிரிச்சிட்டே வீட்டுக்குள்ள போனான் தாஸ்.  
தன் கோலத்தை மறந்த வசந்தா வெட்கபட்டுக்கிட்டே பாத்ரூம் கு ஓட தாஸ் தான் விட்டு போன துப்பாக்கியை எடுத்துகிட்டு வெளிய வந்து அம்மா இங்க வானு வேணும்னே கூப்பிட வசந்தா வெட்கப்பட்டு மீண்டும் வர அவசரத்துல அப்படியே வர வேண்டியது தானே ஏன் பாவாடை கட்டிக்கிட்டு வந்த னு சொல்லி வெளியேற
அத  கேட்ட  வசந்தா வுக்கு பின்னாடிதான் புரிஞ்சி சீ வெட்கம் கேட்ட பயன்னு சொல்லிட்டே அட 10 நாளா பேசாம இருந்த மகன் நம்மள கமெண்ட் பண்ணாலும் வசந்தாவுக்கு சந்தோசம்தான். 
இவர்கள் ஏன் இங்கே பெரிய குடும்பத்தை விட்டு தனியா வசிக்கிறார்கள் எப்படி இவ்ளோ அந்நியோன்யமா இருக்காங்க பிளாஷ் பேக் போவோமா?